Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 10 Ιουνίου 2018

Αξέχαστα λόγια, αξέχαστες μελωδίες!

Panagiotis Michalopoulos 
Χριστιανικό τραγούδι, εμπνευσμένο από το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα:
Τα παιδιά της Γαλιλαίας, ω Χριστέ, πώς Σε αγαπούσαν…  
Και μαζί Σου περπατούσαν, στις ακρογιαλιές!
Για Σε -του κόσμου βασιλιά, για την δική σου την αλήθεια… 

Και βάρκες άφησαν και δίχτυα, στην ακρογιαλιά!
Ioannis Kyriakides 
Υπεροχο! 
Panagiotis Michalopoulos 
Ένα άλλο ακόμα –σχετικό, που τραγουδούσαμε τότε -στα νιάτα μου, στις χριστιανικές συντροφιές, ήταν κι αυτό:
«Ψαράδες είμαστε όλοι -βρε παιδιά,
με δίχτυα πετονιές και παραγάδια…
Στις κοινωνίας τις ακρογιαλιές,
ψυχές για να ψαρέψουμε κοπάδια!
Και δεν φοβόμαστε τα κύματα,
φουρτούνες καταιγίδες και βοριάδες,
γιατί έχουμε αρχηγό μας τον Χριστό,
Αυτόν που αγαπούσε τους ψαράδες!»
Αξέχαστα λόγια, αξέχαστες μελωδίες!
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1814281225301215&set=a.134489906613697.25213.100001580668005&type=3&theater

Τρίτη 1 Μαΐου 2018

«Χριστιανική Ένωση Καλαμάτας»: Τόσο πολύ –πια, μαλακισμένη, ΚΑΙ αυτή, σχετικά με το λεγόμενο «άγιο φως»; Τόσο πολύ!

ΔΙΑΒΑΖΩ,
μια ανάρτηση, στη δημόσια ομαδα
Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Μονής Οσίου Δαυΐδ στην Εύβοια (1920-1991)
ΣΧΟΛΙΑ:
Panagiotis Michalopoulos

Χριστιανική Ένωση Καλαμάτας 
Δεν είναι και πολύ δόκιμη η εικόνα που τοποθετήσατε ως σχολιασμό και σκέψη... 
Χριστός ανέστη
Panagiotis Michalopoulos

ΑΥΤΗ -Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΚΟΝΑ, ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΟΚΙΜΗ;
Panagiotis Michalopoulos
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Εδώ, ιστολόγιο «xairete.blogspot»
(Διαχειριστής, Παναγιώτης Μιχαλόπουλος)
Εμφάνιση 394 αναρτήσεων, με ετικέτα «Άγιο-φως».
Κλικ, ΕΔΩ:


 

Χριστιανική Ένωση Καλαμάτας 
Ο σχολιασμός μας αφορούσε την λεζάντα με το συγκεκριμένο σχόλιο από κάτω... όχι αποκλειστικά την εικόνα... 
Χώρια που όπως απεικονίζονται τα πρόσωπα περνά το μήνυμα της γελειοποίησης, που πράγματι δεν είναι καθόλου δόκιμο. 
Χαίρετε.
Panagiotis Michalopoulos

Panagiotis Michalopoulos
Χριστιανική Ένωση Καλαμάτας 
Μάλλον δεν κατανοείτε το περιεχόμενο της συζητήσεως μας, ούτε υπάρχει επίπεδο συζητήσεως με τέτοια αήθη σχόλια. 
Απλώς σας επισημαίνουμε ότι η ανώτερη τιμή που αποδίδει ένα κράτος, όπως το δικό μας είναι αυτή του αρχηγού κράτους. 
Πολύ περισσότερα οφείλουμε στον Θεό, που μας ευλόγησε ως έθνος και πολλές φορές μας φύλαξε. 
Όσον αφορά στο Άγιο Φως τιμούμε το θαύμα. 
Πρέπει να το δείτε υπό άλλη οπτική και μα το ζήσετε. 
Ότι είναι μεγαλειώδες και μας υπερβαίνει προσπαθούμε να το γελειοποιησουμε για μα υποτιμηθεί. 
Μάλλον αυτό προσπαθείτε να κάνετε, αλλά το αντίστροφο επιτυγχανετε. Αναδεικνύεται το θαύμα και μήπως αυτοϋποτιμάσθε? 
Εξαλλου το κρατος δεν ξοδεύει ευρώ για την μεταφορά του Αγίου Φωτός καθώς είναι προσφορά ιδιώτη. 
Ευχόμαστε ο Θεός να σας ευλογεί και να σας ανοίγει τους οφθαλμούς να βλέπετε πιο καθαρά. 
Χαίρετε και νομίζουμε ότι κάπου εδώ τελειώνει η συζήτηση μιας και δεν υπάρχει διάθεση αποδοχής της αλήθειας... 
Χριστός Ανέστη
Χριστιανική Ένωση Καλαμάτας 

Εξάλλου πολλοί από αυτούς που προσπαθούν να γελειοποιήσουν το θαύμα, ακόμη και κυβερνώντες χρειάζονται πολύ φωτισμό καθώς οδηγούν στο σκοτάδι την κοινωνία μας και την πατρίδα μας...
https://www.facebook.com/groups/739979869615126/permalink/802617486684697/

ΣΧΕΤΙΚΟ:
https://www.facebook.com/gexakal

Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017

Σημερινή φωτο: Ο μητροπολίτης Φλώρινας Θεόκλητος (Θωμάς) Βουλδής… Πώς περνούν τα χρόνια… Τον θυμάμαι –στην Αθήνα, την δεκαετία του ’60, νεαρό θεολόγο στην αδελφότητα «ο Σταυρός», του Αρχιμανδρίτη τότε Αυγουστίνου Καντιώτη. Τότε ήμουν και εγώ εκεί μέσα –δόκιμος ιεραπόστολος, και κρατούσα το βιβλιοπωλείο…

Σημερινή φωτο: Ο μητροπολίτης Φλώρινας Θεόκλητος (Θωμάς) Βουλδής… 
Πώς περνούν τα χρόνια… Τον θυμάμαι –στην Αθήνα, την δεκαετία του ’60, νεαρό θεολόγο στην αδελφότητα «ο Σταυρός», του Αρχιμανδρίτη τότε Αυγουστίνου Καντιώτη. Τότε ήμουν και εγώ εκεί μέσα –δόκιμος ιεραπόστολος, και κρατούσα το βιβλιοπωλείο…
Η μητέρα μου –την ίδια εποχή, βοηθούσε στη κουζίνα του φοιτητικού οικοτροφείου, στο ίδιο κτήριο -Ζωοδόχου Πηγής 44 – 46, στα Εξάρχεια. Μαζί με την κυρία Γιαννούλα, την μητέρα του -νεαρού τότε και αυτού μέλους της αδελφότητας, Παναγιώτη Φούντα, του σημερινού μητροπολίτη Ιερεμία…
Θυμάμαι που μια μέρα η μαγείρισσα κ. Γιαννούλα πήρε στο εσωτερικό τηλέφωνο τον Θωμά, και του είπε αυστηρά να κατέβη γρήγορα από τον τρίτο όροφο στη κουζίνα, διότι ήταν η σειρά του τη μέρα αυτή να πλύνει τα πιάτα!
Θυμάμαι και την συνεργασία μου με τον Θωμά, στα κατηχητικά τότε, και συγκεκριμένα στον άγιο Γεώργιο Κυνοσάργους.
Μετά, οι περισσότεροι γνωστοί μου από την αδελφότητα χειροτονήθηκαν… Ο Θωμάς έγινε Θεόκλητος και πρωτοσύγκελος του μητροπολίτη Αυγουστίνου στη Φλώρινα… Τελικά δε, τον διαδέχτηκε και στο θρόνο, όταν ο τελευταίος παραιτήθηκε σε ηλικία 105 ετών!

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2016

Εικονίτσες, που μας έδιναν στην εκκλησία της ενορίας μας -στο κατηχητικό, από την δεκαετία του ’50, και μετά… Εικονίτσες, με τον Χριστό, τον γνωστό μας και ως Ναζαρινό, μασκαρεμένο –παραμορφωμένο, σαν Αμερικανό, σαν σταρ του Χόλυγουντ… Ζωγραφισμένον παντού, ως ξανθό, ως μακρυμάλλη, και με γαλανά μάτια (και γαλαζοαίματον -ενδεχομένως)! Όπως ακριβώς τον περιέγραφε μετά, και αυτός ο «μαλακισμένος» (στον εγκέφαλο) γέροντας, ο Παΐσιος, ο κουμουνιστο-φάγος! Εικονίτσες, που τις τύπωναν τότε -και τις πουλούσαν, διάφορες ακροδεξιές, βασιλοχουντικές, και λοιπές παραθρησκευτικές οργανώσεις… Ακόμα και ορθόδοξες χριστιανικές αδελφότητες, όπως η «Ζωή», κλπ…

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ο χρήστης Georgios Papadopoulos, κοινοποίησε...
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 

Εικονίτσες, που μας έδιναν στην εκκλησία της ενορίας μας -στο κατηχητικό, από την δεκαετία του ’50, και μετά… 
Εικονίτσες, με τον Χριστό, τον γνωστό μας και ως Ναζαρινό, μασκαρεμένο –παραμορφωμένο, σαν Αμερικανό, σαν σταρ του Χόλυγουντ… 
Ζωγραφισμένον παντού, ως ξανθό, ως μακρυμάλλη, και με γαλανά μάτια (και γαλαζοαίματον -ενδεχομένως)! 
Όπως ακριβώς τον περιέγραφε μετά, και αυτός ο «μαλακισμένος» (στον εγκέφαλο) γέροντας, ο Παΐσιος, ο κουμουνιστο-φάγος! 
Εικονίτσες, που τις τύπωναν τότε -και τις πουλούσαν, διάφορες ακροδεξιές, βασιλοχουντικές, και λοιπές παραθρησκευτικές οργανώσεις… Ακόμα και ορθόδοξες χριστιανικές αδελφότητες, όπως η «Ζωή», κλπ…

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=135982293224744&set=a.130481247108182.28080.100004389220587&type=3&theater

Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2016

Γιατί όλες οι εικονίτσες με τον μικρό Χριστούλη, αυτές που μας έδιναν παλιά στο κατηχητικό (δεκαετία ’50 και ’60), κυρίως οι οργανωσιακοί θεολόγοι μας (Ζωή, Σωτήρ, κλπ), τον έδειχναν πάντα να έχει γαλανά -μπλε μάτια; (Το ίδιο βέβαια και με την Παναγίτσα). Γιατί άραγε; Μόνο και μόνο διότι οι δάσκαλοι μας αυτοί, ήταν δεξιοί –εθνικόφρονες; Ή μήπως υπάρχει και κάποια επιστημονική εξήγηση;

Διαβάζω σε σημερινή ανάρτηση:
Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016, 5:00 πμ
Πώς εξηγείται
Γιατί τα μωρά γεννιούνται με μπλε μάτια

Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει ότι όλα σχεδόν τα μωρά γεννιούνται με μπλε μάτια, πράγμα που στην πορεία αλλάζει. Πού οφείλεται όμως αυτό; Μα φυσικά στη μελανίνη. Η μελανίνη, η φυσική χρωστική του οργανισμού μας που χρωματίζει τα μαλλιά, τα μάτια και το δέρμα δεν έχει πλήρως εναποτεθεί στην ίριδα των ματιών μας σε αυτή την ηλικία. Η ίριδα βρίσκεται στην πρόσθια μοίρα του οφθαλμού μεταξύ του κερατοειδή χιτώνα και του φακού, στο μέσον της οποίας βρίσκεται το άνοιγμα της κόρης.
Ο ρόλος της είναι να ρυθμίζει την ποσότητα του φωτός που μπαίνει στο μάτι και φτάνει στον αμφιβληστροειδή, συστελλόμενη όταν το φως είναι άφθονο και διαστελλόμενη όταν είναι λίγο, βοηθώντας έτσι την όραση και την αίσθηση βάθους. Το χρώμα της ίριδας οφείλεται ουσιαστικά στην μελανίνη. Η παραγωγή μελανίνης αυξάνεται γενικά κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής ενός μωρού με αποτέλεσμα το χρώμα των ματιών του βρέφους να γίνεται πιο σκούρο σταδιακά, μπορεί και μέχρι την ηλικία των δύο ετών ακόμη.

Πηγή: baby.gr / perierga.gr
http://www.philenews.com/el-gr/eidiseis-epistimi/51/337633/
ΣΧΟΛΙΑ:
Panagiotis Michalopoulos
Γιατί όλες οι εικονίτσες με τον μικρό Χριστούλη, αυτές που μας έδιναν παλιά στο κατηχητικό (δεκαετία ’50 και ’60), κυρίως οι οργανωσιακοί θεολόγοι μας (Ζωή, Σωτήρ, κλπ), τον έδειχναν πάντα να έχει γαλανά -μπλε μάτια; (Το ίδιο βέβαια και με την Παναγίτσα). Γιατί άραγε; Μόνο και μόνο διότι οι δάσκαλοι μας αυτοί, ήταν δεξιοί –εθνικόφρονες; Ή μήπως υπάρχει και κάποια επιστημονική εξήγηση;
Yiannis Foutros 
Η πλάνη του εωσφόρου αιωρείται παντού, αδελφέ μου... Το ξανθό είναι φανταχτερό και δελεαστικό !!!
Το ξανθό κατήντησε να υποδηλεί αριστοκρατία, ομορφιά, ευγένεια και αγνότητα.
Μια μάτια στις "καλλονές" που φιγουράρουν στην ΤV αλλά και τριγύρω μας, θα διαπιστώσεις οτι κυρίαρχο είναι το ξανθό.
Σκέψεις δικές μου...

https://www.facebook.com/groups/424920871018631/permalink/656254597885256/
 

Panagiotis Michalopoulos

http://xairete.blogspot.gr/search/label/XRISTOS-ME-XRYSA-MALLIA

Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2016

Είστε για ένα ταξιδάκι στην αιώνια ζωή; Σαν μια πενταήμερη εκδρομή -με τον παπά, με την ενορία… Διότι η σωτηρία της ψυχής, είναι πολύ μεγάλο θαύμα… Σαν ταξιδάκι αναψυχής, ένα πράγμα!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
π. Χρίστος Γρηγορίου
4 ώρες πριν

Είχα ακούσει πριν καιρό στο ραδιόφωνο μια πολύ απλοϊκή περιγραφή για την αιωνιότητα. Πήγαινε κάπως έτσι:
"Σκέψου το πιο μακρινό αστέρι. Τα εκατομμύρια έτη φωτός που χρειάζονται να φτάσεις εκεί. Σκέψου να σε βάλουν να μεταφέρεις σε αυτό το αστέρι όλους τους κόκκους άμμου της γης. Έναν έναν. Πήγαινε έλα. Και σαν τελέψεις να σου πουν. Ξέρεις, όλο αυτό ήταν μια στιγμή στην αιώνιο ζωή."
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 

Είμαι γέρων 72 ετών τώρα, και αυτήν την ιστορία (με ένα πουλάκι όμως) θυμάμαι ότι την άκουσα από ένα κήρυγμα του πατρός Αυγουστίνου Καντιώτη –αρχιμανδρίτη τότε (και μετέπειτα επισκόπου Φλώρινας από το 1967), όταν ήμουν ακόμα νεαρός.
Panagiotis Michalopoulos 

Με την ευκαιρία, να ρωτήσω κάτι:
Αυτή η αιωνιότητα που βιώνουν οι ψυχές των ανθρώπων που έχουν φύγει από αυτήν τη ζωή, αυτόν τον χρόνο τους… Σε ποιον τόπον τη βιώνουν τώρα, και με ποιον τρόπο;
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1406027582758797&set=a.1264141153614108.1073741828.100000547054449&type=3&theater


ΣΧΕΤΙΚΟ...
ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Εκείνο που δεν ξέρω αν έχουμε επίσης αντιγράψει από τον βουδισμό, είναι το δόγμα μας το καλογερικό, ότι με το κομποσκοίνι (αυτό το βουδιστικό) μπορούμε άνετα και βγάζουμε ψυχές πεθαμένων από την κόλαση -ως ορθόδοξη Εκκλησία, και τις μεταθέτουμε στον παράδεισο. Θα το ψάξω και θα επανέλθω. Καλημέρα σας!


P. MICHALOPOULOS είπε...
ΔΙΑΒΑΖΩ... Ιωάννης Καρδάσης: 

«Μπορεί να υπάρχουν και άλλες (μεταθέσεις ψυχών) από τον Κόλαση στον Παράδεισο., αλλά δεν είναι γνωστές και όλες γίνονται με την θερμή προσευχή και όχι με το κομποσχοίνι.»
ΣΧΟΛΙΑΖΩ...
Δηλαδή, έχει ήδη αρχίσει να λειτουργεί κανονικά η κόλαση. «Ανοίξαμε, περάστε να σας εξυπηρετήσουμε»… Πριν από την Δευτέρα Παρουσία, πριν την τελική κρίση, πριν και τον τελικό εκείνο διαχωρισμό… Σαν ένα αυθαίρετο, να πούμε…
Μόνο που στο μεταξύ –μέχρι να πάρει κανονική άδεια από την ουράνια πολεοδομία, είναι κάτι σαν ένα δικό μας –γήινο, αμπέλι ξέφραγο…
Υπολειτουργεί, και γίνεται της πουτάνας το κάγκελο! Ένας χώρος, δίχως θείο κάγκελο…
Όλα, στο φλου…
Επίσης, δεν έχουν γίνει ακόμα, κανονικοί, μόνιμοι υπάλληλοι οι δαίμονες που θα διαφεντεύουν αιώνια εκεί, για να βασανίζουν τους κολασμένους (όπως βλέπουμε στις σχετικές αγιογραφίες), για να ανάβουν τις φωτιές για τα καζάνια και να ρίχνουν μέσα τους κολασμένους, για να βράσουν στο ζουμί τους –σωφρονιστικά, πάντα, σύμφωνα με την παπική κακοδοξία…
Και έτσι, οποίος θέλει μπαίνει εκεί, για να βρει γνωστούς και φίλους, και οποίος δεν του γουστάρει –δεν του αρέσει το περιβάλλον, το σέρβις κλπ, σηκώνεται –παίρνει το καπελάκι του, και… φεύγει!
Όπως δηλαδή περιγράφεται και στην παραβολή με τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο! Χα!
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ
είπε...
Δεν είναι ακριβώς έτσι:
Πριν την β΄ παρουσία έχουμε Άδη και Παράδεισο. Μετά έχουμε Κόλαση και Βασιλεία των ουρανών.
Η κατάταξη δεν είναι τοπική, αλλά τροπική. Οι ψυχές όλες βρίσκονται και θα βρίσκονται μαζί και μάλιστα θα συζητούν. Το μέγα χάσμα είναι, ότι οι μεν δεν βλέπουν φως, αλλά φλέγονται και δεν ακούν ψαλμωδίες. Αντίθετα οι δε βλέπουν φως, δροσίζονται, ακούν ψαλμωδίες και μετέχουν σ΄ αυτές και το σπουδαιότερο βλέπουν το πρόσωπο του Χριστού και όλων των αγίων.
P. MICHALOPOULOS είπε...
Τώρα μιλάμε, ή κλάνουμε;

Θεολογούμε, ή παίζουμε το πουλί μας;
Υπάρχει τώρα κόλαση, ή δεν υπάρχει;
Δεν έχουμε λέει, τώρα βασιλεία των ουρανών… Δεν έχουμε κόλαση…
Αλλά έχουμε (στα έγκατα αυτής της γης προφανώς, αυτής ή κάποια άλλης γης) μια προ-κόλαση και έναν προ-παράδεισο...
Που ανοιγοκλείνουν, που τραβιούνται σαν το λάστιχο!
Χα!
P. MICHALOPOULOS είπε...
«Πριν την β παρουσία», δεν έχουμε κόλαση!

«Μετά, έχουμε Κόλαση»!
Τα ψετο-μνημόσυνα, επομένως… Τα ψευτο-κομποσκοίνια, επομένως… Οι ψευτο-προσευχές, επομένως… Δεν βγάζουν από καμία κόλαση, αφού τώρα δεν έχουμε κόλαση… Αφού «μετά θα έχουμε κόλαση»…
ΔΙΟΤΙ είμαστε «πριν την β΄ παρουσία», πριν από την Κρίση και τον διαχωρισμό.
ΔΙΟΤΙ χωρίς Κρίση, δεν ξέρουμε τι θα αποφασίσει ο θεός, τότε…
P. MICHALOPOULOS είπε...
Άρα, χωρίς κόλαση, δεν μπορεί να γίνει καμία μετάθεση από εκεί! 
Άρα, μας πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες όλοι αυτοί…. 
Αφού ξέρουμε ότι χωρίς μετάνοια, δεν σώζεται κανείς… 
Αφού ξέρουμε ότι δεν υπάρχει μετάνοια, άρα ούτε και σωτηρία μετά θάνατον.
P. MICHALOPOULOS είπε...
Διότι ρε μάγκες και ρε μάγκισες…
Στην παραβολή του Κυρίου, βλέπουμε καθαρά ότι υπάρχει «μέγα χάσμα» ανάμεσα στους δυο αυτούς τόπους… Εκεί που πήγε ο Λάζαρος -από τη μια, με αυτόν που πήγε ο πλούσιος -από την άλλη!
«Χάσμα, αγεφύρωτο!»
Επομένως…
Ούτε συγχωροχάρτια, ούτε καθαρτήριο πυρ, ούτε μνημόσυνα, ούτε κομποσκοίνια, ούτε καμιά άλλη -σχετική μαλακια, σώζει!
P. MICHALOPOULOS είπε... 

Συμπέρασμα:
Δεν ανταλλάξαμε μόνο την θρησκευτική ζωή μας, τη χριστιανική λατρεία μας, με τον βουδιστικό κιναιδισμό…
Αλλά επίσης…
Καταργήσαμε και την πηγή της πίστεως μας, καταργήσαμε και τον λόγο του θεού…
Και τον αντικαταστήσαμε, με όλα τα παραμύθια της Χαλιμάς!
Μπράβο μας!
20 Οκτωβρίου 2016 - 8:32 μ.μ.
http://xairete.blogspot.gr/2016/10/blog-post_29.html

ΣΧΕΤΙΚΟ:

1. Τα τελώνια του Παραδείσου (ουρανός, ψηλά: τρίτο σύννεφο -δεξιά, πάντα) και… 2. Το απαγορευτικό εισόδου… (επιστροφή κάτω -με τελωνιακό… delivery, κάπου βαθειά στη Γη!)


Πολλά έχουν γραφεί για τα τελώνια. Όμως η πιο συνοπτική και σαφής περιγραφή είναι ό,τι είπε ο άγγελος Κυρίου (μυστικός άγγελος, ονόματα δεν λέμε) στον άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο. 
Παραθέτουμε,  ό,τι σχετικό:
Από τη γη έως τον ουρανό υπάρχει σκάλα (με τα σκαλιά μετρημένα, ένα –ένα, όπως να πούμε το φρούριο Παλαμήδι στο Ναύπλιο, που έχει 999 σκαλοπάτια, ακριβώς.)
Κάθε σκαλοπάτι, έχει κι από ένα τάγμα δαιμονικό, που λέγονται τελώνια… (τόσα σκαλιά επί τόσα τάγματα -σαν αυτά της Χρυσής Αυγής;… Της πουτάνας το κάγκελο δηλαδή!)
Τα τάγματα αυτά, τα πονηρά πνεύματα, τα τελώνια συναντούν την κάθε ψυχή (της την έχουν στημένη κανονικά), και φέρνουν τα χειρόγραφά της ψυχής (έντυπα, ή σε ηλεκτρονική μορφή) και τα δείχνουν (με αεροπανό ή με λάπτοπ) στους Αγγέλους, λέγοντας: 
«την τάδε μέρα, στις τόσο του τάδε μήνα, έκανε αυτή η ψυχή αυτό. Είτε έκλεψε, είτε πόρνευσε, είτε μοίχευσε… (αν κούναγε την αχλαδιά, δεν πειράζει! Χα!)
Τότε δείχνουν και οι Άγγελοι ό,τι αγαθό έκανε εκείνη η ψυχή, είτε ελεημοσύνη, είτε προσευχή, είτε λειτουργίες… (λειτουργίες = χρήματα στο παπαδαριό…)
Και πάλι ανέρχονται σε άλλο σκαλοπάτι και εκεί βρίσκουν άλλο τελώνιο δυσκολότερο και αγριότερο. (όσο πιο ψηλά δηλαδή, τόσο το χειρότερο!) 
Και εδώ πάλι γίνεται πολλή όχληση και μεγάλη και ανεκδιήγητη ταραχή… (μιλάμε ότι αυτό το νταβαντούρι, με την ψυχή να τραβιέται «σκαλί, καλέ μου σκαλί», μπορεί να κρατήσει… αιώνες!)
Τότε... (μετά από εκατοντάδες χρόνια ανέβασμα, ρε πούστη;) αν είναι εκείνη η ψυχή να καταδικαστεί (την έχουν παίξει – τη ψυχή- στα ζαριά οι τελωνιακοί τζερτζεβούληδες!), την επιστρέφουν οι πονηροί δαίμονες (κοίτα να δεις πονηριά, ρε γαμώτο!) κάτω από τη γη («σκαλί – σκαλί», πάλι, άλλα τόσα χρόνια να κατρακυλάει…) σε τόπο σκοτεινό (είδες -και, η ΔΕΗ;) και οδυνηρό (να πληρώνει και χαράτσι;)
 
Από το βιβλίο «Μετά Θάνατον»,  
του π. Βασιλείου Μπακογιάννη
xfd.gr  

(Ο ΣΩΤΗΡ - χριστιανική φοιτητική δράση)

stavroula είπε...
Hilarious :D
27 Σεπτεμβρίου 2013 - 3:08 π.μ.
 

5:31 π.μ. P. MICHALOPOULOS είπε...
Χα, χα! Παίρνουμε ένα θέμα... tragic (τραγικό), ένα θέμα της γνωστής τραγο-παπαδικής τρομοκράτησης, και το σχολιάζουμε κατάλληλα.
Έτσι, αποκαλύπτεται και το φαιδρό της υπόθεσης: το «hilarious», το σπαρταριστό -το ξεκαρδιστικό, αν μεταφράζω σωστά. Έτσι;
 

5:34 π.μ. P. MICHALOPOULOS είπε...
Αξιοσημείωτο είναι ακόμα, και το ότι κάτι τέτοιες παρλαπίπες, τις αποδίδουν (για να τις πλασάρουν πιο εύκολα στο θρησκόληπτο κοινό), τις αποδίδουν σε αγίους τάχα, και σε αγγελικές τάχα αποκαλύψεις σε αυτούς!
Παλιό το κόλπο δηλαδή…
Παλιό και επιτυχημένο, που το εφαρμόζουν τώρα ευρέως, και με τον μακαρίτη Παΐσιο.


5:41 π.μ. P. MICHALOPOULOS είπε...
Και το εξίσου σκανδαλώδες είναι ότι όλα αυτά, τα προβάλουν ακόμα και οι λεγόμενες ορθόδοξες χριστιανικές οργανώσεις, αυτές με τα γνωστά τους, τα αμέτρητα χριστιανο-φασιστικά τους τερτίπια
Τα προβάλουν μάλιστα, και μέσα από τα… φοιτητικά παρακλάδια τους, όπως τέτοια είναι και αυτή η Χ.Φ.Δ.!
  

6:01 π.μ. P. MICHALOPOULOS είπε...
Μιλάμε, και γι αυτές τις οργανώσεις (Ζωή, Σταυρός, Σωτήρ, κλπ), που έχουν τεράστιο δίκτυο από νεαρούς κατηχητές για την προπαγάνδα τους…
Για το παιδομάζωμα, για τον προσηλυτισμό τρυφερών ψυχών, για τον εγκλεισμό τους στο μαντρί τους!..
Στα οποία παιδιά βέβαια, το δίκτυο αυτό, δεν το δείχνει όλο αυτό το «ορθόδοξο» πρόσωπο τους,
αυτό το αποκρουστικό, αυτό το τρομοκρατικό, από την αρχή...
Αλλά τα ενθουσιάζουν τα παιδιά με τραγουδάκια που έχουν το πνεύμα του προτεσταντικού θριάμβου σωτηρίας…
Τους τα παρουσιάζουν όλα απλά! «Έλα στην Εκκλησία, και έχεις σωθεί απλά, με την πίστη στο Χριστό!» Και να, και οι σχετικές εικονίτσες (π.χ. ο Χριστός καπετάνιος στο πλοίο με τον νεαρό), ...έτσι, για τσοντάρισμα!
Όταν όμως δέσουν τον γάιδαρο τους, όταν το παιδί γίνει κι αυτό σαν τα μούτρα τους, δουλικά υποταγμένο στον καθοδηγητή, ή σε κάποιο παπά, τότε αρχίζουν να το γδέρνουν ψυχικά!
Αρχίζουν να του λένε – του νέου πια – για λειτουργίες που πρέπει να πληρώνει, για μνημόσυνα που πρέπει να πληρώνει…
Και το πιο τραγικό, είναι αυτή η πλύση εγκεφάλου, όπως κι αυτή η μωροφιλολογία, η σχετική με τάγματα τελωνίων...
Είναι τα τάγματα που καραδοκούν...
Μη τυχόν και η εγκλωβισμένη ψυχή αποφασίσει να ξεφύγει από το μαντρί τους!..


http://xairete.blogspot.gr/2013/09/1-2-delivery.html

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2015

Όχι, ρε γαμώτο! Πέθανε ο Αριστοτέλης Φιλιππότης! (ο κοτσονάτος γέρος, ο δεξιά στη φωτο) Θα τον θάψουν αύριο το μεσημέρι (12 ακριβώς) στο Κορωπί, σε ειδυλλιακό ύψωμα, σε σούπερ τάφο με υπέροχη θέα προς τα Μεσόγεια.

Πέθανε σε ηλικία 97 ετών ο πρώτος μητροπολίτης της νεοσυσταθείσης το 1974 Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Αγαθόνικος, όπως ανακοινώθηκε το απόγευμα της Τρίτης από την ομώνυμη Ιερά Μητρόπολη. Ο μακαρίτης είχε παραιτηθεί και στη θέση του εξέλεξαν τότε τον νυν μητροπολίτη Νικόλαο Χατζηνικολάου. (ο αριστερά στη φωτο)
Η κηδεία του μακαρίτη ιεράρχη θα τελεστεί με τιμές εν ενεργεία μητροπολίτη (με τιμές Στρατηγού, δηλαδη;) την Πέμπτη στις 12, κοντά στο αεροδρόμιο της Χοχτίφ, στα Σπάτα, για την ακρίβεια στο Ιερό Προσκύνημα Αναστάσεως του Χριστού Σπάτων, εκεί δηλαδη που ανθεί η βιομηχανία αγιασμού κινητήρων αυτοκίνητων.
Θα ακολουθήσει η ταφή του στην σουπερ λουξ  Ιερά Μονή Βηθλεέμ (της οργάνωσης «ο Σωτήρ»;) στο Κορωπί, και μιλάμε για τάφο με υπέροχη θέα προς τα Μεσόγεια. Το πτώμα του δε, θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα (αγκαλιές, φιλιά, και ότι άλλο) από τις 10.00, σήμερα Τετάρτη έως και το θάψιμο του.
O πεθαμένος Μητροπολίτης πρώην Μεσογαίας και Λαυρεωτικής έφερε το εκκλησιαστικό ψευδώνυμο «Αγαθόνικος» (ενώ το κανονικό του όνομα ήταν Αριστοτέλης Φιλιππότης) γεννήθηκε στην Τήνο το 1918.

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015

Τέσσερα εξώφυλλα παλαιών τευχών, του περιοδικού «Ζωή του Παιδιού», την εποχή που το διεύθυνε η φίλη μου κ. Πανταζοπούλου : Ο μικρός Χριστός, με την μητέρα του. (προσέξτε τα χέρια του παιδιού: διαφορετικά σε κάθε εξώφυλλο)

1. Ο Χριστός, κρατάει τη μητέρα του... από το πέτο!
2. Ο Χριστός, χαϊδεύει τη μητέρα του… στο πιγούνι!
3. Ο Χριστός, έβγαλε το δάχτυλο, και ευλογεί σαν… μητροπολίτης!
4. Ο Χριστός, αγκαλιάζει τη μητέρα του!
ΣΧΕΤΙΚΟ: 
Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Ποια είναι η Ζωή του Παιδιού;

Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014

Οι εντυπώσεις μου, από την χθεσινοβραδινή μου επίσκεψη, στη… Βηθλεέμ.

Προχθές -το Σαββάτο, είχε λαϊκή στη γειτονιά μου και αγόρασα λίγες γαριδούλες. Χθες Κυριακή μετά την εκκλησία, τις έβαλα στο ταψάκι -στο φούρνο, και έφτιαξα έναν ωραίο μεζέ που τον συνόδευε μια σαλάτα από αγγουροντομάτα! 
Αυτό ήταν το μεσημεριανό μου… Το απομεσήμερο όμως…  
Δεν πρόλαβα όμως την απογευματινή παρέα σας στο χαίρετε και στο facebook, παρέα που πάει μαζί με το απογευματινό μου καφεδάκι. Δεν πρόλαβα δηλαδη ούτε το καφεδάκι.
Εκεί κατά τις 3:45, πέρασαν και με πήραν από το σπίτι…
Έτσι, με μια φιλακόλουθη συντροφιά, ατόμων -από εδώ από τη γειτονιά, πήραμε το δρόμο για το γυναικείο μοναστήρι που λέγεται Βηθλεέμ, και που είναι σε ένα ύψωμα στο Κορωπί. 

Πηγαίναμε εκεί σαν θρησκευτικοί τουρίστες και εμείς, για να παρακολουθήσουμε τον εσπερινό και να ακούσουμε τα αηδόνια της μονής, τις 27 νεαρές αδελφές να ψάλουν.
Φτάσαμε λοιπόν εκεί (από Ελληνικό, μέσω Βάρης), αλλά δεν ξέραμε ότι υπάρχει και ένας δρόμος από το πλάι που σε πάει μέχρι το ναό, και παρκάραμε λίγο πιο κάτω, στην είσοδο του μοναστηριού την ανηφορική.
Ανηφορίσαμε λοιπόν πεζοί, σε ένα τμήμα της εισόδου με μια πλακόστρωτη ράμπα, με σχετικά μικρή κλίση, και μετά άρχιζαν τα σκαλοπάτια. Μέτρησα 73 σκαλοπάτια μέχρι το ναό… Ευτυχώς είχαν μικρό ύψος και ήταν και πλατύσκαλα και υπήρχαν και κάγκελα χειραγωγοί στο πλάι, και έτσι (είχαμε και μια μεγάλη κυρία -με μπαστούνι στην παρέα) η ανάβαση ήταν για τους περισσότερους από εμάς, σχετικά εύκολη.

Μόλις περάσαμε την πύλη του μοναστηριού, μας υποδέθηκε μια νεαρή μοναχή με ένα δίσκο με λουκουμάκια… Δεν δέχτηκα να πάρω διότι –όπως της είπα, δεν είχα πλύνει τα χέρια μου και δεν υπήρχε και χαρτοπετσέτα για να πιάσω το λουκουμάκι. Λίγο πιο πίσω από την πρώτη αδελφή, υπήρχε μια δεύτερη, ένα κοριτσάκι… σαν την Παναγία μας! «Πάρτε τότε λίγο αγιασμένο άρτο», μου είπε, βλέποντας ότι δεν είχα πάρει λουκούμι, και δεν είχε ακούσει αυτό που είχα πει -για τα χέρια. Ούτε και εκεί υπήρχε χαρτοπετσέτα, και έτσι ούτε και άρτο πήρα. Αχ, της είπα, εγώ ένα καφεδάκι θα ήθελα που μου λείπει διότι έφυγα βιαστικά από το σπίτι και δεν πρόλαβα να πιω! Δεν πειράζει μου απάντησε η γλυκιά κοπελίτσα, η αδελφή αυτή… Είναι αργά τώρα για εμάς να προσφέρουμε καφέ, άλλωστε έχει αρχίσει και η ακολουθία του εσπερινού… Περάστε στο ναό!
Περάσαμε, και είδαμε το ναό (με τις όμορφες αγιογραφίες) κατάμεστο από προσκυνητές. Το ναό, που δεν έχει κανένα φως αναμμένο, -έτσι για να κάνει πιο κατανυκτική την ιερή ακολουθία. Για λίγο μόνο άναψε κάποια μικρά φώτα μια μοναχή, για να τακτοποίηση κάποιους προσκυνητές που μόλις είχαν φτάσει εκεί με ένα πούλμαν. Πούλμαν, με αρκετούς νέους ανθρώπους μέσα. Μετά, τα φώτα έσβησαν ξανά.

Εγώ βρήκα καταφύγιο, στη… φάτνη! 
Ήταν ένας μικρός χώρος μέσα στο ναό, στα αριστερά, στην είσοδο, ένας χώρος 3.5μ. X 3μ. ένα μικρό εκκλησάκι, αφιερωμένο στη γέννηση. Υπήρχαν κάτι καθίσματα (δυο –τρία) άδεια εκεί, και εκεί τρύπωσα, και από εκεί άκουγα την ακολουθία στην οποία έψαλαν με μεγάλη γλυκύτητα, αδελφές της μονής. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η ορθοφωνία τους. Δεν έχανες ούτε μια λέξη από τα ψαλλόμενα! Το ίδιο καλός ήταν και ο ιερέας που είχε εκείνη την ώρα βάρδια εκεί, και προερχόταν όπως μας είπε από την ενορία των αγίων αποστόλων της περιοχής. 
Στο τέλος της ακολουθίας, μας είπε και δυο λόγια. Είπε ότι για να γεννηθεί ο Χριστός μέσα μας, πρέπει να έχουμε ταπείνωση… Να σκύψουμε είπε, όπως σκύβει κανείς για να μπει από μια χαμηλή πόρτα στο ναό της γέννησης εκεί στους αγίους τόπους… Έτσι και εμείς να σκύψουμε –οι ευλογημένοι- στην εξομολόγηση. Είπε…
Μετά το σχόλασμα από την ακολουθία, εγώ μπήκα για λίγο στην έκθεση δώρων που υπήρχε κάτω από το ναό, και η οποία φαίνεται ότι λειτουργούσε όλη αυτήν την ώρα. Ήταν εκεί δυο νεαρές αδελφές πωλήτριες. Και ήταν μια πλούσια έκθεση με αντικείμενα λατρείας αλλά και διάφορα καλά διακοσμητικά, ακόμα και κάποια χριστιανικά βιβλία. Η κ. Θεοδώρα από την παρέα μας αγόρασε δυο κομποσκοίνια, ένα θυμιατό και ένα κηροπήγιο, και πλήρωσε κάπου 35 ευρώ. Εγώ αγόρασα έναν μεγάλο ξύλινο επιτραπέζιο Σταυρό με τον Εσταυρωμένο, και πλήρωσα 25 ευρώ. Δεν κατάλαβα να πήρα απόδειξη. Η σακούλα πάντως, είχε τη φίρμα «γραμμή», ενός βιβλιοχαρτοπωλείου στα Σπάτα!
Είδα μετά στην πλευρά με τα εικονίσματα, να έχουν και τον γέροντα Πορφύριο! Ρώτησα την αδελφή αν πουλάνε και τον Παΐσιο, και μου είπε ότι δεν τον έχουν διότι δεν έχει ακόμα αναγνωριστεί, αλλά θα αναγνωριστεί –μου είπε η αδελφή!

Πιο έξω, -στην πόρτα πια του μοναστηρίου, δυο άλλες αδελφές, μας πρόσφεραν δωρεάν κάποια περασμένα τεύχη του νεανικού περιοδικού «προς τη Νίκη» μαζί με έναν χάρτινο σελιδοδείκτη...  Σελιδοδείκτη, διαφημιστικό του βιβλιοπωλείου «ο Σωτήρ», σελιδοδείκτη διαφημιστικό ενός βιβλίου του τοπικού μητροπολίτη (Μεσογαίας και Λαυρεωτικής) κ. Νικόλαου Χατζηνικολάου.
Για να πειράξω τις μοναχές, μόλις πήρα τα έντυπα, τους είπα: Α, του «Σωτήρα» είστε, και όχι της
«Ζωής»! Τότε η μια από αυτές μου απάντησε χαμογελαστά - χαριτωμένα: «Δεν ξέρουμε, τι είμαστε!»
Εκεί έληξε η επίσκεψη στο Μοναστήρι αυτό, που είναι ένα εντυπωσιακό κομψοτέχνημα, μια πινελιά του παραδείσου, και που δεν έχω ξαναδεί κάτι το πιο όμορφο…
Και βγήκα από την πόρτα…
Μετά, μέτρησα αντίθετα πάλι (προς τα κάτω, πια) τα 73 σκαλοπάτια… Μπήκα στο αυτοκίνητο, και όλη η παρέα, πήραμε -νυχτωμένοι πια, το δρόμο του γυρισμού. Στη διαδρομή της επιστροφής, ρώτησα την κυρία Θεοδώρα, την 70χρονη κυρία της παρέας, αυτής με το μπαστούνι, τι θα το κάνει το κηροπήγιο και τα κομποσκοίνια που αγόρασε. Τα θέλω για την προσευχή μου, μου απάντησε. Το κερί συμβολίζει τον φωτισμένο χριστιανό, και γι αυτό το έχουμε και στην εκκλησία, ενώ ο πολυέλαιος είναι εφεδρικός… Τα δε κομποσκοίνια, κάνουν την προσευχή να πιάνει πιο καλά! Αυτά μου είπε, η κ. Θεοδώρα, και δεν τόλμησα να της φέρω αντίρρηση… Κρατούσε και μπαστούνι, -είπαμε!

Έφτασα τελικά  –μετά από 4 ώρες απουσίας, στο σπίτι μου -στο σπιτάκι μου… Έφτιαξα αμέσως το καφεδάκι μου, και γύρισα στην καλή σας την παρέα! Χα!

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Μου λείψατε! Σας έχασα για 4 ολόκληρες ώρες! Είχα πεταχτεί μέχρι τη... Βηθλεέμ, και μόλις τώρα επέστρεψα! Καλώς ανταμώσαμε ξανά, λοιπόν!

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014

Σε λίγο, ξημερώνει για εμάς… Και εγώ από εδώ -από Αθήνα -αγουροξυπνημένος, και ήδη στον πρώτο καφέ… Και η Σταυρούλα μας, από εκεί -από Βιρτζίνια – ΗΠΑ, πίνοντας ενδεχομένως το βραδινό χαμομηλάκι της… Και τα λέμε… (καλημέρα – καληνύχτα)

Εγώ -αρχικά, σχολίασα:
Η «Χριστιανική Διαπαιδαγώγηση» Θεσσαλονίκης (αιρετικών αρχών;) στο facebook. (Στη διαφημιστική φωτο, σκηνές από το γνωστό ηθικοπλαστικό -κατασκηνωτικό παιχνίδι, με τίτλο: «Μη μου τραβάς, και, τα βυζιά»!)


Η Σταυρούλα μετά (διαφωνώντας μάλλον), μας την είπε:
Ναι βεβαια... γιατι στις ομαδες των οργανωσεων αγορια και κοριτσια ειναι ξεχωριστα.
 

Κι εγώ, -μόλις τώρα, απάντησα:
Στις ορθόδοξες χριστιανικές οργανώσεις, ναι! Αυτές που τις έζησες εσύ, αυτές που τις έζησα κι εγώ!
Σε αυτές πράγματι, δεν υπήρχαν αγόρια και κορίτσια μαζί.
Δεν υπήρχε μάλιστα (από ό,τι θυμάμαι) ούτε και αυτό το παιχνίδι, η λεγόμενη «διελκυστίνδα», αυτό να πούμε, της πιο πάνω φωτογραφίας.
Ούτε και η μακριά γαϊδούρα υπήρχε!

Μιλάμε δηλαδή για μεγάλο έλλειμμα ορθοδοξίας…
Κατάλαβες Σταυρούλα μας;
Διότι, Ορθοδοξία χωρίς σεξ, -στις εφηβικές κατασκηνώσεις, …δεν λέει!!!..

http://xairete.blogspot.gr/2014/10/facebook_11.html
Ούτε και η μακριά γαϊδούρα υπήρχε!

Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2014

Η «Χριστιανική Διαπαιδαγώγηση» Θεσσαλονίκης (αιρετικών αρχών;) στο facebook. (Στη διαφημιστική φωτο, σκηνές από το γνωστό ηθικοπλαστικό -κατασκηνωτικό παιχνίδι, με τίτλο: «Μη μου τραβάς, και, τα βυζιά»!)

October 8
ΔΙΑΒΑΖΩ:
Χριστιανική Διαπαιδαγώγηση
Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που έχει ως στόχο τη διδασκαλία των αιώνιων αξιών της Αγίας Γραφής σε παιδιά και έφηβους της χώρας μας.

ΣΧΕΤΙΚΟ: 
Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Σε λίγο, ξημερώνει για εμάς… Και εγώ από εδώ -από Αθήνα -αγουροξυπνημένος, και ήδη στον πρώτο καφέ… Και η Σταυρούλα μας, από εκεί -από Βιρτζίνια – ΗΠΑ, πίνοντας ενδεχομένως το βραδινό χαμομηλάκι της… Και τα λέμε… (καλημέρα – καληνύχτα)

Διαμαρτύρονται (και καλά κάνουν) για τον άδικο αφορισμό του Σωτηρόπουλου… Αυτοί, που αφορίζουν τους πάντες… Όσους δηλαδή δεν συμφωνούν μαζί τους!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Mixalis Lamprou via Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος
39 mins ago

ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΠΙΑΝΕΙ
- «Simeron Wordpress»
 

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panayiotis Michalopoulos
Διαμαρτύρονται (και καλά κάνουν) για τον άδικο αφορισμό του Σωτηρόπουλου… Αυτοί, που αφορίζουν τους πάντες… Όσους δηλαδή δεν συμφωνούν μαζί τους! 
Τις προάλλες δε, μια φανατική ομάδα οπαδών του Σωτηρόπουλου – Καντιώτη και ΣΙΑ, έφτιαξε μια κοινότητα στο Facebook… 
Η οποία και ζητάει παθιασμένα - μανιασμένα -με απίστευτη λύσσα –τυφλωμένη από αμέτρητο μίσος, τον αφορισμό του… Αδαμάντιου Κοραή
Διότι δεν συμφωνεί μαζί τους στην «θαυμαστή» αυτή μαλακία που λέγεται «άγιο φως» από τα Ιεροσόλυμα!
https://www.facebook.com/mixalis.lamprou.7/posts/657385767715221

Τρίτη 15 Απριλίου 2014

ΔΙΑΒΑΖΩ: Το ΒΥΖΑΝ επιστρέφει!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
JUNGLE-Report 
Yesterday at 7:20pm
Το ΒΥΖΑΝ επιστρέφει!
http://www.youtube.com/watch?v=Mr538JMvMx4
https://www.facebook.com/JUNGLE.Report/photos/a.178711718822794.45742.143534732340493/816048901755736/?type=1&theater
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10203662028461061&set=p.10203662028461061&type=1&theater

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014

Νικόλαος Σωτηρόπουλος. Ο κορυφαίος, εν ζωή, θεολόγος, ιεροκήρυκας, συγγραφέας και ομολογητής της Ορθοδοξίας Το γνησιότερο πνευματικό τέκνο του π. Αυγουστίνου Καντιώτου.

Διαβάζω:
Δημοσίευση 3 Ιανουαρίου 2014 στις 7:02 μμ
Νικόλαος Σωτηρόπουλος. Ο κορυφαίος, εν ζωή, θεολόγος, ιεροκήρυκας, συγγραφέας και ομολογητής της Ορθοδοξίας
Το γνησιότερο πνευματικό τέκνο του π. Αυγουστίνου Καντιώτου.

 

Ο Ομολογητής Θεολόγος, Ιεροκήρυκας, Συγγραφέας και φιλόλογος, κ.Νικόλαος Ιω. Σωτηρόπουλος. Απο τους μεγαλύτερους αντιαιρετικούς και αγιογραφικούς θεολόγους της Ορθοδοξίας μας επι των ημερών μας.
Περισσότερα για τον ήρωα αυτόν της Ορθοδοξίας από: http://niksothropoulos.wordpress.com/
 

Έψαξα απ’ εδώ έψαξα απ’ εκεί για να ανακαλύψω πού άραγε να οφείλετε το μεγαλείο του ανδρός και δεν μπόρεσα να βρω κάτι το ιδιαίτερο. Κι εκεί που ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω, έπεσα στο παρακάτω βίντεο και τα κατάλαβα όλα στο δευτερόλεπτο:
H… Χριστιανική «Αγάπη» σε όλο της το μεγαλείο.

 

Και επί πλέον, εξανεμίστηκαν όλες οι επιφυλάξεις μου για την μοναδικότητα του ανδρός όταν είδα το επόμενο βίντεο (το τσίμπησα από http://xairete.blogspot.gr/2014/01/blog-post_8843.html
του κυρ Παναγιώτη Μιχαλόπουλου, ανδρός ευσεβεστάτου), 
στο οποίο αναφέρει φοβερά συμβάντα, όπως για καλόγερο ο οποίος δαιμονίστηκε μέσα στο άγιο όρος (φανταστείτε πόσο κινδυνεύουμε όλοι εμείς οι απ΄ έξω, όταν ο Σατανάς μπορεί να αλωνίζει τόσο άνετα μέσα στο Περιβόλι της Παναγιάς! 

ήμαρτον Κύριε των Δυνάμεων), 

για άγιους καλόγερους που μυροβλύζουν ζώντες ακόμη (πριν δηλαδή πεθάνουν) και για άλλα πολλά θαυμάσια του θεού Γιαχβέ, του πατέρα του Χριστού:
Ο Ν.ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΑΚΩΒΟ ΤΣΑΛΙΚΗ


ΣΧΕΤΙΚΟ:

Τέρατα και σημεία: 1. Τα ταξίδια του… «Γκιούλιβερ» (Gulliver's Travels), στην Λιλιπούτη και στην Μπλεφουσκού… 2. Και εκείνα του θεολόγου Ν. Σωτηρόπουλου ανά την Ελλάδα, σε «ιερά» προσκυνήματα, σε «άφθαρτα» λείψανα, και σε «ευωδιάζοντες» γέροντες!..

Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου 2013

(3:08 π.μ.) Η stavroula, είπε: Hilarious :D (σχόλιο στο θέμα: «Τα τελώνια του Παραδείσου»)

1. Τα τελώνια του Παραδείσου (ουρανός, ψηλά: τρίτο σύννεφο -δεξιά, πάντα) και… 2. Το απαγορευτικό εισόδου… (επιστροφή κάτω -με τελωνιακό… delivery, κάπου βαθειά στη Γη!)


Πολλά έχουν γραφεί για τα τελώνια. Όμως η πιο συνοπτική και σαφής περιγραφή είναι ό,τι είπε ο άγγελος Κυρίου (μυστικός άγγελος, ονόματα δεν λέμε) στον άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο. 
Παραθέτουμε,  ό,τι σχετικό:
Από τη γη έως τον ουρανό υπάρχει σκάλα (με τα σκαλιά μετρημένα, ένα –ένα, όπως να πούμε το φρούριο Παλαμήδι στο Ναύπλιο, που έχει 999 σκαλοπάτια, ακριβώς.)
Κάθε σκαλοπάτι, έχει κι από ένα τάγμα δαιμονικό, που λέγονται τελώνια… (τόσα σκαλιά επί τόσα τάγματα -σαν αυτά της Χρυσής Αυγής;… Της πουτάνας το κάγκελο δηλαδή!)
Τα τάγματα αυτά, τα πονηρά πνεύματα, τα τελώνια συναντούν την κάθε ψυχή (της την έχουν στημένη κανονικά), και φέρνουν τα χειρόγραφά της ψυχής (έντυπα, ή σε ηλεκτρονική μορφή) και τα δείχνουν (με αεροπανό ή με λάπτοπ) στους Αγγέλους, λέγοντας: 
«την τάδε μέρα, στις τόσο του τάδε μήνα, έκανε αυτή η ψυχή αυτό. Είτε έκλεψε, είτε πόρνευσε, είτε μοίχευσε… (αν κούναγε την αχλαδιά, δεν πειράζει! Χα!)
Τότε δείχνουν και οι Άγγελοι ό,τι αγαθό έκανε εκείνη η ψυχή, είτε ελεημοσύνη, είτε προσευχή, είτε λειτουργίες… (λειτουργίες = χρήματα στο παπαδαριό…)
Και πάλι ανέρχονται σε άλλο σκαλοπάτι και εκεί βρίσκουν άλλο τελώνιο δυσκολότερο και αγριότερο. (όσο πιο ψηλά δηλαδή, τόσο το χειρότερο!) 
Και εδώ πάλι γίνεται πολλή όχληση και μεγάλη και ανεκδιήγητη ταραχή… (μιλάμε ότι αυτό το νταβαντούρι, με την ψυχή να τραβιέται «σκαλί, καλέ μου σκαλί», μπορεί να κρατήσει… αιώνες!)
Τότε... (μετά από εκατοντάδες χρόνια ανέβασμα, ρε πούστη;) αν είναι εκείνη η ψυχή να καταδικαστεί (την έχουν παίξει – τη ψυχή- στα ζαριά οι τελωνιακοί τζερτζεβούληδες!), την επιστρέφουν οι πονηροί δαίμονες (κοίτα να δεις πονηριά, ρε γαμώτο!) κάτω από τη γη («σκαλί – σκαλί», πάλι, άλλα τόσα χρόνια να κατρακυλάει…) σε τόπο σκοτεινό (είδες -και, η ΔΕΗ;) και οδυνηρό (να πληρώνει και χαράτσι;)
 
Από το βιβλίο «Μετά Θάνατον», του π. Βασιλείου Μπακογιάννη
xfd.gr (Ο ΣΩΤΗΡ - χριστιανική φοιτητική δράση)

stavroula είπε...
Hilarious :D
27 Σεπτεμβρίου 2013 - 3:08 π.μ.
 

5:31 π.μ. P. MICHALOPOULOS είπε...
Χα, χα! Παίρνουμε ένα θέμα... tragic (τραγικό), ένα θέμα της γνωστής τραγο-παπαδικής τρομοκράτησης, και το σχολιάζουμε κατάλληλα.
Έτσι, αποκαλύπτεται και το φαιδρό της υπόθεσης: το «hilarious», το σπαρταριστό -το ξεκαρδιστικό, αν μεταφράζω σωστά. Έτσι;
 

5:34 π.μ. P. MICHALOPOULOS είπε...
Αξιοσημείωτο είναι ακόμα, και το ότι κάτι τέτοιες παρλαπίπες, τις αποδίδουν (για να τις πλασάρουν πιο εύκολα στο θρησκόληπτο κοινό), τις αποδίδουν σε αγίους τάχα, και σε αγγελικές τάχα αποκαλύψεις σε αυτούς!
Παλιό το κόλπο δηλαδή…
Παλιό και επιτυχημένο, που το εφαρμόζουν τώρα ευρέως, και με τον μακαρίτη Παΐσιο.


5:41 π.μ. P. MICHALOPOULOS είπε...
Και το εξίσου σκανδαλώδες είναι ότι όλα αυτά, τα προβάλουν ακόμα και οι λεγόμενες ορθόδοξες χριστιανικές οργανώσεις, αυτές με τα γνωστά τους, τα αμέτρητα χριστιανο-φασιστικά τους τερτίπια
Τα προβάλουν μάλιστα, και μέσα από τα… φοιτητικά παρακλάδια τους, όπως τέτοια είναι και αυτή η Χ.Φ.Δ.!
  

6:01 π.μ. P. MICHALOPOULOS είπε...
Μιλάμε, και γι αυτές τις οργανώσεις (Ζωή, Σταυρός, Σωτήρ, κλπ), που έχουν τεράστιο δίκτυο από νεαρούς κατηχητές για την προπαγάνδα τους…
Για το παιδομάζωμα, για τον προσηλυτισμό τρυφερών ψυχών, για τον εγκλεισμό τους στο μαντρί τους!..
Στα οποία παιδιά βέβαια, το δίκτυο αυτό, δεν το δείχνει όλο αυτό το «ορθόδοξο» πρόσωπο τους,
αυτό το αποκρουστικό, αυτό το τρομοκρατικό, από την αρχή...
Αλλά τα ενθουσιάζουν τα παιδιά με τραγουδάκια που έχουν το πνεύμα του προτεσταντικού θριάμβου σωτηρίας…
Τους τα παρουσιάζουν όλα απλά! «Έλα στην Εκκλησία, και έχεις σωθεί απλά, με την πίστη στο Χριστό!» Και να, και οι σχετικές εικονίτσες (π.χ. ο Χριστός καπετάνιος στο πλοίο με τον νεαρό), ...έτσι, για τσοντάρισμα!
Όταν όμως δέσουν τον γάιδαρο τους, όταν το παιδί γίνει κι αυτό σαν τα μούτρα τους, δουλικά υποταγμένο στον καθοδηγητή, ή σε κάποιο παπά, τότε αρχίζουν να το γδέρνουν ψυχικά!
Αρχίζουν να του λένε – του νέου πια – για λειτουργίες που πρέπει να πληρώνει, για μνημόσυνα που πρέπει να πληρώνει…
Και το πιο τραγικό, είναι αυτή η πλύση εγκεφάλου, όπως κι αυτή η μωροφιλολογία, η σχετική με τάγματα τελωνίων...
Είναι τα τάγματα που καραδοκούν...
Μη τυχόν και η εγκλωβισμένη ψυχή αποφασίσει να ξεφύγει από το μαντρί τους!..


http://xairete.blogspot.gr/2013/09/1-2-delivery.html