- Μου έκαναν μνημόσυνο, πήρα συγχωροχάρτι, και απολύομαι από την κόλαση…
Στραβααάδιαααα!!!..
Panagiotis Michalopoulos
Διαβάζω:
Οι
Άγιοι μας διδάσκουν ότι οι προσευχές των πιστών ωφελούν πολύ τους
κεκοιμημένους. Είναι δυνατόν ακόμη και να σώσουν αυτούς που κολάστηκαν.
Σχολιάζω:
Και όταν λέμε «οι προσευχές των πιστών», εννοούμε τα μνημόσυνα και τα τρισάγια τα τελούμενα από τους παπάδες. Έτσι;
Επί πληρωμή βέβαια (έξτρα «τυχερά») προς τους μισθωτούς αυτούς κορακο-«ποιμένες».
Σαν τα συγχωροχάρτια του παπισμού.
Διαβάζω
«Τί ωφελεί τους νεκρούς» (και σχολιάζω…)
1. Στη μετά θάνατο ζωή οι νεκροί βρίσκονται σε μια στάση αναμονής…. (σ.σ. Βαρεμάρα, ε, να περιμένουν στη… στάση!)
2. Σ’ αυτό το χρόνο της αναμονής, παρ΄ όλο ότι γνωρίζουν πολλά (σ.σ. Γνώριζαν πολλά, και γι αυτό πέθαναν!) και επικοινωνούν (σ.σ. μέσω μέντιουμ;) και ποθούν τη σωτηρία (σ.σ. Όπως ο πλούσιος στην παραβολή με τον φτωχό Λάζαρο;), τίποτε δεν μπορούν να προσφέρουν στον εαυτό τους (σ.σ. δεν έχει κανένα αναψυκτήριο εκεί στη… στάση;).
3. Γι΄ αυτό κι έχουμε χρέος εμείς να τους προσφέρουμε βοήθεια μέσω της Εκκλησίας (σ.σ. Ρίχνοντας παρά στο παγκάρι και γεμίζοντας τις φαρδιές τσέπες του κάθε κωλό-παπα;), για να βρουν άνεση, ανάπαυση και σωτηρία. (σ.σ. Αυτό λέει η παραβολή του Χριστού; - Λουκ. ις’ 19-31) (σ.σ. Ή μήπως η εκκλησία των εμπορο-παπάδων, δεν έχει καμία σχέση με Γραφή και με Χριστό;)
4. Για το σκοπό αυτό, ο φιλάνθρωπος Θεός, πού ποτέ δε θέλει την καταδίκη και του αμαρτωλού (σ.σ. Ακόμη κι αν πέθανε αμετανόητος;), παραχώρησε στην Εκκλησία (σ.σ. Πότε;) τα μέσα εκείνα πού ενεργώντας τα ανακουφίζονται (σ.σ. Οι δυσκοίλιοι;) οι κεκοιμημένοι. (σ.σ. Δεν μας χέζεις, ρε Νταλάρα!)
5. Τα
μέσα αυτά είναι η Θεία Λειτουργία, τα μνημόσυνα, τα τρισάγια, η προσευχή
και η ελεημοσύνη. Ιδιαίτερα παρέχεται άνεση και ανακούφιση στους
νεκρούς όταν τελείται γι’ αυτούς η Θεία Λειτουργία, (σ.σ. Πόσο πάει το μαλλί για μια τέτοια πριβέ λειτουργία;) η οποία είναι η πιο ευπρόσδεκτη θυσία στο Θεό. (σ.σ. "Θυσία", το... γεμάτο πορτοφόλι! Ε, ρε, γλέντια!)
6.
Γι αυτό και η Εκκλησία όρισε να γίνονται Λειτουργίες υπέρ των πιστών.
Ειδικά την τρίτη, εννάτη σαρακοστή ημέρα από την κοίμησή τους, και κατ’
επέκταση στους τρεις μήνες, στους έξι, στους εννιά και στο χρόνο και
όποτε οι συγγενείς το θελήσουν. Έτσι καθιερώθηκαν τα Σαρανταλείτουργα.
(σ.σ. Έτσι αντιγράφηκαν επακριβώς, όλα τα νεκρικά – ταφικά έθιμα των αρχαίων ειδωλολατρών!)
ΣΧΟΛΙΟ:
Βέβαια,
όλα αυτά για τα "φαντάσματα" που γυρίζουν εδώ πέρα στις 3 μέρες, εκεί
πιο κάτω στις 9, ακόμα πιο πέρα μακριά στα 40, και τρέχα γύρευε πού -
στο έτος…
...είναι εφευρήματα, για την τσέπη των γραφείων τελετών – μνημοσύνων, και των συνεταίρων τους παπάδων…
Υπέρ αυτών, και μόνον αυτών!
ΣΧΕΤΙΚΑ:
ΣΧΟΛΙΟ:
Panagiotis Michalopoulos
1. Τα μνημόσυνα, είναι μια απλή υπόμνηση, και τα κόλλυβα έχουν συμβολικό μόνο χαρακτήρα.
2. Έχουν ωφέλεια (πνευματική) μόνο για τους ζωντανούς…
3. Έχουν και για τους παπάδες ωφέλεια (οικονομική) από τα τυχερά.
4. Όσοι
κωλο-καλόγεροι με τα κομποσκοίνια, και οσοι κωλο-παπάδες με τα
μνημόσυνα, σας λένε ότι βγάζουν ψυχές από την κόλαση, είναι του διάολου
φάρα!
http://xairete.blogspot.gr/2012/02/blog-post_19.html
ΑΓΙΟΦΡΑΦΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ:
1. "Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι
λέγοντες: κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ
ἐποτίσαμεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ
περιεβάλομεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός
σε;"
(Και το
κυριότερο! Πώς λες ότι μας σώζεις εσύ, για αυτά που κάναμε στη ζωή;
Αφού αυτό, το έχουν καταφέρει ήδη οι παπάδες από μόνοι τους, για
λογαριασμό μας… Με τα χρυσοπληρωμένα από τους κληρονόμους μας - μετά το
θάνατο μας - μνημόσυνα και τρισάγια, τα «ορθόδοξα» αυτά συγχωροχάρτια
των «τυχερών» παπάδων!)
2. "Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ
λέγοντες: κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ
ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;"
(Και το
κυριότερο! Πώς τολμάς και μας κατακρίνεις, για αυτά που παραλείψαμε να
κάνουμε στη ζωή; Αφού τη σωτηρία μας την έχουν καταφέρει ήδη οι παπάδες
από μόνοι τους, για λογαριασμό μας… Με τα χρυσοπληρωμένα από τους
κληρονόμους μας - μετά το θάνατο μας - μνημόσυνα και τρισάγια, τα
«ορθόδοξα» αυτά συγχωροχάρτια των «τυχερών» παπάδων!)
http://xairete.blogspot.gr/2012/02/19-2012.html
Panagiotis Michalopoulos
Διαβάζω, και (σε παρένθεση) σχολιάζω:
1. Έτσι
λοιπόν, οι παννυχίδες καί ή κατ' οίκον προσευχή για τους νεκρούς είναι
ευεργετικές για την ψυχή τονς, όπως εξάλλου είναι καί οί εις μνήμην τους
αγαθοεργίες, όπως ελεημοσύνες ή συνεισφορές στην εκκλησία…
(Συνεισφορές στην εκκλησία. Χα, κυρίως αυτές, είναι ευεργετικές… Και λάδι... «…κι έλα βράδυ», για τους παπάδες…)
2. Όμως
ιδιαιτέρως ευεργετική είναι ή τέλεση μνημόσυνου στη θεία λειτουργία,
καί πολλές εμφανίσεις νεκρών και άλλα περιστατικά τα όποια έχουν
σημειωθεί επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο.
(Οι νεκροί παπάδες - θρησκέμποροι –
με τα τυχερά τους, κλπ, κοράκια σωστά, έθαψαν τους εαυτούς τους –
όμοιους τους, πιστούς - και τώρα αυτοί, οι πεθαμένοι, βγαίνουν από τον
τάφο τους, σαν zombies, και πάνε στους παπάδες, και τους ανταποδίδουν
την εξυπηρέτηση… με μια έξτρα εμφάνιση τους, ανήμερα στο μνημόσυνο
τους…)
3. Πολλοί
άνθρωποι πού πέθαναν εν μετάνοια αλλά πού δέν μπόρεσαν να εκφράσουν
έμπρακτα τη μετάνοια τους όσο ζούσαν, ελευθερώθηκαν από τα μαρτύρια και
βρήκαν ανάπαυση, με την τέλεση μνημόσυνου …
(Δηλαδή; Δεν πήγαν σε κάποιο παπά να
τους φακελώσουν, πέθαναν χωρίς εξομολόγηση, και τους τιμωρεί με μαρτύρια
– ιεράς εξέτασης - ο θεός γι αυτό; Αλλά άμα πάνε οι συγγενείς τους και
τα ακουμπήσουν στους παπάδες, τότε αυτός – ο πεθαμένος να πούμε -
παίρνει το συγχωροχάρτι του και ελευθερώνεται;)
4. Εάν
τα πταίσματα δέν είναι ασυγχώρητα μετά θάνατον, συνήθως πολύ βοηθά τις
ψυχές ακόμα και μετά θάνατον ή ιερή αναφορά της σωτηριώδους Θυσίας…
(Πώς τους βοηθά; Τους βγάζει από την κόλαση;)
ΔΙΑΒΑΖΩ:
1.
«Εἰδικώτερα χρειάζεται µιὰ ἐπιστροφὴ στὴν παράδοση ποὺ συνίσταται στὴ
γνώση τῶν τελουµένων κατὰ τὰ µνηµόσυνα καθὼς καὶ στὴν ὠφέλεια ποὺ πρέπει
κι ἐπιβάλλεται νὰ κοµίζουν πρωτίστως οἱ µὲν κεκοιµηµένοι µας ἀπό αὐτά, δευτερευόντως δὲ καὶ οἱ ἐπιτελοῦντες αὐτά.»
2. «Ὅµως τὸ µνηµόσυνο ἔχει ὡς σκοπὸ τελέσεως του τὴν προσφορὰ τῆς προσευχῆς γιὰ τὴν ἀνάπαυση τοῦ κεκοιµηµένου.»
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
1. Αυτό το «πρωτίστως» και αυτό το «δευτερευόντως», με ξενίζει!..
2. Ο σκοπός λοιπόν είναι η ανάπαυση του κεκοιµηµένου!
Αυτό βέβαια στην περίπτωση που το μνημόσυνο γίνει σωστά, όπως το προδιαγράφετε Fr Panteleimon Bouzounis. Έτσι;
Διαφορετικά, τι γίνεται με τον κεκοιµηµένο; Σταβοκοιμάται, να πούμε;
http://xairete.blogspot.gr/2011/09/fr-panteleimon-bouzounis.html
Διαβάζω:
Και
ο αμαρτωλός σ' όλη τη ζωή του καταπονήθηκε άσκοπα, και ούτε μια μέρα
έζησε για τον εαυτό του, αλλά για την τρυφή, την ασέλγεια, την
πλεονεξία, την αμαρτία, τον διάβολο. Αν
λοιπόν κάμνουμε συνεχείς προσευχές υπέρ αυτού, αν δίνουμε ελεημοσύνη,
και αν ακόμα εκείνος είναι ανάξιος, ο Θεός θα δείξει το έλεος του σ'
αυτόν. Πες
το όνομα. Ζήτησε να κάνουν όλες τις δεήσεις και τις ικεσίες υπέρ αυτού.
Θα εξευμενίσει αυτό το Θεό, αν και δεν έγινε απ' αυτόν η ελεημοσύνη,
αλλά άλλος γίνεται αίτιος ελεημοσύνης γι' αυτόν.
(Ιωάννου Χρυσοστόμου έργα, ΕΠΕ, τόμος 15)
Σχολιάζω:
Πόσο αυθεντικό είναι αυτό το κείμενο;
Τόσο, όσο και η… «Αγία Επιστολή»;
http://xairete.blogspot.gr/2011/08/blog-post_7046.html
.jpg)
