Όλα αυτά βέβαια, είναι θεολογούμενα… Και όχι απαραίτητα πάντα, και, ζωγραφούμενα… Όπως δηλαδή κακώς συνηθίζεται με όλα αυτά τα είδωλα, με τις αιρετικές εικόνες, σαν αυτές (της αγίας τριάδας τάχα) που κατακλύζουν τους ορθόδοξους εκκλησιαστικούς χώρους, τους ναούς μας και τα μοναστήρια μας.

Η Ορθόδοξη απεικόνιση...
Η "φιλοξενία του Αβραάμ".
Προτύπωση του τριαδικού Θεού στην Παλαιά Διαθήκη,

με τη μορφή τριών αγγέλων.

Ρωσική εικόνα του Αντρέι Ρουμπλιώφ.

Λοιπόν, ανακεφαλαιώνουμε:
Ένας Θεός, τρία Πρόσωπα (υποστάσεις), μια ουσία (φύση)… 
Τριάδα ομοούσια και αχώριστη, και σε αγαστή συνεργασία με τον δεσμό της Αγάπης ανάμεσα στα τρία αυτά Πρόσωπα: 
Ο Πατέρας, κάνει τα πάντα με συνεργό τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα!
Είναι δε εκπληκτικό, και το ότι…
Αν και το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα (την «πηγή» να πούμε), σε εμάς το στέλνει ο Χριστός (της πηγής το «αυλάκι», κατά κάποιον τρόπο) μέσω του Πατέρα… 
Μας στέλνει τον Παράκλητο (το «νερό» της «πηγής»), το Πνεύμα της Αληθείας!
Διαβάζω:
Ἡ Ἁγία Γραφή, ὅπως εἴδαμε, μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι ὁ Πατήρ γεννᾶ τόν Υἱό καί ἐπίσης μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι καί τό ἅγιο Πνεῦμα ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα ἀναφέροντας: «Ὅταν δέ ἔλθῃ ὁ Παράκλητος ὅν ἐγώ πέμψω ὑμῖν παρά τοῦ πατρός, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὅ παρά τοῦ πατρός ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περί ἐμοῦ». Ἰω. 15, 26.
Συμπέρασμα:
Όλα αυτά βέβαια, είναι θεολογούμενα… Και όχι απαραίτητα πάντα, και,  ζωγραφούμενα… Όπως δηλαδή κακώς συνηθίζεται με όλα αυτά τα είδωλα, με τις αιρετικές εικόνες, σαν αυτές (της αγίας τριάδας τάχα) που κατακλύζουν τους ορθόδοξους εκκλησιαστικούς χώρους, τους ναούς μας και τα μοναστήρια μας.
Αιρετικές απεικονίσεις της Αγίας Τριάδας σε εκκλησιαστικούς χώρους. 

Απεικόνιση της Αγίας Τριάδας στη «Θεία Λειτουργία», 
Μιχαήλ Δαμασκηνού (16ος αι.). 
(Μουσείο Ιερών Εικόνων και Κειμηλίων Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης)

Η Αγία Τριάς, Ναός Αγίου Γεωργίου, Πρίγκηπος, Πριγκιπονήσια.

Παράσταση της Αγίας Τριάδος,

στην οροφή της Μονής Βατοπεδίου του Αγίου Όρους.

Απεικόνιση της Αγίας Τριάδας 

στην κορυφή της εικόνας «Μέγας ει Κύριε», 

έργο του 1770, του Ιωάννη Κορνάρου. 

(Μονή Τοπλού, Σητεία, Κρήτη).