«Π’ανάθεμα σε! Πώς είσαι έτσι; Σα λατέρνα, μοιάζεις, σαν περίπτερο, σαν καρνάβαλος!..»

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

http://xairete.blogspot.gr/2015/01/blog-post_99.html

Την κορυφαία ελληνική ταινία «όταν λείπει η γάτα», πρόβαλε απόψε πρωτοχρονιά, το κρατικό κανάλι. 
Ταινία μοναδική, -του παλιού ελληνικού κινηματογράφου… Ένα ανεπανάληπτο έργο, για το καστ των ηθοποιών, για το ρεσιτάλ ηθοποιίας όλων αυτών, για το πανέξυπνο σενάριο και για τους ασύγκριτους διαλόγους. Μπορεί δε να χαρακτηριστεί, και ως η καλύτερη αισθηματική φαρσο-κωμωδία του κόσμου!
Η τελευταία ατάκα με τον Αντρέα Ντούρο και τη Νίκη Λινάρδου (αείμνηστοι και οι δυο) ήταν το: «Αυτά, δεν γίνονται μόνο στο θέατρο, αλλά… και στον κινηματογράφο!»

Επίσης χαρακτηριστική και η άλλη ατάκα, στην αρχή της ταινίας, από την Νίκη Λινάρδου πάλι (Μπέμπη Κούλα), στο ρόλο της καμαριέρας, που απευθύνεται στη μαγείρισσα (Ρένα Βλαχοπούλου) η οποία προσπαθεί να ντυθεί επίσημα με ρούχα από την ντουλάπα της κυρίας της, για μια κρυφή έξοδο τους (του προσωπικού) ένα βράδυ που τα αφεντικά απουσιάζουν σε ταξίδι αναψυχής.
Της λέει λοιπόν η Νίκη: 
«Π’ανάθεμα σε! Πώς είσαι έτσι;
Σα λατέρνα, μοιάζεις, σαν περίπτερο, σαν καρνάβαλος!..»
ΣΧΕΤΙΚΟ:

Θανάσης Βέγγος, προς Μπέμπα Κούλα (Λινάρδου): «Θα σε κάνω βασίλισσα!»

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Η Inga Ekaterine Mariami κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη CREDE ȘI SPERĂ.
8 ώρες πριν

Θανάσης Βέγγος, προς Μπέμπα Κούλα (Λινάρδου): 

«Θα σε κάνω βασίλισσα!»

https://www.facebook.com/CRED.SPER.Pr.A.B/photos/a.750473438323706.1073741835.749987838372266/756863021018081/?type=3&theater

ΣΧΟΛΙΑΖΩ: 

Panagiotis Michalopoulos 

Μπράβο, γέρος άνθρωπος! 

Σε αυτήν την ηλικία, και μπορεί και τεκνοποιεί! 

Θεός! 

Ούτε ο Βουτσάς να ήταν –άλλος θεός κι αυτός, που το πέτυχε αυτό, με τις πανάκριβες νέες μεθόδους της ιατρικής επιστήμης. Τον παλιό όμως καιρό -εκείνο των θεών, έπρεπε ένας Δίας να μεταμορφωθεί σε χρυσή (ακριβή κι αυτή) βροχή, να πέσει από τον ουρανό στη γη, πάνω στην αγαπημένη του, και να τη γονιμοποιήσει… 

Μετά, στα χριστιανικά χρόνια, είχαμε και μια άλλη παραλλαγή του γεγονότος αυτού… Όπου τη δουλειά του ανίκανου γέρου, αναλάμβανε να την διεκπεραιώσει ένας κρίνος ή ένα περιστέρι… 

Ακριβώς, όπως χαρακτηριστικά βλέπουμε να αναπαρίσταται αυτό, και στην παπική «Μεγαλόχαρη», την «θαυματουργή» εικόνα την Τήνου!..

https://www.facebook.com/mariami.ekaterine/posts/310204612665015

Την κορυφαία ελληνική ταινία «όταν λείπει η γάτα», πρόβαλε απόψε πρωτοχρονιά, το κρατικό κανάλι.

Την κορυφαία ελληνική ταινία «όταν λείπει η γάτα», πρόβαλε απόψε πρωτοχρονιά, το κρατικό κανάλι. 
Ταινία μοναδική, -του παλιού ελληνικού κινηματογράφου… Ένα ανεπανάληπτο έργο, για το καστ των ηθοποιών, για το ρεσιτάλ ηθοποιίας όλων αυτών, για το πανέξυπνο σενάριο και για τους ασύγκριτους διαλόγους. Μπορεί δε να χαρακτηριστεί, και ως η καλύτερη αισθηματική φαρσο-κωμωδία του κόσμου!
Η τελευταία ατάκα με τον Αντρέα Ντούρο και τη Νίκη Λινάρδου (αείμνηστοι και οι δυο) ήταν το: «Αυτά, δεν γίνονται μόνο στο θέατρο, αλλά… και στον κινηματογράφο!»

Επίσης χαρακτηριστική και η άλλη ατάκα, στην αρχή της ταινίας, από την Νίκη Λινάρδου πάλι (Μπέμπη Κούλα), στο ρόλο της καμαριέρας, που απευθύνεται στη μαγείρισσα (Ρένα Βλαχοπούλου) η οποία προσπαθεί να ντυθεί επίσημα με ρούχα από την ντουλάπα της κυρίας της, για μια κρυφή έξοδο τους (του προσωπικού) ένα βράδυ που τα αφεντικά απουσιάζουν σε ταξίδι αναψυχής.
Της λέει λοιπόν η Νίκη: 
«Π’ανάθεμα σε! Πώς είσαι έτσι;
Σα λατέρνα, μοιάζεις, σαν περίπτερο, σαν καρνάβαλος!..»

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Η Παπασταύρου, η Ξανθοπούλου, η Αλεξίου… Τις θυμάστε;

Η Παπασταύρου, η Ξανθοπούλου, η Αλεξίου… 

Τις θυμάστε;

Για καφεδάκι είχα πάει προηγουμένως, και η τηλεόραση της ΝΕΤ έπαιζε την ταινία «το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο». 
Ένας κινηματογράφος, ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος που λένε… Με τις ταινίες του, που εγώ σαν νέος εκείνη την εποχή -που πρωτοπροβάλλονταν- δεν τις έβλεπα διότι ήμουν τότε αποκλειστικά απασχολημένος με τα θεία…
 
Ούτε και τηλεόραση έβλεπα παλιά...
Έβλεπα πολύ αργότερα, πολύ ώριμος πια, στα 35 μου όταν ξεκινούσα κοσμική ζωή και απουσίαζα από το σπίτι περισσότερες ώρες, και γι αυτό αγόρασα μια τηλεόραση για να περνάει λίγο την ώρα της η γριούλα η μητέρα μου.
Τότε, έβλεπα λίγο κι εγώ… 

Έπεσα όμως αμέσως μετά, στη λεγόμενη μεταπολίτευση, τότε που άνοιξε ο οχετός στην τηλεόραση, κάτι που με έκανε να διαμαρτύρομαι με επιστολές μου στον Τύπο για τα άθλια τηλεοπτικά προγράμματα της κρατικής τότε τηλεόρασης. Επιστολές, που είχαν μεγάλη προβολή στις εφημερίδες, και οι οποίες αργότερα, στα μέσα της δεκαετίας του ‘8Ο, δημοσιεύτηκαν κι από μένα, σε ένα βιβλίο μου με τον τίτλο «Γράμματα Διαμαρτυρίας».

Τηλεόραση, επιλεκτικά, βλέπαμε και στο σπίτι, οικογενειάρχης πια με παιδιά, αργότερα.
Ξεχώριζαν στις επιλογές μας, κάποιες από αυτές τις ταινίες του παλιού πια ελληνικού κινηματογράφου.
Έτσι γνώρισα και την «Μπέμπα Κούλα», την Νίκη Λινάρδου, που στην σημερινή ταινία («το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο») ήταν η μαθήτρια Ξανθοπούλου, η συμμαθήτρια της Παπασταύρου (Αλίκης Βουγιουκλάκη που πρωταγωνιστούσε), και της μαθήτριας Αλεξίου επίσης, της ηθοποιού της οποίας το όνομα μου διαφεύγει… 

Θυμάμαι όμως ότι η «Αλεξίου» έπαιζε την μητέρα της αείμνηστης Νίκης Λινάρδου στο εξαίρετο έργο «Υπάρχει και φιλότιμο».
 
Η Νίκη Λινάρδου λοιπόν, η μαθήτρια Ξανθοπούλου στη σημερινή ταινία, ...η γυφτοπούλα στο «Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο», ...

...η πρωταγωνίστρια σε πολλές ταινίες μετά, με κορυφαία την ταινία  «όταν λείπει η γάτα».
 
Αυτά θυμήθηκα πριν λίγο, με τον καφέ, εκεί που πρόλαβα να δω κάποιες σκηνές από το τέλος της ταινίας «το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο»)… 
Θυμήθηκα τη Νίκη, που μας έφυγε πριν από λίγο καιρό (στις 26 Σεπτ.), και συγκινήθηκα!!!..

ΔΙΑΒΑΖΩ: Το τελευταίο «αντίο» είπαν χθες, συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι στην ηθοποιό του παλιού Ελληνικού κινηματογράφου, Νίκη Λινάρδου

Εύχομαι, ψάλω και προσεύχομαι: 
Αιωνία της η μνήμη, από τον Θεό, στο βιβλίο της ζωής! 

Εγώ, δεν λέω αντίο στη γλυκιά μας Νίκη! 
Της λέω: στο επαναδεί, καλή μου φίλη!

Νίκη Λινάρδου ("Μπέμπα Κούλα"): Την θυμάστε;

Η Κυριακούλα μας! 

(αυτό ήταν το βαφτιστικό της)

Νίκη Λινάρδου ("Μπέμπα Κούλα"): Την θυμάστε;