Δυο σχετικές ετικέτες, του ιστολογίου «χαίρετε»: 1. «Οι νομιζόμενοι αδελφοί του Ιησού», και... 2. «Ο Χριστός, ο πρωτότοκος και μονογενής υιός, της αειπαρθένου Μαριάμ».

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ: 
Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Σχολιάζω σε σχετικό διάλογο, με ετερόδοξο φίλο: 1. «Από πού συμπεραίνουμε ότι ο Ιησούς ήταν ο μεγαλύτερος γιος, ότι υπήρχαν και άλλα παιδιά της Μαρίας που ήταν μάλιστα και άστοργα προς αυτήν;» 2. «Ήταν και η Μαριάμ παρούσα στην Πεντηκοστή και στην επιφοίτηση του αγίου πνεύματος;»

ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ, είπε...
    Καλημέρα Σας. Συμφωνώ με το αντιρρητικό ερώτημα του ιστολόγου κου Παναγιώτη, διότι η αποδοχή της υποθέσεως ότι δήθεν ο Ιησούς ήταν ο μεγαλύτερος γιος της Μαρίας θα συνεπαγόταν την ψευδή αποδοχή ότι η μητέρα Του Κυρίου γέννησε και άλλα παιδιά μετά από αυτόν. Δεν ιστορείται στην Κ.Διαθήκη ότι η Μαρία γέννησε και άλλα παιδιά μετά τον Ιησού. Το αντίθετο. Ο Ιωσήφ και η Μαρία αποδέχτηκαν τις εκ Θεού αποκαλύψεις ότι είχαν την ευλογία να συμμετέχουν στο διαδραματιζόμενο Σχέδιο του Θεού και αφιέρωσαν τη ζωή τους σε αυτό, κατά κόσμον μεν ως φαινομενικό ανδρόγυνο, στην πραγματικότητα ως εξυπηρετητές του Σχεδίου του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους.

    Θα επεκτείνω το ερώτημα του ιστολόγου, υπενθυμίζοντας την ισχυρή άποψη ότι είναι εξάδελφοι και εξαδέλφες του Κυρίου τα λεγόμενα "αδέλφια" του, για τα οποία έχει επικρατήσει να θεωρούνται ως παιδιά του "χήρου - γέροντος" (αμφισβητείται) από "προηγούμενο γάμο του" (αμφισβητείται) Ιωσήφ. Στα χρόνια εκείνα σε όλο τον Ελληνιστικό κόσμο η λέξη "εξάδελφος" δεν υπήρχε και χρησιμοποιούνταν η λέξη "αδελφός και για τους αδελφούς και για τους εξαδέλφους. Ήταν χήρος και γέρος ο Ιωσήφ, αλλά μόνο στα μυθεύματα των αποκρύφων. Αν ήταν γέρος πώς θα άντεχε το ταξίδι, τη συντήρηση της Μαρίας και του Χριστού και την επιστροφή στην Αίγυπτο, μετά από 12 χρόνια την πορεία στα Ιεροσόλυμα κι έπειτα την σκληρή εργασία του ως τέκτων; Και αν ήταν χήρος πολύτεκνος γιατί δεν πήρε μαζί του κάποιο παιδί στην Αίγυπτο ή όταν ο Κύριος ήταν 12ετής; Τόσο άστοργος ήταν; Ή τόσο μας επηρέασαν τα απόκρυφα... Και γιατί να αρραβωνιαστεί η νέα και παρθένα Μαρία ένα γέρο χήρο πολύτεκνο; Τόσο πολύ μας επηρέασαν τα απόκρυφα;  
Συνοπτικά δηλαδή, αποδέχομαι την τεκμηρίωση ορθοδόξων ερμηνευτών ότι, νέος παρθένος ο Ιωσήφ και νέα παρθένος η Μαρία αρραβωνιάστηκαν, ευσεβείς όντες θέλοντας να έρθουν σε γάμο για τη δημιουργία οικογένειας. 
Δεν είχε άλλα τέκνα πλην του Ιησού η Μαρία, έστω και ως μητριά τους εκ του Ιωσήφ και ο Κύριος δεν είχε ετεροθαλή αδέλφια αλλά εξαδέλφια, γι΄ αυτό άφησε την μητέρα του στον Ιωάννη. Στο θαύμα της Κανά και μετέπειτα δεν αναφέρεται ότι ζούσε ο Ιωσήφ, ούτε στο δημόσιο κήρυγμά του.

    Συμφωνώ επίσης με τον ιστολόγο του "xairete" ότι η μόνη έγκυρη πηγή πληροφοριών για τη μητέρα του Κυρίου, η Καινή Διαθήκη, ιστορεί ότι η μητέρα του Κυρίου ήταν στο υπερώο με τους μαθητές μια άλλη φορά, στο διάστημα μεταξύ Αναστάσεως και Πεντηκοστής αλλά δεν αναφέρεται στην Κ.Δ. εάν ήταν παρούσα στην Πεντηκοστή. Πιθανώς να ήταν, μπορεί και όχι. Ποτέ όμως δεν κήρυξε, ποτέ δεν μίλησε δημοσίως, ποτέ δεν ανακατεύτηκε στα οργανωτικά και διοικητικά της Εκκλησίας, ποτέ δεν πήρε θέση πρεσβυτέρας ή επισκοπίνας, όπως καμμία άλλη γυναίκα πλην διακονισσών (βοηθητικών έργων όπως το μαγείρεμα, η διανομή συσσιτίου, το σκούπισμα των χώρων εκκλησιασμού κ.λπ.) και μόνο πληροφορίες για τη σύλληψη και την παιδική ζωή του Γιού της έδωσε η Μαρία στην Εκκλησία, που τις κατέγραψε ο Λουκάς, και οι άλλοι ευαγγελιστές. Ας το έχουν υπόψη οι Μαριολάτρες που την αντιμετωπίζουν ως θεό.

P. MICHALOPOULOS είπε...
    Ευχαριστούμε θερμά φίλτατε!
    Ο Γιώργος, μου απάντησε ότι στο θέμα αυτό είχαμε ξανασυζητήσει στο παρελθόν, και μου επανέλαβε και τώρα, αυτό το «πρωτότοκος» γιος της Μαριάμ που ήταν ο Χριστός. Και σφαλμένα συμπεραίνει και αυτός, όπως και οι ψευδο-μάρτυρες του ιεχωβά, ότι ακολούθησαν και αλλά παιδιά.

P. MICHALOPOULOS είπε...
    Ματθ. 1,24
    Διεγερθεὶς δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,
    Ματθ. 1,25
    καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.

ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ, είπε...
    Μᾶς ὑπενθυμίζετε, κε Μιχαλόπουλε, ὅτι ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τὴν πρώτη κιόλας στιγμὴ "ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου", ὅπως ἐποίησεν καὶ στὴ συνέχεια καὶ σὲ ὅλη του τὴ ζωή.

    Εἶναι συμπέρασμα ἐκ τῆς μελέτης τῆς Βίβλου ὅτι ἡ λέξι πρωτότοκος, χρησιμοποιεῖται στὴ Γραφὴ πἀντοτε καὶ μόνο γιὰ τὸ πρῶτο ἀρσενικό τέκνο που διανοίγει τὴ μήτρα ἀνεξάρτητα ἂν ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει δευτερότοκο κλπ. Καὶ ὁ μοναχογιὸς εἶναι πρωτότοκος γιὰ τὴ Βίβλο. Κάθε πρωτότοκο ἀγόρι εἶχε τὰ προνόμια, τὰ γνωστά πρωτοτόκια, ὑπῆρχαν ὅμως καὶ οἱ τυπικὲς ὑποχρεώσεις βάσει του Νόμου, τὰ μὲν πρωτότοκα ζῶα (ἀρσενικά ἀρνάκια, μοσχαράκια) νὰ προσφέρονται στὸ Ναό, γιὰ τὰ δὲ πρωτότοκα ἀγορἀκια, ἀντ' αὐτῶν νὰ προσφέρονται στὸ Ναό ζῶα ἤ πουλιά (π.χ. ἕνα ζευγάρι περιστέρια) ἀνάλογα μὲ τὴν οἰκονομικὴ κατάστασι τῆς οἰκογένειας. Στην περίπτωσι τοῦ Χριστοῦ, ἡ λέξι πρωτότοκος χρησιμοποιείται ὡς ἐκλεκτός, κυρίαρχος στήν κληρονομία του Θεοῦ, μονογενὴς Γιός του: "Ὅταν δὲ πάλιν είσάγῃ (ὁ Πατὴρ) τὸν πρωτότοκον εἰς τἠν οἰκουμένην"(Ἑβρ.1,6). Καὶ ἄλλα πολλά.

    Τὸ "ἕως οὗ" ἐπίσης τὸ παρερμηνεύουν ὅσοι θέλουν νὰ ἀγνοοῦν τὴν σωστὴ ἑρμηνεία ποὺ δίνει ἡ ἴδια ἡ Ἁγία Γραφή. Τὸ "ἕως" δὲν προσδιορίζει ἕνα χρονικὸ ὅριο μετὰ τὸ ὁποῖο παύει κάτι νὰ γίνεται, ἀλλὰ προσδιορίζει ἕνα χρονικὸ σημεῖο μετὰ τὸ ὁποῖο δὲν ἐνδιαφέρεται ὁ συγγραφέας νὰ γράψῃ, δηλ. δὲν σημαίνει ὅτι μετὰ τὸ χρονικὸ σημεῖο τὸ ἀναφερόμενο γεγονὸς παύει νὰ γίνεται ἢ νὰ ἰσχύῃ. Ὅταν ἔγραφε ὁ Ματθαῖος ζοῦσε ἡ μητέρα του Κυρίου, οἱ Χριστιανοί γνώριζαν τὴ ζωὴ της, γνώριζαν ὅτι δὲν εἶχε ἄλλα παιδιά ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Κύριο, δὲν γνώριζαν ὅμως τὴ ζωὴ της μέχρι τὴ γέννησι τοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἡ Μαρία καίτοι φαινόταν ἔγγαμος ἦταν παρθένος δηλ. ὁ Ἰωσὴφ δὲν τὴν "εγνώριζε" ὡς γυναῖκα του μέχρι τὴ γἐννησι του πρωτότοκου γιού της (χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι τὴν ἐγνὠριζε ἔπειτα, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἐνδιαφέρει τὸν Ματθαῖο), διότι τὸ μόνο ποὺ ἐνδιαφέρει τὸν εὐαγγελιστὴ εἶναι νὰ τονίσῃ τὴν ἐξ Ἁγίου Πνεύματος σύλληψι τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴ γέννησί Του ἐκ παρθένου.

    "Καὶ τῇ Μελχὸλ οὐκ ἐγένετο παιδίον ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ ἀποθανεῖν αὐτήν" (Β΄Βασ.6΄23).
    Δὲν γέννησε παιδί μετὰ τὴν ἡμέρα ποὺ ἀπέθανε.

    Μερικὰ ἑρμηνευτικὰ πρότυπα τοῦ "ἕως"

    "Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίω μου: κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῷ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου" (Ψαλμ.109΄1).
    Καὶ ὅταν τεθοῦν οἱ ἐχθροὶ τοῦ Χριστοῦ ὑπὸ τοὺς πόδας του, ὁ Κύριος θὰ κάθεται ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός, διότι "εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ" (Ἑβρ.10,12)

    "Οὐ μὴ σε ἐγκαταλίπω, ἕως τοῦ ποιῆσαί με πάντα ὅσα ἐλάλησά σοι" (Γεν.28΄15).
    Καὶ "μετὰ τοῦ ποιῆσαι" δὲν πρόκειται νὰ τὸν ἐγκαταλείψῃ ὁ Κύριος.

    "Ανατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης, ἕως οὖ ἀνταναιρεθῇ ἡ σελήνη" (Ψαλμ.71΄7).
    Καὶ μετὰ τὴν παρέλευσι τῆς σελήνης θὰ ὑπάρχει ἡ Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ.

    "Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ' ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος" (Ματθ.28΄20).
    Καὶ μετὰ τὴ συντέλεια τοῦ αἰῶνος θὰ εἶναι μαζὶ μας ὁ Κύριος.

    Ὁ κόρακας ποὺ ἀπέστειλε ἀπὸ τὴν κιβωτὸ ὁ Νῶε "οὐκ ἀνέστρεψεν, ἕως τοῦ ξηρανθῆναι τὸ ὕδωρ"(Γέν. 8΄7).
    Καὶ ἀφοῦ "ἐξηράνθη τὀ ὕδωρ" δὲν ἐπέστρεψε ὁ κόρακας.

    "καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν, ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον" (Ματθ.1΄25).
    Μέχρι που γεννήθηκε ο Χριστός, ἦταν παρθένος η μητέρα Του. Αὐτὸ ἐνδιαφέρεται νὰ γράψῃ ὁ Ματθαῖος γιὰ νὰ τονίσῃ τὴν ἐξ Ἁγίου Πνεύματος σὐλληψι τοῦ Κυρίου. Δὲ σημαίνει ὅτι μετὰ τὸν τοκετὸ "ἐγίνωσκεν αὐτήν" καὶ αυτὸ συμπεραίνεται ἀπὸ τοὺς παραπάνω ἑρμηνευτικούς τύπους καὶ ἀπὸ τὶς πληροφορίες τῆς Βίβλου. Δὲν εἶχε παιδιὰ ἡ μητέρα τοῦ Κυρίου καὶ τὴν γηροκόμησε ὁ Ἰωάννης.
    Χαίρετε ἐν Κυρίῳ.
    Ἐπισκέπτης.
 
P. MICHALOPOULOS είπε...
    Σας ευχαριστώ θερμά και πάλι, φίλτατε!
    Συμφωνούμε απόλυτα!
    Τα είχα ακούσει αυτά από νέος που ήμουν και παρακολουθούσα κηρύγματα μεγάλων ανδρών, όπως του πατρός Αυγουστίνου Καντιώτη, του Νικόλαου Σωτηρόπουλου, του Στέργιου Σάκου και του Δανιήλ Αεράκη, και τα είχα βαθιά στην ψύχη μου, αλλά και δεν τα θυμόμουν όλα και τόσο καθαρά, και οπωσδήποτε δεν μπορούσα σε καμία περίπτωση να τα αναπτύξω με τα λόγια –τόσο θαυμάσια, έτσι όπως κάνατε τώρα εσείς.
    Είναι μια μέγιστη ευλογία για εμάς, η παρουσία σας εδώ!

ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ, είπε...
    Ευλογία είναι η διάθεσή σας να επιτρέπετε τον ελεύθερο διάλογο ώστε να ακούγονται όλες οι απόψεις προς αναζήτηση της αληθείας που σώζει, σε αντίθεση με τα ευσεβοφανή ιστολόγια που αποκρύπτουν την αλήθεια και αενάως ασχολούνται με οστά εξ δυσμών και μύρα επί των συσκευασιών. Άπό τους παραπάνω και από άλλους τα έχω ακούσει ή διαβάσει, αλλά όπως και εσείς ασφαλώς δεν τα θυμόμουν λεπτομερώς. Συμβουλεύτηκα όμως ένα εκτενές κείμενο προ 50 ετών του μη αναφερόμενου δυνατού ερμηνευτή Κων/νου Σιαμάκη στον οποίον ανήλουν οι ευχαριστίες σας, ο οποίος εκτός των άλλων εκεί ανέφερε και τις τρεις εκδοχές κατά τους πατέρες, ότι από τους ονομαζόμενους ἀδελφούς και αδελφές του Κυρίου
    α) ή όλοι ήταν παιδιά του Ιωσήφ από πρώην γυναίκα του που είχε πεθάνει,
    β) ή όλοι ήταν εξάδελφοι κι εξαδέλφες του Χριστού
    γ) ή ότι κάποιοι ήταν παιδιά του Ιωσήφ και κάποιοι εξάδελφοι του Χριστού.

    Όμως μετά από 50 έτη στις πιο πρόσφατες μελέτες (βλ. philologus.gr) μετά από έρευνα μιας ζωής στις Γραφές, σε όλους τους Πατέρες Έλληνες και Λατίνους και στην θύραθεν Ἑλληνική και Λατινική γραμματεία ασπάζεται την δεύτερη (β) άποψη που είχε πρώτος διατυπώσει από την αρχαιότητα ο Ἱερώνυμος και αποδέχονται οι Δυτικοί και όσοι από τους προτεστάντες δεν αρνούνται την αειπαρθενία της Μητέρας του Κυρίου, ότι οι ονομαζόμενοι αδελφοί του Χριστού, και οι αδελφές, είναι εξάδελφοι του Κυρίου. Στήν Παλαιά Διαθήκη λ.χ. ο Λάβαν ονομάζει τον ανηψιό του Ιακώβ αδελφό του (Γεν, 29,15) και επίσης στο Α΄παραλ.23, 21-22 ονομάζονται αδελφοί οι εξάδελφοι των θυγατέρων του Ελεάζαρ.

    Α Παραλ. 23,21-22 υἱοὶ Μεραρί· Μοολὶ καὶ Μουσί. υἱοὶ Μοολί· Ἐλεάζαρ καὶ Κίς. καὶ ἀπέθανεν Ἐλεάζαρ, καὶ οὐκ ἦσαν αὐτῷ υἱοί, ἀλλ᾿ ἢ θυγατέρες, καὶ ἔλαβον αὐτὰς υἱοὶ Κὶς ἀδελφοὶ αὐτῶν.

    Μετάφραση: Α Παραλ. 23,21 Υιοί του Μεραρί ήσαν ο Μοολί και ο Μουσί. Υιοί δε του Μοολί ήσαν ο Ελεάζαρ και ο Κις. Οταν δε απέθανεν ο Ελεάζαρ δεν είχεν άρρενα τέκνα. Είχε μόνον θυγατέρας. Αυτάς επήραν ως συζύγους οι υιοί του Κις, οι εξάδελφοί των.

P. MICHALOPOULOS είπε...
    Σωστό!
    Στον ομολογουμένως δυνατό ερμηνευτή, κ. Κων/νου Σιαμάκη, ανήκουν πράγματι οι ευχαριστίες μου!
    Να είναι ευλογημένος!
http://xairete.blogspot.gr/2017/10/blog-post_67.html

Ο άγιος Δημήτριος, και από μπρος, και από πίσω… Για να δείτε ότι η εικόνα του αυτή είναι καθαρή και δεν υπάρχει –στην περίπτωση αυτή, κανένα κρυφό σωληνάκι που να διοχετεύει «θαυματουργό» μύρο! Τέτοιο υδραυλικό σύστημα υπήρχε λένε, μόνο στη λάρνακα με τα λείψανα του, στο ναό του, στη Θεσσαλονίκη!

Ο Χριστός με τις κουρτίνες του;

Διαβάζω:
Η Σελίδα Ευχαριστω τον Θεο, κοινοποίησε…

Σχολιάζω:
Panagiotis Michalopoulos
Ο Χριστός με τις κουρτίνες του;
https://www.facebook.com/724357934380125/photos/a.789169367898981.1073741828.724357934380125/789169341232317/?type=3&theater

Τότε το 1987 στη λάρνακα του αγίου Δημήτριου στον ομώνυμο ναό της Θεσσαλονίκης… Το μέγα θαύμα της αγίας ρεύσης, της απίστευτης σε ποσότητα ιερής εκσπερμάτισης που μάλιστα ευωδίαζε και σαν μύρο… Έσπασαν όλοι οι σωλήνες παροχής μύρου, και ένα παχύρευστο υγρό σαν χύση, ξετινάχτηκε παντού και πλημύρισε όλον τον τόπο, και σκέπασε τα τζάμια και τα παράθυρα και τις εικόνες μέχρι και έξω στα σκαλιά! Πιστές που το έμαθαν από τους παπάδες, έτρεξαν αμέσως εκεί, και μάζευαν με σπουδή και ευλάβεια, δείγμα του θαύματος… Σκουπίζοντας το, για να το έχουν σαν συλλογή –σαν φυλακτό, με ό,τι πρόχειρο είχαν επάνω τους… Από μαντηλάκια, μέχρι και καλτσόν και μίνι φουστίτσες βγήκαν, και επιστρατεύτηκαν για σπόγγισμα… Μέχρι και στριγκάκια – κιλοτάκια και βρακιά όλων των ειδών και μεγεθών! Συμπέρασμα: Η πίστη μας είναι «ζωντανή».

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Μαλακίας, το Ανάγνωσμα…

http://xairete.blogspot.gr/2016/11/blog-post_53.html 
ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ο χρήστης Dogma.gr, κοινοποίησε έναν σύνδεσμο...
Χθες στις 11:48 π.μ.
Η συγκλονιστική διήγηση του θαύματος της μυρόβλησης του Αγίου Δημητρίου, ανήκει στον τότε διάκονο του Ναού και σημερινό Εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Σαράντα Εκκλησιών Θεσσαλονίκης, π. Χρήστο Κότιο.

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Τότε το 1987 στη λάρνακα του αγίου Δημήτριου στον ομώνυμο ναό της Θεσσαλονίκης… 
Το μέγα θαύμα της αγίας ρεύσης, της απίστευτης σε ποσότητα ιερής εκσπερμάτισης που μάλιστα ευωδίαζε και σαν μύρο… 
Έσπασαν όλοι οι σωλήνες παροχής μύρου, και ένα παχύρευστο υγρό σαν χύση, ξετινάχτηκε παντού και πλημύρισε όλον τον τόπο, και σκέπασε τα τζάμια και τα παράθυρα και τις εικόνες μέχρι και έξω στα σκαλιά! 
Πιστές που το έμαθαν από τους παπάδες, έτρεξαν αμέσως εκεί, και μάζευαν με σπουδή και ευλάβεια, δείγμα του θαύματος… Σκουπίζοντας το, για να το έχουν σαν συλλογή –σαν φυλακτό, με ό,τι πρόχειρο είχαν επάνω τους… Από μαντηλάκια, μέχρι και καλτσόν και μίνι φουστίτσες βγήκαν, και επιστρατεύτηκαν για σπόγγισμα… Μέχρι και στριγκάκια – κιλοτάκια και βρακιά όλων των ειδών και μεγεθών! 
Συμπέρασμα: Η πίστη μας είναι «ζωντανή».
https://www.facebook.com/dogmanews/posts/1474534139268117
ΔΙΑΒΑΖΩ:
Από Dogma 25 Οκτωβρίου 2017 11:09 
Το συγκλονιστικό θαύμα της μυρόβλησης του Αγίου Δημητρίου το 1987!
Η συγκλονιστική διήγηση του θαύματος της μυρόβλησης του Αγίου Δημητρίου, ανήκει στον τότε διάκονο του Ναού και σημερινό Εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Σαράντα Εκκλησιών Θεσσαλονίκης, π. Χρήστο Κότιο.
Ήταν 26 Οκτωβρίου 1987. Ώρα περασμένες δέκα το βράδυ. Η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την μνήμη της αθλήσεως του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου καθώς και τα ελευθέριά της από την περίπου πεντακοσίων ετών (1430-1912) καταδυναστεία των Οθωμανών. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου με ανοιχτές τις πόρτες δεχόταν τους νυχτερινούς προσκυνητές, που γονάτιζαν μπροστά στην ασημένια λάρνακα με τα άγια λείψανα του Μυροβλύτου. Την ώρα εκείνη δεν θα ήταν περισσότεροι από τριάντα με σαράντα άνθρωποι στον ναό. Μια ομήγυρις περίπου δέκα γυναικών, μπροστά στην λάρνακα, έψελνε την παράκληση του Αγίου. Μοναδικός κληρικός που παρευρισκόταν, ο νεαρός και νεοχειροτονηθείς διάκονος του ιερού ναού μαζί με την διακόνισσα-σύζυγό του. Ο τότε προϊστάμενος του ναού και νυν μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, τους είχε παραγγείλει να βρίσκονται εκεί και να τον περιμένουν.
Ξαφνικά, οι γυναίκες που έψελναν την παράκληση άρχισαν να φωνάζουν! Ο διάκονος έτρεξε κοντά τους και αυτές, με ανάμικτα συναισθήματα, του έδειξαν την λάρνακα! Ήταν λουσμένη κυριολεκτικά με ένα ελαιώδους συστάσεως μύρο (λέω μύρο γιατί η ευωδία του ήταν ασύγκριτη). Θα έλεγε κανείς με σιγουριά, ότι κάποιος άδειασε επάνω της τουλάχιστον δυο «κουβάδες» αρωματικό υγρό (χρησιμοποιώ την λέξη «κουβάδες» για να γίνει κατανοητό ότι η ποσότητα του μύρου που γλυστρούσε στα συμπαγή τοιχώματα της αργυρής λάρνακας με τις ανάγλυφες παραστάσεις, ήταν μεγάλη).
Ο διάκονος για μια στιγμή σάστισε: ο Άγιος μυροβλύζει! Χωρίς να αμφιβάλει καθόλου για το θαύμα, και ευρισκόμενος σε μια κατάσταση χαράς, έκπληξης και ενθουσιασμού, έτρεξε να φέρει βαμβάκι από κάποιο έπιπλο του ιερού βήματος. Επέστεψε τρέχοντας και άρχισε να σκουπίζει με το βαμβάκι το μύρο από τα εξωτερικά τοιχώματα της λάρνακας και να δίνει τμήματα από μυρωμένο αυτό βαμβάκι στους προσκυνητές. Σκούπιζε και το μύρο δεν τελείωνε, αλλά συνέχισε να αναβλύζει μυστικά, χωρίς να υπάρχει κάποια ορατή πηγή. Χαρακτηριστικά, του έκανε πολύ εντύπωση ένα γεγονός: με ένα μεγάλο κομμάτι βαμβάκι σκούπισε το μύρο από μια λεία περιοχή της λάρνακας. Το βαμβάκι σκούπισε καλά όλο το μύρο, όπως όταν σκουπίζουμε ένα τζάμι με ένα στεγνό πανί πιέζοντάς το καλά και αφαιρούμε την υγρασία που μπορεί να υπάρχει επάνω. Μια γυναίκα έσυρε την παλάμη του χεριού της πάνω στο τμήμα της λάρνακας που μόλις είχε σπογγιστεί. Ο διάκονος, με θαυμασμό, είδε το χέρι της βρεγμένο από το ελαιώδες κιτρινοπράσινο μύρο!!!
Εν τω μεταξύ η ευωδία είχε πλημμυρίσει όλον τον ναό και ξεχείλιζε από τις ανοιχτές πόρτες προς την οδό Αγίου Δημητρίου, προσελκύοντας τους περαστικούς, που έσπευδαν να δουν τι συμβαίνει και από που προέρχεται η ευωδία αυτή. Όλοι κατευθύνονταν προς την λάρνακα με τα λείψανα του Αγίου Δημητρίου, που ήταν τοποθετημένη όχι στο κιβώριό της (ακόμα δεν είχε κατασκευαστεί) αλλά μπροστά στο τέμπλο του ναού.
Οι ευχάριστες όμως εκπλήξεις δεν σταμάτησαν εκεί! Οι προσκυνητές διαπίστωσαν ότι όλες οι εικόνες του ναού, οπουδήποτε κι αν βρίσκονταν, σε προσκυνητάρια ή στο τέμπλο, ανέβλυζαν μύρο. Μάλιστα ο διάκονος είδε προσκυνητές να βγάζουν χαρτομάντηλα και να σκουπίζουν τα τζάμια τα προστατευτικά των εικόνων του τέμπλου και τα χαρτομάντηλα να κιτρινίζουν από το μύρο το οποίο «έτρεχε» και από τις δύο πλευρές του τζαμιού, εσωτερική και εξωτερική. Το μέγεθος του θαύματος ήταν τέτοιο που δεν άφηνε το παραμικρό περιθώριο για αμφισβήτηση. Δεν καταλαβαίναμε τί ζούσαμε, ήταν κάτι σαν όνειρο μέσα στην ομίχλη, αλλά το ζούσαμε!!! Το ψηλάφιζαν τα χέρια μας, το έβλεπαν τα μάτια μας, το μύριζαν τα αισθητήρια της όσφρησής μας!!!
Σε λίγο χρόνο δημιουργήθηκε μια «ουρά» από ανθρώπους που με δάκρυα στα μάτια προσκυνούσαν την λάρνακα του Μυροβλύτη και συνειδητοποιούσαν γιατί του δόθηκε το προσωνύμιο αυτό.
Εν τω μεταξύ έφθασε στον ναό και ο προϊστάμενος ιερεύς με άλλους κληρικούς. Ξεκλείδωσαν τα ανοίγματα της λάρνακας και αποκαλύφθηκαν τα άγια λείψανα του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης. Ευωδίαζαν μεν, αλλά ήταν η ευωδία των ιερών λειψάνων. Η ευωδία του μύρου ήταν διαφορετική και χαρακτηριστική.
Ο μακαριστός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κυρός Παντελεήμων ο Β΄, ο Χρυσοφάκης, απέδωσε το θαύμα της μυρόβλυσης του Αγίου Δημητρίου στο εξής γεγονός: Εκείνο το βράδυ, στην εορταστική τελετή του Πανεπιστημίου για τα ελευθέρια της Θεσσαλονίκης, ο κεντρικός ομιλητής αγνόησε στην ομιλία του παντελώς τον Άγιο, και δεν αναφέρθηκε καθόλου σ’ αυτόν. Ο Άγιος Δημήτριος όμως δήλωσε με την μυρόβλυσή του ότι, όπως ποτέ δεν εγκατέλειψε την πόλη του Θεσσαλονίκη έτσι και τώρα είναι πάντοτε παρών και αυτός είναι που την έσωσε και από την σκλαβιά και από τους σεισμούς, αλλά και διαμαρτύρεται όταν οι Θεσσαλονικείς αποδεικνύονται αχάριστοι και απομακρύνονται από τον Χριστό και τους Αγίους Του.
Πέρασαν 24 χρόνια από τότε. Είμαι ο τότε διάκονος του ναού, τώρα ιερεύς στην Θεσσαλονίκη και σας γράφω τα γεγονότα όπως τα θυμάμαι. Την ώρα εκείνη ήταν σαν να ζούσα ένα μυστήριο. Δεν μπορώ να περιγράψω τι αισθανόμουν! Χαρά, έκπληξη, συγκίνηση, ενθουσιασμό… δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς. Πάντως είναι από τα γεγονότα που ενισχύουν την πίστη, που μας γεμίζουν χαρά, ελπίδα και αίσθηση της παρουσίας του Χριστού και των Αγίων. Η πίστη μας είναι «ζωντανή».
http://www.dogma.gr/diafora/sygklonistiko-thavma-tis-myrovlisis-tou-agiou-dimitriou-1987/75098/
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Dogma.gr 
Χθες στις 11:48 π.μ. 
Μύθος ή αλήθεια, το θαυματουργό μύρο του Αγίου Δημητρίου;
Το μύρο του Αγίου είναι το θαύμα του Θεού και η μεγάλη ευλογία του Μεγαλομάρτυρος προς τους πιστούς Χριστιανούς που επικαλούνται τις ακοίμητες πρεσβείες του. 
Υπάρχουν πολλές αυθεντικές μαρτυρίες για το Μύρο του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης Αγίου Δημητρίου. 

https://www.facebook.com/dogmanews/posts/1474534422601422

ΠΡΟΣΟΧΗ –ΠΡΟΣΟΧΗ! Επισημάναμε –ως ιστολόγιο «χαίρετε», δυο, από τα πιο σοβαρά λάθη του νέου βιβλίου για το μάθημα θρησκευτικών στα σχολεία: 1. Μια παπική εικονογράφηση της Μαριάμ με τον Ιωσήφ, στο εξώφυλλο μάλιστα! και.. 2. Τον άγιο Δημήτριο -που γιορτάζει σήμερα, να καβαλάει όχι το κόκκινο –το κανονικό του, άλογο, αλλά διάφορα κίτρινα, και… πράσινα άλογα!

ΣΧΕΤΙΚΟ:

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Μια πολύ καλή πρόταση σχετικά με την αγιογραφημένη εικόνα του αγίου Δημητρίου, με τον εκκλησιασμό των μαθητών, και με το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία.
http://xairete.blogspot.gr/2015/10/blog-post_844.html

Γράφαμε πέρυσι -σαν σήμερα, σε μια ανάρτηση του ιστολογίου «χαίρετε», διάφορα επίκαιρα πράγματα… Πρώτα βέβαια, για τον άγιο Δημήτριο τον καβαλάρη, τον εκτελεστή. Επίσης για τον άγιο Γεώργιο με τον δράκο και τη βασιλοπούλα που σώζει… Και τέλος, για την Παναγία της Τήνου, με το κωλο-περιστέρι και με τον κρίνο που γκαστρώνει! Δηλαδή για τρεις αγιογραφίες –τραπουλόχαρτα, στα χέρια των γελοίων παπατζήδων της σημερινής ορθοδοξίας μας!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ... 
Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Γελοίοι, παπατζήδες: Η σημερινή εικόνα, της… «Ορθοδοξίας» μας!

Φίλος ιερέας, κοινοποίησε πριν από λίγο στον τοίχο του (facebook), το άρθρο μιας θρησκευτικής καλογερο-παπαδικής σελίδας, όπου διαβάσαμε:
Ποιον σκοτώνει ο άγιος Δημήτριος στη γνωστή εικόνα του; 

Στην εικόνα αυτή ο άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται καβαλάρης με στρατιωτική στολή πάνω σε κόκκινο άλογο φονεύοντας με το δόρυ του τον πολεμοχαρή τσάρο των Βουλγάρων Ιωαννίτζη, που οι Βυζαντινοί τον αποκαλούσαν «Σκυλογιάννη», ενώ ήταν έτοιμος να επιτεθεί στη Θεσσαλονίκη το 1206 ή 7.
Ο Σκυλογιάννης βέβαια, πέθανε από πλευρίτιδα, αλλά ο θάνατός του αποδόθηκε σε θεία δίκη.
ΣΧΟΛΙΑΣΑ:
1. Άλλη μια πλαστή «ορθόδοξη» χριστιανική εικόνα: Σκοτώνει κάποιον που δεν σκοτώθηκε, αλλά που… πέθανε από πλευρίτιδα! (Εδώ ο σκοτωμένος, εκεί ο σκοτωμένος… πού είναι οι παπατζήδες αγιογράφοι;)
Είναι και αυτή,  μια ακόμα πλαστή «ορθόδοξη» χριστιανική εικόνα… Μια, από τις αμέτρητες –επίσης πλαστές εικόνες, που έχουμε στους ναούς μας και τις τιμούμε, τις προσκυνούμε και τις λατρεύουμε…
2. Όπως πλαστή εικόνα, είναι και αυτή με τον άγιο Γεώργιο που σκοτώνει δράκους και ελευθερώνει βασιλοπούλες…(που βρίσκονταν οι δράκοι, ρε πούστη μου;)

3. Όπως πλαστή είναι και αυτή η τάχα θαυματουργή εικόνα της «Μεγαλόχαρης» στην Τήνο, αυτή με τον παρθενο-γονιμοποιό κρίνο… Μια παπική γελοιότητα που διασύρει την πίστη, ντροπιάζει την Παναγία, που την ξεφωνίζουν μετά οι άθεοι ότι τάχα μύρισε τον κρίνο και… γκαστρώθηκε. 

Παπική αυθαιρεσία, για να τονίσει ότι δηλαδή η Παναγία έμεινε έγκυος χωρίς δηλαδή να μεσολαβήσει κανονικό αντρικό πουλί!
Α, ξέχασα: Στον Ευαγγελισμό της Παναγίας, έβαλαν –συμβολικά, και ένα πουλί, από πάνω της… Ένα περιστέρι, οι αισχροί!
4. Όπως πλαστή είναι και η εικόνα της Πεντηκοστής, όπου κότσαραν -και εκεί, το περιστέρι!
5. Το πιο μεγάλο δε αίσχος τους, είναι ότι αγιογραφούν τον θεό Πατέρα (στη γνωστή παπική εικόνα της "Αγίας Τριάδας"), σαν γέρο! Τον Πατέρα, που κανένας δεν τον έχει δει!
Και από πάνω (από από πάνω από τον Υιό -τον σαρκωμένο, τον Χριστό… Και από πάνω από αυτόν τον «Πατέρα»), έχουν -και εδώ, αυτό το πανταχού παρών κωλο-περιστέρι! Οι βλάσφημοι!
Λες και το άγιο πνεύμα σαρκώθηκε σε πουλί, σε περιστέρι! Ενώ ξέρουμε ότι σαν μια τέτοια μορφή, εμφανίστηκε μόνο μια φορά, στη βάφτιση του Χριστού. 
Έτσι, πουθενά αλλού.
Διαφορετικά δε, έκανε αισθητή την παρουσία του, σε διάφορες άλλες περιπτώσεις!..
Αλλά αυτοί εκεί: κολλημένοι με το πουλί!

http://xairete.blogspot.gr/2016/10/blog-post_66.html

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Ο Παιδιά Έφηβοι Νέοι κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΑ.
25/10/2017, στις 12:15 π.μ.

Panagiotis Michalopoulos
ΠΟΙΟΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ;
Παιδιά Έφηβοι Νέοι 
Ο Άγιος Νέστορας τον Λυαίο που περηφανευόταν ότι ήταν αήττητος. 
Αυτό συμβολίζει την κακή υπερηφάνεια που έχουν συνήθως η άνθρωποι και οδηγεί στην καταστροφή
Panagiotis Michalopoulos
Λάθος κάνετε! 
Αυτός στο άλογο είναι ο άγιος Δημήτριος!
Παιδιά Έφηβοι Νέοι 
Ενθαρρύνει τον Νέστορα
Panagiotis Michalopoulos 
Όπως θυμάμαι από τα θρησκευτικά στο σχολείο, είναι ότι…
Ο μικρόσωμος Νέστορας, πάλεψε σώμα με σώμα, με τον γιγαντόσωμο ειδωλολάτρη Λυαίο -τον ανίκητο παλαιστή, ο οποίος μέσα στο κατάμεστο από ειδωλολάτρες Στάδιο, προκαλούσε αν τολμάει κάποιος χριστιανός να έρθει να τον νικήσει στην πάλη. Ο Νέστορας δέχτηκε την πρόσκληση και μπήκε στην αρένα για να τον αντιμετωπίσει. Πριν πιαστούν, ο Νέστορας αναφώνησε «θεέ του Δημήτριου, βοήθαμε»! Και έτσι τον νίκησε, αλλά και μαρτύρησε συγχρόνως δολοφονημένος επί τόπου από τους μανιασμένους –ντροπιασμένους ειδωλολάτρες, εκεί στο Στάδιο, μέσα στην παλαίστρα.
Αυτά θυμάμαι ότι διδάχτηκα πριν από 60 χρόνια, αυτά και σας λέω, και μπορεί να μου ξέφυγε και κάποια λεπτομέρεια.
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, αυτή είναι μια άλλη ιστορία, εντελώς άσχετη με αυτήν την εικόνα που βάλατε, με τον άγιο Δημήτριο καβαλάρη, να σκοτώνει με το κοντάρι του, έναν ξαπλωμένο ξένο στρατιωτικό.
https://www.facebook.com/kathxhtiko/posts/586983065026291

1. Panagiotis Michalopoulos
ΠΟΙΟΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ;
(25/10, στις 12:58 π.μ.)
2. Παιδιά Έφηβοι Νέοι
Ο Άγιος Νέστορας τον Λυαίο που περηφανευόταν ότι ήταν αήττητος.
(26/10, το πρωί)
3. Panagiotis Michalopoulos
Λάθος κάνετε! Αυτός στο άλογο είναι ο άγιος Δημήτριος!
4. Παιδιά Έφηβοι Νέοι
Ενθαρρύνει τον Νέστορα
5. Panagiotis Michalopoulos
Όπως θυμάμαι από τα θρησκευτικά στο σχολείο, είναι ότι… Ο μικρόσωμος Νέστορας, πάλεψε σώμα με σώμα, με τον γιγαντόσωμο ειδωλολάτρη Λυαίο -τον ανίκητο παλαιστή, ο οποίος μέσα στο κατάμεστο από ειδωλολάτρες Στάδιο, προκαλούσε… […] Ιστορία, άσχετη με αυτήν την εικόνα που βάλατε, με τον άγιο Δημήτριο καβαλάρη, να σκοτώνει με το κοντάρι του, έναν ξαπλωμένο ξένο στρατιωτικό.
6. Panagiotis Michalopoulos
ΠΟΙΟΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ;
ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
7. Παιδιά Έφηβοι Νέοι
Δεν θα λέγαμε άσχετη, αλλά αλληλλένδετη. Ο. Νέστωρ υπήρξε μαθητής του Αγίου Δημητρίου.
(26/10, το βράδυ)
Panagiotis Michalopoulos 
Γράφαμε πρόπερσι, σαν σήμερα…
(26 Οκτωβρίου 2015 στις 6:54 μ.μ.)
Η μεγάλη απάτη, το μεγάλο ρεζιλίκι: Ο Άγιος Δημήτριος, αγιογραφείται να σκοτώνει -στη μάχη τάχα, έναν βούλγαρο τσάρο, ο οποίος όμως στην πραγματικότητα είχε πεθαίνει στο κρεβάτι του από… πλευρίτιδα! Η ίδια ιστορία δηλαδή, όπως και με τον Καραγκιόζη του Σπαθάρη, ο οποίος καυχιόταν ότι αυτός σκότωσε το «καταραμένο φίδι» (και έκανε πως το χτυπάει) το οποίο βέβαια το είχε σκοτώσει λίγο νωρίτερα ο Μέγας Αλέξανδρος, με εντολή του πολυχρονεμένου Πασά! Χα!
Συμπέρασμα:
Ο Άγιος Δημήτριος (στην πλαστή –παραμύθα, μουσαντένια, αυτη εικόνα του), δεν σκοτώνει το βάρβαρο παλαιστή Λυαίο (όπως εσφαλμένα έχει γραφτεί), αλλά τον πολεμοχαρή τσάρο των Βουλγάρων Ιωαννίτζη.
http://xairete.blogspot.gr/2015/10/blog-post_138.html

Παιδιά Έφηβοι Νέοι 
Όπως είπαμε αυτό είναι συμβολικό και συμβολίζει την επικράτηση του καλού έναντι του κακού
Παιδιά Έφηβοι Νέοι 

Κυρίως την υπερηφάνεια θέλει να στηλιτεύσει εδώ ο Άγιος

Panagiotis Michalopoulos

Άσχετο μεν, αλλά καλό –και- αυτό:

Ο ιππέας λεγόταν Δεξίλεως...

και σκοτώθηκε σε μάχη υπερασπίζοντας την πατρίδα του 20 χρονών 

Panagiotis Michalopoulos

Άσχετο μεν, αλλά καλό –και- αυτό:
Ο Γιώργος ο δρακοφονιάς φαίνεται να αντίγραψε και τον αιγυπτιακό θεό Ώρο.

https://www.facebook.com/kathxhtiko/posts/586983065026291

Σχολιάζω σε σχετικό διάλογο, με ετερόδοξο φίλο: 1. «Από πού συμπεραίνουμε ότι ο Ιησούς ήταν ο μεγαλύτερος γιος, ότι υπήρχαν και άλλα παιδιά της Μαρίας που ήταν μάλιστα και άστοργα προς αυτήν;» 2. «Ήταν και η Μαριάμ παρούσα στην Πεντηκοστή και στην επιφοίτηση του αγίου πνεύματος;»

Ο χρήστης Γιώργος Ρόκκας (ετερόδοξος φίλος στο facebook)
Κοινοποίησε (2 ώρες πριν) ένα σύνδεσμο της ετερόδοξης σελίδας «Επιστολή», με θέμα: «τα 7 τελευταία λόγια του Ιησού».

Διαβάζω και σχολιάζω: 
Panagiotis Michalopoulos
Διαβάζω:
«Ο Ιωάννης δέχτηκε και την πήρε στο σπίτι του, όπου έμεινε το υπόλοιπο της ζωής της. Φυσικά, πριν να φύγει για το σπίτι του Ιωάννη στη Γαλιλαία, έλαβε το Αγιο Πνεύμα στο ανώγειο, την Ημέρα της Πεντηκοστής.»
Ερώτηση:
Ήταν η Μαρία στο ανώγειο, την Ημέρα της Πεντηκοστής;
Panagiotis Michalopoulos
Διαβάζω:
«Ήταν ένας υπάκουος γιος για τη Μαρία. Όπως φαίνεται, ο Ιωσήφ πρέπει να είχε πεθάνει μερικά χρόνια πριν κι ο Ιησούς, σαν ο μεγαλύτερος γιος, ήταν υπεύθυνος να φροντίσει τη μητέρα Του. Δεν θέλησε να αναθέσει την ευθύνη αυτή στα άπιστα “αδέλφια” Του.»
Ερώτηση:
1. «Φαίνεται», λέτε! Μπορεί δηλαδή και να μην είχε πεθάνει «μερικά χρόνια πριν»; Μπορεί και να είχαν χωρίσει;
2. Από πού συμπεραίνουμε ότι ο Ιησούς ήταν ο μεγαλύτερος γιος, ότι υπήρχαν και άλλα παιδιά της Μαρίας που ήταν μάλιστα και άστοργα προς αυτήν; 
Α) Μπορεί αυτά λεγόμενα αδέλφια του, να ήταν παιδιά του Ιωσήφ, είτε από προηγούμενο γάμο του (πριν αρραβωνιαστεί την Μαρία), αν ήταν πράγματι τότε και μεγάλης ηλικίας -όπως τον αγιογραφούν οι ορθόδοξοι...
 Οπότε, θα ήταν αδέλφια πιο μεγάλα από τον Χριστό, με τη δική τους ζωή… 
Β) Είτε παιδιά από επόμενο γάμο του, μετά από χωρισμό με την Μαρία (δεν χρειαζόταν άλλωστε πια να την προστατεύει), μετά από 12 χρόνια -ίσως και περισσότερα, που ήταν μαζί με την Μαρία και τον Ιησού, αν πράγματι ήταν τότε νεαρός –όπως τον αγιογραφούν οι παπικοί… 
Οπότε, θα ήταν μικρά «αδέλφια» του Ιησού, άρα ανήμπορα να γηροκομήσουν την πρώην αρραβωνιαστικιά του πατέρα τους, στον οποίον άλλωστε θα ήταν προσκολλημένα και αποξενωμένα από την Μαρία και τον Ιησού, και επίσης προσκολλημένα στη δική τους μητέρα.

 

Νέα σχόλια:
Γιώργος Ρόκκας
(Πράξ. 1:13-14) καὶ ὅτε εἰσῆλθον, εἰς τὸ ὑπερῷον ἀνέβησαν οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὃ τε Πέτρος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Μαθθαῖος, Ἰάκωβος Ἁλφαίου καὶ Σίμων ὁ ζηλωτὴς καὶ Ἰούδας Ἰακώβου. Οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ σὺν γυναιξὶν καὶ ΜAΡΙΑΜ τῇ μητρὶ [τοῦ] Ἰησοῦ καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
Γιώργος Ρόκκας 
Πράξ. 2:1 Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ΠΑΝΤΕΣ ὁμοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό.
Panagiotis Michalopoulos
Πράξεις των αποστόλων - Κεφάλαιο 1
Διαβάζω:
1.12 Τότε (μετά την Ανάληψη) ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου Ἐλαιῶνος͵ ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἰερουσαλὴμ σαββάτου ἔχον ὁδόν. 1.13 καὶ ὅτε εἰσῆλθον͵ εἰς τὸ ὑπερῷον ἀνέβησαν οὗ ἦσαν καταμένοντες͵ ὅ τε Πέτρος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἀνδρέας͵ Φίλιππος καὶ Θωμᾶς͵ Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος͵ Ἰάκωβος Ἁλφαίου καὶ Σίμων ὁ ζηλωτὴς καὶ Ἰούδας Ἰακώβου. 1.14 οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ σὺν γυναιξὶν καὶ Μαριὰμ τῇ μητρὶ τοῦ Ἰησοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
Σχολιάζω:
Στο υπερώον λοιπόν, εκεί οπού ήσαν μετά την Σταύρωση –κρυμμένοι για το φόβο των ιουδαίων, μαζεύτηκαν ξανά και τώρα, μετά την Ανάσταση και την Ανάληψη. Ποιοι; Οι μαθητές οι απόστολοι, και οι μαθήτριες γυναίκες, και η Μαριάμ η μητέρα του Κύριου, και οι λεγόμενοι αδελφοί του Ιησού. Δεν ήταν όμως ακόμα, εκείνη η ημέρα της πεντηκοστής.
Πράξεις των αποστόλων - Κεφάλαιο 1
Διαβάζω:
1.15 Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἀναστὰς Πέτρος ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν εἶπεν (ἦν τε ὄχλος ὀνομάτων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς ἑκατὸν εἴκοσι)͵ 1.16 Ἄνδρες ἀδελφοί͵ ἔδει πληρωθῆναι τὴν γραφὴν ἣν προεῖπεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ στόματος Δαυὶδ περὶ Ἰούδα τοῦ γενομένου ὁδηγοῦ τοῖς συλλαβοῦσιν Ἰησοῦν͵ 1.17 ὅτι κατηριθμημένος ἦν ἐν ἡμῖν καὶ ἔλαχεν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης. 1.18 Οὗτος μὲν οὖν ἐκτήσατο χωρίον ἐκ μισθοῦ τῆς ἀδικίας͵ καὶ πρηνὴς γενόμενος ἐλάκησεν μέσος͵ καὶ ἐξεχύθη πάντα τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ. 1.19 καὶ γνωστὸν ἐγένετο πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἰερουσαλήμ͵ ὥστε κληθῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ [ἰδίᾳ] διαλέκτῳ αὐτῶν Ἀκελδαμάχ͵ τοῦτ΄ ἔστιν͵ Χωρίον Αἵματος. 1.20 Γέγραπται γὰρ ἐν βίβλῳ ψαλμῶν͵ Γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἔρημος καὶ μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ͵ καί͵ Τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λαβέτω ἕτερος.
Σχολιάζω:
Μετά, έχουμε και άλλη σύναξη πολυπληθή, 120 ατόμων, μελών της πρώτης Εκκλησίας, και τότε έγινε η εκλογή μαθητή που αναπλήρωσε τη χαμένη θέση του προδότη Ιούδα.
1.26 καὶ ἔδωκαν κλήρους αὐτοῖς͵ καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπὶ Ματθίαν͵ καὶ συγκατεψηφίσθη μετὰ τῶν ἕνδεκα ἀποστόλων.
Πράξεις των αποστόλων - Κεφάλαιο 2
Διαβάζω:
2.1 Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν πάντες ὁμοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό. 2.2 καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· 2.3 καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός͵ καὶ ἐκάθισεν ἐφ΄ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν͵ 2.4 καὶ ἐπλήσθησαν πάντες πνεύματος ἁγίου͵ καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ πνεῦμα ἐδίδου ἀποφθέγγεσθαι αὐτοῖς.
Σχολιάζω:
Την ημέρα της πεντηκοστής, ήταν μαζεμένοι όλοι οι μαθητές, και οι δώδεκα.
Δεν αναφέρονται γυναίκες ή η Μαριάμ, ή οι αδελφοί του Χριστού, ή ο όχλος που είχε πρωτύτερα ψηφίσει εκλογή μαθητού.
Διαβάζω:
2.7 ἐξίσταντο δὲ καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες͵ Οὐχ ἰδοὺ ἅπαντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι;
Σχολιάζω:
«Αυτοί» λοιπόν οι απόστολοι ήσαν εκεί, και όχι και «αυτές» -γυναίκες!
Διαβάζω:
2.14 Σταθεὶς δὲ ὁ Πέτρος σὺν τοῖς ἕνδεκα ἐπῆρεν τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἀπεφθέγξατο αὐτοῖς͵ Ἄνδρες Ἰουδαῖοι καὶ οἱ κατοικοῦντες Ἰερουσαλὴμ πάντες͵ τοῦτο ὑμῖν γνωστὸν ἔστω καὶ ἐνωτίσασθε τὰ ῥήματά μου.
Σχολιάζω:
Αυτοί ήταν οι άπαντες. Ο Πέτρος, και οι υπόλοιποι έντεκα μαθητές. Πουθενά η Μαριάμ!
Διαβάζω: 
Ἀκούσαντες δὲ κατενύγησαν τὴν καρδίαν͵ εἶπόν τε πρὸς τὸν Πέτρον καὶ τοὺς λοιποὺς ἀποστόλους͵ Τί ποιήσωμεν͵ ἄνδρες ἀδελφοί;
Σχολιάζω:
«Άντρες Αδελφοί» λοιπόν -μόνο, και όχι και «αδελφές», ούτε και η Μαριάμ!
https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/1579453728783967?pnref=story

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Το Απολυτίκιον της Πεντηκοστής

Ήχος πλ. δ΄. 

Ευλογητός εί, Χριστέ ο Θεός ημών, 

ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας, 

καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το άγιον, 

και δι’ αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας• φιλάνθρωπε, δόξα σοι. 

OYTE H MARIAM HTAN EKEI, OYTE KAI TO ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ.

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

Ήταν και η Παναγία στην Πεντηκοστή; Μίλαγε μετά κι αυτή ξένες γλώσσες; Ήταν εκεί και το περιστέρι;

https://xairete.blogspot.gr/2016/07/blog-post_77.html

ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ (Μασκάρεψαν τον Χριστό σε… μικρο-Μητροπολίτη!)

Ο Panagiotis Michalopoulos κοινοποίησε μια παλιότερη δημοσίευση.
3 ώρες πριν
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ 5 ΧΡΟΝΙΑ...
Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012
Αγαπητέ Παναγιώτη, ...Ο Χριστός με μίτρα είναι το λιγότερο! 
(ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)
https://xairete.blogspot.gr/2012/10/blog-post_3731.html

 

Σχόλια στο θέμα:
Εκκλησία αγ. Φιλίππου (ανάμεσα στο Μοναστηράκι και το Θησείο): Μασκάρεψαν τον Χριστό σε… μικρο-Μητροπολίτη! 

Αγαπητέ Παναγιώτη, 
Ο Χριστός με μίτρα είναι το λιγώτερο. Σε πολλούς ναούς, ο Χριστός φέρει και εγκόλπιο, όπου υπάρχουν διάφορες παραλλαγές: Ο Θεός Πατέρας, ο ίδιος ο Χριστός! η Παναγία! (η Σύρος είναι γεμάτη από αυτά) ή ένα περιστέρι (σαν το άγιο Πνεύμα!) (Ι. ναός αγ. Αλεξάνδρου Γλυφάδας Ι. Μ. Πετράκη). 
Ιωάννης Καρδάσης
18 Φεβρουάριος 2009 12:21 μμ

P. MICHALOPOULOS
Πολύ δυνατό το σχόλιο σας, αγαπητέ! 
Πολύ ενημερωτικό. Εγώ δεν είχα ιδέα γι αυτά που αναφέρετε. Αγνοούσα και αυτό το τελευταίο που γράφετε για το εκκλησάκι του αγ. Αλεξάνδρου στην παραλία του αγ. Κοσμά, απέναντι από το παλιό αεροδρόμιο. 
Δεν το πρόσεξα αυτό που εσείς προσέξατε, αν και έχω εκκλησιαστεί εκεί. 
Τι να λέει άραγε γι αυτό, και ο εκ Καλλιθέας ορμώμενος θεολόγος (του Καντιώτη) κ. Νικόλαος Νευράκης (διδάκτωρ μάλιστα) που ψέλνει και κηρύττει εκεί; Δεν θα πει τίποτε; Γιατί; Φοβάται μήπως, μη στενοχωρήσει τους δεσποτάδες και δεν θα αγοράζουν (μαζικά) μετά, τα βιβλία του;
18 Φεβρουάριος 2009 5:28 μμ  
http://xairete.blogspot.gr/2009/02/blog-post_5360.html

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Ioannis Kyriakides 
30 λεπτά πριν
Δηλαδη φερανε τον Χριστο στα δικα τους μετρα;
Panagiotis Michalopoulos 
ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ!
Panagiotis Michalopoulos 
http://stolesdespotikes.blogspot.gr/

Panagiotis Michalopoulos 
Agio-Graffiti
...το βέβαιο είναι ότι οι μητροπολίτες προσπαθούν ο Χριστός να γίνει εις «τύπον μητροπολίτου». Έτσι, αφού πρώτα φόρεσαν αυτοί στο κεφάλι τους από μια μίτρα (κάποιοι σκωπτικά, το λένε και «σαν καθίκι»), αφού φόρεσαν λοιπόν μια μίτρα για να μοιάσουν στον αυτοκράτορα του Βυζαντίου, άρχισαν μετά να ζωγραφίζουν και τον Χριστό στην ωραία πύλη, με ...αυτοκρατορική στολή και μίτρα! 
http://agiograffiti.blogspot.gr/ 

Panagiotis Michalopoulos 
Αρχειακό: (Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2008) 
ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ 
http://agiograffiti.blogspot.gr/2008/07/blog-post_7199.html

Panagiotis Michalopoulos 
Αρχειακό: (Κυριακή, 24 Αυγούστου 2008) 
Δεν έχετε μια εικόνα Επισκόπου, στο σπίτι; 
http://agiograffiti.blogspot.gr/2008/08/blog-post_24.html

https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/1578869975509009

Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος Φραντζής: Παρακράτησε (δηλαδή τα τσέπωσε αυτός, για την πάρτη του;) και τα 150.000 δολάρια από τον έρανο των Αυστραλών Ομογενών που προοριζόταν για τους σεισμοπαθείς της Βρίσας; Άξιος!

Θράσος Αβραάμ
2 ώρες πριν
Μέσω Αυστραλίας εδέησε ν απαντήσει η Μητρόπολη Μυτιλήνης για το που πήγαν τα 150.000 δολάρια που παρακράτησε από τον έρανο των Αυστραλών Ομογενών που προοριζόταν για τους σεισμοπαθείς της Βρίσας. Μετά από ένα μήνα που το θέμα βρίσκεται στην τοπική επικαιρότητα και μετά τις διαστάσεις που έλαβε την τελευταία εβδομάδες μόλις χθες η Μητρόπολη Μυτιλήνης έδωσε στη δημοσιότητα έγγραφο στο οποίο περιέχεται η προ 10 ημερών απάντηση του Μητροπολίτη Μυτιλήνη στην Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας για το πώς διατέθηκαν τα 150.000 δολάρια. Ο Μητροπολίτης αναφέρει ότι τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από την ομογένεια για τους σεισμοπαθείς διατίθενται «δια τους σεισμοπαθείς ναούς»!

 Η απάντηση αυτή του Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιάκωβου Φραντζή εξόργισε ακόμα περισσότερο τους σεισμοπαθείς της Βρίσας καθώς είναι γνωστό ότι οι Ναοί στους οποίους προκλήθηκε ζημιά από το σεισμό έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν στο πρόγραμμά επιδότησης του Υπουργείου Υποδομών που έχει συσταθεί για το σκοπό αυτό. Μάλιστα όπως έχει σχετικά ανακοινωθεί έχει υπογραφεί ήδη σύμβαση μεταξύ της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λέσβου και Τεχνικής εταιρίας για την αποκατάσταση του Ι.Ν. Αγ.Νικολάου στο Πλωμάρι. Μήπως δεν το γνωρίζει αυτό ο Μητροπολίτης; Προς τι λοιπόν η παρακράτηση των 150.000 δολαρίων από τη Μητρόπολη Μυτιλήνης; Επίσης στους Ναούς που επισημαίνει το έγγραφο του Μητροπολίτη ότι θα πάνε τα χρήματα μέχρι ώρας δεν έχει δοθεί ούτε ένα ευρώ!
Σε κάθε περίπτωση πάντως τα 150.000 δολάρια τα συγκέντρωσαν οι ομογενείς της Αυστραλίας για να δοθούν στους ανθρώπους της Βρίσας που μέσα σε μια μέρα έχασαν το σπίτι και τα υπάρχοντα τους και όχι να δοθούν στους ναούς. Αυτός ήταν ο σκοπός του εράνου. Η Μητρόπολη Μυτιλήνης διαθέτει Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία Φιλανθρωπικά Καταστήματα Μυτιλήνης Α.Ε. η οποία έχει τεράστια κτηματική και χρηματική περιουσία. Αν θέλει να συμβάλει στην αποκατάσταση των ναών μπορεί κάλλιστα από εκεί.
Ο Μητροπολίτης Μυτιλήνης το λιγότερο που έχει να κάνει είναι να αφήσει τις φτηνές δικαιολογίες και τα επικοινωνιακά παιχνίδια που δεν τα πιστεύει κανείς και να αποδώσει άμεσα τα 150.000 δολάρια στους ¨πάσχοντες ανθρώπους¨.
Σε διαφορετική περίπτωση θα πρόκειται για καθαρή υπεξαίρεση από πλευράς του Μητροπολίτη και πρέπει να παρέμβει η δικαιοσύνη.
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2046247308923956&set=a.1378499785698715.1073741829.100006161196227&type=3&theater

Για να δέσει το σιρόπι της κομπόστας, ότι τα άγια πρόσωπα της ίδρυσης του χριστιανισμού είναι σούπερ άγια, και αληθινά, υπαρκτά και ιστορικά, δουλέψαμε πολύ στη θρησκευτική μας κουζίνα. Έτσι… 1. Κατασκευάσαμε γονείς της Μαριάμ –τον Ιωακείμ και την Άννα, οι οποίοι για να είναι άσπιλη η γέννηση της, δεν έκαναν σεξ –ήταν άλλωστε γέροι πια και η Άννα αποδειγμένη στείρα, αλλά την γέννησαν λέει θαυματουργικά! 2. Κατασκευάστηκε η ιστορία ότι η Μαριάμ κλείστηκε για 12 χρόνια στο ιερό του ναού, από τριών ετών έως δεκαπέντε, για να εξασφαλιστεί ότι ο Ιωσήφ αρραβωνιάστηκε μια αγνή -αναμάρτητη κοπέλα, παρμένη κατ’ ευθείαν από την αγκαλιά του θεού. 3. Για να τεκμηριωθεί η αειπαρθενία της Μαριάμ (πριν τη γέννα, κατά τη γέννα, και μετά τη γέννα) Α) Κατασκευάσαμε μια εικόνα του Ευαγγελισμού (όπως η Παναγία της Τήνου) με την Μαριάμ να μυρίζει έναν αγγελικό κρίνο, ενώ το πουλί, το περιστέρι, δουλειά δεν είχε εκείνη την ημέρα και έκοβε βόλτες πάνω από το κεφάλι της! Β) Αγιογραφούμε τον Ιωσήφ, σαν γέρoντα 80 ετών (τόσο λένε ότι ήταν όταν αρραβωνιάστηκε την 15χρονη Μαρία, αρραβώνας δοκιμή –αν ταιριάζουν), και του φορτώνουμε σαν δικά του παιδιά τους «αδελφούς του Χριστού», που αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη, όπως και ο Ιάκωβος που γιορτάζει σήμερα!

Διαβάζω στη Δημόσια ομάδα ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΚΙ ΕΧΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΤΟΤΕ ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
Η Θεοδωρα Μανικα κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Εκκλησιαστικά Είδη Μανίκας.
23 Οκτωβρίου στις 7:43 π.μ.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ! 
ΟΜΟΡΦΗ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ!! 
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ!!

https://www.facebook.com/EkklesiastikaEideManikas/photos/a.383834115028842.90382.383825648363022/1529485137130395/?type=3&theater

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos
Διαβάζω: Σήμερα η Εκκλησία μας, τιμά –μεταξύ άλλων, και τον Άγιο Ιάκωβο, τον Απόστολο, και Αδελφόθεο, και πρώτον επίσκοπο Ιεροσολύμων.»
Σχολιάζω:
Ένας αφελής συνάνθρωπος μας, ένας χριστιανός, όχι αρκετά κατηχημένος, θα μπορούσε να ρωτήσει: 
«Είχε λοιπόν και αδελφούς ο θεός που πιστεύουμε, ο τριαδικός θεός; Ποιος ήταν; Ο Δίας; Και τον γέννησε μόνος –ως πατέρας όλων των θεών –αυτόν τον Αδελφόθεο -βγάζοντας τον π.χ. από το κεφάλι του ή από κάπου αλλού... Ή προηγήθηκε σεξουαλική πράξη στην οποία συμμετείχε και καμιά θεά; Και τι είναι τελικά ένας Αδελφόθεος; Άνθρωπος, θεός, ή ημίθεος;»
https://www.facebook.com/groups/anexeispististotheo/permalink/1481252611968994/

Διαβάζω ακόμα το τροπάριο:
Ὡς τοῦ Κυρίου Μαθητής, ἀνεδέξω δίκαιε τὸ Εὐαγγέλιον ὡς Μάρτυς ἔχεις τὸ ἀπαράτρεπτον τὴν παρρησίαν ὡς Ἀδελφόθεος τὸ πρεσβεύειν ὡς Ἱεράρχης. Ἱκέτευε Χριστὸν τὸν Θεόν, σωθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.
Διαβάζω ακόμα στη σελίδα του χρήστη Εκκλησιαστικά Είδη Μανίκας:
Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ από άλλη γυναίκα, γι' αυτό ονομαζόταν αδελφός του Κυρίου.
Διαβάζω ακόμα:
Ο Ιάκωβος, ποίμανε την Εκκλησία των Ιεροσολύμων με δικαιοσύνη, με γενναία στοργή και στερεότητα στην πίστη. Αυτό όμως, εξήγειρε τη μοχθηρία και την κακουργία των Ιουδαίων. Αφού τον έπιασαν, τον έριξαν πάνω από το πτερύγιο του Ναού, και ενώ ακόμα ήταν ζωντανός, τον αποτελείωσαν με άγριο κτύπημα ροπάλου στο κεφάλι. Έργο του Ιακώβου είναι και η Καθολική Επιστολή του στην Καινή Διαθήκη.
Διαβάζω ακόμα:
Η μνήμη του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, φέρεται και την Κυριακή μετά την Γέννηση του Χριστού, μαζί με τη μνήμη του Δαβίδ του Προφήτου και Ιωσήφ του μνήστορος, συνοδευόμενη με το ακόλουθο δίστοιχο: «Σὺ τέκτονος παῖς, ἀλλ᾿ ἀδελφὸς Κυρίου, τοῦ πάντα τεκτήναντος, ἐν λόγῳ, μάκαρ». Τελείται δε αύτω η Σύναξις εν τω σεπτώ αυτού Ναώ το όντι ένδοθεν της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις Χαλκοπρατείοις.
https://www.facebook.com/EkklesiastikaEideManikas/photos/a.383834115028842.90382.383825648363022/1529485137130395/?type=3&theater
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Για να δέσει το σιρόπι της κομπόστας, ότι τα άγια πρόσωπα της ίδρυσης του χριστιανισμού είναι σούπερ άγια, και αληθινά, υπαρκτά και ιστορικά, δουλέψαμε πολύ στη θρησκευτική μας κουζίνα. Έτσι… 
1. Κατασκευάσαμε γονείς της Μαριάμ –τον Ιωακείμ και την Άννα, οι οποίοι για να είναι άσπιλη η γέννηση της, δεν έκαναν σεξ –ήταν άλλωστε γέροι πια και η Άννα αποδειγμένη στείρα, αλλά την γέννησαν λέει θαυματουργικά! 
2. Κατασκευάστηκε η ιστορία ότι η Μαριάμ κλείστηκε για 12 χρόνια στο ιερό του ναού, από τριών ετών έως δεκαπέντε, για να εξασφαλιστεί ότι ο Ιωσήφ αρραβωνιάστηκε μια αγνή -αναμάρτητη κοπέλα, παρμένη κατ’ ευθείαν από την αγκαλιά του θεού. 
3. Για να τεκμηριωθεί η αειπαρθενία της Μαριάμ... (πριν τη γέννα, κατά τη γέννα, και μετά τη γέννα) 
Α) Κατασκευάσαμε μια εικόνα του Ευαγγελισμού (όπως η Παναγία της Τήνου) με την Μαριάμ να μυρίζει έναν αγγελικό κρίνο, ενώ το πουλί, το περιστέρι, δουλειά δεν είχε εκείνη την ημέρα και έκοβε βόλτες πάνω από το κεφάλι της! 
Β) Αγιογραφούμε τον Ιωσήφ, σαν γέρoντα 80 ετών (τόσο λένε ότι ήταν όταν αρραβωνιάστηκε την 15χρονη Μαρία, αρραβώνας δοκιμή –αν ταιριάζουν), και του φορτώνουμε σαν δικά του παιδιά τους «αδελφούς του Χριστού», που αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη, όπως και ο Ιάκωβος που γιορτάζει σήμερα!
https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/1577434672319206

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Παιδιά Έφηβοι Νέοι 
Το δόγμα περί άσπιλης γέννησης της Θεοτόκου αποτελεί Ρωμαιοκαθολική δοξασία και δεν είναι αποδεκτό από την ορθόδοξη πίστη. Επἰσης, το ίδιο συμβαίνει με την εικόνα της Θεοτόκου να μυρίζει τον κρίνο. Για την ηλικία του Ιωσήφ δεν έχουμε ακριβείς πληροφορίες.
Panagiotis Michalopoulos 
1. «Το δόγμα περί άσπιλης γέννησης της Θεοτόκου αποτελεί Ρωμαιοκαθολική δοξασία και δεν είναι αποδεκτό από την ορθόδοξη πίστη.»
- Και είναι αποδεκτό για την ορθόδοξη πίστη, αυτό το παραμύθι με τους τάχα γονείς της Παναγίας, τους δυο γέρους που απλά αγκαλιάστηκαν (όρθιοι και με τα ρούχα -όπως δείχνει η σχετική αγιογραφία), και τότε αμέσως (άσπιλα) η γριά και χρόνια στείρα Άννα, έπιασε παιδί; 
Ποιο ευαγγέλιο μιλάει για την ύπαρξη Ιωακείμ και Άννας;

2. «Επἰσης, το ίδιο συμβαίνει με την εικόνα της Θεοτόκου να μυρίζει τον κρίνο.»
Αυτό δείχνει η εικόνα της Τήνου! Παπική και αυτή, αλλά… και, θαυματουργή!
3. «Για την ηλικία του Ιωσήφ δεν έχουμε ακριβείς πληροφορίες.»
Τα ορθόδοξα κιτάπια αναφέρουν ότι ήταν ακριβώς 80 ετών. 
Και όλες οι ορθόδοξες εικόνες, σαν γέρο τον παρουσιάζουν! 
Αντίθετα οι παπικές εικόνες τον παρουσιάζουν μεν σαν νέο (κάτι το πιο φυσικό), αλλά (βλάσφημα) και σαν κανονικό ζευγάρι με τη Μαριάμ!

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=586671831724081&set=a.107798126278123.1073741828.100011438074966&type=3&theater

ΔΙΑΒΑΖΩ:
ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
Περί της αειπαρθενίας της Θεοτόκου
Απόσπασμα από την επιστολή του Αγ. Επιφανίου προς τους Χριστιανούς της Αραβίας, κατά των Αντιδικομαριανιτών, δηλαδή των αιρετικών, οι οποίοι δεν εδέχοντο την αειπαρθενία της Θεοτόκου.
Η επιστολή εγράφη το 367, μόλις ανέλαβε τα επισκοπικά του καθήκοντα.
Η επιστολή σώζεται αυτούσια στο Πανάριο, που συνεγράφη το 375 (PG 42.705-740).
Σύμφωνα με την επιστολή αυτή:
Ο Ιακώβ (επονομαζόμενος Πάνθηρ) είχε δυο υιούς:
α/ Ιωσήφ τον μνήστορα
β/ Σίμωνα Κλωπά
Ο Ιωσήφ, νυμφεύθηκε μια γυναίκα από την φυλή Ιούδα και γέννησε έξη (6) παιδιά,
τέσσερα αγόρια και δυο κορίτσια (τούτο αναφέρουν Ματθαίος 13.53, Μάρκ. 6.3)
Ο Ιωσήφ έμεινε χήρος και σε ηλικία 80 ετών μνηστεύθηκε τη Μαρία.
Ο Ιωσήφ αποθνήσκει μετά τα 92 του χρόνια.
Τα έξη παιδιά του Ιωσήφ αναφέρονται με τα ονόματά τους:
Ιάκωβος, Ιωσής, Σίμων, Ιούδας, Μαρία, Σαλώμη.
1. Ο Ιάκωβος (αποκαλούμενος αδελφόθεος, ωβλίας = τείχος, δίκαιος, ναζωραίος = άγιος). Εγέννησεν τούτον ο Ιωσήφ σε ηλικία 40 ετών. Αδελφός του Ιησού εξ αγχιστείας, ήταν 40 ετών όταν γεννήθηκε ο Ιησούς. Κατά δε την Πεντηκοστή ήτανε 73 ετών και ανέλαβε πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων.
Ο Παύλος αναφέρει: «Έτερον δε των αποστόλων ουκ είδον, ει μη Ιάκωβον τον αδελφόν του Κυρίου» (Γαλ. 1.19).
Ο Ιάκωβος τελευτά σε ηλικία 96 ετών, παρθένος, με το μαρτύριο του λιθοβολισμού. Δεν αναφέρεται στους 12 Αποστόλους, όπως ο Ιάκωβος ο του Αλφαίου και ο Ιάκωβος ο του Ζεβεδαίου. Είναι ένας εκ των 71 αποστόλων.
Αναφέρονται στο πρόσωπό του: η επιστολή Ιακώβου στην Καινή Διαθήκη, καθώς και η λειτουργία του, ως Ιακώβου του αδελφοθέου.
Επίσης αναφέρεται και το Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου, απόκρυφο κείμενο με μυθώδεις αφηγήσεις.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 23 Οκτωβρίου.
2. Ο Σίμωνας ο αδελφόθεος (και Συμεών και Κλεόπας επονομαζόμενος), εκ των 71 αποστόλων, δεύτερος επίσκοπος Ιεροσολύμων μετά τον Ιάκωβο τον αδελφόθεο και ιερομάρτυρας.
Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Απριλίου.
3. Ο Ιωσής ο αδελφόθεος. Η ονομασία του είναι εξελληνισμένος τύπος του εβραϊκού ονόματος Γιωσέφ = Ιωσήφ.
4. Ο Ιούδας ο αδελφόθεος, αδελφός του Κυρίου εξ αγχιστείας (και Θαδδαίος και Λεββαίος επονομαζόμενος), εκ των 71 αποστόλων, αναφέρεται ως ο συγγραφέας της επιστολής Ιούδα στην Καινή Διαθήκη. Ο Ιούδας με τη σύζυγό του έχουν ιεραποστολικό έργο: «ως και οι λοιποί απόστολοι και οι αδελφοί του Κυρίου και Κηφάς;» (Κορινθ. Α΄ 9.5).
Η μνήμη του τιμάται στις 19 Ιουνίου.
ΠΗΓΗ : Αγίου Επιφανίου: Πανάριον