ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...
http://xairete.blogspot.gr/2014/01/blog-post_10.html
ΔΙΑΒΑΖΩ:
Τό κακό, ὅπως εἴπαμε, ἔγινε καί ἔχει δυστυχῶς λάβει ἐπιδημικές διαστάσεις. Οἱ Ὀρθόδοξοι Ναοί τῆς Ἑλλάδος ἀπό χῶροι ἱεροί προσευχῆς καί λατρείας τοῦ Θεοῦ, κατάντησαν τά τελευταῖα χρόνια, μέ τήν ἀνοχή ὅλων μας, χῶροι ἐπίδειξης αἰσχρῆς μόδας καί ἀπό Οἶκοι Θεοῦ, ἔγιναν τόποι ὅπου οἱ Ἑλληνίδες ἐμφανίζονται σἠμερα ντυμένες ὡς πόρνες σέ οἴκους ἀνοχῆς.
Καί αὐτή ἡ ἀθλιότητα πρέπει νά ἐκλείψῃ. Πῶς ὅμως;
Ἐδῶ πού φθάσαμε, ὁποιοδήποτε μέτρο ληφθῇ, ὅσο ἤπιο και ἄν εἶναι, θά προκαλέσῃ ἀντιδράσεις. Φοβούμεθα δέ ὅτι οἱ μεγαλύτερες ἀντιδράσεις δέν θά προέλθουν ἀπό τίς γυναῖκες, ἀλλά ἀπό τούς ἀναξίους ἀρχιερεῖς πού ἀναφέραμε, οἱ ὀποῖοι ἤδη διαβάζοντας τά γραφόμενά μας, τά θεωροῦν "ἀκραῖα" καί "φανατικά. "Δέν μποροῦμε νά διώξωμε τόν κόσμο ἀπό τίς ἐκκλησίες", θά μᾶς εἰποῦν, προσποιούμενοι ὐποκριτικῶς, ὅτι ἐνδιαφέρονται γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου, ἐνῶ μέ τήν ἀδιαφορία, δειλία καί ἐκκοσμίκευσί τους, ἔχουν ἐπιτρέψει στήν ἁμαρτωλή μόδα, νά μετατρέψῃ σέ κόσμο τήν Ἐκκλησία.
Οὐδείς βεβαίως προτείνει νά διωχθῇ ὁ κόσμος ἀπό τίς ἐκκλησίες. Αὐτό πού πρέπει νά γίνῃ, εἶναι νά κληθοῦν οἱ χριστιανοί νά ἐγκαταλείψουν τά ἁμαρτωλά καί κοσμικά φρονήματα καί τίς κακές συνήθειες καί νά σεβαστοῦν καί νά ὐπακούσουν στόν αἰώνιο ἠθικό νόμο τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό ἄλλωστε θ' ἀποτελέσῃ καί μιά δοκιμή. Ὅσοι ὑπακούσουν στή φωνή τῆς Ἐκκλησίας, θἀ ἀποδείξουν ὅτι εἶναι γνήσια τέκνα της. Ὅσοι τήν περιφρονήσουν, αὐτοί θ' ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι "ἐκ τοῦ κόσμου", φρονοῦν τά τοῦ κόσμου, καί ποτέ δέν ἦσαν μέ τόν Χριστό. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια, ὅσο πικρή καί ἄν ἀκούγεται.
Στά θέματα τῶν δογμάτων καί τοῦ ἠθικοῦ νόμου, δέν ἐπιτρέπονται μισόλογα, διαπραγματεύσεις καί συμβιβασμοί. Ὁ Χριστός δέν "ἔρριξε νερό στό κρασί Του", ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι ἀκροατές Του θεώρησαν κάποιες ὕψιστες διακηρύξεις γιά τό πρόσωπό Του σκληρές καί ἀπεχώρησαν· δέν ἔσπευσε νά δώσῃ ἐξηγήσεις, δέν φοβήθηκε μήπως φύγῃ ὁ κόσμος ἀπό κοντά του καί χάσῃ τούς ὀπαδούς Του, ἀλλά στράφηκε πρός τούς μαθητάς Του καί τούς ἐρώτησε: "μή καί ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν;" (Ἰωάν. 6, 67).
Δέν εἶναι δυνατόν ἡ κακῶς ἐννούμενη στήν περίπτωσι αὐτή φιλανθρωπία τῆς 'Εκλησίας καί ὁ φόβος μή τυχόν κακοκαρδίσωμε κάποιες γυναῖκες νά ἐκλαμβάνεται ἀπ' αὐτές ὡς ἀνοχή καί εὐλογία ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς ἄσεμνης καί σατανικῆς μόδας πού ἀκολουθοῦν. Ὅλα βεβαίως ἐπιτρέπονται, ἐκεῖ ὅμως ὅπου δέν ὑπάρχει Θεός. Στήν Ἐκκλησία ὑπάρχει Θεός, ὁ Ὁποῖος εἶναι βεβαίως πανταχοῦ παρών, ἰδιαιτέρως ὅμως εἶναι παρών σέ κάθε Ἱερό Ναό, σέ κάθε Ἁγία Τράπεζα, σέ κάθε Ἅγιο Ἀρτοφόριο, ὅπου φυλάσσεται καθ' ὅλο τό ἔτος τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι ξέφραγο ἀμπέλι. Ἐδῶ δέν ἐπιτρέπονται ὅλα, ἐδῶ ὑπάρχουν νόμοι, ἐδῶ ἰσχύουν ἀπαγορεύσεις. Ὅλοι γνωρίζουμε τήν αἰσχρότητα καί ἀθλιότητα πού ἐπικρατεῖ μέσα στούς Ναούς, ἰδιαιτέρως στίς βαπτίσεις καί τούς γάμους. Ὅλοι βλέπουμε τά ἄσεμνα καί προκλητικά νυφικά πού φοροῦν οἱ νύφες καί τίς γυμνές σάρκες τῶν προσκεκλημένων γυναικῶν.
Στό σημεῖο αὐτό θά ἐκφράσωμε μιά ἀμιφβολία, τήν ὁποία ἔχουμε ἐκφράσει καί ἄλλοτε. Ἀμφιβάλλουμε σφόδρα, ἀδελφοί ἀναγνῶσττες, ἐάν "κατεβαίνῃ" τό Πνεῦμα τό Ἅγιον καί εὐλογῇ ἕνα γάμο, κατά τήν τέλεσι τοῦ ὁποίου ἡ νύφη ἵσταται ἡμίγυμνη ἐνώπιον τοῦ Ἱερέως ἐμπρός στήν Ὡραία Πύλη. Ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ Ἱερέως δέν ἐμποδίζει τό Ἅγιον Πνεύμα νά τελέσῃ τό Μυστήριο. Ἡ ἀναισχυντία ὅμως καί ἀσέβεια τῆς νύφης, φοβούμεθα ὅτι τό ἐμποδίζουν.
Οἱ μέλισσες πηγαίνουν στά ἄνθη καί συλλέγουν νέκταρ, ὄχι στίς ἀκαθαρσίες. Καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιο ἀναπαύεται καί στέλνει τή χάρι Του ὅπου ὑπάρχει εὐσέβεια καί φόβος Θεοῦ καί ὄχι ὅπου βασιλεύει ἡ ἁμαρτία καί ἡ ἀνηθικότητα. Ἴσως εἶναι καί αὐτή μία αἰτία, πού οἱ περισσότεροι γάμοι σήμερα διαλύονται.
Χρῆστος Κων. Λιβανός
Γυναῖκες, σεβασθῆτε τούς Ἱερούς Ναούς! ( ε΄ μέρος )
Τί δέον γενέσθαι
Τί δέον γενέσθαι
Καί αὐτή ἡ ἀθλιότητα πρέπει νά ἐκλείψῃ. Πῶς ὅμως;
Ἐδῶ πού φθάσαμε, ὁποιοδήποτε μέτρο ληφθῇ, ὅσο ἤπιο και ἄν εἶναι, θά προκαλέσῃ ἀντιδράσεις. Φοβούμεθα δέ ὅτι οἱ μεγαλύτερες ἀντιδράσεις δέν θά προέλθουν ἀπό τίς γυναῖκες, ἀλλά ἀπό τούς ἀναξίους ἀρχιερεῖς πού ἀναφέραμε, οἱ ὀποῖοι ἤδη διαβάζοντας τά γραφόμενά μας, τά θεωροῦν "ἀκραῖα" καί "φανατικά. "Δέν μποροῦμε νά διώξωμε τόν κόσμο ἀπό τίς ἐκκλησίες", θά μᾶς εἰποῦν, προσποιούμενοι ὐποκριτικῶς, ὅτι ἐνδιαφέρονται γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου, ἐνῶ μέ τήν ἀδιαφορία, δειλία καί ἐκκοσμίκευσί τους, ἔχουν ἐπιτρέψει στήν ἁμαρτωλή μόδα, νά μετατρέψῃ σέ κόσμο τήν Ἐκκλησία.
Οὐδείς βεβαίως προτείνει νά διωχθῇ ὁ κόσμος ἀπό τίς ἐκκλησίες. Αὐτό πού πρέπει νά γίνῃ, εἶναι νά κληθοῦν οἱ χριστιανοί νά ἐγκαταλείψουν τά ἁμαρτωλά καί κοσμικά φρονήματα καί τίς κακές συνήθειες καί νά σεβαστοῦν καί νά ὐπακούσουν στόν αἰώνιο ἠθικό νόμο τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό ἄλλωστε θ' ἀποτελέσῃ καί μιά δοκιμή. Ὅσοι ὑπακούσουν στή φωνή τῆς Ἐκκλησίας, θἀ ἀποδείξουν ὅτι εἶναι γνήσια τέκνα της. Ὅσοι τήν περιφρονήσουν, αὐτοί θ' ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι "ἐκ τοῦ κόσμου", φρονοῦν τά τοῦ κόσμου, καί ποτέ δέν ἦσαν μέ τόν Χριστό. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια, ὅσο πικρή καί ἄν ἀκούγεται.
Στά θέματα τῶν δογμάτων καί τοῦ ἠθικοῦ νόμου, δέν ἐπιτρέπονται μισόλογα, διαπραγματεύσεις καί συμβιβασμοί. Ὁ Χριστός δέν "ἔρριξε νερό στό κρασί Του", ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι ἀκροατές Του θεώρησαν κάποιες ὕψιστες διακηρύξεις γιά τό πρόσωπό Του σκληρές καί ἀπεχώρησαν· δέν ἔσπευσε νά δώσῃ ἐξηγήσεις, δέν φοβήθηκε μήπως φύγῃ ὁ κόσμος ἀπό κοντά του καί χάσῃ τούς ὀπαδούς Του, ἀλλά στράφηκε πρός τούς μαθητάς Του καί τούς ἐρώτησε: "μή καί ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν;" (Ἰωάν. 6, 67).
Δέν εἶναι δυνατόν ἡ κακῶς ἐννούμενη στήν περίπτωσι αὐτή φιλανθρωπία τῆς 'Εκλησίας καί ὁ φόβος μή τυχόν κακοκαρδίσωμε κάποιες γυναῖκες νά ἐκλαμβάνεται ἀπ' αὐτές ὡς ἀνοχή καί εὐλογία ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς ἄσεμνης καί σατανικῆς μόδας πού ἀκολουθοῦν. Ὅλα βεβαίως ἐπιτρέπονται, ἐκεῖ ὅμως ὅπου δέν ὑπάρχει Θεός. Στήν Ἐκκλησία ὑπάρχει Θεός, ὁ Ὁποῖος εἶναι βεβαίως πανταχοῦ παρών, ἰδιαιτέρως ὅμως εἶναι παρών σέ κάθε Ἱερό Ναό, σέ κάθε Ἁγία Τράπεζα, σέ κάθε Ἅγιο Ἀρτοφόριο, ὅπου φυλάσσεται καθ' ὅλο τό ἔτος τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι ξέφραγο ἀμπέλι. Ἐδῶ δέν ἐπιτρέπονται ὅλα, ἐδῶ ὑπάρχουν νόμοι, ἐδῶ ἰσχύουν ἀπαγορεύσεις. Ὅλοι γνωρίζουμε τήν αἰσχρότητα καί ἀθλιότητα πού ἐπικρατεῖ μέσα στούς Ναούς, ἰδιαιτέρως στίς βαπτίσεις καί τούς γάμους. Ὅλοι βλέπουμε τά ἄσεμνα καί προκλητικά νυφικά πού φοροῦν οἱ νύφες καί τίς γυμνές σάρκες τῶν προσκεκλημένων γυναικῶν.
Στό σημεῖο αὐτό θά ἐκφράσωμε μιά ἀμιφβολία, τήν ὁποία ἔχουμε ἐκφράσει καί ἄλλοτε. Ἀμφιβάλλουμε σφόδρα, ἀδελφοί ἀναγνῶσττες, ἐάν "κατεβαίνῃ" τό Πνεῦμα τό Ἅγιον καί εὐλογῇ ἕνα γάμο, κατά τήν τέλεσι τοῦ ὁποίου ἡ νύφη ἵσταται ἡμίγυμνη ἐνώπιον τοῦ Ἱερέως ἐμπρός στήν Ὡραία Πύλη. Ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ Ἱερέως δέν ἐμποδίζει τό Ἅγιον Πνεύμα νά τελέσῃ τό Μυστήριο. Ἡ ἀναισχυντία ὅμως καί ἀσέβεια τῆς νύφης, φοβούμεθα ὅτι τό ἐμποδίζουν.
Οἱ μέλισσες πηγαίνουν στά ἄνθη καί συλλέγουν νέκταρ, ὄχι στίς ἀκαθαρσίες. Καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιο ἀναπαύεται καί στέλνει τή χάρι Του ὅπου ὑπάρχει εὐσέβεια καί φόβος Θεοῦ καί ὄχι ὅπου βασιλεύει ἡ ἁμαρτία καί ἡ ἀνηθικότητα. Ἴσως εἶναι καί αὐτή μία αἰτία, πού οἱ περισσότεροι γάμοι σήμερα διαλύονται.
Χρῆστος Κων. Λιβανός
.jpg)
