Στον άγιο Νικόλαο (μοναστήρι) στα Λεμόνια Σαλαμίνας. Είχα πάει επίσκεψη εκεί -στα νιάτα μου, το 1969, τότε που υπηρετούσα τη θητεία μου στο ναύσταθμο Σαλαμίνας. Είχαν έρθει και με πήραν από το σπίτι μου στη Σαλαμίνα (υποψήφιος ιεραπόστολος τότε) δυο γίγαντες της ορθοδοξίας –νέοι τότε και αυτοί (άνθρωποι του π. Αυγουστίνου Καντιώτη). Ο αείμνηστος καθηγητής Στέργιος Σάκος, και ο π. Δανιήλ Αεράκης. Τότε ήταν αντρικό. Ξαναπήγα εκεί προ-πρόπερσι –σε μια εκδρομή ταξιδιωτικού γραφείου εδώ στην Αργυρούπολη, στην επιστροφή μας από τη μονή Φανερωμένης Σαλαμίνας, και ήταν εκεί κάτι μοναχές…

https://www.facebook.com/akoutso/photos/a.1353026058120365.1073741826.1353024781453826/1504039593019010/?type=1&theater

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Εδώ Σούρμενα: Χθες Κυριακάτικα… Πριν το χάραμα… Πριν ακόμα σβήσουν τ’ άστρα, εξεπόρτισα… Εξεκίνησα, ...και στο πρώτο μου το στέκι (στην εκκλησία, στη Φανερωμένη), την αυγούλα γύρισα!

Εκδρομή στη Σαλαμίνα: Μια ετικέτα, του ιστολογίου «χαίρετε» (5 σχετικές αναρτήσεις)

Ο φίλος μου ο Γιώργος στο facebook, μου είπε: «Πάει και η εκδρομή. Μια ζωή ..άτυχος!»

ΣΧΟΛΙΑ:
41 λεπτά πριν
Αντι πάς
Πάει και η εκδρομή. Μια ζωή ..άτυχος

Panagiotis Michalopoulos
Όχι και άτυχος! Και εκκλησιάστηκα, και πανέμορφα τοπία είδα! Εκεί δε στη διαδρομή από την Κούλουρη προς το μοναστήρι του αγίου Νικολάου Λεμονίων, έβλεπες κάτω τον όρμο της Σαλαμίνας… πιάτο! Σαν από αεροπλάνο! Πέρασα δε λίγη ώρα μέσα σε ένα πυκνό δάσος από πεύκα, στον καθαρό αέρα! Κάναμε και τη πλάκα μας! Κάναμε και ένα σοβαρό έργο ελέγχου στα κακώς καλογερικά κείμενα… Το απομεσήμερο δε, γεύμα δίπλα στο κύμα…

 

Όλα καλά, και όλα ωραία λοιπόν! Θαύμα – θαύμα, σου λέω!
Τι πλάκα κάναμε στο μοναστήρι του αγίου Νικολάου; Μια κυρία, προσκυνήτρια από ένα γκρουπ, με πέρασε για υπεύθυνο εκεί, και με ρώτησε, -ενώ πίναμε καφέ στο προαύλιο, αν επιτρεπόταν να καπνίσει!
Μια άλλη κυρία μεσόκοπη, από το γκρουπ του κ. Νίκου από τη Γλυφάδα αυτή, φαίνεται ότι ζεσταινόταν και έβγαλε το παλτό της και τη ζακέτα της εκεί στο προαύλιο του μοναστηρίου, την ώρα του καφέ… Της έκανα παρατήρηση ότι θα την μαλώσουν οι καλόγριες! «Γιατί τι έκανα»; με ρώτησε. «Τι κάνετε;» της λέω, «βγάζετε τα ρούχα σας!» και… έπεσε κάτω ξερή από τα γέλια.

 

Νωρίτερα δε, στο μοναστήρι της Φανερωμένης στη λειτουργία, μπήκα στην αυλή και ρώτησα κάποιον (σαν νεωκόρος μου φάνηκε), τον ρώτησα από πού είναι η είσοδος για το ναό. Από εδώ μου λέει να πάτε πρώτα, από το παρεκκλήσι, για να ανάψετε το κερί σας. Και ποιος σας είπε ότι θέλω να ανάψω κερί, του απάντησα. Τότε, τι θα κάνετε; με ρωτά. Μπορεί να θέλω να σας ανάψω καμιά μολότοφ του απάντησα, για να τον πειράξω! «Μολότοφ εδώ, χριστιανέ μου», μου είπε, «όχι εδώ, στη Βουλή – στη Βουλή!», πρόσθεσε!

Αντι πάς
Εγώ έλεγα για την εκδρομή του κ Νίκου απο την Γλυφάδα ! ...ελπίζω η κυρία να μην σου ζήτησε και ναργιλέ..

Panagiotis Michalopoulos
Ε, όχι και ναργιλέ! Ορθόδοξο μοναστήρι ήταν, και όχι τουρκικό τζαμί!
Πάντως εγώ, δεν γνώριζα κανέναν από αυτούς! Σου είπα ότι φτάσαμε σχεδόν ταυτόχρονα με το γκρουπ του κ. Νίκου, και μάλιστα ενώ εμείς κατεβήκαμε εποχούμενοι μέχρι την πόρτα του μοναστηριού, αυτοί οι ταλαίπωροι κατέβηκαν με τα πόδια (με χειρότερη την επιστροφή προς τα επάνω) αφού το πούλμαν τους άφησε ψηλά, αρκετά μακριά δηλαδη.
Αλλά και η κυρία που δεν ξέρω αν ανήκε στο γκρουπ του κ. Νίκου ή αν ήταν από αλλού, έδειχνε σχετικά ευσεβής και συγκρατημένη. Όταν με ρώτησε αν επιτρέπεται να καπνίσει, της απάντησα ότι ναι μεν δεν βλέπω να σέβονται το χώρο οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες εκεί -με τα μαγαζάκια που είχαν στήσει, αλλά για την ίδια –μια και θεωρητικά ήταν χώρος ιερός -σαν προαύλιο ναού, ας αποφάσιζε μόνη της τι θα κάνει! Κατανόησε τότε, ότι μάλλον δεν έπρεπε να καπνίσει.
Δεν ξέρω όμως τι θα κάνει, αν την μεθεπόμενη Κυριακή συμμετέχει με τον κ. Νίκο (τον ψάλτη της μητρόπολης της Αθήνας) στην επίσκεψη στο μοναστήρι του διαβόητου καλόγερου στην Παιανία, του γνωστού και από το πορνο-βίντεο με το τσιμπούκι του στον αλβανό εραστή του.

 

https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/805811522814862

Τα Accessories, ως όπλα προσευχής!

Ρώτησα την περασμένη Κυριακή το μεσημέρι, μια μοναχή σε ένα μοναστήρι που επισκέφτηκα στη Σαλαμίνα (άγιος Νικόλαος Λεμονι-ών, ή ελεήμονας), εκεί στο προαύλιο... Πουλούσε τα εργόχειρα της (κομποσκοίνια, κλπ) καθισμένη στο τραπεζάκι της… Τη ρώτησα λοιπόν -χαμηλόφωνα και ευγενέστατα, αν θεωρεί ότι το κομποσκοίνι είναι απαραίτητο αξεσουάρ για μια καλή προσευχή…
Εκείνη τότε εξεμάνει! Άρχισε να φωνάζει ότι δεν το δέχεται αυτό! Ότι το κομποσκοίνι είναι κάτι το ιερό, είναι όπλο, είναι μέσο σωτηρίας – μου είπε- και είναι ασέβεια να το λέω… αξεσουάρ! 

Μαζεύτηκαν τότε γύρω μας και άλλοι προσκυνητές, με απορία για το ποιο να ήταν το αντικείμενο της διαφωνίας μας.
Τους ρώτησα τότε αν είναι κακή η λέξη αξεσουάρ που είπα (που σημαίνει «εξάρτημα») και που μου ρίχτηκε γι αυτό η μοναχή, και κανένας δεν την δικαιολόγησε!
Δεν έδωσα συνέχεια! Έκανα το σταυρό μου και απομακρύνθηκα!
 
Έμενα όμως από προχθές με την απορία, τι να ήταν άραγε αυτό που την πείραξε. 
Αυτή είπε ότι είναι όπλο, εγώ το παρομοίασα με αξεσουάρ… 
Πού ήταν λοιπόν η παρεξήγηση;
Σήμερα λοιπόν που το σκεφτόμουν πάλι το περιστατικό αυτό, μου ήρθε μια ιδέα. Λέω, μήπως η μονάχη (η εξαιρετικά υπέρβαρη, και που δεν φαινόταν και ιδιαίτερα μεγάλης ευφυΐας), μήπως τη λέξη «αξεσουάρ» που σημαίνει «εξάρτημα» (όχι απαραίτητα κόσμημα, σχετικό με τη μόδα), μήπως το πέρασε ότι της είπα κάτι για… σεσουάρ; 

Για αυτό το εργαλείο (το όπλο –πιστολάκι) με το οποίο οι γυναίκες στεγνώνουν τα μαλλιά τους; Λέω, μήπως!

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Εδώ Σούρμενα: Χθες Κυριακάτικα… Πριν το χάραμα… Πριν ακόμα σβήσουν τ’ άστρα, εξεπόρτισα… Εξεκίνησα, ...και στο πρώτο μου το στέκι (στην εκκλησία, στη Φανερωμένη), την αυγούλα γύρισα!

Καλημέρα, και… (ένας διάλογος -χθες το βράδυ- ανάμεσα στην πρεσβυτέρα Μαρία, και στον μπλόγκερ Παναγιώτη.)

Χθες βράδυ...
Διάλογος, ανάμεσα στην πρεσβυτέρα Μαρία, και στον μπλόγκερ Παναγιώτη):
 
-καλησπερα Παναγιωτη πως εισαι?ολα καλα?
-Όλα καλά Μαρία μου! εσύ;
 
-καλα ειμαι...εδω στην Κρητη, αρχισε το κρυο αποτομα...εσας?
-Δεν θα έλεγα για κρύο! Το Σάββατο εδώ στην Αθήνα, ήταν μια λαμπριάτικη μέρα, ηλιόλουστη με 20 βαθμούς. Την Κυριακή είχαμε μια ελαφριά συννεφιά, με 18 βαθμούς… Σήμερα είχαμε και ήλιο και σύννεφα κατά περιόδους, και άντε το πολύ 2 βαθμούς πιο κάτω. Και ελαφρούς νοτιάδες. Όλα καλά για Δεκέμβριο. Πιο πολύ άνοιξη παρά χειμώνας είναι αυτός!
 
-ναι συμφωνω αλλα και εμας σημερα μας φοβισε με αερα κρυο καταιγιδα και πολλη βροχη!
-Την υγειά μας να έχουμε! Μπόρα είναι και θα περάσει! Είδες εγώ -γέρος άνθρωπος, πόσο μακριά βρέθηκα χθες –χειμωνιάτικα, για εκκλησιασμό; Και πόσο ψηλά ανέβηκα μετά σε μια κορυφή για καφέ; Χα!
 
-γερος?νεοτατος θες να πεις...μπορει να εισαι γερος εξωτερικα αλλα εσωτερικα εισαι παληκαρι...
-Έφηβος, πες! Χα! Είδες με πόσους τα έβαλα, το πρωινό της Κυριακής;
-ναι ειδα!!!!!!κρατα γερα!!!!!!!
-Μια μικρή βόλτα και έβγαλα δυο ρεπορτάζ! Για την «εκκλησία», και για τα «μοναστήρια», ρε….! Αφιερωμένα στους φίλους μας στο «άγιο όρος»! χα!
 
-εισαι απιστευτος και συναμα μοναδικος!!!!
-Να ειναι καλά οι άνθρωποι που με πήραν μαζί τους. Μόνος μου, δεν θα πήγαινα εκκλησία, ούτε στη γειτονιά, διότι είχα ξενυχτήσει από τη μέση μου. Στις 6 και κάτι το πρωί που μου τηλεφώνησαν για τη Σαλαμίνα, ήμουν ξύπνιος από αυτή την ολονυχτία! Αλλά εκεί, μέσα στη μάχη μετά, μου πέρασαν όλα! Χα!
 
-αρα χρειαζεται και η μαχη που και που..σωστα?
-Ναι! Για να μη σκουριάζουμε! Χα!
-το καλυτερο!η μαχη ειναι το λαδωμα στη σκουρια...
-Ρε παιδάκι μου, σε βοηθάει και ο θεός όταν προσπαθείς! Τον άχρηστο, τον δειλό, τον διαπλεκόμενο και τον συμβιβασμένο, γιατί να τον βοηθήσει ο θεός στο να αισθάνεται πιο καλά, πιο δυνατός; Ε;
-ελα ντε...ο Θεος δεν ξερουμε τι σκεφτεται...μπορει να αργει να δωσει λυση αλλα ολα τα βλεπει..
-Έτσι!

ΣΧΕΤΙΚΑ:
Χθες (7 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Κυριακή!.. (πρώτο ρεπορτάζ)
https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/805810279481653?pnref=story
 
Χθες (7 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Κυριακή!.. (ρεπορτάζ δεύτερο)
https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/805811522814862?pnref=story

Εδώ Σούρμενα: Χθες Κυριακάτικα… Πριν το χάραμα… Πριν ακόμα σβήσουν τ’ άστρα, εξεπόρτισα… Εξεκίνησα, ...και στο πρώτο μου το στέκι (στην εκκλησία, στη Φανερωμένη), την αυγούλα γύρισα!

 

Εκεί κατά τις 6 η ώρα το πρωί -χθες Κυριακή, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν η κ. Ελπίδα η γειτόνισσα. Με ειδοποίησε ότι στις 7 η ώρα θα περάσουν να με πάρουν, για να πάμε στη Φανερωμένη στη Σαλαμίνα. Οδηγός, ο σύζυγος της ο κ. Κώστας…
 
Έριξα γρήγορα - γρήγορα σε ένα σακ-βουαγιάζ τα ρούχα μου, έριξα και ένα παλτό επάνω μου -πάνω από τις πιτζάμες, για να προλάβω να μη μου φύγουν, και βγήκα στο δρόμο! Δροσούλα, με 10 βαθμούς θερμοκρασία και ελαφρά συννεφιά! Ο ουρανός πάνω από τον Υμηττό, ετοιμαζόταν να ροδίσει, και εμείς είχαμε πάρει το δρόμο μας!
 
Μόλις φτάσαμε στη Νέα Πέραμο των Μεγάρων, μετά το Μεγάλο Πεύκο, έτυχε να σαλπάρει εκείνη τη στιγμή το ferryboat. Και έτσι, σε πέντε λεπτά αργότερα είμασταν απέναντι (στο στενό), στο μοναστήρι της Φανερωμένης στη Σαλαμίνα. 
Εκεί θυμήθηκα τα παλιά μου, και σιγοντάρισα για λίγο -στους ύμνους, τις δυο καλλικέλαδες κυρίες στο ψαλτήρι…
(σχετική ανάρτηση, ΕΔΩ)
Μετά τη θ. λειτουργία, ο κ. Κώστας είπε να πάμε για καφέ σε ένα ψηλό μέρος, στην πιο ψηλή κορυφή της Σαλαμίνας, σε ένα πυκνό δάσος από πεύκα, στο μοναστήρι του αγίου Νικολάου, μετά το Αιάντειο (Μούλκι), μετά τα Κανάκια… 
Εκεί ψηλά λοιπόν (πάνω από τον όρμο της Σαλαμίνας), φτάσαμε κατά τις 11 η ώρα.
Και πέσαμε πάνω σε εκδρομείς από το γκρουπ του κ. Νίκου, που έχει το πρακτορείο του εδώ κοντά μας, στη Γλυφάδα. 
Φτάσαμε σχεδόν ταυτόχρονα! Εκείνοι βέβαια, δεν είχαν εκκλησιαστεί αφού είχαν ξεκινήσει στις 9 το πρωί από τη Γλυφάδα… Θα πήγαιναν όμως κι αυτοί- μετά, για τουριστική επίσκεψη, στη Φανερωμένη.
Οι μοναχές (δυο ή τρεις όλες κι όλες) εκεί στον άγιο Νικόλαο (πήγαν εκεί προ δυο ετών) φαίνεται ότι τον περίμεναν τον κ. Νίκο και το γκρουπ του, και είχαν ήδη στήσει στο προαύλιο, το μαγαζάκι τους…
Μια εξαιρετικά υπέρβαρη καλογριά, πουλούσε διάφορα αγιωτικά αξεσουάρ, όπως φυλαχτά και κομποσκοίνια που όλα ήταν δικά της εργόχειρα, όπως μας είπε. Την ρώτησα τι έχουν μέσα τα φυλαχτά της, και μου είπε ότι έχουν… ευχές κατά της βασκανίας! Την ρώτησα για τα κομποσκοίνια της αν ήταν πενηντάρια, και μου είπε ότι οι κόμποι που έφτιαξε, ήταν σχετικοί με προσευχές και με τον αριθμό των αγγελικών ταγμάτων! Με διαβεβαίωσε δε, ότι αν αγοράσω ένα τέτοιο κομποσκοίνι, θα έχω στη ζωή μου ένα όπλο πιο δυνατό ακόμα και από την ίδια την προσευχή!
Δίπλα σε αυτήν την πολύ χοντρή κυρία, είχε το τραπεζάκι της, μια σχετικά νέα κυρία, όχι καλογριά, που πουλούσε κάτι μπουκαλάκια με κάποιο γλυκό ποτό. Ευγενέστατη και γλυκύτατη κι αυτή, σαν το εμπόρευμα της.
Το τρίτο τραπεζάκι, το είχε ένας άγγελος… Ένα κορίτσι κάπου 20 με 22 ετών, πολύ σεμνό, που πουλούσε κάτι όμορφα βραχιόλια και διάφορα κολιέ. Τη ρώτησα –για να την δοκιμάσω, αν έχει και χάντρες για το μάτι, και τότε αυτή με ένα αγγελικό χαμόγελο μου απάντησε ότι αυτά –τα μάτια- δεν είναι πράγματα του θεού. Έμαθα δε ότι το κορίτσι αυτό ήταν μορφωμένο.

Εκείνη την ώρα, βγήκε από το δωμάτιο της, η ηγουμένη, νέα σχετικά κι αυτή (45 με 50 ετών), συνοδευόμενη από μια κοπέλα κάπου 18 ετών (συγγενής της, μάλλον), που φορούσε παντελόνια. Πλησίασα την «γερόντισσα», και της έδωσα συγχαρητήρια για τον ανθόκηπο του μοναστηρίου (γλάστρες με όμορφα λουλούδια), και αυτό της άρεσε! Δεν μου είπε να μη κρίνω! Όταν όμως πάνω στη συζήτηση, της είπα ευγενέστατα να κατηχήσει την κοπέλα να μη φορά παντελόνια, εκείνη εξαγριώθηκε! Τότε μου είπε, ότι καλά κάνει το κορίτσι, και ότι δεν πρέπει να λέω πολλά λόγια και να κρίνω, και εδίωξε αμέσως από κοντά μας την κοπέλα, για να μην ακούει την αντίθετη αυτή άποψη μου. «Φύγε – φύγε, Δήμητρα!» της φώναξε οργισμένη, η ηγουμένη…
Στο μεταξύ, ήρθαν και τα καφεδάκια, και όλοι ηρεμίσαμε…
 
Τότε, καθισμένος σε ένα παγκάκι εκεί στο προαύλιο, πρόσεξα ότι ο ταξιδιωτικός πράκτορας που σας έλεγα, ο κ. Νίκος, είχε πολλές αγάπες με αυτήν την ηγουμένη. Κάποιο ζευγάρι από το γκρουπ του -που καθόταν δίπλα μου (από τη Γλυφάδα, όλοι αυτοί), μου είπε ότι ο κ. Νίκος είναι και ψάλτης στη μητρόπολη στη Αθήνα, στον άγιο Διονύσιο, και ότι μόνο σε τέτοιες ψυχωφελείς εκδρομές, τους πηγαίνει.
Μετά, ήρθε και ο κ. Νίκος στην παρέα, του συστήθηκα, και του είπα ότι ενδιαφέρομαι να σώσω και εγώ την ψύχη μου μέσα από τέτοιες εκδρομές, και τον ρώτησα σχετικά με το πρόγραμμα του, για το  πότε και το πού θα είναι η επόμενη εξόρμηση του…
Έμεινα δε έκπληκτος, όταν μου είπε ότι την μεθεπόμενη Κυριακή -που θα είναι η επόμενη εκδρομή τους, θα πάνε για παράκληση -που θα την ακολουθήσει και ένα πλούσιο δείπνο, στο μοναστήρι του γέροντα Ποιμένα (Νικολάου Ταλάντζη), στη Παιανία (μονή μυρελαίου Υμηττού), που είναι καλό μοναστήρι –μου είπε (σ.σ. εκεί μέσα έχει φτιάξει και τον τάφο της η Χρονοπούλου), αν και παλαιοημερολογίτικο! 
[Σημειωτέον ότι η μονή των Αγίων Πάντων, στα Σελήνια της Σαλαμίνας, είναι μετόχι της μονής Μυρελαίου.]
 
Του είπα ότι τον ξέρω αυτόν το κουλοχέρη παπά, ότι τον είχα δει στην τηλεόραση να χαριεντίζεται με την (γηραιά πια) θεατρίνα κ. Μαίρη Χρονοπούλου, και ότι στην τηλεοπτική εκπομπή «κάτι ψήνεται» που συμμετείχε, έγινε διάσημος για το ότι τραγουδούσε -εκεί στο μοναστήρι του –με αδελφίστικη φωνή, το «Αν είναι να κολαστώ, θέλω μόνο μαζί σου!». 
Του είπα ότι έχω δει και το σχετικό ψυχωφελές βίντεο, με τον ηγούμενο να έχει στο κρεβάτι του έναν γυμνό αλβανό, και να του ασκεί (ο καλόγερος) κανονικό… πεοθηλασμό!
 
Ο κ. Νίκος μου απάντησε ότι δεν μασάει, ότι δεν πιστεύει πως είναι αληθινά τέτοια βίντεο, και ότι τελικά θα την κάνει την εκδρομή εκεί!
Μετά, ο κ. Κώστας και η κ. Ελπίδα, με πήραν από εκεί, και η παρέα μου αποχώρησε από το μοναστήρι, και πήραμε το δρόμο του γυρισμού!
Συμπέρασμα:
Μάλλον δεν θα τον ξαναδώ τον κ. Νίκο από τη Γλυφάδα… Έτσι, σίγουρα θα χάσω και τις ψυχωφελείς αυτές εκδρομές που διοργανώνει!

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Τα Accessories, ως όπλα προσευχής! 

Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Μούλτος: Μήπως φωνάζει ότι είναι βασιλικός, ο άνθρωπος;

Τον είχαμε γνωρίσει σαν «Αναγνώστης Παναγιώτης Μούλτος», στο facebook εδώ και τρία χρόνια, και δεν μας είχε κάνει καλή εντύπωση. Μετά το άλλαξε σε «πατήρ Παναγιώτης Μούλτος». 

Τώρα, βλέπουμε ότι έχει άλλο προφίλ, αυτό με το όνομα «πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Μούλτος». 
Μάθαμε δε, ότι υπηρετεί στην εκκλησία της αγίας Βαρβάρας στα Παλούκια της Σαλαμίνας.
 
Σήμερα το πρωί, τον βρήκαμε να ιερουργεί στην εκκλησία του μοναστηριού της Φανερωμένης στη Σαλαμίνα. 
«Πάτερ άγιε ευλόγησον» του έψαλαν οι δυο κυρίες από το ψαλτήρι, και εκείνος προσευχόμενος στην εικόνα του Χριστού, μνημόνευσε και τους… βασιλείς!
 
Μετά, είπε ότι δεν θα μας κουράσει, αλλά θα μας πει δυο λόγια μόνο, πάνω στο Ευαγγέλιο της ημέρας -σαν κήρυγμα! Στο οποίο κήρυγμα έβριζε με πάθος τους τακτικά εκκλησιαζόμενους χριστιανούς, ως υποκριτές! Διότι λέει «η σωτηρία της ψυχής» –κατά το τραγούδι- «είναι πολύ μεγάλο πράγμα»… Και αυτό –είπε- θέλει πολύ αίμα –θέλει πολύ μεγάλη προσπάθεια για να επιτευχτεί… 
Και δεν επιτυγχάνεται αυτό –είπε- επειδή κάποιοι εκκλησιάζονται και νομίζουν ότι έχουν κάνει κάτι το σπουδαίο, κάτι που τους κάνει καλύτερους από αυτούς που δεν εκκλησιάζονται. 

Είναι υποκριτές, είπε! Νομίζουν –είπε- ότι είναι καλοί χριστιανοί, αλλά το ερώτημα είναι αν είναι καν χριστιανοί, αφού στο όνομα του Χριστού, έχουν γίνει τα χειροτέρα εγκλήματα, είπε!
 
Και μετά, έπλεξε το εγκώμιο του ιερέα του Παλατιού, του μακαρίτη Ιερώνυμου Κοτσώνη από την Τήνο, που έγινε και αρχιεπίσκοπος της χούντας των απριλιανών συνταγματαρχών!
 
Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Μούλτος: Μήπως φωνάζει ότι είναι βασιλικός, ο άνθρωπος;
 
Εντύπωση πάντως προκάλεσε ο σβέρκος του, ο κουρεμένος μέχρι επάνω με την ψιλή κουρευτική μηχανή, και ο μεγάλος σταυρός –αυτός των αρχιμανδριτών- που φορούσε σήμερα στη θ. λειτουργία!
Εντύπωση ακόμα προκάλεσε το ότι κοινωνούσε και γυναίκες με παντελόνια… Πού; Στο σοβαρό αυτό μοναστήρι, που κατάντησε τουριστικό αξιοθέατο κι αυτό, δυστυχώς!
Με εκκλησίασμα, στα… «αυστηρά» πλαίσια -καλού χριστιανού, του συγκεκριμένου ιερέα!

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Εδώ Σούρμενα: Χθες Κυριακάτικα… Πριν το χάραμα… Πριν ακόμα σβήσουν τ’ άστρα, εξεπόρτισα… Εξεκίνησα, ...και στο πρώτο μου το στέκι (στην εκκλησία, στη Φανερωμένη), την αυγούλα γύρισα!

Αλλά αυτή η μούχλα, αυτή η μαυρίλα (αυτή η μη εικόνα –αλλά κάρβουνο) είναι εκείνο ακριβώς το στοιχείο που την κάνει (σαν από μαύρη μαγεία) …«πραγματικό θησαυρό για το νησί της Σαλαμίνας και για την Ορθοδοξία»! Για τα παγκάρια, δηλαδή!

Αλλά αυτή η μούχλα, αυτή η μαυρίλα (αυτή η μη εικόνα –αλλά κάρβουνο) είναι εκείνο ακριβώς το στοιχείο που την κάνει (σαν από μαύρη μαγεία) …«πραγματικό θησαυρό για το νησί της Σαλαμίνας και για την Ορθοδοξία»! 
Για τα παγκάρια, δηλαδή!

Διαβάζω:
monastiria.gr
2 hrs ago
Αρκετά μοναστήρια της Παναγίας πανηγυρίζουν το ερχόμενο Σάββατο, στην Απόδοση της Κοίμησης της Υπεραγίας Θεοτόκου (23 Αυγούστου). Ένα απ' αυτά είναι και η Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Σαλαμίνας.
Η Ιερά Μονή Φανερωμένης Σαλαμίνας βρίσκεται στα βόρεια παράλια του νησιού απέναντι από το Μεγάλο Πεύκο (σημ. Νέα Πέραμος) των Μεγάρων. Ιδρύθηκε το 17ο αιώνα από το Λάμπρο Κανέλλο, μετέπειτα Όσιο Λαυρέντιο.
Όπως μαθαίνω λοιπόν…
Σκάβοντας ο όσιος στα ερείπια παλαιότερης μονής του 13ου αιώνα, στον τόπο που του υπέδειξε η Παναγία, βρήκε τη θαυματουργό εικόνα της, μαυρισμένη μεν από την υγρασία, πραγματικό όμως θησαυρό για το νησί και την Ορθοδοξία.
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Δηλαδη ήταν μια θαμμένη «θαυματουργός» εικόνα της Παναγίας, και γι αυτό η Παναγία –αφού αυτήν την εικόνα είχε για εργαλείο για να κάνει θαύματα, έβαλε τον Κανέλλο να σκάψει και να τη βρει!
Αναρίθμητα είναι τα παρόμοια περιστατικά, τεχνάσματα προφανώς για να βαφτίσουν μια εικόνα θαυματουργή –αφού εμφανίστηκε θαυματουργικά τάχα, και για να έχει έτσι μεγάλη πελατεία το προσκύνημα της!.. 
Και ήταν  τόσο θαυματουργή αυτή η εικόνα που έκατσε και την είχε σαπίσει η υγρασία! 
Αλλά αυτή η μούχλα, αυτή η μαυρίλα (αυτή η μη εικόνα –αλλά κάρβουνο) είναι εκείνο ακριβώς το στοιχείο που την κάνει (σαν από μαύρη μαγεία) …«πραγματικό θησαυρό για το νησί της Σαλαμίνας και για την Ορθοδοξία»! 
Για τα παγκάρια, δηλαδή!

Διαβάζω ακόμα:
«Η εικόνα της Θεοτόκου ονομάσθηκε Φανερωμένη, διότι ακριβώς φανερώθηκε στον Όσιο. Το ίδιο όνομα έλαβε και η Μονή την οποία ανοικοδόμησε το 1682 μ.Χ. ο Όσιος, ο οποίος έγινε μοναχός και έπειτα χαρισματικός ηγούμενός της με το όνομα Λαυρέντιος.»
http://www.monastiria.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=396&lang=el

 

ΣΧΕΤΙΚΟ: