Τα παλιά άλμπουμ, μου θυμίζουν –ξεσκονίζοντας τα, την… προηγούμενη ζωή μου...

Αρχειακό:
(Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014)
Τα παλιά άλμπουμ, μου θυμίζουν –ξεσκονίζοντας τα, την… προηγούμενη ζωή μου:
Σχεδιαστής στα Ναυπηγεία την ημέρα, και το βράδυ σπουδαστής στη Σιβιτανίδειο –Σχολή εργοδηγών μηχανολόγων – τετραετούς Φοίτησης (σαν τα σημερινά ΤΕΙ, το επίπεδο της). 
Τις Κυριακές δε, …Κατηχητής!  
http://xairete.blogspot.gr/2014/07/blog-post_3090.html

Χρόνια μας πολλά!

ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ:

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή:
Η παραβολή του καλού σπορέως
"ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τόν σπόρον αὐτοῦ..."
(Λουκά η' 5-15)
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Σήμερα, και η επίσημη έναρξη των κηρυγμάτων… Και, των μαθημάτων των κατηχητικών σχολίων.
Δεν το ήξερα αυτό από χθες, για να με επηρεάσει…
Εντελώς τυχαία λοιπόν, είδα το βράδυ στον ύπνο μου, ότι περνούσα από κάποια γειτονιά όπου εδώ και κάποιες δεκαετίες ήμουν κατηχητής, και βλέπω κάποια από εκείνα τα παιδιά μου –να είναι ακόμα παιδιά, και να παίζουν εκεί έξω. Με γνώρισαν και αυτά, και με πλησίασαν, και αρχίσαμε να θυμόμαστε με νοσταλγία τα παλιά, εκείνες τις καλές μέρες που ήμασταν μαζί.
Εγώ τότε –πάνω στη κουβέντα, πρόσθεσα ότι στη μνήμη μου, εκτός από τα χρόνια μου ως κατηχητής, μου έχει μείνει -επίσης ανεξίτηλα, χαραγμένη, και η εποχή που ήμουν μαθητής κατηχητικού σχολειού.
Τους έλεγα ότι πήγαινα πέμπτη δημοτικού, όταν είχα κατηχητή τον γείτονα μου, τον νεαρό τότε θεολόγο κ. Νικόλαο Δρόσο, τον μετέπειτα μητροπολίτη Καρπενησίου. Ότι στην έκτη δημοτικού, στην ίδια ενορία (εκεί γεννήθηκα και εκεί βαπτιστικά κιόλας), στο ναό Ζωοδόχου Πηγής - Άνω Δάφνης Αττικής (πρώην Κατσιπόδι), είχα κατηχητή τον τελειόφοιτο της θεολογίας τότε, τον κ. Δημήτριο Αεράκη, τον σημερινό αρχιμανδρίτη… Με τους δυο βοηθούς του, τον κ. Νικόλαο Νευράκη (σημερινό κοσμήτορα της θεολογικής σχόλης Αθηνών), και τον κ. Ρήγα.
Τους έλεγα λοιπόν –στο όνειρο μου πάντα, και για ένα περιστατικό με τη γιορτή λήξης των μαθημάτων, που ο κ. Αεράκης μου έδωσε να πω ένα ποίημα.
Τους πρότεινα να με ακούσουν να το απαγγέλω. Ξαφνικά όμως διαπίστωσα ότι το είχα ξεχάσει και μπέρδευα τα λόγια μου! Κάποιο παιδί με τάμπλετ μαζί του, με ρώτησε αν θυμάμαι μια φράση του, για να κάνει αναζήτηση και να το βρει για να το θυμηθώ, αλλά πάλι μπερδευόμουν, και έτσι το έχασα το όνειρο.
Ακολούθησε μετά άλλο όνειρο, και άρχισα να θυμάμαι ότι έλεγε στο τέλος για κάποιον κουτσό κλπ, το ποίημα, αλλά ήμουν πια άλλου, και πού να βρω το παιδί με το τάμπλετ! Πάει και αυτό το όνειρο!
Ξυπνώ το πρωί, και διαπιστώνω ότι θυμάμαι και τα δυο όνειρα, θυμάμαι και το πώς άρχιζε το ποίημα, οπότε και μου ήρθε ολόκληρο στη μνήμη μου!

Το ποίημα:
1. Δεν αρκεί μονάχα η συμβουλή,
των γονέων, μήτε των δασκάλων!
Από τα λόγια, πιο πολύ ωφελεί,
το καλό παράδειγμα των άλλων!
2. Αν συχνοπηγαίνεις με κακούς,
τα καλά που άκουσες, τα χάνεις.
Διότι ό,τι βλέπεις και ό,τι ακούς,
θα τα λες και εσύ και θα τα κάνεις!
3. Έχε πάντα μέσα στο μυαλό,
μία παρόμοιε αποδειγμένη:
όποιος συντροφεύει με χωλό,
δίχως να το θέλει θα χωλαίνει!

Ξημέρωμα Κυριακής, σήμερα…
Και το θυμήθηκα αυτό το ποίημα που είπα τότε στη γιορτή μέσα στο ναό…
Θυμήθηκα, και όλη τη σκηνή… 
Ηταν μπροστά –στα πρώτα καθίσματα και με άκουγαν, οι δάσκαλοι μου στο 4ο Δάφνης, ο διευθυντής μας ο κ. Ευστάθιος Κοράφας (ρομαντικός τύπος, μας είχε μάθει να τραγουδάμε την "Ξανθούλα"), και οι δάσκαλοι μου ο κ. Καρφάκης και ο κ. Μοναστηριώτης…
Θυμήθηκα, και το πόσο χαρούμενος και υπερήφανος αισθανόμουν… 
Τότε, το… 1957!

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Ioannis Kyriakides 
Να εισαι καλα φιλτατε Παναγιωτη!
xairete.blogspot.gr

https://www.facebook.com/groups/721265688083440/permalink/887913324752008/

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Διαβάζω:
Κυριακῆ 15 Ὀκτωβρίου 2017, Δ΄ Λουκᾶ, τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
«Τιμοῦμε σήμερα τοὺς ἁγίους 365 Πατέρες τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος θεολόγησαν ὑπὲρ τῶν ἱερῶν εἰκόνων.»
«Οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ποὺ ἑορτάζουμε σήμερα, φωτίσθηκαν κατὰ τὶς ἐργασίες τῆς Συνόδου στὴ Νίκαια τὸ 787 καὶ ὀρθοτόμησαν τὴν ἀλήθεια. Ἔδωσαν γλυκύτατο καρπὸ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι τὰ θεοφώτιστα κείμενα τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.»
Σχολιάζω:
Οι αντίθετοι, τι θεολόγησαν, τι επιχειρηματολόγησαν;
Πού είναι τα γραπτά τους; Τι απόγιναν και οι ίδιοι;
http://xairete.blogspot.gr/2017/10/blog-post_37.html

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1569480079781332&set=a.134489906613697&type=3&theater

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Σημασία, στη λεπτομέρεια:
Αυτοί οι πούστηδες οι 365 «Πατέρες» της Συνόδου της Νίκαιας, που γιορτάσαμε χθες… Δεν αποφάσισαν με πνεύμα άγιο να καταργήσουν την προηγούμενη –την πραγματικά φωτισμένη Σύνοδο, να αφορίσουν αυτούς τους προηγούμενους -τους πραγματικά άγιους πατέρες, και να φέρουν ξανά τα ξόανα στη λατρεία…
Δείτε την εικόνα:
Πάνω από το κεφάλι τους, ήταν το πανταχού παρών παπικό κωλο-περιστέρι… Αυτό τους κατάχεσε, και έβγαλαν αποφάσεις με το μυαλό και την ψυχή γεμάτη σκατά! Αυτά!

http://xairete.blogspot.gr/2017/10/blog-post_50.html
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1571349422927731&set=a.134489906613697&type=3&theater

Μια ανάρτηση μου, στη δημόσια ομάδα «Απόμαχοι Ναυπηγείων Σκαραμαγκά»

Panagiotis Michalopoulos 
10 Σεπτεμβρίου στις 5:48 π.μ.
Καλημέρα, καλή εβδομάδα! (εγώ, στα «Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε.», στα νιάτα μου. Τεταρτοετής – Τελειόφοιτος, της πρώτης τεχνικής σχολής -που σπούδασα…
Βαρύ Ελασματουργείο, και συγκολλητής στην ανέγερση (κατασκευή) νέων πετρελαιοφόρων (22.000 τόνων) του Νιάρχου…
ΣΧΟΛΙΑ:
Michael Ververakis 
Γράψε και την χρονολογία για να πάρει η φωτογραφία την αξία που της πρέπει. Αφού είναι το πλοίο στην Κλίνη, 22.000 τόνων, τότε πρόκειται για το "Παγκόσμιος Ελπίς" , είναι το πρώτο πλοίο που κατασκευάστηκε από Χέρια Ελλήνων. Ήμουν κι εγώ παρών ακόμα όσο ήταν στην Κλίνη (1961) σχεδόν 15άρης
Στράτος Ζαχαρής 
Μιχάλη καλημέρα. Η φωτογραφία του φίλου μας Παναγιώτη είναι μεν στην κλίνη αλλά το σκάφος μάλλον δεν είναι το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΕΛΠΙΣ το οποίο ήταν 25.000 Τον. και του οποίου η καθέλκυση έγινε στις 22.12.1960. Σκάφος 22.000 τον. δεν έχει κατασκευαστεί στα ναυπηγεία. Προφανώς ο φίλος μας Παναγιώτης μετά από τόσα χρόνια δεν θυμάται καλά. Αν μας πει την χρονολογία μπορούμε να βρούμε τον τύπο του πλοίου... Δες την φωτογραφία και τον στολισμό του ΕΛΠΙΣ....
Michael Ververakis 
Στράτος Ζαχαρής,
Σωστά Στράτο το Περιοδικό "Περίπλους Ναυτικής Ιστορίας" εκείνης της εποχής το αναφέρει 26.000 τόνους. Τα χρώματα του πλοίου πάντως είναι τα χρώματα του Σταύρου Νιάρχου. Ανέβασα και το περιοδικό
Στράτος Ζαχαρής
Michael Ververakis,
Ο στολισμός της πλώρης δεν υπάρχει στην φωτογραφία του Μιχάλη και το χρώμα των υφάλων είναι πιο ανοιχτό στην φωτογραφία του Μιχάλη επίσης...
Μαριος Δελογκας 
Προϊστάμενε,δεν ξεφεύγει τίποτα από την προσοχή σου.
Μαριος Δελογκας 
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ,ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΠΟΛΟΥΜΑΙ,ΠΑΛΙΕΣ ΔΟΞΕΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ,ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ ΣΥΝ/ΦΟΥΣ.
Στράτος Ζαχαρής 
Αγαπητέ Παναγιώτη. Σε καλωσορίζουμε στην ομάδα μας και σου ευχόμαστε να είσαι πάντα καλά. 
Nikos Petropoulos 
Καλορίζικος! με υγεια!
Panagiotis Michalopoulos

Στράτος Ζαχαρής

Panagiotis Michalopoulos 

1. Εγώ στην ίδια περίπου ηλικία με τον φίλο Michael Ververakis, 18χρονος πια, μετατέθηκα τιμητικά –και μετά από εξετάσεις σχεδίασης, στο σχεδιαστήριο των ναυπηγείων. Είχα πάρει για τέταρτη χρονιά το πρώτο βραβείο στη «Σχολή Μηχανικών Δήμου Σαλαμίνος», αποφοιτώντας δε, και το επίσημο πτυχίο μου από το Υπουργείο, και το εκτίμησαν για αυτήν μου την μετάθεση. 

2. Στη φωτο, είμαι πίσω από τον φίλο και συνάδελφο Μανωλάκη Τηλιακό. 

3. Μιλάμε για μια περίοδο που μόλις είχε περάσει από εκεί η Μέλινα Μερκούρη, τότε που ζητούσε άδεια να γυρίσει σκηνές της ταινίας «ποτέ την Κυριακή» στη θαλαμηγό του Νιάρχου που ήταν δεμένη εκεί για επισκευές. 

4. Την ξεναγήσαμε στους διάφορους χώρους, με αντιπροσωπία από το σχεδιαστήριο. Το ανέκδοτο ήταν που ο επικεφαλής της ομάδας ξενάγησης, ο νεαρός συνάδελφος αρχισχεδιαστής, έσπευσε και της φίλησε το χέρι στην υποδοχή!

Panagiotis Michalopoulos 

ΤΟΤΕ... ΕΓΩ ΠΡΩΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΣΤΑ ΑΣΠΡΑ...
Panagiotis Michalopoulos 
Τελικά η υπόθεση με την ταινία ναυάγησε.
Δεν δόθηκε άδεια, και η πόρτα έκλεισε για τη Μέλινα και το συνεργείο.
Θυμάμαι το πρωτοσέλιδο των «ΝΕΩΝ», με μια χαρακτηριστική γελοιογραφία: Ήταν η πύλη των ναυπηγείων. πάνω στην οποίαν η διεύθυνση είχε κρεμάσει ένα πανό που έλεγε… «Ποτέ την Κυριακή», και τις καθημερινές… «ΟΧΙ»!
Διαδόθηκε μετά ότι έφταιγαν οι αριστερές ιδέες της Μελίνας.
Η δικαιολογία ήταν ότι δίπλα στο ναυπηγείο υπήρχαν οι ναυτικές, οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Σκαραμαγκά, και ότι με αφορμή την ταινία θα έπαιρναν κρυφά πλάνα και από εκεί για λόγους κατασκοπίας!
Panagiotis Michalopoulos 
Έχετε δίκιο, στο ότι πέρασαν τόσα χρόνια από τότε -πενήντα περίπου, και κάποια πράγματα εκείνης της εποχής τα έχω κάπως ξεχάσει, τα έχω κάπως μπερδέψει στις αναμνήσεις μου, και ίσως και τα έχω παρερμηνεύσει. Αν δεν υπήρχαν και αυτές οι κιτρινισμένες φωτογραφίες στο παλιό μου άλμπουμ, ίσως και να πίστευα σήμερα στα 73 μου, ότι μάλλον θα τα έχω ζήσει στον ύπνο μου –σε όνειρο όλα αυτά, και όχι στην πραγματικότητα.
Ο καλός φίλος Nikos Petropoulos, με διόρθωσε. Δεν έζησα τότε σκηνές από την ταινία Ποτέ την Κυριακή εκεί, αλλά από την ταινία Φαίδρα!
Όπως διαβάζω:
Μετά την παγκόσμια επιτυχία της ταινίας Ποτέ την Κυριακή που έκανε σταρ τη Μελίνα Μερκούρη, της χάρισε βραβείο ερμηνείας στις Κάννες… […]
Στα τέλη Ιουλίου του 1961 απαγορεύτηκε το γύρισμα της Φαίδρας στα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά, προκλήθηκαν επεισόδια ανάμεσα στο προσωπικό και τους ηθοποιούς, η δεξαμενή πάνω στην οποία βρίσκονταν η Μελίνα Μερκούρη και ο Ζυλ Ντασέν βυθίστηκε και το ζεύγος βρέθηκε στα νερά μέχρι τα γόνατα. Παρά τις αντιξοότητες, η ταινία (αμερικανο-γαλλο-ελληνική παραγωγή) ολοκληρώθηκε ακολουθώντας επιτυχημένη διεθνή καριέρα.

Michael Ververakis 
Ακόμα και οι Δυσάρεστες αναμνήσεις έχουν ιδιαίτερη αξία, αφού μας ταξιδεύουν σε εποχές που πέρασαν Ανεπιστρεπτί. Μοιράζουν την Λάμψη τους όσο προχωρούν σε μεγαλύτερα βάθη του χρόνου.Για σένα βέβαια Παναγιώτη είναι ΠΟΛΥΤΙΜΌΤΕΡΕΣ.
Panagiotis Michalopoulos 
Πράγματι, δύσκολες εποχές, φίλτατε Michael Ververakis, με πολλές αναμνήσεις, καλές και κακές… Όπως και όλη μας η ζωή άλλωστε, σε όλες τις φάσεις της, από την αρχή μέχρι και το τέλος.
Πολύτιμες βέβαια, διότι αποτελούν την ιστορία μας.
Το κτίσιμο του είναι μας, από τα πρώτα σχολικά μας χρόνια –αυτά της λεγομένης αθωότητας (που «απλώναμε τα χέρια μας να ζεσταθούν στα αστέρια»), της εργασίας μας σε διάφορα στέκια…
Εγώ, σαν μαθητής δημοτικού εργαζόμουν στο Σινεμά της γειτονιάς μου, και σε κουρείο.
Σαν έφηβος και σπουδαστής, σε σιδηρουργείο στην Κούλουρη Σαλαμίνας, με ευχάριστη ανάμνηση τις κυρίες που μας κερνούσαν γλυκό του κουταλιού, όταν πηγαίναμε στα σπίτια τους να τοποθετήσουμε τα κάγκελα… Χα!
Μετά, με το καϊκάκι κάθε πρωί –πριν το χάραμα, τα καλοκαίρια -στις διακοπές της Σχολής, ταξιδάκι από τα Παλούκια στα Ναυπηγεία, για το μεροκάματο, με.βιβλιάριο ΙΚΑ... ανηλίκων!
Τότε έχασα έναν συμμαθητή μου τον Κιαμίλη που σκοτώθηκε ενώ εργαζόταν και αυτός εκεί. Ήταν η μέρα που είχα πάει μετά στον φωτογράφο, για την φωτογραφία της πρώτης μου αστυνομικής ταυτότητας. Την έχω ακόμα αυτήν την φωτογραφία, και δείχνει πόσο λυπημένος ήμουν, έτοιμος να κλάψω!
Ας είναι στον παράδεισο η ψυχούλα του! Καλό παιδί!
Σε αντίθεση με τον αδελφό του τον Λουκά, δέκα χρόνια μεγαλύτερο μας, συμμαθητής μας και αυτός που εργαζόταν στο τμήμα ΜΕΚ, στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας, που ήταν ο ίδιος ο Διάβολος μεταμορφωμένος! Ήταν ΚΑΙ τότε, και –όσο γνωρίζω, παρέμεινε έτσι για πάντα!
Michael Ververakis 
Ολα αυτά πάρα πολύ ωραία. !!!

Γεωργιος Καπαμας 
Που "ναι τα χρονια, ωραια χρονια, που "χαμε ελπιδα στην καρδια.
Panagiotis Michalopoulos 
Η ελπίδα, δεν πεθαίνει ποτέ!
Panagiotis Michalopoulos
1. Ερώτηση:
Κυριε Μιχαλοπουλε στην Σαλαμινα μενετε?
2. Απάντηση:
Όχι φίλτατε! Της είπα το οριστικό αντίο, μετά το πέρας της θητείας μου στο Πολεμικό Ναυτικό, το 1969.
Το προηγούμενο αντίο, ήταν το 1962, όταν από τα Ναυπηγεία με παρότρυναν να γραφτώ στη Σιβιτανίδειο, στην Καλλιθέα. Επέστρεψα τότε στο σπίτι που γεννήθηκα, στη Δάφνη Αθηνών, μέχρι που αποφοίτησα μετά τέσσερα χρόνια, και ξεκίνησε η θητεία μου, οπότε ξανα-μετακόμισα στο νησί.
Πρώτη φόρα πήγα εκεί, όταν τελείωσα το Δημοτικό, το 1957, για διακοπές, και μέναμε σε ένα σπιτάκι στη Ράχη Αμπελακίων, στα Παλούκια, κοντά στον Συνοικισμό. Όμως έμαθα για τη Σχολή στη Σαλαμίνα, έδωσα εξετάσεις, με πήραν, και έμεινα εκεί για όλα αυτά τα χρόνια!
https://www.facebook.com/groups/HellenicShipyards/permalink/2228474540763897/

Φαίνεται πως έφερνα μεγάλο καλό στη ζωή τους, σε διάφορα εκκλησιαστικά πρόσωπα που γνώριζα κατά καιρούς, από την παιδική μου ηλικία ακόμα! 1. Ο κατηχητής μου –ήμουν παιδάκι του δημοτικού τότε, ο Νικόλαος Δρόσος, έγινε μητροπολίτης Καρπενησίου. 2. Ο αδελφός του ο Χρυσόστομος, φίλος στα νεανικά μου χρόνια και γείτονας, ηλεκτρολόγος της παλιάς της ξένης ΔΕΗ, έγινε αρχιμανδρίτης, χειροτονήθηκε στην ενορία μας, και μετά ηγούμενος στην πιο πάνω μητρόπολη! 3. Ηγούμενος, έγινε και ο φίλος μου ο Γιάννης Πήχος, ήμασταν συνεργάτες στα κατηχητικά, στον Εσταυρωμένο, στο Αιγάλεω! Είναι πλέον ο πατήρ Χρυσόστομος στη Λογγοβάρδα της Πάρου. 4. Δυο μέλη της ιεραποστολικής αδελφότητας που ανήκα κι εγώ, έγιναν μητροπολίτες κι αυτοί: Ο Βουρλής στη Φλώρινα (από Θωμάς –Θεόκλητος), και ο Φούντας στην Γορτυνίας και Μεγαλουπόλεως (από Παναγιώτης, Ιερεμίας). 5. Τέλος, ο πρώην ναυτικός ασυρματιστής, Μιλτιάδης Καραβάς (είχαμε δίπλα –δίπλα, τα κελιά μας στην ιεραποστολή, το 1969 -1970), έγινε ηγούμενος κι αυτός (ως Αρχιμανδρίτης Μάξιμος πια) στην ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου, Φλώρινα (φωτο). Τον θυμάμαι τότε στα νιάτα μου που τον έβλεπα στα κηρύγματα και τον έλεγα «κύριο Καραβά», και μου απαντούσε «το κερί στον Κύριο!», με το «ρρρρ» να το προφέρει περίεργα -συρτό και έντονο!

Αρχιμανδρίτης Μάξιμος Καραβάς

ΠΡΙΝ ΑΠΟ 31 ΧΡΟΝΙΑ...

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=984894694906543&set=a.131469556915732&type=3&theater

1. Εγώ, ο γνωστός και ως «ο γέρων Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, ο Αργυροπολίτης, - ο μπλόγκερ»… 2. Ως ιερέας δε, της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δηλαδή ως χειροθετημένος Αναγνώστης… 3. Δηλώνω δημοσίως -επισήμως, ότι…

Α) Δηλώνω ότι…
1. Ως ιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, χειροθετημένος Αναγνώστης για χειρός του αγίου επισκόπου Φλώρινας Αυγουστίνου Καντιώτη –από τα νιάτα μου, στα 25 μου…
2. Ήδη δε γέροντας 73 ετών…
3. Γνωστός, και ως «ο γέρων Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, ο Αργυρο-πολίτης, - ο μπλόγκερ»…
4. Κατοικοεδρεύων μεν στο Άνω Ελληνικό, στο όριο με την Αργυρούπολη… Αλλά…
α) Στην Αργυρούπολη -στην κεντρική πλατεία, ήταν η έδρα της ξένης τεχνικής εταιρίας μελετών όπου εργαζόμουν όταν ήρθα και εγκαταστάθηκα εδώ -από την Άνω Δάφνη Αττικής, το 1974…
β) Στον δε ιερό ναό της αγίας Βαρβάρας –μητροπολιτικό ναό της Αργυρούπολης (ήταν τότε και η ενορία μου), ήμουν τότε (1976 -1977) ο Κατηχητής, ο τοποθετημένος από τον τοπικό μητροπολίτη, τον πρώτο Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης, τον αείμνηστο Χρυσόστομο Βούλτσο.

Β) Δηλώνω λοιπόν ότι…
1. Δεν θέλω να με αγιοποιήσουν, διότι Άγιοι είμαστε ήδη όλα τα μέλη της Αγίας του Χριστού Εκκλησίας.
2. Να μην τολμήσουν δε να με γελοιοποιήσουν και εμένα -αγιογραφώντας με, με εκείνο το σκάφανδρο στο κεφάλι, το βουδιστικό φωτοστέφανο.
3. Ούτε με ράσα να τολμήσουν να με δείχνουν, αφού ποτέ δεν φόρεσα τέτοια… Ούτε και να κρατώ κανέναν λιβανιστήρι, διότι δεν λιβάνισα –δεν κολάκευσα κανέναν πότε! 
Ξέρουμε δε, ότι τέτοια αισχρή γελοιοποίηση κάνουν σήμερα -οι άθλιοι αγιογράφοι, στον πρωτομάρτυρα Στέφανο! Του φορούν αυτήν την γελοία στολή που φορούν τα διακάκια τα σημερινά, τα γιουσουφάκια των δεσποτάδων, που τα βλέπουμε δυο –δυο μπροστά στον θρονιασμένο δεσπότη στο ναό, να τον προσκυνούν και να τον λιβανίζουν δαιμονιωδώς!
4. Δεν θέλω επίσης να με τιμούν, ούτε και με όλα αυτά τα βουδιστικά μας στοιχεία λατρείας, δηλαδή τα κεριά, τα καντήλια και τα λιβάνια!
5. Το κυριότερο δε, δεν θέλω κανέναν νεο-ορθόδοξο, νεο-ειδωλολάτρη να με προσκυνάει εικονικά… Διότι ο λόγος του θεού απαγορεύει την κατασκευή και την λατρεία των ειδώλων –γενικώς… Και η αναφορά του (του λόγου του θεού) σε προσκύνηση, είναι μόνο για τον θεό! Μόνο!
Αυτά!

Panagiotis Michalopoulos
Είναι λοιπόν γυναικείος ο σκελετός του Εφραίμ στη Ν. Μάκρη; 
Γιατί η ηγουμένη δεν δεχόταν σχετικό τεστ που πρότεινε ο μητροπολίτης;

Ioannis Kyriakides 
Απολυτα ορθος φιλτατε!
Ioannis Kyriakides 
Τι κριμα! 
Η πιστη μας να εστιαζεται σε σκελετους, λειψανα και καθε ειδους ειδωλα!
https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/1892043624191641


ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ: 
Αλέξανδρος Αλέξανδρος
1 ώρα πριν
«Δεν πρέπει να μισούμε τους αιρετικούς, αλλά την αίρεση, όχι τον άνθρωπο, αλλά την πονηρή πράξη, την διεφθαρμένη γνώμη.»
(Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
 
Panagiotis Michalopoulos
Σχετικό: 
«1. Δεν πρέπει να μισούμε τους ορθόδοξους αιρετικούς, αλλά την όποια αίρεση εκφράζουν και αυτοί – είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα… 
2. Όχι τον άνθρωπο –τον θεούσο ή την θεούσα της εκκλησίας, αλλά την κάθε πονηρή τους πράξη, την κάθε διεφθαρμένη γνώμη τους!»
(Γέρων Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, ο Αργυροπολίτης, - ο μπλόγκερ)

Μεγάλωσε, και, αυτό το «παιδί»… Σχεδόν συνομήλικος μου… Ο ηθοποιός με το ίδιο όνομα και επώνυμο! Τον καιρό εκείνο (στις αρχές της δεκαετίας του ’80) κάποια από τα κορίτσια που τον κυνηγούσαν, έψαχναν να βρουν το τηλέφωνο του, αλλά θα ήταν απόρρητο φαίνεται, και έτσι τα πλήρωνε όλα το δικό μου! Μέχρι και στο γραφείο μου στο Κολονάκι έφτασαν κάποτε να με πάρουν, νομίζοντας ότι είμαι εγώ ο ηθοποιός! Τους έλεγα ότι δεν είμαι εγώ, και ότι είμαι και λίγο πιο μεγάλος, και να με αφήσουν ήσυχο, αλλά δυσκολευόμουν να πείσω! Χα!

Σήμερα, ο Πάνος Μιχαλόπουλος...

https://www.facebook.com/ilias.basisoglou
ΕΓΩ, ΤΟΤΕ...

http://xairete.blogspot.com/2014/08/70000.html

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Παιδί του Καντιώτη κι εγώ... Με χειροτόνησε και Αναγνώστη... Το ότι ήμουν αριστούχος στη Σιβιτανίδειο... Ιεραπόστολος και Κατηχητής... Ήμουν τεχνικός, και ό,τι έκανα το έκανα αγνά και χωρίς καμιά υστεροβουλία! Δεν πήγαινα για παπάς εγώ!.. Με την Χοχτίφ, στο νέο μας αεροδρόμιο. Καμιά σχέση και εδώ με παπάδες και με δεσποτάδες.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...
Panagiotis Michalopoulos
13 Ιουνίου 2015
2 ΣΧΟΛΙΑ:
Σχολιαστής του μπλογκ μου, μου είπε...
ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ,
ΣΧΕΔΟΝ ΙΕΡΕΑΣ ΑΦΟΥ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΘΗΚΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ,
ΑΡΙΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΣΙΒΙΤΑΝΕΙΔΙΟΥ,
ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΑΕΡΟΟΔΡΟΜΙΟΥ " ΕΛ. βΕΝΙΖΕΛΟΣ ",
ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ,
ΤΕΛΙΚΑ, ΓΙΑΤΙ ΒΓΑΖΕΙΣ ΤΟΣΟΝ ΘΥΜΟ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ;
ΦΙΛΙΚΑ
ΘΩΜΑΣ
(13 Ιουνίου 2015 - 3:46 μ.μ.)

Ο Blogger P. MICHALOPOULOS είπε...
Ποιος Θωμάς; 
Ο παλιός μου φίλος –λαϊκός τότε, ο Θωμάς Βουλδής, ο πρωτοσύγκελος μετά του Καντιώτη, και νυν μητροπολίτης Φλώρινας;
Παιδί του Καντιώτη κι εγώ, άλλα δεν επωφελήθηκα ποτέ από αυτήν τη σχέση! 
Δεν τον έγλυψα εγώ για να κερδίσω την ευμένεια του όπως έκαναν πολλοί άλλοι, αλλά τα έχωνα και σε αυτόν -από τότε που ήμουν στην αδελφότητα (μετά τη θητεία μου στο πολεμικό ναυτικό) τότε που κρατούσα το βιβλιοπωλείο του «Σταυρού».
Είδατε λοιπόν; Με χειροτόνησε και Αναγνώστη (σεβασμιότατος μετά ο πατήρ Αυγουστίνος), αλλά και πάλι δεν εντάχτηκα στην κίνηση σαν φανατικός οργανωσιακός χριστιανός! Διατηρούσα πάντα την προσωπικότητα μου στο ακέραιο!
Το ότι ήμουν αριστούχος (του βαθμου 20) στη Σιβιτανίδειο, (πρώτο βραβειο και στα τέσσερα χρόνια, υποτροφία ΙΚΥ, κλπ) μου έδινε τη χαρά να κάνω ιεραποστολή και ανάμεσα στους συμμαθητές μου! Μου έδινα φτερά για να κάνω και κατηχητικό εκείνη την εποχή, ενώ παράλληλα εργαζόμουν στα ναυπηγεία του Νιάρχου στον Σκαραμαγκά!
Ήμουν τεχνικός, και ό,τι έκανα το έκανα αγνά και χωρίς καμιά υστεροβουλία! Δεν πήγαινα για παπάς εγώ!
Πράγματι ένα από τα μεγάλα έργα στα οποία συμμετείχα σαν σχεδιαστής με πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, ήταν και αυτό που λέτε, με την Χοχτίφ, στο νέο μας αεροδρόμιο. Καμιά σχέση και εδώ με παπάδες και με δεσποτάδες. Εκείνοι τη δική τους δουλειά και εγώ τη δική μου, οικογενειάρχης πια τότε!
Σε όλη μου δε τη διαδρομή, από έφηβος, νεαρός μετά, ώριμος στη συνέχεια, και ηλικιωμένος πια, ήμουν και είμαι ο ίδιος!
Γνώρισα τον Καντιώτη από τη «Σπίθα» του, έφηβος ακόμα τότε και σπουδαστής τεχνικής σχόλης στη Σαλαμίνα. Είδα εκεί στα κείμενα του, ότι ένας άνθρωπος της Εκκλησίας, δεν χαριζόταν στους κακούς κληρικούς.
Τον ακολούθησα νέος μετά στα εκκλησιαστικά συλλαλητήρια στην Αθήνα, και τον άκουσα να κραυγάζει μέσα στο κατάμεστο από λαό θέατρο «Ακροπόλ» εκείνο το «έξω οι πούστηδες παπάδες από την Εκκλησία», που το επανέλαβε μάλιστα και τρεις φορές!
Εσείς, τι δεν καταλαβαίνετε;

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=903400053056008&set=a.134489906613697.25213.100001580668005&type=3&theater

- ΕΞΩ ΟΙ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ

Once-upon-a-time

Once-upon-a-time
http://xairete.blogspot.gr/2016/05/kyria-elenh-66-1987-2010.html

Σύνθημα του ήταν το «ζητούμε ελεύθερη και ζωντανή Εκκλησία».

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

http://xairete.blogspot.gr/2017/02/blog-post_75.html

- Σαν αρχιμανδρίτης τότε –το 1960 στην Αθήνα, κατέβαζα σε συλλαλητήριο το λαό, σε συγκέντρωση στο θέατρο Ακροπόλ, με σύνθημα «έξω οι πούστηδες κληρικοί –παπάδες, δεσποτάδες, από την ιεροσύνη της εκκλησίας μας»! Είχα βέβαια ξεχάσει να αναφέρω και τους κολομπαράδες τοιούτους, αλλά εξυπακούεται ότι και αυτούς τους ήθελα έξω! 

Μετά, το 1967, για να μου κλείσουν το στόμα, με έκαναν μητροπολίτη στη Φλώρινα, και στη χειροτονία μου στον άγιο Κωνσταντίνο Ομονοίας, με υποχρέωσαν να γίνω μασκαράς, και να φορέσω εκείνο το βυζαντινό καθίκι στο κεφάλι, τη μίτρα! 

Γέρασα πια, και είμαι υποχρεωμένος –όπως βλέπετε (φωτο), να ευλογώ και με το κωλοδάχτυλο… 

Και δεν το μπορώ ρε πούστη μου να το κάνω καλά αυτό, αφού έχω και σπονδυλαρθρίτιδα! Χέσε μέσα, δηλαδή! 

Τι άλλο θα κάνω ο εσχατόγηρος, πόσο ακόμα πιο χαμηλά θα πέσω κι εγώ, για να γίνω ισάξιος με τους συναδέλφους μου… Με τους «αγίους», με αυτούς για τους οποίους βροντοφώναζα τότε, εκείνο το θρυλικό, το… «έξω οι πούστηδες»;

ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ:
FrSavvas Anastasiou 
Ο Καντιώτης δεν ήταν Άγιος, ούτε ομολογητής δεν ήτανε, ούτε επίσκοπος της ακαινοτομήτου Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν ήτανε. Και που πήγαν όλες οι διαμαρτυρίες του; Τι κατόρθωσε;
Panagiotis Michalopoulos 
Άσχετα με τα δικά μου τα πειράγματα…
Ήταν άλλωστε και ο πρώτος μου πνευματικός πατέρας, από τα εφηβικά μου χρόνια! Άλλαξα αναγκαστικά πνευματικό, τότε που έφυγε για τη Φλώρινα, και πήγα στον π. Επιφάνειο Θεοδωρόπουλο…

Άσχετα λοιπόν με τα δικά μου τα πειράγματα…
Ο π. Αυγουστίνος είναι πολύ περισσότερο Άγιος από πολλούς μαζί αναγνωρισμένους ήδη ως αγίους.
Και για το ένα εκατομμυριοστό από αυτά που κατόρθωσε, θα μπορούσε ο θεός να τον κατατάξει στους αγίους, στους μεγάλους πατέρες της Εκκλησίας μας!
Ας είναι αναπαυμένη η ψυχούλα του!
Ας έχω κι εγώ, την ευχή του…
Και τον θέλω να γελάει και εκεί πάνω με τα αστεία του γέρου πια Παναγιώτη, όπως γελούσε και τότε, την δεκαετία του ’60 με τις παραστάσεις που έδινα, και εδώ στην Αθήνα, και στη Φλώρινα, και σε άλλες περιοχές, στις νεανικές μας ιεραποστολικές περιοδείες -εξορμήσεις!
Αμήν!

ΕΞΩ ΟΙ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ

FrSavvas Anastasiou 
Με όλες τις διαμαρτυρίες του κατόρθωσε να αλλάξει την οικουμενιστική και μοντερνιστική πορεία της κρατούσας εκκλησίας στην οποία ανήκε;
Panagiotis Michalopoulos 
Άλλαξε πάρα πολλά, υπέστη πολλούς διωγμούς. 
Σύνθημα του ήταν το «ζητούμε ελεύθερη και ζωντανή Εκκλησία». 
http://xairete.blogspot.gr/2017/02/blog-post_75.html

Ο χρήστης Άκης Αλεξίου κοινοποίησε ένα σύνδεσμο, στη Δημόσια Ομάδα «ΙΗΣΟΥΣ.. Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.»: Ιερομόναχος Κοσμάς Γρηγοριάτης (Γιάννης Ασλανίδης), ο άγιος ιεραπόστολος του Ζαΐρ (σημερινό Κονγκό)

Panagiotis Michalopoulos 
Ήμασταν πολύ φιλαράκια, εδώ στην Αθήνα, στα νεανικά μας χρόνια, από τότε που ήμουν σπουδαστής στη Σιβιτανίδειο! 
Μετά, μαζί στην ίδια ιεραποστολή στην αδελφότητα του πατρός Αυγουστίνου. Εγώ τότε κρατούσα το βιβλιοπωλείο, και εκείνος τα ηλεκτρικά έργα, και τα ιδρύματα του πατρός. 
Συνεργαζόμασταν δε, και, στα Κατηχητικά! 
Κάποτε είχε έρθει φιλικά στο σπίτι μου το παλιό στη Δάφνη (στα μέσα της δεκαετίας του ΄60), και μου έφτιαξε μια ζημιά στα κεραμίδια. «Γιάννη μου» -του είπα, «είσαι πολυτεχνίτης!» «Ναι», μου απάντησε. «Ο πατέρας μου, μου έχει μάθει τα πάντα, διότι με προόριζε από παιδί για ιεραπόστολο!» 
Μετά χωριστήκαμε, τον έχασα. Έμαθα ότι πήγε στο άγιο όρος και μετά στην Αφρική!!!.. 
https://www.facebook.com/groups/1104121916280244/permalink/2557202744305480/

Ήμουν τότε, νεαρός σπουδαστής, έφηβος ακόμα -με κοντά παντελόνια, αρχές δεκαετίας του ΄60, (72 ετών σήμερα + μια μέρα ακριβώς) και κάθε Κυριακή, έπαιρνα νωρίς το μεσημέρι το καραβάκι (βενζινάκατο γραμμής) από τη Σαλαμίνα για το Πέραμα, και μετά άλλαζα διάφορες συγκοινωνίες, και έφτανα τελικά το απόγευμα, στην Αθήνα (Ακαδημία –Πλάτωνος –Παλαμηδίου 76), για να τον ακούσω στις ομιλίες που έκανε τότε, μόνο για νέους, ως αρχιμανδρίτης, ιεροκήρυκας της αρχιεπισκοπής Αθηνών!

https://www.facebook.com/groups/1395188043925223/permalink/1421233891320638/

Τα παλιά άλμπουμ, μου θυμίζουν –ξεσκονίζοντας τα, την… προηγούμενη ζωή μου: Σχεδιαστής στα Ναυπηγεία την ημέρα, και το βράδυ σπουδαστής στη Σιβιτανίδειο –Σχολή εργοδηγών μηχανολόγων – τετραετούς Φοίτησης (σαν τα σημερινά ΤΕΙ, το επίπεδο της). Τις Κυριακές δε, …Κατηχητής!

ΓΡΑΦΑΜΕ, ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

http://xairete.blogspot.gr/2014/07/blog-post_3090.html

Αξέχαστες, παιδικές νοσταλγικές αναμνήσεις: Ακριβώς πριν από 60 χρόνια… Τότε που ζούσαμε τα πραγματικά ελληνικά, τα αληθινά χριστιανικά, τα παραδοσιακά Χριστούγεννα! Με 6 μόνο δραχμές (που βγάζαμε άνετα και από πρώτα μας τα κάλαντα), άνοιγαν διάπλατα όλοι οι ουρανοί… Και έμπαινε στο σπίτι μας και στις καρδιές μας, όλο αυτό το πνεύμα των Χριστουγέννων… Όλη αυτή η πραγματική αγία οικογένεια, σε πλήρη απαρτία … Αυτή, των θείων σχεδίων του Ντίσνεϋ που αγαπήσαμε!

ΣΧΕΤΙΚΟ: 
Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Έρχονται Χριστούγεννα, σε 13 μέρες… Έτοιμο και το δέντρο… Εορταστικοί συσχετισμοί: 1. Είδατε και την μπαλίτσα; Στο πνεύμα των Χριστουγέννων, και η Minnie Mouse με τον Mickey Mouse, σε παραλλαγή του ρόλου Μαριάμ και Ιωσήφ, ...του δίνει το δώρο που θα πρέπει να το ανοίξει τα Χριστούγεννα! (Ως γνωστόν, ο Ιωσήφ αγνοούσε αρχικά την εγκυμοσύνη της Παναγίας). 2. Άλλη μια σύμπτωση είναι και το ότι και ο Mickey Mouse ήταν πάντα μόνο αρραβωνιασμένος με την Minnie Mouse (η Μαριάμ ήταν μια μικρή μαμά, ετών 15) και δεν παντρεύτηκαν ποτέ!

http://xairete.blogspot.gr/2017/12/13-1-minnie-mouse-mickey-mouse-2-mickey.html

Once upon a time: Άλλος για τα Παλούκια;

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1546662402078660&set=a.124096001001981.24848.100002047449549&type=3&theater

Σχετικό: 

 ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ: 12 ετών
1956 – μετακόμιση στη Σαλαμίνα…
Για παραθερισμό αρχικά...
...και μόνιμη διαμονή μετά.
(λόγω της εγγραφής μου στην Τεχνική Σχολή εκεί)

http://xairete.blogspot.gr/2014/07/12.html

Σχολικό έτος 1956 – 1957… Τελειόφοιτος πια εγώ του Δημοτικού σχολείου… Στο Κατηχητικό της ενορίας μου, Ζωοδόχου Πηγής Άνω Δάφνης -πρώην Κατσιπόδι… Τραγουδούσαμε με τον Κατηχητή μας τον κ. Δημήτριο Αεράκη (τον μετέπειτα π. Δανιήλ), το… «Είναι θεός, μας οδηγεί, και μας διδάσκει αυτά που πρέπει… Και ρίχνει μια ματιά στη Γη, και όλας τας πράξεις μας τας βλέπει!»

Ανώνυμος είπε...
Βλέποντας λοιπόν αυτήν την εικόνα, έχουμε και λέμε: 
Ένα μεγάλο μάτι που βλέπει –του κύκλωπα ήταν; Ένα αυτί που ακούει, σαν την αυτάρα του κρυπτο-ωτακουστή… Και ένα χέρι –της γραμματέας του προφανώς, που μας γράφει -μας φακελώνει…
Και βέβαια, για να γίνει σεβαστός, είναι και εσχατόγηρος, αυτός ο θεός!!!.. 
Μπαμπούλας του παπαδαριού, αφού έχει πάρει και κραδαίνει με το αριστερό του χέρι, και τον Σταυρό Ευλογίας από ελληνορθόδοξο Μητροπολίτη!
Όλα τέλεια! 
Τέλειος αυτός ο γέρος -εκεί πάνω στα σύννεφα, πλαισιωμένος από αγγελάκια -γιουσουφάκια, και φορώντας στο κεφάλι και αυτό το τρίγωνο που μοιάζει με το καπέλο του Μ. Ναπολέοντα… Αυτός ο πιο θρασύς ακόμα και από αυτόν το γέρο θεό διαφημιστή της Νόβα…
Και το ακόμα πιο τέλειο, είναι αυτό που κάνει με το δεξί του χέρι… 
Είναι αυτή η όλο νόημα κίνηση με το δάχτυλο… Ότι μας τα έχει μαζεμένα, και ότι θα βγάλει τη μαλαπέρδα του, για να μας απαυτώσει τον απαυτό μας, αν δεν είμαστε και πάρα πολύ πιστοί Του!

Θυμάμαι το πρώτο μου μπάνιο στην παραλία του Αλίμου… Πήγαινα τότε σε μια από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού σχολείου. Ήταν μια Κυριακή που ο μανάβης γείτονας μας, ο κ. Βούρος, ο σύζυγος της κ. Τασούλας –απέναντι μας ακριβώς, μας πήρε για μια βόλτα μέχρι εκεί, με το κάρο του! Η οικογένεια του, και εγώ με την μητέρα μου… Θυμάμαι που κατηφορίζαμε όλη τη σημερινή λεωφόρο Αλίμου, και δεξιά και αριστερά δεν υπήρχε τίποτε κτισμένο. Στο τέλος μόνο, είδα μια φαρμακευτική εταιρία. Η δε θάλασσα –εκεί που φτάσαμε και αράξαμε, χωρίς καθόλου αμμουδιά, σκέτη πετρώδης!

Σημερινή φωτο: Ο μητροπολίτης Φλώρινας Θεόκλητος (Θωμάς) Βουλδής… Πώς περνούν τα χρόνια… Τον θυμάμαι –στην Αθήνα, την δεκαετία του ’60, νεαρό θεολόγο στην αδελφότητα «ο Σταυρός», του Αρχιμανδρίτη τότε Αυγουστίνου Καντιώτη. Τότε ήμουν και εγώ εκεί μέσα –δόκιμος ιεραπόστολος, και κρατούσα το βιβλιοπωλείο…

Σημερινή φωτο: Ο μητροπολίτης Φλώρινας Θεόκλητος (Θωμάς) Βουλδής… 
Πώς περνούν τα χρόνια… Τον θυμάμαι –στην Αθήνα, την δεκαετία του ’60, νεαρό θεολόγο στην αδελφότητα «ο Σταυρός», του Αρχιμανδρίτη τότε Αυγουστίνου Καντιώτη. Τότε ήμουν και εγώ εκεί μέσα –δόκιμος ιεραπόστολος, και κρατούσα το βιβλιοπωλείο…
Η μητέρα μου –την ίδια εποχή, βοηθούσε στη κουζίνα του φοιτητικού οικοτροφείου, στο ίδιο κτήριο -Ζωοδόχου Πηγής 44 – 46, στα Εξάρχεια. Μαζί με την κυρία Γιαννούλα, την μητέρα του -νεαρού τότε και αυτού μέλους της αδελφότητας, Παναγιώτη Φούντα, του σημερινού μητροπολίτη Ιερεμία…
Θυμάμαι που μια μέρα η μαγείρισσα κ. Γιαννούλα πήρε στο εσωτερικό τηλέφωνο τον Θωμά, και του είπε αυστηρά να κατέβη γρήγορα από τον τρίτο όροφο στη κουζίνα, διότι ήταν η σειρά του τη μέρα αυτή να πλύνει τα πιάτα!
Θυμάμαι και την συνεργασία μου με τον Θωμά, στα κατηχητικά τότε, και συγκεκριμένα στον άγιο Γεώργιο Κυνοσάργους.
Μετά, οι περισσότεροι γνωστοί μου από την αδελφότητα χειροτονήθηκαν… Ο Θωμάς έγινε Θεόκλητος και πρωτοσύγκελος του μητροπολίτη Αυγουστίνου στη Φλώρινα… Τελικά δε, τον διαδέχτηκε και στο θρόνο, όταν ο τελευταίος παραιτήθηκε σε ηλικία 105 ετών!

Τα στρατά, η αυριανή γιορτή για το πυροβολικό, και άλλες σχετικές Δυνάμεις… (τρεις τυχαίες φωτογραφίες)

ΑΥΡΙΟ - ΑΥΡΙΟ - ΑΥΡΙΟ...

Εγώ μικρός, στο ιστορικό κανόνι, στο λιμάνι της Αίγινας!

...Και άλλες σχετικές Δυνάμεις!..

Σήμερα, 19 Νοεμβρίου, ήταν η Παγκόσμια Ημέρα του Άνδρα -International Men's Day! Χρόνια μας πολλά!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ -ΠΡΟΠΕΡΣΙ 
Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Καλημέρα, στη νέα μου ζωή! Χα!

- Καλημέρα, νέα ζωή! Χα!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Η ΑΘΗΝΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη ΑΣΠΡΟ - ΜΑΥΡΟ.
2 ώρες πριν

https://www.facebook.com/306536469447800/photos/a.306556809445766.54351.306536469447800/699558410145602/?type=3&theater
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
1. Δεν πειράζει! Μεγαλώσαμε πια, και σαν έφηβοι 15χρονοι, ανεξαρτητοποιηθήκαμε από τη μαμά μας που με ναρκισσισμό κάποτε –κάποτε, επέμενε να μας έχει στο χέρι, κρατούμενους, αγκαζέ…
2. Πήγαμε μετά στο στρατό, στα 22 μας, και κρατούσαμε όπλο στο χέρι! Νέα μεγαλεία… Της Ελλάδας τα νέα παιδιά!
3. Μετά ήρθε ο γάμος, στα 40 μας, και τότε μας κρατούσε το χέρι εκείνη, μέχρι να βάλει χέρι σε όλα τα περιουσιακά μας στοιχεία, του 55χρονου πια, και που αν το κατάφερνε να θεωρούμαστε σαν τελείως χαμένοι... από χέρι!
4. Και όσο η νέα μας ανεξαρτησία προχωράει, κανονικά -και σε διάσταση από τέτοια χέρια, ελεύθεροι πάλι και ωραίοι, με ασημένια ή με άσπρα μαλλιά, 70χρονοι τωρα, αλλά και ευθυτενείς... Κοιτάμε καμιά φορά -σοβαροί – σοβαροί, στη βιτρίνα, κάτι ωραία μπαστούνια, πολύ κυριλέ, με τιμή μόνο 15 ευρώ!
5. Τα κοιτάμε, και σκεπτόμαστε ότι αργά ή γρήγορα θα τα έχουμε κι αυτά στο χέρι, χρήσιμα στις μακρινές μας βόλτες! 
Θα μοιάζουμε τότε και σαν κύριοι της παλαιάς εκείνης –της αριστοκρατικής εποχής, τότε που όλοι οι καθώς πρέπει κύριοι, κυκλοφορούσαν με καπέλο και με μπαστούνι! 
Χα!
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=10203495428585286&id=1800906923
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Νέοι, ελεύθεροι και ωραίοι και τότε –κατηχητές και ιεραπόστολοι εκείνη την εποχή, τραγουδούσαμε μαζί με τα παιδιά, στις εκδρομές, στις κατασκηνώσεις…
Είμαστε εμείς της νέας ζωής
οι αληθινοί της οικοδόμοι,
με τα φτερά της θείας πνοής,
όλοι ανοιχτοί για μας οι δρόμοι. (2)

Με την αυγή ξυπνάμε αγνοί
και λάμπει γύρω μας η πλάση,
φεγγοβολούνε οι ουρανοί,
να μπορούσε ο νους μας να τους φτάσει. (2)

Γεια σας χαρά σας αδελφοί,
που δεν σας λύγισαν οι κόποι,
πλάι σας βαδίζουμε πιστοί
κι εμείς λεβέντες στρατοκόποι. (2)

Εμπρός ν’ αρχίσουμε δουλειά
χρυσά να χτίσουμε παλάτια,
τ’ άγια να ανέβουμε σκαλιά
με της αγνής ψυχής τα μάτια. (2)

http://xairete.blogspot.gr/2015/11/blog-post_73.html