Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Anny-Lignou. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Anny-Lignou. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 9 Αυγούστου 2011

Christos Politis - Anny Lignou (δυο καλά μου φιλαράκια στο facebook)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ:

P Damianos Zafiris


Christos Politis
Ὡραῖο σχόλιο!
(2 ώρες πριν)

Anny Lignou
Πολύ καλό. Καλημέρα Παναγιώτη.
(Πριν από 56 λεπτά)

Panagiotis Michalopoulos
Ευχαριστώ για το σχόλιο σου, νέε και πολύ εκλεκτέ μου φίλε, αγαπητέ μου κ. Χρήστο! Την καληνύχτα μου στο Τορόντο! Χαίρετε! :D

Panagiotis Michalopoulos
Για τον ίδιο λόγο, ευχαριστώ ευχαριστώ θερμά και την παλιά μου φίλη την Άννα, επίσης πολύ εκλεκτή. Καλή σου μέρα Άννα μας! Χαίρετε όλοι καλοί μου, αγαπητοί μου, φίλοι! :D

https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/198737480185322

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Ζάχος Χατζηφωτίου: Η σχέση του με μία 18χρονη

[Μαυρογιαλούρος.jpg]
ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ζάχος Χατζηφωτίου: Η σχέση του με μία 18χρονη
Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011, 19:07

Στα 88 του, εξακολουθεί να έχει ερωτική επιθυμία για τις γυναίκες! 
«Εννοείται. Για να καταλάβετε, πρόσφατα, είχα σχέση με μία 18χρονη και ήμουν τρία χρόνια μεγαλύτερος από την γιαγιά της!».

Πηγή: star.gr 
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=347162&cid=11


Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

SARKA.k.EKKLHSIA-FACEBOOK: Άννα – Παναγιώτης (χθες το απόγευμα)

Άννα:
Καλησπέρα. Είδα στο "χαίρετε" την έκκληση κάποιας Αγγελικής Αντωνοπούλου για να προσευχηθούμε για ένα παιδάκι που πάσχει. Από κάτω είδα και μια φωτογραφία με κοπέλες Αγιοβασίληδες. Τι σχέση έχουν αυτά μεταξύ τους και γιατί τα έχεις αναρτήσει?

Παναγιώτης:
Η φωτογραφία αυτή (η επίσης… «θρησκευτική»), είναι από το άλμπουμ της κοπέλας, που... μας ζητεί να προσευχηθούμε…

Άννα:
Το είδα. Μπήκα στο προφίλ της. Μην είσαι άδικος όμως. Πρόκειται για δύο διαφορετικά θέματα. Και τώρα την κράζεις από το μπλογκ σου με αυτόν τον τρόπο, ανεβάζοντας και τη φωτογραφία του προφίλ της. Δεν μου φαίνεται σωστό. Υποβιβάζεται έτσι η έκκληση για προσευχή.

Παναγιώτης:
Μπα, δεν νομίζω να υποβιβάζεται τίποτε! Εσύ για παράδειγμα, πες μου, επηρεάστηκες και δεν θα προσευχηθείς; (σ.σ. το μπλογκ αυτό κράζει κιόλας)

Άννα:
Φυσικά και θα προσευχηθώ. Από την άλλη όμως το συγκεκριμένο κράξιμο το βρίσκω άδικο. Τα άλλα για τους παπάδες γελάω για να μην κλάψω.

Παναγιώτης:
Δεν είναι άδικο. Γίνεται με καλή προαίρεση. Αμφιβάλεις;

Άννα: 
Για την καλή προαίρεσή σου καθόλου. Απλά επισημαίνω κάτι που μου χτύπησε και στο λέω με το θάρρος της φιλίας μας. Δεν εξυπηρετεί κάτι αυτό. Δεν θα τη βοηθήσει σε κάτι. Ούτε κανέναν άλλον.

Παναγιώτης:
Εξυπηρετεί την αλήθεια! Και... «αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις», και σάτιρα ακόμα! Το ίδιο πνεύμα (εγγραφές «χωρίς φόβο και πάθος», αλλά και χωρίς μίσος) έχουν, και, οι 6.400 αναρτήσεις στο μπλογκ μου. Φίλοι, οι 750 της παρέας μου στο fb, αλλά φιλτάτη η αλήθεια. 


Κυριακή 22 Μαΐου 2011

Θυμάστε την Άννα (Anny Lignou); Την είχα χάσει, χρόνια τώρα, αλλά με ανακάλυψε και ζήτησε να γίνουμε φίλοι στο Facebook!

Θυμάστε την Άννα (Anny Lignou); 

Την είχα χάσει, χρόνια τώρα, αλλά με ανακάλυψε και ζήτησε να γίνουμε φίλοι στο Facebook!

Πλήρως ανανεωμένη δε, γράφει (Παρασκευή στις 10:02 π.μ.)στο προφίλ της:

Σας ευχαριστώ όλους εσάς που έχετε γίνει φίλοι στην σελιδούλα μου (έχει και ιστοσελίδα), και την παρακολουθείτε. Όλοι οι υπόλοιποι εύχομαι να σας την πέσει ο Στρος Καν μόλις βγει από το μπάνιο και να καταραστεί τη σύνδεσή σας με το Ίντερνετ ο Μητσοτάκης.
Αννυ Λιγνού


ΣΧΕΤΙΚΑ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΑΣ:

"Και επειδή, και δια ταύτα… Όπως τα ‘παμε: Όλα σπάστα, όλα κάψ’ τα, και αγάπα με!"


04/10/2005
Άννα : «Με τραγούδια λυπημένα, ανταμώναμε τα βράδια, και με χάδια κουρασμένα, απ' της μέρας τα σημάδια… Κι άμα δω κανένα φίλο, τρέμω μη με θυμηθεί, πεθαμένες καλησπέρες δε γουστάρω να μου πει...» (Μίλτος Πασχαλίδης)

Παναγιώτης:
Όχι στις «πεθαμένες» καθημερινές «καλησπέρες»…
Ναι, στις ολόφωτες κυριακάτικες καλημέρες!
«Μην κλαις, και μη λυπάσαι που βραδιάζει… Θα έρθει και για μας μια Κυριακή!».

10/10/2005
ANNISERAL: ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΣΠΑΣΩ ΟΛΑ, ΜΠΟΡΩ;

Παναγιώτης:
"Και επειδή, και δια ταύτα…
Όπως τα ‘παμε:
Όλα σπάστα, όλα κάψ’ τα,
και αγάπα με!"



Τα θέματα αυτά (τα… «Άννα, μη κλαις!») με τη σειρά που δημοσιεύτηκαν, είναι τα ακόλουθα:

Σε καταλαβαίνω που είσαι συντετριμμένη

…Και μας κάνουν να πονούμε και να απελπιζόμαστε!

Ποιος λοιπόν, θα μας ενισχύσει – στηρίξει και παρηγορήσει στις θλίψεις μας ...

Πίστευε – ΠΡΟΣΜΕΝΕ, όσο θα ζεις...

Μήπως ό,τι θαρρούμε βασίλεμα γλυκοχάραμ’ αυγής είναι πέρα;

Στο δρόμο προς τη γη της επαγγελίας…

Ο Χριστός, νίκησε τον «Άδη», διέλυσε το Βασίλειο του θανάτου!

Φυσικά, δεν ξέχασα και τον μεταστάντα αδελφό Νικόλα.

Αχ! Αχ! Αχ!

Anny: "Παναγιώτη, τα λόγια σου μου κάνουν πάρα πολύ καλό..."

«Εγώ ειμί η ανάσταση και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, κάν αποθάνει, ζήσεται»…


Ώστε όσοι πιστεύουμε σε Αυτόν να μη χαθούμε αλλά να έχουμε ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΑ!..

Αυτά τα λόγια με συγκλόνισαν και με προβλημάτισαν!

Η ανθρώπινη ζωή

Ψυχή!

Μη κοιτάς πίσω. Κοίτα ψηλά!

ΕΙΣΑΙ ο Κύριός μας και ο Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός μας!

Γι αυτό ακριβώς πρέπει να χαίρεσαι…

ΑΝΝΑ: "Αυτό το κομμάτι είναι καταπληκτικό."

Παναγιώτη, σου το είπα και πριν, το μήνυμα ήταν θεόσταλτο.

ΕΝΑΣ «ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ» ΔΙΑΛΟΓΟΣ:

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ « “ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ” ΔΙΑΛΟΓΟΥ»

Παναγιώτη, είναι υπέροχα και παρηγορητικά τα κείμενά σου.

Όπως θα μας έλεγε και ο ιερός Χρυσόστομος αν σερφάριζε μαζί μας!…

Να και μια ακόμα, σχετική με το θέμα μας, χαριτωμένη εικόνα ...

Ο καλός Θεός σε στέλνει και μου γράφεις όλα αυτά τα λόγια την κατάλληλη στιγμή!

Άλλωστε, ούτε και εγώ τα γνώριζα αυτά τα λόγια του ιερού Χρυσοστόμου...

Για πάντα μαζί, σ' αυτό το ανηφόρι που το λένε ζωή...

"Και επειδή, και δια ταύτα… Όπως τα ‘παμε: Όλα σπάστα, όλα κάψ’ τα, και αγάπα με!"

Η Αγάπη...

«Πάσαν χαράν ηγήσασθε, αδελφοί μου, όταν πειρασμοίς περιπέσητε ποικίλοις, Γινώσκοντες ότι το δοκίμιον υμών της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν».

Αχ, Αννούλα του χιονιά!

Αυτά τα ολίγα Αννούλα (…χωρίς «Αχ»!).

Τελευταίο : Άννα, μη κλαις!

Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011

Αστροφεγγιά σήμερα...

Αστροφεγγιά σήμερα (δεν ξανάγινε!), στον χάρτη προσέλευσης επισκεπτών του μπλογκ «χαίρετε»! 

Ευχαριστώ αγαπητοί επισκέπτες, που μου ανάψατε... 65 φωτάκια "τούρτας" (φωτάκια πόλεων - χωρών), πάνω σε όλον τον πλανήτη!..


ΣΧΕΤΙΚΑ:
χρόνια πολλά και ευλογημένα
πολύχρονος
Χρόνια Πολλά φιλε μου , ο Θεός να σε έχει πάντα καλα!! Χαρηκα για την γνωριμια!
Sou exaste na exeis xronia polla me gemata hgeia,xara k eutuxia.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΝΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΣΤΗΣΕΙΣ !
Χρόνια πολλά
Καλημέρα, πολύχρονος!
Katerina Kolokotroni
15 Ιανουαρίου 2011 στις 9:43 π.μ.
Χαίρετε! να τα εκατοστήσεις και να πορεύεσαι στη ζωή σου δημιουργικά και ανατρεπτικά! Καλή χρονιά να έχεις!
xairete.blogspot.com


Panagiotis Michalopoulos
14 Ιανουαρίου στις 11:47 μ.μ.
Ευχαριστώ θερμά, να είστε καλά αγαπητή εν Χριστώ αδελφή! Μου θυμίσατε το τραγούδι «χτίστες εμείς, ξεριζωτές και φυτευτές»! Χαίρετε!  

http://el-gr.facebook.com/profile.php?id=100001580668005#!/profile.php?id=100001580668005&sk=wall

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Άννα, μη κλαις! (Προς πονεμένους)

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009


PROS-PONEMENOUS


ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:

Αχ! Αχ! Αχ!



stavroula είπε...


Πράγματι, περιγράφεις με τα πιο όμορφα επιχειρήματα το μυστήριο του θανάτου!

Λυπάμαι τους ανθρώπους που προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους ότι η ζωή τελειώνει εδώ, ζώντας με ψευδαισθήσεις…


27 Αύγουστος 2008 3:38 πμ

 

P. MICHALOPOULOS είπε...

Γεια σου Σταυρούλα! Τι κάνεις; Έχεις αφήσει σχόλιο εδώ και μια ώρα και δεν το είχα πάρει είδηση; Έρχομαι λοιπόν τώρα, να σου απαντήσω ότι: Έτσι είναι όπως τα λες!

Και η ζωή δεν τελειώνει εδώ, αλλά συνεχίζεται. Το ίδιο και τα σχετικά σχόλια («συνεχίζονται»)...

Χαιρετώ! :-)
27 Αύγουστος 2008 4:47 πμ

http://pros-ponemenous.blogspot.com/2008/08/9.html




Τα θέματα αυτά (τα… «Άννα, μη κλαις!») με τη σειρά που δημοσιεύτηκαν, είναι τα ακόλουθα:

Σε καταλαβαίνω που είσαι συντετριμμένη


…Και μας κάνουν να πονούμε και να απελπιζόμαστε!


Ποιος λοιπόν, θα μας ενισχύσει – στηρίξει και παρηγορήσει στις θλίψεις μας ...


Πίστευε – ΠΡΟΣΜΕΝΕ, όσο θα ζεις...


Μήπως ό,τι θαρρούμε βασίλεμα γλυκοχάραμ’ αυγής είναι πέρα;


Στο δρόμο προς τη γη της επαγγελίας…


Ο Χριστός, νίκησε τον «Άδη», διέλυσε το Βασίλειο του θανάτου!


Φυσικά, δεν ξέχασα και τον μεταστάντα αδελφό Νικόλα.


Αχ! Αχ! Αχ!


Anny: "Παναγιώτη, τα λόγια σου μου κάνουν πάρα πολύ καλό..."


«Εγώ ειμί η ανάσταση και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, κάν αποθάνει, ζήσεται»…


Ώστε όσοι πιστεύουμε σε Αυτόν να μη χαθούμε αλλά να έχουμε ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΑ!..


Αυτά τα λόγια με συγκλόνισαν και με προβλημάτισαν!


Η ανθρώπινη ζωή


Ψυχή!


Μη κοιτάς πίσω. Κοίτα ψηλά!


ΕΙΣΑΙ ο Κύριός μας και ο Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός μας!


Γι αυτό ακριβώς πρέπει να χαίρεσαι…


ΑΝΝΑ: "Αυτό το κομμάτι είναι καταπληκτικό."


Παναγιώτη, σου το είπα και πριν, το μήνυμα ήταν θεόσταλτο.


ΕΝΑΣ «ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ» ΔΙΑΛΟΓΟΣ:


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ « “ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ” ΔΙΑΛΟΓΟΥ »


Παναγιώτη, είναι υπέροχα και παρηγορητικά τα κείμενά σου.


Όπως θα μας έλεγε και ο ιερός Χρυσόστομος αν σερφάριζε μαζί μας!…


Να και μια ακόμα, σχετική με το θέμα μας, χαριτωμένη εικόνα ...


Ο καλός Θεός σε στέλνει και μου γράφεις όλα αυτά τα λόγια την κατάλληλη στιγμή!


Άλλωστε, ούτε και εγώ τα γνώριζα αυτά τα λόγια του ιερού Χρυσοστόμου...


Για πάντα μαζί, σ' αυτό το ανηφόρι που το λένε ζωή...


"Και επειδή, και δια ταύτα… Όπως τα ‘παμε: Όλα σπάστα, όλα κάψ’ τα, και αγάπα με!"


Η Αγάπη...


«Πάσαν χαράν ηγήσασθε, αδελφοί μου, όταν πειρασμοίς περιπέσητε ποικίλοις, Γινώσκοντες ότι το δοκίμιον υμών της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν».


Αχ, Αννούλα του χιονιά!


Αυτά τα ολίγα Αννούλα (…χωρίς «Αχ»!).


Τελευταίο : Άννα, μη κλαις!

Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009

stavroula είπε...

PROS-PONEMENOUS


ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:


Αχ! Αχ! Αχ!



stavroula είπε...


Πράγματι, περιγράφεις με τα πιο όμορφα επιχειρήματα το μυστήριο του θανάτου!

Λυπάμαι τους ανθρώπους που προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους ότι η ζωή τελειώνει εδώ, ζώντας με ψευδαισθήσεις…


27 Αύγουστος 2008 3:38 πμ


P. MICHALOPOULOS είπε...

Γεια σου Σταυρούλα! Τι κάνεις; Έχεις αφήσει σχόλιο εδώ και μια ώρα και δεν το είχα πάρει είδηση; Έρχομαι λοιπόν τώρα, να σου απαντήσω ότι: Έτσι είναι όπως τα λες!

Και η ζωή δεν τελειώνει εδώ, αλλά συνεχίζεται. Το ίδιο και τα σχετικά σχόλια («συνεχίζονται»)...

Χαιρετώ! :-)

27 Αύγουστος 2008 4:47 πμ

http://pros-ponemenous.blogspot.com/2008/08/9.html


Τα θέματα αυτά (τα… «Άννα, μη κλαις!») με τη σειρά που δημοσιεύτηκαν, είναι τα ακόλουθα:


Σε καταλαβαίνω που είσαι συντετριμμένη


…Και μας κάνουν να πονούμε και να απελπιζόμαστε!


Ποιος λοιπόν, θα μας ενισχύσει – στηρίξει και παρηγορήσει στις θλίψεις μας ...


Πίστευε – ΠΡΟΣΜΕΝΕ, όσο θα ζεις...


Μήπως ό,τι θαρρούμε βασίλεμα γλυκοχάραμ’ αυγής είναι πέρα;


Στο δρόμο προς τη γη της επαγγελίας…


Ο Χριστός, νίκησε τον «Άδη», διέλυσε το Βασίλειο του θανάτου!


Φυσικά, δεν ξέχασα και τον μεταστάντα αδελφό Νικόλα.


Αχ! Αχ! Αχ!


Anny: "Παναγιώτη, τα λόγια σου μου κάνουν πάρα πολύ καλό..."


«Εγώ ειμί η ανάσταση και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, κάν αποθάνει, ζήσεται»…


Ώστε όσοι πιστεύουμε σε Αυτόν να μη χαθούμε αλλά να έχουμε ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΑ!..


Αυτά τα λόγια με συγκλόνισαν και με προβλημάτισαν!


Η ανθρώπινη ζωή


Ψυχή!


Μη κοιτάς πίσω. Κοίτα ψηλά!


ΕΙΣΑΙ ο Κύριός μας και ο Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός μας!


Γι αυτό ακριβώς πρέπει να χαίρεσαι…


ΑΝΝΑ: "Αυτό το κομμάτι είναι καταπληκτικό."


Παναγιώτη, σου το είπα και πριν, το μήνυμα ήταν θεόσταλτο.


ΕΝΑΣ «ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ» ΔΙΑΛΟΓΟΣ:


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ « “ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ” ΔΙΑΛΟΓΟΥ »


Παναγιώτη, είναι υπέροχα και παρηγορητικά τα κείμενά σου.


Όπως θα μας έλεγε και ο ιερός Χρυσόστομος αν σερφάριζε μαζί μας!…


Να και μια ακόμα, σχετική με το θέμα μας, χαριτωμένη εικόνα ...


Ο καλός Θεός σε στέλνει και μου γράφεις όλα αυτά τα λόγια την κατάλληλη στιγμή!


Άλλωστε, ούτε και εγώ τα γνώριζα αυτά τα λόγια του ιερού Χρυσοστόμου...


Για πάντα μαζί, σ' αυτό το ανηφόρι που το λένε ζωή...


"Και επειδή, και δια ταύτα… Όπως τα ‘παμε: Όλα σπάστα, όλα κάψ’ τα, και αγάπα με!"


Η Αγάπη...


«Πάσαν χαράν ηγήσασθε, αδελφοί μου, όταν πειρασμοίς περιπέσητε ποικίλοις, Γινώσκοντες ότι το δοκίμιον υμών της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν».


Αχ, Αννούλα του χιονιά!


Αυτά τα ολίγα Αννούλα (…χωρίς «Αχ»!).


Τελευταίο : Άννα, μη κλαις!

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009

PROS-PONEMENOUS

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ:


Αχ! Αχ! Αχ!



stavroula είπε...


Πράγματι, περιγράφεις με τα πιο όμορφα επιχειρήματα το μυστήριο του θανάτου!

Λυπάμαι τους ανθρώπους που προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους ότι η ζωή τελειώνει εδώ, ζώντας με ψευδαισθήσεις…


27 Αύγουστος 2008 3:38 πμ


P. MICHALOPOULOS είπε...

Γεια σου Σταυρούλα! Τι κάνεις; Έχεις αφήσει σχόλιο εδώ και μια ώρα και δεν το είχα πάρει είδηση; Έρχομαι λοιπόν τώρα, να σου απαντήσω ότι: Έτσι είναι όπως τα λες!

Και η ζωή δεν τελειώνει εδώ, αλλά συνεχίζεται. Το ίδιο και τα σχετικά σχόλια («συνεχίζονται»)...

Χαιρετώ! :-)

27 Αύγουστος 2008 4:47 πμ

http://pros-ponemenous.blogspot.com/2008/08/9.html


Τα θέματα αυτά (τα… «Άννα, μη κλαις!») με τη σειρά που δημοσιεύτηκαν, είναι τα ακόλουθα:


Σε καταλαβαίνω που είσαι συντετριμμένη


…Και μας κάνουν να πονούμε και να απελπιζόμαστε!


Ποιος λοιπόν, θα μας ενισχύσει – στηρίξει και παρηγορήσει στις θλίψεις μας ...


Πίστευε – ΠΡΟΣΜΕΝΕ, όσο θα ζεις...


Μήπως ό,τι θαρρούμε βασίλεμα γλυκοχάραμ’ αυγής είναι πέρα;


Στο δρόμο προς τη γη της επαγγελίας…


Ο Χριστός, νίκησε τον «Άδη», διέλυσε το Βασίλειο του θανάτου!


Φυσικά, δεν ξέχασα και τον μεταστάντα αδελφό Νικόλα.


Αχ! Αχ! Αχ!


Anny: "Παναγιώτη, τα λόγια σου μου κάνουν πάρα πολύ καλό..."


«Εγώ ειμί η ανάσταση και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, κάν αποθάνει, ζήσεται»…


Ώστε όσοι πιστεύουμε σε Αυτόν να μη χαθούμε αλλά να έχουμε ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΑ!..


Αυτά τα λόγια με συγκλόνισαν και με προβλημάτισαν!


Η ανθρώπινη ζωή


Ψυχή!


Μη κοιτάς πίσω. Κοίτα ψηλά!


ΕΙΣΑΙ ο Κύριός μας και ο Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός μας!


Γι αυτό ακριβώς πρέπει να χαίρεσαι…


ΑΝΝΑ: "Αυτό το κομμάτι είναι καταπληκτικό."


Παναγιώτη, σου το είπα και πριν, το μήνυμα ήταν θεόσταλτο.


ΕΝΑΣ «ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ» ΔΙΑΛΟΓΟΣ:


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ « “ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ” ΔΙΑΛΟΓΟΥ »


Παναγιώτη, είναι υπέροχα και παρηγορητικά τα κείμενά σου.


Όπως θα μας έλεγε και ο ιερός Χρυσόστομος αν σερφάριζε μαζί μας!…


Να και μια ακόμα, σχετική με το θέμα μας, χαριτωμένη εικόνα ...


Ο καλός Θεός σε στέλνει και μου γράφεις όλα αυτά τα λόγια την κατάλληλη στιγμή!


Άλλωστε, ούτε και εγώ τα γνώριζα αυτά τα λόγια του ιερού Χρυσοστόμου...


Για πάντα μαζί, σ' αυτό το ανηφόρι που το λένε ζωή...


"Και επειδή, και δια ταύτα… Όπως τα ‘παμε: Όλα σπάστα, όλα κάψ’ τα, και αγάπα με!"


Η Αγάπη...


«Πάσαν χαράν ηγήσασθε, αδελφοί μου, όταν πειρασμοίς περιπέσητε ποικίλοις, Γινώσκοντες ότι το δοκίμιον υμών της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν».


Αχ, Αννούλα του χιονιά!


Αυτά τα ολίγα Αννούλα (…χωρίς «Αχ»!).


Τελευταίο : Άννα, μη κλαις!