Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

1. Διαβάζω: «Ο Χριστός, το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να "σεργιανίσουν" στη γη. Ωστόσο, το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής οι ψυχές πρέπει να επιστρέψουν στις θέσεις τους στον ουρανό και μάλιστα χορτάτες, από τα κόλλυβα των παπαδικών μνημοσύνων –τα διαβασμένα, που έχουν φάει!» 2. Σχολιάζω: Και μετά, φοβόμαστε μήπως και οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες μας επηρεάσουν τόσο αρνητικά, ώστε να μας χαλάσουν τη θρησκεία, την κουλτούρα, τον πολιτισμό μας! Μα, πόσο πιο χαμηλά θα μπορούσαμε άλλο να πέσουμε, τόσο στον πάτο που ήδη είμαστε με αυτά τα «ορθόδοξα» παραμύθια που πιστεύουμε; Ώστε λοιπόν οι ψυχές το Πάσχα έρχονται στη γη (από τον ουρανό ή από τον Άδη;), σαν… καλικάντζαροι; Και τριγυρνούν για να βρουν για να φάνε… Όχι βέβαια κουραμπιέδες, όπως αυτοί της πρωτοχρονιάς που βγαίνουν από κάτω από τη γη, αλλά… κόλλυβα; Χα!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Η Maria Dimitriou κοινοποίησε στη Δημόσια ομάδα ΠΑΣΧΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ένα σύνδεσμο.
3 ώρες πριν

Ψυχοσάββατο: Τι συμβολίζουν τα Χρυσά Κόλλυβα;
Ιούνιος 2, 2017
 

Αύριο, εννέα μέρες μετά την Ανάληψη του Χριστού, η Εκκλησία μνημονεύει όλους τούς κεκοιμημένους από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Το Ψυχοσάββατο αυτό, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, φτιάχνουν τα χρυσά κόλλυβα.
planetnews.gr

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 

Διαβάζω:
«Η λαϊκή παράδοση, αλλά και οι θρύλοι, αναφέρουν σε σχέση με τα χρυσά κόλλυβα ότι ο Χριστός το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να “σεργιανίσουν” στη γη».
Διαβάζω:
«Όποια ψυχή δεν έχει κόλλυβο, είτε γιατί την ξέχασαν οι συγγενείς, είτε γιατί δεν έχει κανέναν να την θυμηθεί, οι άλλες ψυχές της δίνουν να “φάει” από το δικό τους για να μην επιστρέψει “ξερή” όπως λένε σε κάποια μέρη της Ελλάδας, δηλαδή πεινασμένη.»
Σχολιάζω:
Και μετά, φοβόμαστε μήπως και οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες, μας επηρεάσουν τόσο αρνητικά, ώστε να μας χαλάσουν τη θρησκεία, την κουλτούρα, τον πολιτισμό μας!
Μα, πόσο πιο χαμηλά θα μπορούσαμε άλλο να πέσουμε, τόσο στον πάτο που ήδη είμαστε με αυτά τα «ορθόδοξα» παραμύθια που πιστεύουμε;
Ώστε λοιπόν οι ψυχές το Πάσχα έρχονται στη γη (από τον ουρανό ή από τον Άδη;), σαν… καλικάντζαροι; Και τριγυρνούν για να βρουν για να φάνε;
Όχι βέβαια κουραμπιέδες, όπως αυτοί της πρωτοχρονιάς -που βγαίνουν από κάτω από τη γη, αλλά… κόλλυβα; Χα!

https://www.facebook.com/groups/445115879162651/permalink/477062875967951/ 
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη δημοσίευση της Ευτυχία Ψαλιδακη.
3 Ιουνίου 2017 - Μήν ξεχάσω??

Ψυχοσάββατο: Τι συμβολίζουν τα Χρυσά Κόλλυβα;
Εννέα μέρες μετά την Ανάληψη του Χριστού, η Εκκλησία μνημονεύει όλους τούς κεκοιμημένους από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Το Ψυχοσάββατο αυτό, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, φτιάχνουν τα χρυσά κόλλυβα.
Η λαϊκή παράδοση, αλλά και οι θρύλοι, αναφέρουν σε σχέση με τα χρυσά κόλλυβα ότι  ο Χριστός το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να «σεργιανίσουν» στη γη. 

Ωστόσο, το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής οι ψυχές πρέπει να επιστρέψουν στις θέσεις τους στον ουρανό και μάλιστα χορτάτες! 
Οι συγγενείς την παραμονή του Σαββάτου, δηλαδή το πρωί της  Παρασκευής, φτιάχνουν τα κόλλυβα τα οποία πηγαίνουν στην εκκλησία το απόγευμα να τα διαβάσει ο ιερέας, ώστε οι ψυχές των νεκρών τους να «φάνε» και να επιστρέψουν στον ουρανό χορτασμένες από το συχώριο που θα τους δίνει ο κόσμος («Θεός σχωρές τον») στο μοίρασμα.
Εκείνη τη στιγμή, οι ψυχές έχουν συγκεντρωθεί και η μια ρωτάει την άλλη: «εσύ έχεις κόλλυβο να φας;». Όποια ψυχή δεν έχει κόλλυβο, είτε γιατί την ξέχασαν οι συγγενείς, είτε γιατί δεν έχει κανέναν να την θυμηθεί, οι άλλες ψυχές της δίνουν να «φάει» από το δικό τους για να μην επιστρέψει «ξερή» όπως λένε σε κάποια μέρη της Ελλάδας, δηλαδή πεινασμένη. Η λαϊκή παράδοση που θέλει η μια ψυχή μοιράζεται το κόλλυβο της με την άλλη, έχει τη βάση της στη γενική σημασία που δίνει η Εκκλησία σχετικά με τα κόλλυβα της Πεντηκοστής όπου μνημονεύονται όλοι οι νεκροί, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν είχαν την ευκαιρία να τύχουν της ωφελείας των μνημοσύνων.
Σε κάθε παράδοση τα κόλλυβα είναι μέρος της της θρησκείας μας.
Τα υλικά πρέπει να είναι 9 γιατί 9 είναι τα τάγματα των αγγέλων, ενώ το κάθε υλικό έχει το δικό του συμβολισμό.
1. Σιτάρι: οι νεκροί (το γήινο στοιχείο)
2. Ζάχαρη: η γλυκύτητα του Παραδείσου
3. Σταφίδες: η Άμπελος (ο Χριστός)
4. Μαϊντανός: η ανάπαυση «εν τόπω χλοερώ»
5. Φρυγανιά τριμμένη ή σουσάμι: το χώμα («..ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει..»)
6. Ρόδι: τα ελέη του Παραδείσου, η λαμπρότητα
7. Κανέλλα: η ευωδία, τα αρώματα («..αρώμασι εν μνήματι κηδεύσας απέθετο..», «..μύραναν τον τάφο αι μυροφόροι μύρα..»)
8. Αμύγδαλα: η ευγονία, η ζωή που διαιωνίζεται με τους απογόνους (αντί για αμύγδαλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν καρύδια)
9. Κουφέτα (ασημένια και λευκά): τα οστά που μένουν αναλλοίωτα καθώς το σώμα φθείρεται.
Μουλιάζουμε το σιτάρι σε νερό από βραδύς και αφού το σουρώσουμε, το καθαρίζουμε από τις φλούδες που απέβαλε. Κατόπιν το βράζουμε ανάλογα πόσο μαλακό το θέλουμε. Σε κανονική κατσαρόλα ένα καλό βράσιμο διαρκεί 2-3 ώρες, ενώ σε χύτρα περίπου 1 ώρα. Όταν βράσει, το ραντίζουμε με δροσερό νερό λέγοντας «δροσιά και έλεος να έχουν οι ψυχές των….» λέγοντας τα ονόματα των νεκρών που θέλουμε να μνημονεύσουμε και το απλώνουμε πάνω σε πετσέτα βαμβακερή για να στεγνώσει. Το ανακατεύουμε με τις σταφίδες, τον ψιλοκομμένο μαϊντανό, το ρόδι, την κανέλα, τα αμύγδαλα και το στρώνουμε στην πιατέλα. Πάνω από το σιτάρι βάζουμε μια στρώση με τη θρυμματισμένη φρυγανιά ή το σουσάμι και στο τέλος την στρώση από ζάχαρη. Με ένα καθαρό χαρτί πιέζουμε την επιφάνεια να γίνει ίσια. Στο τέλος με τα κουφέτα σχηματίζουμε το σχήμα του σταυρού και διάφορα σχέδια, ανάλογα με την πείρα και την φαντασία που έχει η κάθε νοικοκυρά ώστε να το στολίσει.
Και κάτι ιδιαίτερο, το οποίοι οι γιαγιάδες τονίζουν με μεγάλη ευλάβεια:
1. Όση ώρα ετοιμάζουμε τα κόλλυβα πρέπει να είναι αναμμένο το καντήλι και το θυμιατό.
2. Το νερό με το οποίο βράζουμε και ξεπλένουμε το σιτάρι, ΔΕΝ το χύνουμε στο νεροχύτη ώστε να καταλήξει μαζί με τα βρώμικα νερά στις αποχετεύσεις. Το ρίχνουμε ή στην θάλασσα ή στο χώμα.
 
ΠΗΓΗ: dogma
https://mwsaiko.blogspot.gr/2017/06/blog-post_58.html

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016 

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΧΡΥΣΑ ΚΟΛΛΥΒΑ!

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κατά τα πρωτοχριστιανικά χρόνια και μέχρι τον 4ο αι. η Ανάληψη γιορταζόταν μετά την Πεντηκοστή.

ΙΚ

P. MICHALOPOULOS είπε...

Διαβάζω:
«Είναι καλό για σας να φύγω», τους είχε πει ο Ιησούς. «Πρέπει να φύγω για να λάβετε το Άγιο Πνεύμα».
Με την Πεντηκοστή, το Άγιο Πνεύμα έρχεται στους αποστόλους και ενοικεί πλέον μέσα στην Εκκλησία. Οι μαθητές δεν είναι ομάδα οπαδών, είναι Εκκλησία, σώμα Χριστού, λαός του θεού. Το Άγιο Πνεύμα συνδέει την Εκκλησία με τον Χριστό και με τον θεό Πατέρα.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Διαβάζω:
Την Κυριακή της Πεντηκοστής γιορτάζεται η εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος στους μαθητές του Χριστού, πενήντα μέρες μετά την Ανάστασή Του και δέκα μέρες μετά την Ανάληψή Του (Πράξεις β’ 1-41).
Σε ανάμνηση του γεγονότος αυτού, κάθε χρόνο, οι Χριστιανοί γιορτάζουν με ιδιαίτερη λαμπρότητα την εορτή της Πεντηκοστής και αυτό διότι θεολογικά η ημέρα αυτή αποτελεί τη γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, καθώς τότε φανερώθηκαν, μέσω του Αγίου Πνεύματος, «τα περί βασιλείας του Θεού» στους μαθητές του Ιησού (Πράξεις 1,3).

P. MICHALOPOULOS είπε...

Διαβάζω:
Η γιορτή του Αγίου Πνεύματος πέφτει πάντα μια μέρα μετά την Κυριακή της Πεντηκοστής, δηλαδή πάντοτε ημέρα Δευτέρα, ακριβώς 50 μέρες μετά την Κυριακή του Πάσχα.

Ανώνυμος είπε...

Η Πεντηκοστή εορταζόταν το πρωί της Κυριακής και το απόγευμα εορταζόταν η Ανάληψη του Κυρίου.
Άρθρο: Ιστορικά στοιχεία για την εορτή της Πεντηκοστής στους πρωτοχριστιανικούς αιώνες.
Ιστοσελίδα: fdathanasiou.wordpress.com

IK

P. MICHALOPOULOS είπε...

Ευχαριστώ θερμά φίλτατε, και, για τα νέα στοιχεία.
Χρόνια πολλά!

ΥΓ
Με μεγάλη μου χαρά σας ξαναβλέπω! Μας λείψατε!
Καλή νέα συνέχεια να έχουμε!
Να είστε πάντα καλά!