Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Πού είναι λοιπόν όλοι αυτοί οι αγράμματοι που έρχονται συνέχεια και μας τα πρήζουν, και μας λένε σε αέναη επανάληψη, το γνωστό τους το τροπάριο, αυτό που λέει: «μην κρίνετε για να μην κριθείτε»;

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ο Αθανάσιος Κούζογλου...

Στις 2 Δεκεμβρίου - 4:28 π.μ.
κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016
Τι σημαίνει η ελληνική γλώσσα λίγοι από μας το γνωρίζουν..  
Πηγή:
ieraellas-kinimaethnikon.blogspot.gr
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 

Διαβάζω:
Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.
Η λέξη «συγκεκριμένος», για παράδειγμα, δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). 

Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.
Panagiotis Michalopoulos 

Σχολιάζω:
Επομένως, ο κάθε «συγκεκριμένος» άνθρωπος για εμάς, είναι αυτός που τον ξέρουμε, αυτός που δεν μας είναι κάτι το αφηρημένο και φανταστικό, αλλά μας είναι υπαρκτός και γνωστός… Είναι αυτός, που ετυμολογικά «έχει κριθεί», που τον έχουμε κρίνει, που τον έχουμε αξιολογήσει δηλαδή…
Και που επομένως, μπορούμε να τον θεωρούμε είτε φίλο, αν είναι θετική η κρίση μας… Ή εχθρό, αν είναι αρνητική, ή ουδέτερο αν μας είναι τελείως αδιάφορος… Μετά τη σχετική κρίση μας, πάντα!
Πού είναι λοιπόν όλοι αυτοί οι αγράμματοι που έρχονται συνέχεια και μας τα πρήζουν, και μας λένε σε αέναη επανάληψη, το γνωστό τους το τροπάριο, αυτό που λέει: «μην κρίνετε για να μην κριθείτε»;
Δεν ξέρω αν είναι χριστιανοί, που μάλλον δεν θα είναι και τόσο πιστοί στο είδος, αλλά σίγουρα αποκλείεται να είναι Έλληνες, ή γνώστες της ελληνικής γλώσσης ούτε και στο ελάχιστο! Χα!
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1600799920227684&id=100008930737817

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΚΡΙΝΩ – ΚΡΙΣΗ

ΚΡΙΝΩ

1/ νομίζω, θεωρώ, φρονώ
2/ σχηματίζω γνώμη
3/ βγάζω δικαστική απόφαση, αποφαίνομαι
4/ επιδρώ αποφασιστικά
5/ επιπλήττω, κατακρίνω («μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε»).
6/ διατυπώνω γνώμη
7/ βασανίζω, παιδεύω, συζητώ
8/ δικάζω, ανακρίνω («κρίναι ζώντας και νεκρούς»)
9/ προτιμώ, προκρίνω
10/ ερμηνεύω, εξηγώ
11/ χωρίζω, ξεδιαλέγω, διακρίνω
12/ εκλέγω, διαλέγω

ΚΡΙΣΗ

1/ νοητική ενέργεια διαμόρφωσης γνώμης ή απόφασης
2/ ικανότητα διάκρισης σχέσεων μεταξύ εννοιών
3/ διαφορά, φιλονικία
4/ δίκη
5/ δικαστική απόφαση («και αφήκατε τα βαρύτερα του νόμου, την κρίσιν και τον έλεον»)
6/ κρίσιμη φάση
7/ διαδικασία εκλογής στο αξίωμα
8/ Δευτέρα παρουσία («η ημέρα της κρίσεως»)
9/ παροξυσμός χρόνιας πάθησης
10/ έντονη εκδήλωση συναισθήματος
11/ στιγμή μεγάλης δυσχέρειας
12/ ορθοφροσύνη, σύνεση
13/ βάσανος, τιμωρία
14/ εκδίκηση, ικανοποίηση
15/ δικαιοσύνη
16/ εκλογή
17/ καταδίκη
18/ εντολή
19/ αποτέλεσμα υπόθεσης
20/ ερμηνεία ονείρων
21/ συναγωνισμός
22/ απόφαση («και κριμάτων Σου αβύσσους»)

ΚΡΙΝΩ ΣΤΗΝ Κ.Δ.

1/ «Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε» (Ματθ. 7. 2) = μη κατακρίνετε, για να μη κατακριθείτε.

2/ «τι δε και αφ’ εαυτών ου κρίνετε το δίκαιον» (Λουκ. 12. 57) = γιατί δεν κρίνετε (=ξεχωρίζετε) μόνοι σας ποιο είναι το σωστό;

3/ «ο πιστεύων εις αυτόν ου κρίνεται, ο δε μη πιστεύων ήδη κέκριται» (Ιω. 3. 18) = εκείνος που πιστεύει εις αυτόν, δεν καταδικάζεται, εκείνος, που δεν πιστεύει, ήδη έχει καταδικαστεί.

4/ «μη κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε» (Ιω. 7. 24) = μη κρίνετε (= σχηματίζετε γνώμη) επιφανειακά, αλλά με σωστά κριτήρια.

5/ «ότι ο άρχων του κόσμου τούτου κέκριται» (Ιω. 16. 11) = διότι ο άρχων του κόσμου τούτου έχει καταδικαστεί.

6/ «διο εγώ κρίνω μη παρενοχλείν τοις από των εθνών επιστρέφουσιν επί τον Θεόν» (Πράξ. 15. 19) = δια τούτο έχω τη γνώμη να μη φέρουμε δυσκολίες σ’ εκείνους από τους εθνικούς που επιστρέφουν εις τον Θεόν.

7/ «Διό αναπολόγητος ει, ω άνθρωπε πας ο κρίνων. Εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον, σεαυτόν κατακρίνεις, τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων» (Ρωμ. 2. 1) = αλλά κι εσύ, άνθρωπέ μου, που κατακρίνεις τον άλλον, δεν είσαι λιγότερο ένοχος, γιατί κρίνοντας τον άλλον, καταδικάζεις τον ίδιο τον εαυτό σου, αφού κι εσύ ο κριτής τα ίδια κάνεις.

8/ «Μηκέτι ουν αλλήλους κρίνωμεν, αλλά τούτο κρίνατε μάλλον, το μη τιθέναι πρόσκομμα τω αδελφώ ή σκάνδαλον» (Ρωμ. 14. 13) = ας μη κρίνωμεν λοιπόν πλέον ο ένας τον άλλον, αλλά τούτο μάλλον αποφασίσατε: το να μη βάζετε εις τον αδελφόν πρόσκομμα που θα κλονίσει την πίστη του.

9/ «τι γαρ και τους έξω κρίνειν; Ουχί τους έσω υμείς κρίνετε; τους δε έξω ο Θεός κρίνει. και εξαιρείτε το πονηρόν εξ υμών αυτών» (Κορ. Α΄ 5. 12-13) = διότι ποιάν αρμοδιότητα έχω να κρίνω τους εκτός (Εκκλησίας). Εκείνους που είναι εντός (Εκκλησίας) δεν τους κρίνετε εσείς; τους εκτός (Εκκλησίας) θα τους κρίνει ο Θεός. Βγάλτε το κακό από ανάμεσά σας.

10/ «Τολμά τις υμών, πράγμα έχων προς τον έτερον, κρίνεσθαι επί των αδίκων και ουχί επί των αγίων; Ουκ οίδατε ότι οι άγιοι τον κόσμον κρινούσι; Και ει εν υμίν κρίνεται ο κόσμος, ανάξιοι εστε κριτηρίων ελαχίστων; Ουκ οίδατε ότι αγγέλους κρινούμεν; Μήτι γε βιωτικά;» (Κορ. Α΄ 6. 1-3) = τολμά κανείς από σας, όταν έχει κάποια διαφορά με άλλον, να κρίνεται από εθνικούς δικαστές και όχι από τους αγίους (της Εκκλησίας); Δεν ξέρετε ότι οι άγιοι θα κρίνουν τον κόσμο; Και εάν ο κόσμος θα κριθεί από σας, δεν είσθε άξιοι να κρίνετε ασήμαντες υποθέσεις; Δεν ξέρετε ότι θα κρίνουμε αγγέλους, πόσο μάλλον κοσμικές υποθέσεις;

11/ «συ τις ει ος κρίνεις τον έτερον;» (Ιακ. 4. 12) = ποιος είσαι εσύ που κρίνεις τον άλλον;

ΙΚ

P. MICHALOPOULOS είπε...

Ευχαριστούμε θερμά!
Καλημέρα σας, και καλή Κυριακή!
Φιλιά στον Γιαννάκη, τα σέβη μου στην κυρία σας!
Χαίρετε!