Από το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα… Διαβάζω στο λόγο του θεού, στην παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου...

Από το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα… 
Διαβάζω στο λόγο του θεού...
στην παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου:
«Και επί πλέον μεταξύ του τόπου, που είμεθα ημείς, και του τόπου που είσθε σεις, έχει στηριχθή μέγα και ανυπέρβλητον χάσμα, ώστε εκείνοι που θέλουν να περάσουν από εδώ εις σας να μη ημπορούν ούτε και αυτοί, που είναι στο μέρος σας να μην ημπορούν να περάσουν προς ημάς.»
ΣΧΟΛΙΑ:
Panagiotis Michalopoulos
Τότε, εκείνο τον καιρό του Κυρίου, δεν είχαν ανακαλυφθεί ακόμα τα τρισάγια, τα μνημόσυνα, τα ψυχοσάββατα και τα σαρανταλείτουργα που ακόμα και ένας Στέργιος Σάκος τα παραδεχόταν σαν σωτήρια για την ψυχή του πεθαμένου! 
Δεν είχαν ανακαλυφθεί στην εκκλησία, ούτε και τα κομποσκοίνια με τα οποία ο αγιορείτης ηγούμενος παπα-Χαραλάμπης μπορούσε να τα παίζει, και με 300 χιλιάδες δραχμές σε φακελάκι από μεγάλο παράγοντα της χούντας τότε, έβγαζε ψυχές από την κόλαση –όπως έλεγε ο ίδιος, και τις έστελνε τσιφ στον παράδεισο! Χα!
Μη ξεχνάμε δε και τη κακομοίρα τη μάνα του αγίου Φανουρίου η οποία κρεμόταν από ένα κρεμμύδι (φρέσκο βέβαια), ενώ βρισκόταν κάτω στην κόλαση, και με αυτό κάποιος από πάνω την τραβούσε για να την βγάλει από εκεί! Χα!
Ioannis Kyriakides 
Αυτη ειναι η αληθεια! 
https://www.facebook.com/groups/721265688083440/permalink/898166753726665/

Ioannis Kyriakides 
Δυστυχως το Ευαγγελιο...
ρικτηκε στον καλαθο των αχρηστων!
https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/2028187973910538

Θέμα μας, τα μνημόσυνα. Ρωτώ τον συνομιλητή μου κ. Αλέξανδρο Καπελλάκη (φωτο): Οι άνθρωποι λοιπόν κοιμούνται. Αναπαύονται όπως λέμε!.. «Εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως, ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός.» Μια χαρά λοιπόν! Κοιμούνται, αναπαύονται, «ζωή παραδεισένια», που λέει και ένα τραγούδι! Τότε λοιπόν, τι ανάγκη έχουν να τους ανησυχούμε, να τους μνημονεύουμε με σχετικές τελετές; Μήπως έτσι πρέπει να τους ξυπνάμε κάθε τόσο (τριήμερα, εννιάμερα, σαραντάμερα, ετησία, κλπ) για να ανασηκώνονται λίγο στον τάφο, να αλλάζουν πλευρό και έτσι να μη πιάνονται, να μη μουδιάζουν, από τον μακρύ τους ύπνο; Τους βοηθάμε μήπως έτσι –με τα μνημόσυνα, να βλέπουν και όνειρα γλυκά; Χα!

Διαβάζω:

Ο χρήστης Αλέξανδρος Καπελλάκης (φωτο) ...

...κοινοποίησε (13 ώρες πριν) στην κλειστή ομάδα Ο ΣΩΤΗΡ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ...
ένα σύνδεσμο του labaron.gr με τιτλο «Λάζαρε δεύρο έξω!», ...
και κείμενο που υπογράφει ο π. Μελέτιος Βαδραχάνης.

ΣΧΟΛΙΑ:
Panagiotis Michalopoulos
Σε έναν κοιμισμένο λοιπόν, στο νεκροταφείο, τι καλό μπορεί να του κάνουν τα τρισάγια, τα κόλλυβα, τα μνημόσυνα;
 
Αλέξανδρος Καπελλάκης 
Τα τρισάγια και τα μνημόσυνα κάνουν καλό στις ψυχές των κεκοιμημένων. 
Χαίρονται οι ψυχές όταν μνημονεύουμε το όνομα τους. 
Για περισσότερα θα σου πρότεινα να ρωτήσεις έναν πνευματικό αγαπητέ φίλε.
Panagiotis Michalopoulos
Γράφει ο π. ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΒΑΔΡΑΧΑΝΗΣ: 
«Γι’ αυτό οι πατέρες θεωρούν ότι ο θάνατος είναι ένας μεγάλος ύπνος και ο ύπνος ένας μικρός θάνατος. Γι’ αυτό και τα νεκροταφεία, μετά την επικράτηση του χριστιανισμού, ονομάζονται κοιμητήρια. Παρόμοια ο Χριστός θα μας φωνάξει να ξυπνήσουμε την ημέρα της Β΄ παρουσίας του και εμείς θα εγερθούμε από τα μνημεία αποκτώντας πλέον άφθαρτα και αθάνατα σώματα.»
Να λοιπόν που έχουμε εδώ έναν πνευματικό αγαπητέ φίλε, και μάλιστα μορφωμένο. Τι άλλο διαφορετικό θα μας πει κάποιος άλλος; Οι άνθρωποι λοιπόν κοιμούνται. Αναπαύονται όπως λέμε!.. «Εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως, ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός.» Μια χαρά λοιπόν!
Κοιμούνται, αναπαύονται, «ζωή παραδεισένια», που λέει και ένα τραγούδι!
Τότε λοιπόν, τι ανάγκη έχουν να τους ανησυχούμε, να τους μνημονεύουμε με σχετικές τελετές; Μήπως έτσι πρέπει να τους ξυπνάμε κάθε τόσο (τριήμερα, εννιάμερα, σαραντάμερα, ετησία, κλπ) για να ανασηκώνονται λίγο στον τάφο, να αλλάζουν πλευρό και έτσι να μη πιάνονται, να μη μουδιάζουν, από τον μακρύ τους ύπνο; Τους βοηθάμε μήπως έτσι –με τα μνημόσυνα, να βλέπουν και όνειρα γλυκά; Χα!
Καλή σου μέρα αδελφέ, καλό σαββατοκύριακο!
https://www.facebook.com/groups/1804053993175207/permalink/2083821231865147/ 
ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΧΕΤΙΚΑ:

Αλέξανδρος Καπελλάκης
Product manager στην εταιρεία Inomak S.A.
Τόπος διαμονής: Αθήνα
Παντρεμένος
https://www.facebook.com/profile.php?id=100015107643137

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Αλέξανδρος Καπελλάκης
Περισσότερο ανάγκη έχουν οι κολασμένοι αδελφέ. 
Αυτοί που οι ψυχές τους καίγονται στον Άδη επειδή στην ζωή τους δεν είχαν μετάνοια και δεν διακόνησαν τον Χριστό μέσω των αδελφών που είχαν ανάγκη και δεν έδειξαν αγάπη στον πλησίον τους. 
Αυτοί οι δύστυχοι έχουν περισσότερο ανάγκη των προσευχών μας. 
Γνωρίζουμε ότι "εν των Άδη ουκ έστι μετάνοια". 
Εδώ σε αυτή την ζωή είναι ο στίβος που κρινόμαστε, αλλά καμιά φορά οι προσευχές των ζώντων μπορούν να αλλάξουν την κρίση του Θεού. 
Panagiotis Michalopoulos 
Όταν λέμε κολασμένοι φίλτατε, εννοούμε αυτούς που είναι υποψήφιοι για την κόλαση, με το σώμα τους πια, στη δεύτερη παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση! Και όπως πολύ σωστά λέτε «εν των Άδη ουκ εστί μετάνοια», σχετική άλλωστε είναι και η παραβολή του Κύριου με τον σκληρό πλούσιο και τον φτωχό τον Λάζαρο. 
Πάει και τελείωσε!
Panagiotis Michalopoulos 
Κάποιοι όμως ανακάλυψαν –επινόησαν τα μνημόσυνα, με πρώτον τον πάπα των παπικών με εκείνα τα χρυσοπληρωμένα συγχωροχάρτια του, που έγιναν αφορμή να τα πάρει και να του τα τρίψει στα μούτρα μια μέρα, ένας πολύ μορφωμένος κληρικός του, ο Λούθηρος και να σηκωθεί να φύγει από εκεί και να ιδρύσει τον προτεσταντισμό. 
Έφυγε ο ταλαίπωρος από το κακό, και πήγε στο χειρότερο!
Panagiotis Michalopoulos 
Παρόμοια παπικά τερτίπια έχουμε και εμείς, οι λεγόμενοι ορθόδοξοι –τρομάρα μας!
Εμπόριο τα μνημόσυνα, φίλε!
Για τα τρισάγια δε στους τάφους, οι παπάδες μας, βλέπεις πολλές φορές να πηδάνε σαν τα κατσίκια -ακόμα και πάνω από τάφους, για να κόψουν δρόμο και να προλάβουν το συγγενή που τους κάλεσε, και να τσεπώσουν το γερό χαρτονόμισμα!
Panagiotis Michalopoulos 
Τα τελούν δε όλα αυτά, μνημόσυνα κλπ, για όλους τους πεθαμένους, ακόμα και για αυτούς που τους έχουν ανακηρύξει άγιους, όπως κάτι γέροντες, πρόσφατα, μόνο και μόνο για να μαζευτούν οι οπαδοί και να γίνει έτσι και η διαφήμιση και ο σχετικός τζίρος!
Για όλους δε, ζητείται η συγχώρηση των αμαρτημάτων!
Panagiotis Michalopoulos 
Στην ίδια δε κατηγορία με την ιεροτελεστία με τα κόλλυβα, είναι και η λεγόμενη πίτα του αγίου Φανουρίου που διαβάζουν οι παπάδες μας, την οποίαν τάχα ο ίδιος ζήτησε να την κάνουν οι πιστοί, για να συγχωρεθεί η μάνα του, η οποία λέει παραλίγο να βγει από την κόλαση (αυτή που δεν έχει ανοίξει ακόμα! Χα!) και κρατιόταν από ένα κρεμμύδι! Ξανά χα!
Panagiotis Michalopoulos 
Έχουμε δε και διάσημους γέροντες, όπως ο μακαρίτης παπα-Χαραλάμπης, ηγούμενος μεγάλης μονής του αγίου Όρους, ο οποίος δόξαζε τον θεό, λέγοντας ότι άλλοι (συνάδελφοι του –παπάδες), για να βγάλουν ψυχές από την κόλαση, πρέπει να κάνουν ολόκληρο μνημόσυνο, ενώ αυτός το επιτυγχάνει μόνο με το κομποσκοίνι του! Για αυτήν του δε, την τέχνη, επιφανές στέλεχος της απριλιανής χούντας των συνταγματαρχών (1967) του είχε δώσει τότε σε φάκελο 300.000 δραχμές, για μια και μόνη μνημόνευση συγγενικού του προσώπου! Χα! (σημείωση: αυτά, από το βιβλίο με την επίσημη βιογραφία του, το οποίο μου σύστησε να το αγοράσω παλιά, ένας διάσημος γέροντας -«πνευματικός» ναού της οδού Αίολου! Χα!)
https://www.facebook.com/groups/1804053993175207/permalink/2083821231865147/ 

Το καλογερικό κομποσκοίνι λοιπόν!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

http://xairete.blogspot.gr/2017/01/blog-post_21.html

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Η Αννα πετριδου κοινοποίησε τη δημοσίευση του Μόσχος Αθανάσιος.
Καί μέ τά κομποσχοίνια των καλογέρων (εκτός απο τα μνημόσυνα των παπάδων) σώζονται οἱ κολασμένοι!

ΜΑΛΑΚΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ: 
Ἀφοῦ παιδί μου ἐνδιαφέρεσαι, νὰ σοὺ πῶ καὶ κάτι γιὰ τὸ κομποσχοίνι πιὸ φοβερό, γύρω ἀπὸ τὴν ζωὴν τοῦ Γέροντά μου. 
Ὁ Γέροντάς μου, εἶχε στὸν κόσμον μία ἐξαδέλφη. «Ἂν καὶ ἡ ζωή της δὲν ἦταν τόσο καλή, ὁ Γέροντας ὅμως τὴν ἀγαποῦσε πολύ. Κάποτε τὸν εἰδοποίησαν ὅτι ἡ ἐξαδέλφη του πέθανε καὶ μάλιστα ὄχι καλά. Ἔκαμνε διάφορους μορφασμούς, θεατρινισμούς• μιλοῦσε ἄσχημα κλπ. καὶ σ’ αὐτὰ τὰ χάλια πάνω ξεψύχησε. Μόλις τὸ μαθαίνει ὁ Γέροντας, ἄρχισε τὰ κλάματα. Ἐγὼ παραξενεύτηκα• τόση εὐαισθησία• νὰ κλαίει τόσον πολύ. Ὅμως κατάλαβε ὁ ἴδιος τὸν λογισμό μου καὶ μὲ προλαβαίνει: «Ἐγὼ δὲν κλαίω παιδί μου ποὺ πέθανε• ἀλλὰ κλαίω γιατί κολάστηκε». Ὡστόσο ἀπ’ ἐκείνη τὴν ἡμέραν ὁ Γέροντας δώστου συνέχεια νηστεία καὶ προσευχὴ γιὰ τὴν ἐξαδέλφη του. Ὕστερα ἀπὸ ἀρκετὲς ἡμέρες, βλέπω τὸν Γέροντα πολὺ χαρούμενο. «Τί συμβαίνει Γέροντα;». «Νὰ σοὺ πῶ παιδί μου. Ἀφοῦ ὅλες αὐτὲς τὶς μέρες δὲν ἡσύχασα νὰ προσεύχομαι καὶ ν’ ἀγρυπνῶ μὲ νηστεία καὶ δάκρυα γιὰ τὴν ξαδελφούλα μου, σήμερα εἶδα τὸ ἕξης εὐχάριστο καὶ θαυμαστὸ ὅραμα. Ἐνῶ προσευχόμουν βλέπω ζωντανὰ τὴν ξαδελφούλα μπροστά μου καὶ μοῦ φωνάζει μὲ πολλὴ ἀγαλλίαση:
«Σήμερα εἶναι ἡ μέρα τῆς σωτηρίας μου. 
Σήμερα γλίτωσα ἀπὸ τὴν κόλασιν. 
Σήμερα πηγαίνω στὸν παράδεισο».
Ξαφνικὰ τὴν ἴδια στιγμὴ βλέπω τὸν μακαρίτη τὸν παπα-Γιώργη μπροστά μου. Αὐτὸς εἶναι ἕνας σύγχρονος ἅγιος. Ὅταν ἤμουν στὸν κόσμον τὸν πρόλαβα. Ἔβαλε στὸ μυαλό του, εἶναι δυνατόν, νὰ βγάλει ὅλους τούς ἁμαρτωλοὺς ἀπὸ τὴν κόλασιν. Κάθε μέρα λειτουργοῦσε καὶ μνημόνευε χιλιάδες ὀνόματα. Κατόπιν γυρνοῦσε τὰ μνήματα καὶ ὅλη μέρα διάβαζε τρισάγια καὶ μνημόσυνα στοὺς πεθαμένους. Ἀφοῦ λοιπὸν ἐν ὄρομα τὸν εἶδα μπροστά μου, τὸν ἀκούω καὶ μὲ μεγάλο θαυμασμό μού λέγει: «Βρὲ-Βρέ… ἐγὼ μέχρι τώρα νόμιζα ὅτι οἱ πεθαμένοι σώζονται μόνο μὲ λειτουργίες καὶ μνημόσυνα. Τώρα ὅμως εἶδα καὶ κατάλαβα ὅτι καὶ μὲ τὰ κομποσχοίνια σώζονται οἱ κολασμένοι».
Καὶ ξανὰ μὲ θαυμασμό: «καὶ μὲ τὰ κομποσχοίνια σώζεται ὁ κόσμος…!». 
Μ’ αὐτὸ τὸ ὅραμα πληροφορήθηκα ὅτι ἡ ξαδελφούλα σώθηκε, ἀλλά μοῦ ’δειξε ὁ Θεὸς καὶ τὴν δύναμιν τοῦ κομποσχοινιοῦ ὥστε καὶ ἀπὸ τὴν κόλασιν νὰ βγάζει ψυχήν».
(ΠΗΓΗ: ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ, ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΖΩΗ, ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ, ΩΦΕΛΙΜΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ.) 
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
Το καλογερικό κομποσκοίνι λοιπόν! 
Είχαν και ο Χριστός και οι Απόστολοι, κάτι τέτοιο; Όχι βέβαια! Αυτό το πράμα, το έκλεψαν οι δικοί μας -οι ορθόδοξοι καλόγεροι –αλλά και οι παπικοί τοιούτοι, από την κιναιδική βουδιστική λατρεία! 
Βλέπουμε π.χ. τον βούδα στο άγαλμα του, ναι τραβάει κομποσκοίνι, και να ευλογεί με το κωλοδάχτυλο -σαν μητροπολίτης. Έχει δε και… φωτοστέφανο! 
Όλα λοιπόν από τον βουδισμό, τα έχουμε πάρει! Και τα κεριά και τα λιβάνια και τα καντήλια, και την προσκύνηση, και το χειροφίλημα… 
Τώρα μαθαίνουμε από γέροντες του αγίου Όρους (π.χ, Ιωσήφ, Παπα-Χαραλάμπης κλπ) ότι τα κομποσκοίνια τους είναι τόσο θαυματουργά, ώστε με αυτά οι ίδιοι μπορούν και βγάζουν καταδικασμένους από την κόλαση, και τους πάνε στον παράδεισο! 
Τώρα! Που η κόλαση ακόμα δεν λειτουργεί, αφού δεν έγινε η τελική κρίση ούτε και η ανάσταση των νεκρών! 
Μπερδεύουν τον Άδη με την Κόλαση, και τον παράδεισο με την βασιλεία των ουρανών! 
Μήπως μαζί με το κομποσκοίνι τραβούν κατά λάθος και τίποτε άλλο; 
Μήπως κάτι πίνουν ή κάτι καπνίζουν μαζί; 
Αγραμματοσύνη, μαζί με μαλάκυνση εγκεφάλου και γεροντική μωρία;
ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:

Μόσχος Αθανάσιος 
1. «βλασφημείς και βρίζεις το Άγιο Πνεύμα του Θεού που είναι μέσα τους.»
Panagiotis Michalopoulos
Οι άνθρωποι φίλε δεν είναι αλάθητοι. Ακόμα και οι Άγιοι πέφτουν σε σφάλματα και διδάσκουν αιρετικά πράγματα όπως και ο Παΐσιος. Αυτά, πρέπει να τα ελέγξουμε εμείς οι άνθρωποι της εκκλησίας –ένας από αυτούς είμαι και εγώ, ως κατηχητής και Αναγνώστης, που και εμείς έχουμε άγιο πνεύμα μέσα μας!
Μόσχος Αθανάσιος
2. «ούτε εικόνες υπήρχαν τότε . . μήπως και οι εικόνες είναι από τον βούδα?»
Στον βουδισμό, έχουνε αγάλματα, όπως και στην παπική εκκλησία. Όσο για κάποιες από τις "ορθόδοξες" εικόνες -της Παναγίας ειδικά, λένε ότι τις έφτιαξε ο ευαγγελιστής Λουκάς, στον οποίον πόζαρε η ίδια η Παναγία με το βρέφος.
Μόσχος Αθανάσιος
3. «δεν έχεις ανοίξει ποτέ σου μάλλον ψαλτήρι και να δεις από που έχουμε καντηλάκια και θυμιάματα. . πριν πόσο καιρό έχουν γραφτεί . .»
Panagiotis Michalopoulos
Πού έχει γραφτεί για καντηλάκια και λιβάνια στην πρώτη εκκλησία;
Μόσχος Αθανάσιος
4. «τέλος , δεν έχεις διαβάσει πως ο Κύριος κατήργησε τον Άδη?»
Panagiotis Michalopoulos
Πού το λέει αυτό;  
Μόσχος Αθανάσιος
5. «θέλεις λοιπόν εσύ να ερμηνεύσεις το ανερμήνευτο νομίζοντας πως εσύ και άλλος κανένας έχεις τέτοιες γνώσεις τις οποίες δεν έχουν οι Άγιοι μας.»
Panagiotis Michalopoulos
Δεν είμαι ο μόνος που ασχολούμαι με ερμηνείες. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας το κάνουν αυτό. Συζητούν και σχολιάζουν, όσοι βρίσκονται στη ζωή. Και Άγιοι θεωρούνται όλα τα μέλη της εκκλησίας. http://xairete.blogspot.gr/2017/01/blog-post_21.html

Καλημέρα σας, και καλή Κυριακή! Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, είναι η Παραβολή με τον πλούσιο και τον Λάζαρο. Το δίδαγμα από την περικοπή αυτή είναι ότι τότε δεν είχαν ανακαλύψει το κόλπο με τα μνημόσυνα οι παπάδες ή τα μαγικά κομποσκοίνια που βγάζουν ψυχές από την κόλαση και τις πάνε στον παράδεισο, σε θέση ανάλογη με το πόσα κέρδη έχει το παγκάρι… Έτσι ο πλούσιος της παραβολής, «έφαγε πόρτα» από τον Αβραάμ, και έμεινε κολασμένος! (Ερωτηση: έχει μείνει τίποτε όρθιο στην Εκκλησία μας; Κάτι που να μην είναι σε αντίθεση με το λόγο του θεού;)

ΔΙΑΒΑΣΑ:
Ἡ παραβολὴ τοῦ πλουσίου καὶ τοῦ Λαζάρου - ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙϚ´ 19-31
Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς. Πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἐπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ.

Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. Καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ.
Καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ Ἀβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ.
Εἶπε δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι· καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν. 

Εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου·
Ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. Λέγει αὐτῷ Ἀβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ Ἀβραάμ, ἀλλ’ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτοὺς, μετανοήσουσιν. Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται.
ΣΧΟΛΙΑΣΑ:
Panagiotis Michalopoulos
Καλημέρα σας, και καλή Κυριακή! 
Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, είναι η Παραβολή με τον πλούσιο και τον Λάζαρο. 
Το δίδαγμα από την περικοπή αυτή είναι ότι τότε δεν είχαν ανακαλύψει το κόλπο με τα μνημόσυνα οι παπάδες ή τα μαγικά κομποσκοίνια που βγάζουν ψυχές από την κόλαση και τις πάνε στον παράδεισο, σε θέση ανάλογη με το πόσα κέρδη έχει το παγκάρι… 
Έτσι ο πλούσιος της παραβολής, «έφαγε πόρτα» από τον Αβραάμ, και έμεινε κολασμένος! 
(Ερωτηση: έχει μείνει τίποτε όρθιο στην Εκκλησία μας; Κάτι που να μην είναι σε αντίθεση με το λόγο του θεού;)
ΕΛΑΒΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ:
Από τον χρήστη Κατά Ματθαίο 4/4 
Χαχαχα ωραία τοποθέτηση.
Καλημέρα! 
https://www.facebook.com/1567307123557982/photos/a.1567312920224069.1073741828.1567307123557982/1997393597215997/?type=3&theater
Σχετικό –σαν σήμερα:
Panagiotis Michalopoulos
(5 Νοεμβρίου 2016)
Τα αδέλφια μου, τα τέρατα του χριστιανο-φασισμού, του χριστιανο-Ταλιμπανισμού!..
Μερικοί «αδελφοί» και μερικές (με την καλήν την έννοια) «αδελφές», προσπαθώντας να παραστήσουν τους σοφούς δασκάλους σε μια δημόσια διαδικτυακή συζήτηση, βρίσκουν καμιά φορά τον δάσκαλο τους… Τότε, φανερώνονται πόσο γυμνοί είναι πνευματικά, σε μια συζήτηση με πιο καταρτισμένο αδελφό ή αδελφή που έχει κάτι άλλο να πει… Και… δαιμονίζονται!
Τότε, σπεύδουν να διαγράψουν τις ανεπιθύμητες απαντήσεις του άλλου προσώπου, αλλά κρατούν τα δικά τους τα σχόλια, κυρίως τα πιο αντιδραστικά και αισχρώς υβριστικά για τον «αντίπαλο»… Κρατούν επίσης, και τα πανόμοια κατάπτυστα σχόλια συμμάχων τους, που τους κάλεσαν επειγόντως για συμπαράσταση, για αβανταδόρους στον διάλογο όπου έβγαιναν ηττημένοι, ντροπιασμένοι…
Τον οποίον (αντίπαλο αδελφό) βέβαια, και διαγράφουν στη συνέχεια, π.χ. στο facebook, ή στην «ορθόδοξη» θρησκευτική σελίδα τους (του νέου ή του παλαιού ημερολογίου), ή κάποιου ετερόδοξου σάιτ, για να μην μπορεί να συνεχίσει τον διάλογο να μην μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, και έτσι φιμωμένος να φαίνεται ότι τον αποστόμωσαν, και ότι δεν έχει ο «καημένος» να πει τίποτε άλλο. 
Αν μάλιστα τους στείλει την τελική του απάντηση ιδιωτικά, τότε αυτοί -ακόμα πιο δαιμονισμένοι, θα σπεύσουν και να τον μπλοκάρουν ακόμα. 
Φτάνουν δε συχνά και στο σημείο να ζητήσουν να αποκλειστεί τελείως ο ενοχλητικός (διότι ορθοτομεί την αλήθεια) αδελφός, από όλο το διαδίκτυο, και αν είναι δυνατόν να φυλακιστεί κιόλας, ή να τύχει και μιας φυσικής εξόντωσης για την οποίαν δεν προσεύχονται μόνον…
Στα 14 αυτά χρόνια που αρθρογραφώ -σχολιάζω κλπ, στα μέσα μαζικής δικτύωσης και στις διάφορες θρησκευτικές σελίδες, το βλέπω καθημερινά, να μου επιτίθεται... 

Αυτό το απαίσιο φίδι… 

Το τέρας του χριστιανο-φασισμού, του χριστιανο-Ταλιμπανισμού!..
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1224615787601098&set=a.134489906613697.25213.100001580668005&type=3&theater
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Δημήτριος Παναγόπουλος : 
Κυριακή Ε’ Λουκά – Η Παραβολή του Πλουσίου και του πτωχού Λαζάρου

https://www.facebook.com/groups/KYRITSIS333990/permalink/1523780997713134/

Το καλογερικό κομποσκοίνι λοιπόν! Είχαν και ο Χριστός και οι Απόστολοι, κάτι τέτοιο; Όχι βέβαια! Αυτό το πράμα, το έκλεψαν οι δικοί μας -οι ορθόδοξοι καλόγεροι –αλλά και οι παπικοί τοιούτοι, από την κιναιδική βουδιστική λατρεία!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Η Αννα πετριδου κοινοποίησε τη δημοσίευση του Μόσχος Αθανάσιος.
1 ώρα πριν
Καί μέ τά κομποσχοίνια των καλογέρων (εκτός απο τα μνημόσυνα των παπάδων) σώζονται οἱ κολασμένοι!

ΜΑΛΑΚΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ: 
Ἀφοῦ παιδί μου ἐνδιαφέρεσαι, νὰ σοὺ πῶ καὶ κάτι γιὰ τὸ κομποσχοίνι πιὸ φοβερό, γύρω ἀπὸ τὴν ζωὴν τοῦ Γέροντά μου. 
Ὁ Γέροντάς μου, εἶχε στὸν κόσμον μία ἐξαδέλφη. «Ἂν καὶ ἡ ζωή της δὲν ἦταν τόσο καλή, ὁ Γέροντας ὅμως τὴν ἀγαποῦσε πολύ. Κάποτε τὸν εἰδοποίησαν ὅτι ἡ ἐξαδέλφη του πέθανε καὶ μάλιστα ὄχι καλά. Ἔκαμνε διάφορους μορφασμούς, θεατρινισμούς• μιλοῦσε ἄσχημα κλπ. καὶ σ’ αὐτὰ τὰ χάλια πάνω ξεψύχησε. Μόλις τὸ μαθαίνει ὁ Γέροντας, ἄρχισε τὰ κλάματα. Ἐγὼ παραξενεύτηκα• τόση εὐαισθησία• νὰ κλαίει τόσον πολύ. Ὅμως κατάλαβε ὁ ἴδιος τὸν λογισμό μου καὶ μὲ προλαβαίνει: «Ἐγὼ δὲν κλαίω παιδί μου ποὺ πέθανε• ἀλλὰ κλαίω γιατί κολάστηκε». Ὡστόσο ἀπ’ ἐκείνη τὴν ἡμέραν ὁ Γέροντας δώστου συνέχεια νηστεία καὶ προσευχὴ γιὰ τὴν ἐξαδέλφη του. Ὕστερα ἀπὸ ἀρκετὲς ἡμέρες, βλέπω τὸν Γέροντα πολὺ χαρούμενο. «Τί συμβαίνει Γέροντα;». «Νὰ σοὺ πῶ παιδί μου. Ἀφοῦ ὅλες αὐτὲς τὶς μέρες δὲν ἡσύχασα νὰ προσεύχομαι καὶ ν’ ἀγρυπνῶ μὲ νηστεία καὶ δάκρυα γιὰ τὴν ξαδελφούλα μου, σήμερα εἶδα τὸ ἕξης εὐχάριστο καὶ θαυμαστὸ ὅραμα. Ἐνῶ προσευχόμουν βλέπω ζωντανὰ τὴν ξαδελφούλα μπροστά μου καὶ μοῦ φωνάζει μὲ πολλὴ ἀγαλλίαση:
«Σήμερα εἶναι ἡ μέρα τῆς σωτηρίας μου. 
Σήμερα γλίτωσα ἀπὸ τὴν κόλασιν. 
Σήμερα πηγαίνω στὸν παράδεισο».
Ξαφνικὰ τὴν ἴδια στιγμὴ βλέπω τὸν μακαρίτη τὸν παπα-Γιώργη μπροστά μου. Αὐτὸς εἶναι ἕνας σύγχρονος ἅγιος. Ὅταν ἤμουν στὸν κόσμον τὸν πρόλαβα. Ἔβαλε στὸ μυαλό του, εἶναι δυνατόν, νὰ βγάλει ὅλους τούς ἁμαρτωλοὺς ἀπὸ τὴν κόλασιν. Κάθε μέρα λειτουργοῦσε καὶ μνημόνευε χιλιάδες ὀνόματα. Κατόπιν γυρνοῦσε τὰ μνήματα καὶ ὅλη μέρα διάβαζε τρισάγια καὶ μνημόσυνα στοὺς πεθαμένους. Ἀφοῦ λοιπὸν ἐν ὄρομα τὸν εἶδα μπροστά μου, τὸν ἀκούω καὶ μὲ μεγάλο θαυμασμό μού λέγει: «Βρὲ-Βρέ… ἐγὼ μέχρι τώρα νόμιζα ὅτι οἱ πεθαμένοι σώζονται μόνο μὲ λειτουργίες καὶ μνημόσυνα. Τώρα ὅμως εἶδα καὶ κατάλαβα ὅτι καὶ μὲ τὰ κομποσχοίνια σώζονται οἱ κολασμένοι».
Καὶ ξανὰ μὲ θαυμασμό: «καὶ μὲ τὰ κομποσχοίνια σώζεται ὁ κόσμος…!». 
Μ’ αὐτὸ τὸ ὅραμα πληροφορήθηκα ὅτι ἡ ξαδελφούλα σώθηκε, ἀλλά μοῦ ’δειξε ὁ Θεὸς καὶ τὴν δύναμιν τοῦ κομποσχοινιοῦ ὥστε καὶ ἀπὸ τὴν κόλασιν νὰ βγάζει ψυχήν».
(ΠΗΓΗ: ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ, ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΖΩΗ, ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ, ΩΦΕΛΙΜΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ.)

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
Το καλογερικό κομποσκοίνι λοιπόν! 
Είχαν και ο Χριστός και οι Απόστολοι, κάτι τέτοιο; Όχι βέβαια! Αυτό το πράμα, το έκλεψαν οι δικοί μας -οι ορθόδοξοι καλόγεροι –αλλά και οι παπικοί τοιούτοι, από την κιναιδική βουδιστική λατρεία! 
Βλέπουμε π.χ. τον βούδα στο άγαλμα του, ναι τραβάει κομποσκοίνι, και να ευλογεί με το κωλοδάχτυλο -σαν μητροπολίτης. Έχει δε και… φωτοστέφανο! 
Όλα λοιπόν από τον βουδισμό, τα έχουμε πάρει! Και τα κεριά και τα λιβάνια και τα καντήλια, και την προσκύνηση, και το χειροφίλημα… 
Τώρα μαθαίνουμε από γέροντες του αγίου Όρους (π.χ, Ιωσήφ, Παπα-Χαραλάμπης κλπ) ότι τα κομποσκοίνια τους είναι τόσο θαυματουργά, ώστε με αυτά οι ίδιοι μπορούν και βγάζουν καταδικασμένους από την κόλαση, και τους πάνε στον παράδεισο! 
Τώρα! Που η κόλαση ακόμα δεν λειτουργεί, αφού δεν έγινε η τελική κρίση ούτε και η ανάσταση των νεκρών! 
Μπερδεύουν τον Άδη με την Κόλαση, και τον παράδεισο με την βασιλεία των ουρανών! 
Μήπως μαζί με το κομποσκοίνι τραβούν κατά λάθος και τίποτε άλλο; 
Μήπως κάτι πίνουν ή κάτι καπνίζουν μαζί; 
Αγραμματοσύνη, μαζί με μαλάκυνση εγκεφάλου και γεροντική μωρία;
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=462064894182240&id=100011362018320

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:

Μόσχος Αθανάσιος 
1. «βλασφημείς και βρίζεις το Άγιο Πνεύμα του Θεού που είναι μέσα τους.»
Panagiotis Michalopoulos
Οι άνθρωποι φίλε δεν είναι αλάθητοι. Ακόμα και οι Άγιοι πέφτουν σε σφάλματα και διδάσκουν αιρετικά πράγματα όπως και ο Παΐσιος. Αυτά, πρέπει να τα ελέγξουμε εμείς οι άνθρωποι της εκκλησίας –ένας από αυτούς είμαι και εγώ, ως κατηχητής και Αναγνώστης, που και εμείς έχουμε άγιο πνεύμα μέσα μας!
Μόσχος Αθανάσιος
2. «ούτε εικόνες υπήρχαν τότε . . μήπως και οι εικόνες είναι από τον βούδα?»
Στον βουδισμό, έχουνε αγάλματα, όπως και στην παπική εκκλησία. Όσο για κάποιες από τις "ορθόδοξες" εικόνες -της Παναγίας ειδικά, λένε ότι τις έφτιαξε ο ευαγγελιστής Λουκάς, στον οποίον πόζαρε η ίδια η Παναγία με το βρέφος.
Μόσχος Αθανάσιος
3. «δεν έχεις ανοίξει ποτέ σου μάλλον ψαλτήρι και να δεις από που έχουμε καντηλάκια και θυμιάματα. . πριν πόσο καιρό έχουν γραφτεί . .»
Panagiotis Michalopoulos
Πού έχει γραφτεί για καντηλάκια και λιβάνια στην πρώτη εκκλησία;
Μόσχος Αθανάσιος
4. «τέλος , δεν έχεις διαβάσει πως ο Κύριος κατήργησε τον Άδη?»
Panagiotis Michalopoulos
Πού το λέει αυτό;  
Μόσχος Αθανάσιος
5. «θέλεις λοιπόν εσύ να ερμηνεύσεις το ανερμήνευτο νομίζοντας πως εσύ και άλλος κανένας έχεις τέτοιες γνώσεις τις οποίες δεν έχουν οι Άγιοι μας.»
Panagiotis Michalopoulos
Δεν είμαι ο μόνος που ασχολούμαι με ερμηνείες. Όλοι οι Άγιοι της εκκλησίας το κάνουν αυτό. Συζητούν και σχολιάζουν, όσοι βρίσκονται στη ζωή. Και Άγιοι θεωρούνται όλα τα μέλη της εκκλησίας.
https://www.facebook.com/thanasis.mosxos/posts/1575819719099570?comment_id=1576160839065458&reply_comment_id=1576457645702444

Η εικόνα είναι παραπλανητική… Δεν είναι κανονικές καλογερικές πίπες… Αλλά αντίθετα, κάτι το πολύ αληθινό… Κάτι το πολύ ανώτερο, ακόμα και από το σκύψε ευλογημένε: Είναι το κομποσκοίνι το καλογερικό, το οποίο σύμφωνα με ένα νέο δόγμα της τοπικής ορθόδοξης Εκκλησίας μας, έχει τη δύναμη να σώσει ψυχές πεθαμένων… Έχει τη δύναμη, να σώζονται οι κολασμένοι. Τραβάνε τώρα μια… ε, …ένα κομποσκοίνι -οι καλόγεροι, λέγοντας και το σχετικό ξόρκι… Και αμέσως τότε ο διαβασμένος κολασμένος -πεθαμένος, παίρνει μετάθεση, και πάει τσιφ στον παράδεισο!

Διαβάζω:
Ο χρήστης πατ. ιωαννης
(Τόπος διαμονής: Μόσχα)
Κονιοποίησε μια ανάρτηση, του ιστολογίου «Γιώργος Θαλάσσης»
15 Οκτωβρίου στις 1:12 π.μ.

Διαβάζω:

Και με τα κομποσχοίνια σώζονται οι κολασμένοι!…
Ἡ δύναμη τοῦ κομποσχοινιου 
Κάθε μέρα λειτουργοῦσε καὶ μνημόνευε χιλιάδες ὀνόματα ο παπα-Γιώργης.
Κατόπιν γυρνοῦσε τὰ μνήματα καὶ ὅλη μέρα διάβαζε τρισάγια καὶ μνημόσυνα στοὺς πεθαμένους. 
Ἀφοῦ λοιπὸν ἐν ὄρομα τὸν εἶδα μπροστά μου, τὸν ἀκούω καὶ μὲ μεγάλο θαυμασμό μού λέγει: «Βρὲ-Βρέ… ἐγὼ μέχρι τώρα νόμιζα ὅτι οἱ πεθαμένοι σώζονται μόνο μὲ λειτουργίες καὶ μνημόσυνα. Τώρα ὅμως εἶδα καὶ κατάλαβα ὅτι καὶ μὲ τὰ κομποσχοίνια σώζονται οἱ κολασμένοι». καὶ ξανὰ μὲ θαυμασμό: «καὶ μὲ τὰ κομποσχοίνια σώζεται ὁ κόσμος…!». 
Μ’ αὐτὸ τὸ ὅραμα πληροφορήθηκα ὅτι ἡ ξαδελφούλα σώθηκε, ἀλλά μοῦ ’δειξε ὁ Θεὸς καὶ τὴν δύναμιν τοῦ κομποσχοινιοῦ ὥστε καὶ ἀπὸ τὴν κόλασιν νὰ βγάζει ψυχήν».
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2016/10/blog-post_593.html
Σχολιάζω:
Panagiotis Michalopoulos 
Μα, έχει αρχίσει να λειτουργεί από τώρα η κόλαση; 
Αυτός ο διαχωρισμός –σύμφωνα με το ευαγγέλιο, δεν θα γίνει μετά την Δευτέρα Παρουσία;
https://www.facebook.com/presv.ioann/posts/187954471647935?pnref=story

Παπα-Χαράλαμπος: Ένα άλλο «αστέρι» του Άγιου Όρους!!!..

Με τον Βησσαρίωνα, τώρα, βρήκαν ευκαιρία κάποιοι και άρχισαν να εκδίδουν βιβλία για τον βίο του. Πώς λένε «βάλτε τώρα, που γυρίζει» για τη ρουλέτα στο καζίνο! Έτσι και τώρα που έγινε η κατάλληλη διαφήμιση με το μουμιοποιημένο (με μεθόδους ταφής Φαραώ!) σώμα του Βησσαρίωνα, βρήκαν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή και για την εκδοτική εκμετάλλευση, τώρα που τον ανακάλυψαν!

Νωρίτερα βέβαια είχαν ανακαλύψει τον Παΐσιο, και κάπου ενδιάμεσα είχαν ανακαλύψει ένα άλλο αστέρι του Άγιου Όρους, τον παπα - Χαράλαμπο.

Τι σχέση έχει αυτός με τον Παΐσιο. Στο βιβλίο που γράφτηκε γι αυτόν (και διαδίδεται και αυτό σαν νέο ευαγγέλιο) διαβάζω ότι ήταν ηγούμενος σε μεγάλο μοναστήρι στο οποίο πήγαινε και έτρωγε ο (ερημίτης τάχα) Παΐσιος, του οποίου η σκήτη ήταν προφανώς εκεί κοντά. Και μια και ήταν ο Παΐσιος διορατικός (σύμφωνα με τις περιγραφές), και θαυματουργός και λαλίστατος, αναρωτιέμαι πώς και δεν έκανε καμία κριτική και για τον «Μέγα» παπα-Χαράλαμπο! Από ταπείνωση άραγε, από την πεποίθηση ότι κρίνουμε πάντα μόνο ξένους και ποτέ τους δικούς μας, ή από φόβο μη του κόψουν το φαγητό; Τον φίλο του ηγούμενο λοιπόν δεν τον έλεγξε, και εδώ εφαρμόζεται και το «δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι»!

Πόσο Μέγας λοιπόν, και ανώτερος υποψίας και έξω από κάθε κρητική ήταν αυτός ο ηγούμενος, ο παπα-Χαράλαμπος;

Αν και γνώσεων δημοτικού σχολείου, όπως διαβάζω στο βίο του, πάσχιζε υπέρ αυτού ο διοικητής του Αγίου Όρους (επί Απριλιανής Χούντας) και ήθελε με διαβήματα στον Οικουμενικό Πατριάρχη, τον κάνει Δεσπότη! Είχε παρασυρθεί και αυτός από τη φήμη του παπα-Χαράλαμπου (κάποιοι είχαν φροντίσει να τον διαφημίζουν όπως και τον Παΐσιο), τη φήμη σύμφωνα με την οποία ο ηγούμενος αυτός έπαιρνε λέει ψυχές κολασμένες (ανθρώπων που είχαν πεθάνει, και που η κρίση του Θεού θα τις κατέτασσε στην κόλαση), τις έπαιρνε, λοιπόν, και τις μετέθετε στον Παράδεισο! ΝΑΙ - ΝΑΙ, το κατάφερνε αυτό, κάτι που διηγείται ο ίδιος ότι συνέβη με μια συγγενή του: Το κατάφερνε, λέει, μόνο με το κομποσκοίνι του (και τα κατάλληλα λόγια προφανώς!), και μετά ευχαριστούσε τον Θεό που είχε τέτοια δύναμη (το κομποσκοίνι του!) ενώ άλλοι λέει, για να το κάνουν αυτό (ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΨΥΧΩΝ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, «ΤΣΙΦ» ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ) έπρεπε λέει, να καταφύγουν στα μνημόσυνα!!!

Στον «μάγκα» αυτόν καλόγερο, λοιπόν (ήταν και ο πρώτος, άμα λάχει να πούμε), είχε δώσει ο Διοικητής του Αγίου Όρους (επί Απριλιανής Χούντας, είπαμε), του είχε δώσει για «να διαβάσει» κάποιες ψυχές πεθαμένων συγγενών του, το πόσο των 300.000 (τριακόσιων χιλιάδων) δραχμών, πόσο ικανό για να αγοραστούν και διαμερίσματα την εποχή εκείνη!

Το καλό πράγμα (για τέτοια φήμη!), πρέπει να καλοπληρώνεται διότι τόσα έξοδα προβολής «θαυματουργών» τάχα «αγίων», πώς θα βγούνε; Και δεν μιλάμε για δεύτερο πράγμα «ιμιτασιόν» όπως το τρισάγιο ενός άγνωστου παπά που πρόσφατα, τον έβγαλε (τον «ξεφώνησε» σαν έμπορο και Σιμωνιακό) το ALTER να επικοινωνεί με ενορίτισσά του και να της ζητάει 150 (μόνον εκατόν πενήντα!) Ευρώ. Αστείο πόσο δηλαδή, μπροστά στη μπάζα του παπα Χαραλάμπου. Αχ να μην είχε και αυτός (ο παπαδάκος του ALTER) την φήμη του «άγιου» ηγούμενου. Θα λέγανε «χαλάλι του», διότι «η σωτηρία της ψυχής» («μεγάλο πράγμα» ως γνωστόν) θα ήταν πλέον εγγυημένη!!!

Αλλά το θέμα είναι σοβαρό:

Εκεί λοιπόν θα καταντήσει η σύγχρονη Εκκλησία μας; Από Εκκλησία του Χριστού θα καταντήσει σε εκκλησία «γερόντων»; Γεροντάδων-καλογέρων δηλαδή, που όπως δείχνουν οι «βίοι» τους (που εκδίδουν και κυκλοφορούν διάφορα μοναστήρια), όχι μόνον πήγαιναν «στραβοί στον Άδη», και μάλιστα «ο ένας πίσω από τον άλλον», αλλά ισχυρίζονταν και από πάνω (ΤΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ!) ότι έσωζαν και ψυχές άλλων (πεθαμένων!), και με το αζημίωτο φυσικά!!!

Πότε επιτέλους θα μάθουν οι χριστιανοί ότι η «χάρη» σε όλες τις ιεροπραξίες δεν χρειάζεται χρήματα για να ενεργήσει; Πότε θα μάθουμε ότι δίνοντας χρήματα στους δημόσιους υπάλληλους - μισθωτούς παπάδες (για τα έξτρα τους, τα «τυχερά» τους) ότι τότε, αντί για καλό θα κολαστούμε και εμείς μαζί τους;

http://kalogeropaisios.blogspot.com/2008/07/blog-post_771.html

Γιορτάζει αύριο… Και από την εικόνα του -δια της νοηματικής, στέλνει (με το δάχτυλο του), ένα ξεκάθαρο μήνυμα, τόσο στην Εκκλησιαστική, όσο και στην πολιτική εξουσία τού τόπου μας… (Ο νοών νοήτω!)

https://www.facebook.com/PanagiaMoumeteraTesAgapesAngeliophoreTonOuranon/photos/a.548202115226384.1073741828.548177661895496/1008414575871800/?type=3&theater

ΣΧΕΤΙΚΟ:

γ. Παΐσιος: «Βλέπεις την καλύβα μου που είναι φτωχική;»

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ακης Καγκελιδης 
8 Ιανουαρίου 

 γ. Παΐσιος: 

«Βλέπεις την καλύβα μου που είναι φτωχική;»

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=904309049588177&set=pb.100000272728821.-2207520000.1420922717.&type=3&theater
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Άλλη "καλύβα", είναι πάλι αυτή;
Μα πόσες καλύβες – εξοχικά είχε τέλος πάντων αυτός ο γέροντας; Το άλλο το σπίτι του, «καλύβα» το έλεγαν κι αυτό, εκεί που το καλοκαίρι δεχόταν τους οπαδούς του, στο προαύλιο, για να κάνει το σόου του με φίδια με σαύρες και με βατράχια! Και ήταν μια ωραία πέτρινη κατασκευή, με ναό μέσα, κλπ., ένα ωραίο οικοδόμημα μέσα σε ένα μεγάλο δεντροφυτεμένο κτήμα!
Πόσα τέτοια πέτρινα «φτωχικά» εξοχικά είχε ο «φτωχός» γ. Παΐσιος;
Ο οποίος βέβαια δεν ήταν κανένας ερημίτης όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν –για να του δίνουν άξια, οι (συνήθως, φασιστο-χριστιανοί) οπαδοί του! 
Κάνουν μάλιστα και κολάζ, φωτο-μοντάζ, με μια φωτογραφία του με κόσμο σε ένα δρόμο, όπου τον απομόνωσαν αυτόν και τον έχουν σε φόντο διαφορετικό κάθε φορά, σε δάση, σε άγρια βουνά, κλπ! 
Χα! Ο άγιος προστάτης των πλαστογράφων!
Η αλήθεια είναι ότι ο παμπόνηρος γ. Παΐσιος, ήταν τρόφιμος σε κοινόβιο, σε ένα μεγάλο μοναστήρι εκεί κοντά, όπου ηγούμενος ήταν ένας άλλος θαυματοποιός γέροντας, σούπερ σταρ κι αυτός της Χούντας, ο περιβόητος παπα-Χαράλαμπος!

Προσευχή για τους συνανθρώπους μας που εκοιμήθησαν

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ιωσήφ Μυριανθόπουλος από Χώρα του Αχωρήτου
11 Δεκεμβρίου στις 10:19 μ.μ. 
Προσευχή για τους συνανθρώπους μας που εκοιμήθησαν

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos
(13 hours ago)
Διαβάζω: «Κύριε ο Θεός μας… Συγχώρησέ, τους κοιμηθέντες δούλους σου για όσα τυχόν αμαρτήματα διέπραξαν ακουσίως ή εκουσίως, καί δώσε να παραστέκουν πλησίον τους άγγελοι αγαθοί.»
Σχολιάζω:
Δεν ξέρετε ότι δεν υπάρχει μετάνοια μετά θάνατον; Δεν ξέρετε ότι από την στιγμή που φεύγουμε από αυτήν την ζωή έχουμε ήδη κριθεί;
Πώς λοιπόν θα αλλάξετε με προσευχές, με τρισάγια, με κομποσκοίνια και μνημόσυνα την κρίση του θεού;
Μόνο τι λένε οι παπάδες και κάποιοι γέροντες ακούτε; Το ευαγγέλιο και την παραβολή του πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου, δεν τα έχετε διαβάσει ποτέ;
https://www.facebook.com/joseph.myrianthopoulos/posts/10203426022867674
 
ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Ιωάννης Λεων προς Panagiotis Michalopoulos
(26 minutes ago)
Διαβάστε τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό και άλλους Πατέρες και θα δείτε πως ναι μεν μετά τον Άδη ουκ έστι μετάνοια, όμως οι προσευχές και οι μνημονεύσεις των ζώντων πράγματι μπορεί να βοηθήσουν τους κεκοιμημένους.
Εξάλου όπως η Βασιλεία των ουρανών έχει ποιότητα και ποσότητα έτσι και η κόλαση έχει διαβαθμίσεις γι'αυτό και η εκκλησία μας στην Θεία Λειτουργεία πάντα μνημονεύει τους κεκοιμημένους.
Τέλος μη ξεχνάτε ότι η Τελική Κρίση δεν έγινε ακόμη και.....Τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστιν” [Λουκ. ιη'22-27].
Ας αφήσουμε λοιπόν την νομοδιδασκαλία και ας επικαλεστούμε το έλεος του Θεού, γιατί τελικά αυτό είναι που σώζει τον άνθρωπο.
Καλή σας μέρα
Ι.Κωνσταντέλλης

Panagiotis Michalopoulos προς Ιωάννης Λεων
(a few seconds ago)
Καλημέρα και σε εσάς, φίλτατε!
Το τι επικαλούνται οι παπάδες για να τεκμηριώσουν τα τυχερά τους, από όλη αυτήν την ευρεσιτεχνία (μνημόσυνα και τρισάγια), θυμίζει και την παραφιλολογία για το τι είπε και δεν είπε ο γέροντας Παΐσιος, και όχι μόνον αυτός.
Εκεί φτάσαμε δυστυχώς σήμερα, στην δημοσιοϋπαλληλική
μας Εκκλησία. Σταματήσαμε να λέμε το «είπεν ο Κύριος», και πιπιλάμε καθημερινά το… «είπεν ο γέροντας».
Και αυτό που είπεν ο Κύριος στην παραβολή του πλούσιου και του φτωχού Λάζαρου δεν έχει καμιά σχέση με το εμπόριο
της μετά θάνατον σωτηρίας ψυχών! Έφρασαν σε σημείο να λένε ότι το κομποσκοίνι του παπα-Χαράλαμπου, έβγαζε ψυχές από την κόλαση και τις πήγαινε στον παράδεισο! Άλλαζε δηλαδη την ήδη εκφρασμένη κρίση του θεού! Διότι η κρίση έχει γίνει για τους νεκρούς, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό, μας έχουν προλάβει στη Δευτέρα Παρουσία! Ο χρόνος που εμείς οι ζωντανοί περιμένουμε να γίνει αυτό, είναι χρόνος μηδέν μπροστά στην αιωνιότητα! Τίποτε πια δεν μπορεί να αλλάξει, για όσους έφυγαν αμετανόητοι, όσο κι αν εσείς αλλάζετε το λόγο του θεού, την καινή διαθήκη, τις παραβολές του Χριστού, και τις ονομάζετε… νομοδιδασκαλία!
http://greekpress.gr/religion-gr/agiologio/item/12744-prosefxi-gia-tous-synanthropous-mas-pou-ekoimithisan

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Ω, ταλαίπωροι ιερείς της εμπορικής Εκκλησίας! Ω παμπόνηροι διαστροφείς των Γραφών και των Πατέρων! Άλλο πράγμα είναι -ρε σεις- η τιμή για τους πεθαμένους μας, και άλλο η ανάπαυση που πουλάτε με τρισάγια, με κομποσκοίνια και με μνημόσυνα υπέρ… των τυχερών σας!

Αγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός, προς... Maria Stamatiadou!

Αγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός 
Yesterday

Panayiotis Michalopoulos
Λέτε:«ομάδα σχισματικών παλαιοημερολογιτών, με το περιοδικό της, συκοφαντεί μεγάλους και αγίους γέροντες της Ορθοδοξίας ως "πλανημένους".»
Μπορείτε να τους ονομάσετε αυτούς τους γέροντες;

Αγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός
προς: Panayiotis Michalopoulos
Δεν το αναφέρω προσωπικά εγώ.. γράφω απο κάτω απο ποιούς αναφέρθηκε.. περισσότερα δεν γνωρίζω..
 
Panayiotis Michalopoulos
Έχω την εντύπωση ότι σωστά αναφέρονται σε πλανεμένους γέροντες, αν εννοούν κάποιους όπως τον Παΐσιο, τον Ιάκωβο Τσίλικη, τον Πορφύριο, τον Ιωσήφ τον Βατοπεδινό, τον παπα-Χαραλάμπη, κλπ.
 
Αγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός
 προς: Panayiotis Michalopoulos
Όσιος Πορφύριος εννοείτε... έχει καιρό που έχει γίνει η Αγιοκατάταξή του!!
 
Panayiotis Michalopoulos
π. ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ (96 αναρτήσεις)


Maria Stamatiadou 
προς Panayiotis Michalopoulos
σαν σύννεφο από καιρό βρε... Τι έγινε; Ξαχαρμανιάσαμε από το δηλητήριο για τον γέροντα Παΐσιο και πιάσαμε τονΆγιο Πορφύριο τώρα;
 
Αγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός
προς Maria Stamatiadou
Αυτό με τις φώτογραφίες συνέβη στην σελίδα εδώ;

Maria Stamatiadou
Όχι, δεν συνέβη εδώ, συνέβη στο μπλοκ του Μιχαλόπουλου

Αγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός
προς Maria Stamatiadou 
Προς στιγμήν λυπήθηκα πολύ, γιατί πίστεψα πως συνέβη εδώ μέσα και μου διέφυγε.. Ωστόσο πολύ λυπάμαι που είχατε μιά τέτοια εμπειρία.. 

Panayiotis Michalopoulos
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Maria-Stamatiadou ΕΔΩ:


Panayiotis Michalopoulos
Παΐσιος (600 Αναρτήσεις)

 
Ιάκωβος Τσαλίκης (20 αναρτήσεις)


KALOGEROS-IOSIF-VATOPAIDINOS (23 αναρτήσεις)


παπα-Χαραλάμπης (25 αναρτήσεις)


https://www.facebook.com/324191180947597/photos/a.598001203566592.1073741825.324191180947597/821266844573359/?type=1&theater

ΣΧΕΤΙΚΟ: 
Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Ο καλόγερος Παΐσιος και η Μαρία…

Βοήθεια σας, η Παναγία η… Κομποσκοινιώτισσα!

Ο Χριστός σώζει; Ναι μεν, αλλά… 
Η Παναγία σώζει; Ναι, διότι ονομάζεται… «θεός, μετά τον θεό»! 
Αλλά και ένα κομποσκοίνι σώζει, αφού με αυτό κάποιοι ψυχάκιδες γέροντες (π.χ. παπα-Χαραλάμπης) βγάζουν λέει ψυχές από την Κόλαση! Χα! 
Τώρα βέβαια το εκρηκτικό κοκτέιλ (για μια σίγουρη σωτηρία, είναι μια εικόνα της Παναγίας πακέτο μαζί με τον Χριστό… Καλό, και εγγυημένης επιτυχίας -το δίδυμο αυτό! 
Και τριτώνει το καλό, με ένα κομποσκοίνι, …για να έρθει να δέσει το σιρόπι! 
Παράδειγμα, η εικόνα (φωτο) με την Παναγία την… Κομποσκοινιώτισσα!

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Προσκυνητής π.Γεώργιος 
2 hrs ago

http://proskynitis.blogspot.gr/2013/08/blog-post_5425.html

Εξομολογήσεις π. Χαράλαμπου - ηγούμενου μονής Διονυσίου, Αγίου Όρους: Δεν λέει κουβέντα αν τον έπαιζε κάθε μέρα, και πόσες φορές… Αν κάπνιζε χόρτο και μαστουρωνόταν, Αν, αν, αν… Δεν λέει τίποτε για καμιά αμαρτία του. Λέει μόνο, ότι συνέχεια εκστασιαζόταν και μίλαγε με το θεό, και ότι αισθανόταν πως πήγαινε στον Παράδεισο… Με λίγα λόγια, περιγράφει μόνο… το πόσο Άγιος ήταν! Χα!

ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ-ELDER PORFIRIOS shared a link. 
4 hrs ago

 παπα-Χαραλάμπης

Διαβάζω...
στην hristospanagia3.blogspot.gr:
Διηγήσεις π. Χαραλάμπου Διονυσιάτη (Προηγουμένου Ἱ. Μ. Διονυσίου)
 
Κάναμε πολλές ώρες προσευχή, τότε όταν ήμασταν κοντά εις τον Γέροντα Ιωσήφ, και τα πρώτα χρόνια κατόπιν, μετά την κοίμηση του Γέροντος, και πολύ χάριν μας έδιδε ο Κύριος, δι' ευχών του Γέροντος.
Έκανα 6 -8 ή και 10 ώρες ενίοτε προσευχή όρθιος. Μερικές φορές μου έρχονταν πολύ κούραση, και αισθανόμουνα άσχημα. Άλλοτε έρχονταν αμέλεια κ.λ.π. Τότε έλεγα εις τον εαυτόν μου: «Άρρωστος δεν είσαι έφαγες και ήπιες νερό. Λοιπόν εδώ θα αγωνιστείς. Θα πεθάνεις εδώ προσευχόμενος. Δεν υποχωρούσα. Και μετ' λίγη ώραν, έρχονταν τέτοια ειρήνη και μακαριότης, που επί 4 ώρες, νόμιζα ότι δεν πατούσα στην γη νόμιζα, ότι 4-5 ώρες ήσαν 10 λεπτά. Την εποχή εκείνη, είχα πολλές καταστάσεις ο Θεός μου είχε δώσει πολύ χάριν».
Ειρήνη με ειρήνη έχει διαφορά. Υπάρχει τεράστια διαφορά, από την ειρήνη που δίδει ό Θεός. Έτσι κάποτε προσευχόμενος, πλησίον του παραθύρου του κελιού μου, αισθάνθηκα ένα πράγμα, που δεν μπορεί να το έκφραση κανείς.

Εκεί που προσευχόμουν, ακούω ξαφνικά μία βοή. Αι αισθήσεις μου αι εξωτερικαί κόπηκαν και άνοιξε μέσα στην καρδιά μου μία ειρήνη, σε ανέκφραστο βαθμό. Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Μία ανέκφραστος γλυκύτης, γαλήνη, ειρήνη.

Δεν περιγράφεται αισθανόμουνα παράδεισο μέσα μου. Αυτό ίσως κράτησε μια ώρα κατόπιν υποχώρησε. Κάτι όμως έμεινε μέσα μου. Βεβαίως ελάχιστο πράγμα παρέμεινε. Και έκτοτε, ότι και αν συνέβαινε οιανδήποτε φροντίδα, ταραχή, πειρασμός κλπ η ειρήνη μέσα μου δεν έφευγε.
Όταν έφυγε εκείνη η μεγάλη και ανέκφραστος ειρήνη έκλαιγα φώναζα: «τι ήτανε αυτό - τι ήτανε αυτό; Θεέ μου έλεγα αυτή ήτανε η ειρήνη που έδωσες στους άγιους Αποστόλους: Την Ειρήνη την Εμήν δίδωμι υμίν. Δεν μπορούσα να βαστάξω" έκλαιγα - έκλαιγα. τι ήτανε αυτό, Θεέ μου!»
Σχετικά με την αγάπη του Θεού λέμε, ότι μας αγαπά ό Θεός ή ότι αγαπάμε τον Θεόν, ότι αισθανόμεθα αγάπη μέσα μας για τον Θεόν. Αυτό δεν είναι τίποτε είναι ελάχιστον, από την αίσθησιν εκείνη της αγάπης του Θεού, όταν σε επισκεφθεί ο Θεός, όταν σου δώσει την αγάπη Του. Τότε λιώνεις. Αν κράτηση αυτή η αγάπη, αυτή η αίσθησις της αγάπης του Θεού, λίγα λεπτά, δεν αντέχεις τότε πεθαίνεις.
Ούτω κάποτε προσευχόμενος επί πολύ ώρα, ξαφνικά αισθάνθηκα την Παρουσία του Θεού μπροστά μου! (όχι να τον βλέπω). Εκείνη την ώρα, το τι αισθάνθηκα, δεν περιγράφεται. Ένας Θείος έρως ανέκφραστος, μία αγάπη που δεν περιγράφεται. Δεν μπορείς να κρατηθείς' πέφτεις κάτω. Αν κρατούσε πάνω από 2 - 3 λεπτά θα πέθαινα δεν αντέχεις.

 

Από την πολλή αγάπη καίεσαι μέσα σου, από την πολλή γλυκύτητα και μακαριότητα, από, τον πολύ θείο έρωτα για τον Χριστό. Πέφτεις κάτω και άλλο τίποτα δεν λες μόνο, σώσε με - σώσε με, φωνάζεις διότι θα πεθάνεις αν κρατήσει, λίγο ακόμη. Τρία λεπτά εάν κρατήσει θα ξεψυχήσει ο άνθρωπος από, τον πολύ ερωτά στον Χριστό, από την πολλή αγάπη.
Μετά όταν υποχώρησε, επί τρεις ώρες περίπου έλεγα την ευχή και άφθονα γλυκύτατα δάκρυα έτρεχαν. Και πολλές φορές ενθυμούμενος την κατάσταση εκείνη της χάριτος, όπου αισθανόμουν δίπλα μου, μπροστά μου την παρουσία, του θεού, έρχονται γλυκύτατα δάκρυα και προσευχή συνεχής.

Κάποτε προσευχόμενος πάλι, βλέπω τον εαυτόν μου ξαπλωμένο νεκρό απέναντι μου, φορώντας το πετραχήλι. Αυτό ήταν έκσταση, δράμα. Τώρα; τίποτε δεν έκανα σκεπτόμουνα τι λόγο θα δώσω στον Θεόν για τι πράξεις μου, για την ζωήν μου και με έπιασε δέος, μ' έπιασε τρόμος. Τι απολογία θα δώσω τώρα. Περίπου 10 λεπτά κράτησε αυτή ή δράση.
Πάγωσα τώρα πηγαίνω στην κρίσιν. Έβλεπα μόνον τον εαυτόν μου κανέναν άλλον, τίποτε άλλο δεν έκρινα. Όταν συνήλθα, όταν ήλθα εις τον εαυτόν μου, είχα την αίσθηση της μνήμης θανάτου μου ήλθε πένθος και δάκρυα. Αυτή η μνήμη θανάτου, αυτό το πένθος, βάστηξαν πολύ καιρό.
Άλλο λοιπόν η μνήμη θανάτου που κάνομε ημείς με διάφορες σκέψεις και θεωρίες (κι' αυτή πολύ καλή και χρησιμότατη είναι), και άλλη αυτή, που δίδει ό Θεός εν αισθήσει.
Μία φορά ο Γέροντας μου είχε πει ότι αισθάνθηκε ένα ανέκφραστων αίσθημα αγάπης προς το Ευαγγέλιο κατά την Θ. Λειτουργία. Του έρχονταν να αγκαλιάσει το Ευαγγέλιον, ει δυνατόν να το βάλει μέσα του. Κι εγώ κάποτε αισθάνθηκα, ένα παρόμοιο αίσθημα ανέκφραστου αγάπης για το Ευαγγέλιον.
Ήθελα να πάρω το Ευαγγέλιον, να το βάλω μέσα στην ψυχή μου δεν το χόρταινα. Άλλοτε πάλι, εκεί που προσευχόμουνα, είχα επίσκεψη χάριτος. Όλη η γραφή μπήκε τρόπον τινά μέσα μου. Περί Αγάπης, περί ειρήνης κ.λ.π. Ούτω άρχισαν να λέγονται όλα μέσα μου από την γραφή. Εκείνα που δεν διάβαζα, υστέρα τα διάβαζα και τα έβλεπα. Ύστερα περί ειρήνης. Μία - δύο ώρες συνέχεια. Ύστερα σταμάτησε αυτό, και άρχισε άλλο πράγμα. Θεέ μου, τι είναι αυτό; δεν μπορούσα να κρατήσω τον εαυτό μου. Τι φωτισμός είναι αυτός που δίδεις Θεέ μου, ώστε να γνωρίσουμε και να κατανοήσομε όλη την Γραφή!
Λέγοντας τι μπορώ να κάνω, αμέσως έφυγε ό νους μου και πήγε στη θάλασσα. Είδα την θάλασσα πολλαπλάσια πολύ μεγάλη. σαν να έβλεπα με τά μάτια μου, τα τεράστια κήτη που είναι μέσα. Θαύμαζα το μεγαλείο του Θεού, και την μικρότητα του ανθρώπου Εκεί, λοιπόν, που θαύμαζα, το πόσο μεγάλη είναι η θάλασσα, και τα κήτη που περιέχει μέσα, ξαφνικά ο νους έφυγε έξω από την γη.
Έμεινα κατάπληκτος. Είδα μία απέραντη, αχανή, έκταση, επάνω - κάτω - δεξιά και αριστερά της γης. Ακατανόητη έκταση δεν βρίσκεις άκρη. Και μέσα στο αχανές αυτό Σύμπαν, την γη σαν μια σφαίρα, και πέριξ εκατομμύρια πολλά σφαίρες σαν την γη. Έμεινα κατάπληκτος για το άπειρο χάος, για την απεραντοσύνη του Σύμπαντος.
Εκεί, λοιπόν, που θαύμαζα, ακούω φωνή: «Ο Θεός δεν χωράει, μέσα στο αχανές αυτό Σύμπαν τόσον μεγάλος, τόσον άπειρος είναι ο Θεός». Άρχισα να θαυμάζω και να εκπλήττομαι. Πόσον μεγάλος είναι αλήθεια ο Θεός; Πω, πω! δεν χωράει στο αχανές αυτό Σύμπαν! Θυμήθηκα εκείνη την ώρα, αυτό που λέγει η Γραφή: «Ή γη είναι το υποπόδιον των ποδών του Θεού». Πόσον άπειρος είναι ο Θεός; και αν τώρα σπρώξει με το πόδι του την γη;
Με έπιασε τρέμουλα κι' εγώ θα φύγω, θα πέσω με την γη στο χάος..., κι' εκεί επάνω συνήλθα από την θεωρία αυτή, και ήλθα εις τον εαυτόν μου.
Μετά από αυτήν την θεωρία, είχα την αίσθηση, ότι τίποτε δεν είμαστε εμείς. Γνώρισα, ότι απολύτως τίποτε δεν είμαστε. Τότε μένει πραγματική ταπεινοφροσύνη. Αυτή είναι ή ταπεινοφροσύνη, που λέγει ο αββάς Ισαάκ: «Είναι καλύτερα να κλάψεις μία ώρα για τις αμαρτίες σου, παρά όλο τον κόσμο να κερδίσεις, καλύτερα να γνωρίσεις την ασθένεια σου, παρά νεκρούς ν' ανασταίνεις». Ότι και να πεις, μπορεί να ταπεινώνεσαι εξωτερικά. Την πραγματική ταπείνωση, δεν την γεύεσαι, δεν την έχεις.

Μετά από αυτήν την θεωρία, χρυσά να φορούσα, δεν μου έκανε εντύπωση. Νόμιζα, ότι όλα τα ίδια είναι. Δεν αισθάνεσαι από μέσα τίποτε να σε βλέπουν π.χ. με λαμπερά, και να αισθάνεσαι ικανοποιήσει που σε βλέπουν.
Αυτή ή θεωρία, μου έφερε τέτοια ταπείνωση. Και δεν έφυγε από μέσα μου μέχρι και τώρα. Δόξες, τιμές, δεν με εντυπωσιάζουν. Καλύτερα να φορώ παρτάλια παρά λαμπρά. Δεν μου κάνει εντύπωση να επιδείξω... (κλαίει ό παπα Χαράλαμπος).

Πηγή: Περιοδικό "Όσιος Φιλόθεος της Πάρου", τεύχος 9, Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος 2003