Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Παιδί του Καντιώτη κι εγώ... Με χειροτόνησε και Αναγνώστη... Το ότι ήμουν αριστούχος στη Σιβιτανίδειο... Ιεραπόστολος και Κατηχητής... Ήμουν τεχνικός, και ό,τι έκανα το έκανα αγνά και χωρίς καμιά υστεροβουλία! Δεν πήγαινα για παπάς εγώ!.. Με την Χοχτίφ, στο νέο μας αεροδρόμιο. Καμιά σχέση και εδώ με παπάδες και με δεσποτάδες.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...
Panagiotis Michalopoulos
13 Ιουνίου 2015
2 ΣΧΟΛΙΑ:
Σχολιαστής του μπλογκ μου, μου είπε...
ΕΣΥ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ,
ΣΧΕΔΟΝ ΙΕΡΕΑΣ ΑΦΟΥ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΘΗΚΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ,
ΑΡΙΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΣΙΒΙΤΑΝΕΙΔΙΟΥ,
ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΑΕΡΟΟΔΡΟΜΙΟΥ " ΕΛ. βΕΝΙΖΕΛΟΣ ",
ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ,
ΤΕΛΙΚΑ, ΓΙΑΤΙ ΒΓΑΖΕΙΣ ΤΟΣΟΝ ΘΥΜΟ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ;
ΦΙΛΙΚΑ
ΘΩΜΑΣ

(13 Ιουνίου 2015 - 3:46 μ.μ.)

Ο Blogger P. MICHALOPOULOS είπε...
Ποιος Θωμάς; 

Ο παλιός μου φίλος –λαϊκός τότε, ο Θωμάς Βουλδής, ο πρωτοσύγκελος μετά του Καντιώτη, και νυν μητροπολίτης Φλώρινας;
Παιδί του Καντιώτη κι εγώ, άλλα δεν επωφελήθηκα ποτέ από αυτήν τη σχέση! 

Δεν τον έγλυψα εγώ για να κερδίσω την ευμένεια του όπως έκαναν πολλοί άλλοι, αλλά τα έχωνα και σε αυτόν -από τότε που ήμουν στην αδελφότητα (μετά τη θητεία μου στο πολεμικό ναυτικό) τότε που κρατούσα το βιβλιοπωλείο του «Σταυρού».
Είδατε λοιπόν; Με χειροτόνησε και Αναγνώστη (σεβασμιότατος μετά ο πατήρ Αυγουστίνος), αλλά και πάλι δεν εντάχτηκα στην κίνηση σαν φανατικός οργανωσιακός χριστιανός! Διατηρούσα πάντα την προσωπικότητα μου στο ακέραιο!
Το ότι ήμουν αριστούχος (του βαθμου 20) στη Σιβιτανίδειο, (πρώτο βραβειο και στα τέσσερα χρόνια, υποτροφία ΙΚΥ, κλπ) μου έδινε τη χαρά να κάνω ιεραποστολή και ανάμεσα στους συμμαθητές μου! Μου έδινα φτερά για να κάνω και κατηχητικό εκείνη την εποχή, ενώ παράλληλα εργαζόμουν στα ναυπηγεία του Νιάρχου στον Σκαραμαγκά!

Ήμουν τεχνικός, και ό,τι έκανα το έκανα αγνά και χωρίς καμιά υστεροβουλία! Δεν πήγαινα για παπάς εγώ!
Πράγματι ένα από τα μεγάλα έργα στα οποία συμμετείχα σαν σχεδιαστής με πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, ήταν και αυτό που λέτε, με την Χοχτίφ, στο νέο μας αεροδρόμιο. Καμιά σχέση και εδώ με παπάδες και με δεσποτάδες. Εκείνοι τη δική τους δουλειά και εγώ τη δική μου, οικογενειάρχης πια τότε!
Σε όλη μου δε τη διαδρομή, από έφηβος, νεαρός μετά, ώριμος στη συνέχεια, και ηλικιωμένος πια, ήμουν και είμαι ο ίδιος!
Γνώρισα τον Καντιώτη από τη «Σπίθα» του, έφηβος ακόμα τότε και σπουδαστής τεχνικής σχόλης στη Σαλαμίνα. Είδα εκεί στα κείμενα του, ότι ένας άνθρωπος της Εκκλησίας, δεν χαριζόταν στους κακούς κληρικούς.
Τον ακολούθησα νέος μετά στα εκκλησιαστικά συλλαλητήρια στην Αθήνα, και τον άκουσα να κραυγάζει μέσα στο κατάμεστο από λαό θέατρο «Ακροπόλ» εκείνο το «έξω οι πούστηδες παπάδες από την Εκκλησία», που το επανέλαβε μάλιστα και τρεις φορές!
Εσείς, τι δεν καταλαβαίνετε;

- ΕΞΩ ΟΙ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: