Είχαμε διαβάσει:
«Το ζευγάρι που είναι μαζί σχεδόν τρία χρόνια - και μένει κάτω από την ίδια στέγη - θέλει να επισημοποιήσει τη σχέση του. Θα ανέβουν λοιπόν τα σκαλιά της εκκλησίας το επόμενο καλοκαίρι.»
(gossip-tv.gr / 22-11-2009)Διαβάζουμε σήμερα:
Παντρεύτηκαν κρυφά, την ημέρα των Χριστουγέννων ο κεντρικός παρουσιαστής του δελτίου ειδήσεων του ALPHA, Αντώνης Σρόϊτερ και η Δήμητρα Αιγινίτη (πρώην σταρ Ελλάς και νυν συμπαρουσιάστρια του Γιώργου Τσαλίκη στην απογευματινή ζώνη του ALPHA).
Δεν ανέβηκαν τα σκαλιά της εκκλησίας, αλλά παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στο δημαρχείο του Αγίου Στεφάνου, εκεί όπου είναι και η μόνιμη κατοικία τους...
...αποφάσισαν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής τους να είναι τα Χριστούγεννα.
Βέβαια, ο θρησκευτικός γάμος τους θα γίνει το καλοκαίρι του 2010 σε κάποιο νησί, για το οποίο θα αποφασίσουν τους επόμενους μήνες. (gossip-tv.gr)"Βέβαια" ???Γιατί "βέβαια"; Γιατί να τούς στεφανώσει η Εκκλησία; Τάσο μαζόχα είναι, να τους τιμήσει επειδή την χέσανε και πήγαν στο Δημαρχείο για την... "πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής τους" ???
ΣΧΕΤΙΚΑ:
Σρόϊτερ - Αιγινίτη:
Ανήγγειλαν τον γάμο τους στην "Αυγή"...
άλλα τελικά, δεν ανέβηκαν εκείνα τα σκαλιά της εκκλησίας!!!..
Ποιος να τους εμπόδισε άραγε;
Φήμες δε που τον φέρνουν (τον Βαρθολομαίο) να κάνει πρόβες ώστε να πρωταγωνιστήσει ο ίδιος τη φορά αυτή σε μια νέα παράσταση στον ίδιο ναό (της Αγ. Ειρήνης), σε μια θεατρική παράσταση με τίτλο «το μήλο κάτω από τη μηλιά», δεν έχουν ακόμα επαληθευτεί…
http://xairete.blogspot.com/2009/07/blog-post_3407.html
ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:
Η Ευγενία, είπε ...
Πολύ ωραίες οι εικόνες, τα τοπία, τα ποιήματα…
Και τα τραγούδια, με ξαναφέρνουν πίσω – πολύ πίσω, στα παιδικά μας χρόνια…
Αξέχαστα χρόνια, χρόνια δημιουργικά, τίμια, αγνά…
Ο Θεός μαζί σας!
Ευγενία
http://xairete.blogspot.com/2009/12/blog-post_4425.html
ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:
Ο Blogger P. MICHALOPOULOS είπε...
Δικαιολογημένα παραπονιέστε! Βέβαια, αυτοί που μιλάνε για δυο Εκκλησίες, πρέπει να ξέρουν, ότι μια είναι η Εκκλησία, αυτή δηλαδή που ομολογούμε στο «Πιστεύω», και ότι αυτή είναι η Ορθοδοξία…
Να ξέρουν ότι ο παπισμός δεν είναι Εκκλησία αλλά αίρεση…
Μιλάνε όμως για «θεωρία περί κλάδων» (ένας Χριστός - κορμός, με κλαδιά τις διάφορες ομολογίες)... Μιλάνε και για δυο πνεύμονες («ανατολική και δυτική εκκλησία»...
Και τα λένε αυτά οι οικουμενιστές, όχι διότι θέλουν ένωση (ενώνεται η αλήθεια με το ψέμα;) «δυο Εκκλησιών» τάχα, αλλά διότι είναι προδότες της πίστεως...
Ή, πιο σωστά, προβοκάτορες που δουλεύουν για την υποταγή της Αλήθειας (που είναι ο Χριστός), της Εκκλησίας, της Ορθοδοξίας, στο ψέμα (που είναι ο διάβολος), στην αίρεση, στον παπισμό, στο Βατικανό!..
28 Δεκεμβρίου 2009 11:30 π.μ.
http://xairete.blogspot.com/2009/11/blog-post_7883.html
- Πώς βλέπετε μακαριότατε, τη νέα εμφάνιση του ιστολογίου μας, του «χαίρετε»;
- Ε, ποιος εγώ; Χμμμ, …πώς να τη δω, εγώ; Χμμμ, …καλή είναι!
P. MICHALOPOULOS είπε...
Χαίρομαι που σας αρέσουν οι εικόνες. «Αετοί, αετοί, πάμε – πάμε, ζητώντας το φως, το Φως τη χαρά - τη χαρά που είναι ο Χριστός», τραγουδούσαμε στα νιάτα μας…
Και η εικόνα αυτή μας θυμίζει ακριβώς εκείνα τα γήινα νιάτα – κοντά στο Χριστό – αλλά και τα παντοτινά νιάτα, εκεί ψηλά κοντά στον Κύριο…
Αυτήν την αισιοδοξία και την ελπίδα φέρνει και η άλλη εικόνα που έβαλα στον τίτλο του «χαίρετε» (η πορεία προς Εμμαούς), με τον αναστημένο Κύριο, τον αιώνιο νέο, που ακριβώς αυτόν τον χαιρετισμό (του τίτλου μας, το «χαίρετε») έδωσε στους μαθητές του…
Χαίρετε λοιπόν, αγαπητέ Λυκούργο, και προσεύχεστε για όλους μας καλέ μας φίλε! :-)
27 Δεκεμβρίου 2009 6:15 μ.μ.
http://xairete.blogspot.com/2009/12/blog-post_473.html
Άναψα το καντηλάκι μου και η φλογίτσα του σαν ελπίδα, θύμισε ένα παλιό ποίημα του Βερίτη…
Νύχτα τρανή.
Νύχτα τρανή, γεμάτη φως...
Ψηλά στον ουρανό,
βλέπω ένα αστέρι να σκορπά
τις μαγικές του αχτίδες.
Ψάλλε, ψυχή μου.
Τώρα πια θα πάψω να πονώ.
Γλυκές φυτρώνουν μέσα μου
κι ανθοβολούν οι ελπίδες.
Νύχτα τρανή,
ξανάνιωμα του παλιωμένου κόσμου!
Σαν φως και δύναμη ψυχής και νου,
σε νιώθω εντός μου.
Νύχτα τρανή... Ω θείο παιδί!
Στη βρεφική σου φάτνη
κόσμοι, φυλές, λαοί, γενιές,
για να σε προσκυνήσουν...
σκύβουν γεμάτοι από χαρά κι από παλμό γεμάτοι
κι από το φως που χάρισε στον κόσμο η γέννησή Σου.
stavroula
ΣΧΕΤΙΚΟ:
«Ο γλυκασμός των Αγγέλων, των θλιβομένων η χαρά, Χριστιανών η προστάτης, Παρθένε Μήτηρ Κυρίου…».
ΣΧΕΤΙΚΟ
Έχω δικούς μου εδώ (και όχι μόνο)!
Έχω μια (εν Χριστώ) αδελφή, τη Σταυρούλα στην Αμερική…
[...]
Δεν έχω πιει ακόμα καφέ (πρωινό) και δεν μπορώ να θυμηθώ αν έχω και άλλους, τώρα!
Να ζήσετε, αδέλφια μου! :-)
Τι καλά! Έχω λοιπόν κάποιους (λίγους και καλούς) δικούς μου εδώ (και όχι μόνο)!
Έχω και στον ουρανό:
Έχω τον πνευματικό μου πατέρα τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, που τόσο πολύ με αγαπούσε!
Έχω τον Θεόδωρο τον Κοντοπίδη, το κατηχητόπουλο μου (1966) στο Αιγάλεω, και συνεργάτη κατηχητή στην Αργυρούπολη (1978), αρχιτέκτονα με μάστερ στην Αμερική, το καλό μας το παιδί που μας έφυγε τόσο νέος (πολύτεκνος, ήδη) για τον ουρανό!
Έχω την αδελφή μου την Κασσιανή (δεν θυμάμαι επώνυμο) κατηχήτρια εδώ στην Αργυρούπολη…
Έχω τον Αποστόλη, γνωστό μου από τη θητεία μας στο πολεμικό Ναυτικό, συνεργάτη μετά στην εσωτερική ιεραποστολή. Αιώνια η μνήμη σου «Αποστόλη αδελφέ μου»!
Έχω τον φίλο των νεανικών μου χρόνων, τον Γιάννη τον Ασλανίδη, τον «Άγιο της Αφρικής» γνωστό σαν πατέρα Κοσμά Γρηγοριάτη που έδωσε και τη ζωή του εκεί στην μαύρη ήπειρο, θυσία σε Εκείνον!...
Έχω τον άλλο μου τον αδελφό, τον Φώτη τον Στελάτο, τον συμμαθητή μου από τη Σιβιτανίδειο, αχώριστο φίλο μια ολόκληρη ζωή... Πολίτης, και, αυτός της άνω Ιερουσαλήμ (όπως ελπίζω), πια!
Έχω την μητέρα μου Διονυσία, και πολλούς άλλους συγγενείς μου…
Παναγιώτης
Υ.Γ.
«Στρατευόμενη» εκκλησία στη γη, και «θριαμβεύουσα» εκκλησία στον «ουρανό», είμαστε ένα μαζί με τον Κύριο, και είμαστε πολλοί, αναρίθμητοι! :-)
Μη κοιτάς πίσω. Κοίτα ψηλά!
Εκεί που… «…Ούτε φόβος ούτε πένθος, ούτε πόνος, ούτε δάκρυα υπάρχουν. Εκεί που μόνο χαρά υπάρχει. Χαρά και γιορτή δίχως τελειωμό, χαρά αφάνταστα μεγάλη. Αυτή είναι η πίστη - δική μου και δική σας - που μας κρατάει ζωντανούς και άγρυπνους».
(Παραλλαγή στο Αποκάλυψη 21, 1-5)
http://pros-ponemenous.blogspot.com/2008/08/16.html
ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ (του Γ. Δροσίνη):
Τι λοιπόν; Της ζωής μας το σύνορο, θα το δείχνει ένα ορθό κυπαρίσσι; Κι απ’ ότι είδαμε, ακούσαμε, αγγίξαμε, τάφου γη θα μας έχει χωρίσει;
Ό,τι αγγίζουμε, ακούμε και βλέπουμε, τούτο μόνο «ζωή μας» το λέμε; Κι αυτό τρέμουμε μήπως το χάσουμε, και χαμένο στους τάφους το κλαίμε;
Σ’ ό,τι αγγίζουμε, ακούμε και βλέπουμε, της ζωής μας ο κόσμος τελειώνει; Τίποτε άλλο; Στερνό μας απόρριμμα, το κορμί που σκορπιέται και λιώνει;
Κάτι ανέγγιχτο, ανήκουστο, αθώρητο μήπως κάτω απ’ τους τάφους ανθίζει; …Κι ό,τι μέσα μας κρύβεται αγνώριστο μήπως περ’ απ’ τον τάφο αρχίζει;
Η ψυχή, ταξιδεύτρα μεσ’ τ’ άπειρο, σταλαμίδα νερού μήπως μοιάζει, που ανεβαίνει στα νέφη απ’ τα πέλαγα κι απ’ τα νέφη στους κάμπους σταλάζει;
Μήπως ό,τι θαρρούμε βασίλεμα γλυκοχάραμ’ αυγής είναι πέρα; …Κι αντί να ’ρθει μια νύχτ’ αξημέρωτη ξημερώνει μι’ αβράδιαστη μέρα;
Μήπως είν’ η αλήθεια στο θάνατο, κι η ζωή μήπως κρύβει την πλάνη; Ό,τι λέμε πως «ζει» μήπως πέθανε κι είναι αθάνατο ότι έχει «πεθάνει»;
ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:
stavroula είπε...
Πράγματι, περιγράφεις με τα πιο όμορφα επιχειρήματα το μυστήριο του θανάτου!
Λυπάμαι τους ανθρώπους που προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους ότι η ζωή τελειώνει εδώ, ζώντας με ψευδαισθήσεις…
27 Αύγουστος 2008 3:38 πμ
P. MICHALOPOULOS είπε...
Γεια σου Σταυρούλα! Τι κάνεις; Έχεις αφήσει σχόλιο εδώ και μια ώρα και δεν το είχα πάρει είδηση; Έρχομαι λοιπόν τώρα, να σου απαντήσω ότι: Έτσι είναι όπως τα λες!
Και η ζωή δεν τελειώνει εδώ, αλλά συνεχίζεται. Το ίδιο και τα σχετικά σχόλια («συνεχίζονται»)...
Χαιρετώ! :-)
27 Αύγουστος 2008 4:47 πμ
http://pros-ponemenous.blogspot.com/2008/08/9.html
Τα θέματα αυτά (τα… «Άννα, μη κλαις!») με τη σειρά που δημοσιεύτηκαν, είναι τα ακόλουθα:
Δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από την είδηση ότι μπαίνοντας στον «ναό» ο Βενέδικτος για την χριστουγεννιάτικη «λειτουργία», τον έσπρωξαν και έπεσε, και να λοιπόν τώρα, νέα ταραχή…
Μόλις τώρα μαθαίνουμε ότι έπεσε και ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Δαμασκηνός Ρουμελιώτης.
Όχι, αυτός δεν ήταν στο Βατικανό.
Αναρωτιέστε πότε πώς και γιατί, και πού έπεσε;
Διαβάζω:
«Ο γηραιός Μητροπολίτης (90 χρονών είναι) έχασε την ισορροπία του και έπεσε μέσα στο Επισκοπείο. Ανάλογο περιστατικό συνέβη και την παραμονή των Χριστουγέννων».
Ο ρεπόρτερ όμως μας λέει ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε διότι ο μητροπολίτης πήγε στο νοσοκομείο και έκανε εξετάσεις και βρήκαν ότι απλά ήταν κουρασμένος…
Είμαστε ήσυχοι λοιπόν ότι προς το παρόν ο δεσπότης δεν κινδυνεύει να πάει… από πέσιμο τουλάχιστον!..
Η Μαριέττα Χρουσαλά οπως διαβάζω στο gossip-tv.gr, είναι έτοιμη να ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας με τον Λεό Πατίτσα. Να ανέβει για το μυστήριο άραγε; Ακούστε την ίδια και θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται…
«Έχω ξεκινήσει προετοιμασίες πάρα πολύ καιρό πριν γιατί θεωρώ ότι είναι μια πολύ ωραία περίοδος για μια κοπέλα και ένα ζευγάρι.
Άλλωστε λίγα πράγματα θυμάται κανείς από την τελετή του γάμου, οπότε αν έχεις κάτι να θυμάσαι, είναι η προετοιμασία, η πρόβα νυφικού, το ραντεβού που κάνεις για τον στολισμό και τους χώρους.
Είναι μια πολύ ωραία φάση στη ζωή μου και ομολογώ ότι την ευχαριστιέμαι όσο και αν ακούγεται περίεργο ότι τρέχω όλη μέρα γι' αυτά τα πράγματα», ...
...λέει η Μαριέττα Χρουσαλά, περιμένοντας με ανυπομονησία την μεγάλη ημέρα του γάμου της που θα έρθει μέσα στο καλοκαίρι.
Πηγή: Εγώ
Ο γάμος της Μαριέττας Χρουσαλά (παρουσιάστρια - μοντέλο) και του Λέοντα Πατίτσα (εφοπλιστή) θα γίνει την Άνοιξη του 2010.
Έχουν ήδη μπει στη διαδικασία των προετοιμασιών του γάμου. Ψάχνουν τον χώρο όπου θα γίνει το πάρτι και σε ποια εκκλησία θα τελεστεί το μυστήριο…
Το οποίο μυστήριο - σύμφωνα με πληροφορίες του gossip-tv.gr - θα τελεστεί σε κλειστό οικογενειακό και φιλικό κύκλο, μακριά από κάμερες και δημοσιογράφους.
.jpg)
