Διηγείται ο Πατήρ Ιάκωβος Τσαλίκης:

Διαβάζω, και (σε παρένθεση) σχολιάζω:

Διηγείται ο Πατήρ Ιάκωβος Τσαλίκης:
 
Κάποτε μια χριστιανή, εξομολογήθηκε σε αυτόν, στο παρεκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους.
Μετά την εξομολόγηση, ενώ παρέμειναν οι δικοί της, για να πάρουν σειρά, εκείνη κατέβηκε στον κεντρικό Ναό και μπήκε μέσα να προσκυνήσει.  (δεν μπορούσε να προσκυνήσει στο παρεκκλήσι;)

Ο Ναός ήταν άδειος. 
Άναψε ένα κεράκι και άρχισε (μια και δεν είχε άλλη δουλειά να κάνει) να προσκυνάει τις εικόνες.
Και τότε (όταν προφανώς, τις προσκύνησε όλες) είδε, για μια στιγμή (της ήρθε η φλασιά, που λένε) την Ωραία Πύλη ανοικτή… 
Και πάνω στην Αγία Τράπεζα να κάθεται (σταυροπόδι;) ένας ωραίος (είχε καλό γούστο, και το εκτιμούσε το ωραίο, η χριστιανή) ξανθός νέος. (Λέτε να ήταν ο αμερικανός ηθοποιός, ο ξανθός και γαλανομάτης, που έπαιζε τον Χριστό σε χολιγουντιανές κινηματογραφικές παραγωγές;)

Μόλις τον είδε, του έβαλε (σαν καλή θεούσα, αλλά και τσαούσα επίσης) τις φωνές:

- Δεν ντρέπεσαι, του είπε, να κάθεσαι πάνω στην Αγία Τράπεζα; Κατέβα κάτω γρήγορα, βγες έξω... 
Αλλά τέτοιοι είστε εσείς οι νέοι (άρα η χριστιανή αυτή, δεν ήταν κι τόσο νέα), κακομαθημένοι, ασεβείς, χαραμοφάηδες (θα είχε κάποιον ζιγκολό που της τα έτρωγε ίσως, και ήξερε), τεμπέληδες, μακρυμάλληδες (θα ήταν η μόδα με τους χίπηδες τότε), αναρχικοί... 
Και ποιος ξέρει τι άλλα του είπε! (ίσως να τον μάλωσε ακόμα και για το ότι  θα ήταν και σχεδόν γυμνός, όπως ο Εσταυρωμένος πίσω από την Αγία Τράπεζα!)

Αλλά ο νέος (33 ετών;) την διέκοψε (πόσα ακόμα θα του έλεγε;) και με πολύ γλυκιά και ουράνια φωνή (πώς είναι η ουράνια φωνή;) της είπε:
- κι εσύ, γιατί δεν εξομολογήθηκες λίγο πριν την τάδε αμαρτία (κάτι πολύ σοβαρό, κάποια σεξουαλική ανωμαλία ίσως) που έκανες; 
Και της είπε ακριβώς την αμαρτία. (αυτήν που δεν περιγράφεται, για να μην σκανδαλιστούμε)

Εκείνη τα έχασε, αποσβολώθηκε, έμεινε άφωνη από την αποκάλυψη αυτή του Νέου.

-Κι εσύ, ποιος είσαι; τον ρώτησε (όταν ξαναβρήκε τη φωνή της) ψελλίζοντας και τρέμοντας. (σαν ψάρι)

-Εγώ είμαι Αυτός, που θα πάρεις αύριο, είπε (ο Χριστός που θα Τον μεταλάβει, δηλαδή) και εξαφανίστηκε.

Μόλις συνήλθε (όταν της πέρασε το τρέμουλο), έτρεξε προς το πατέρα Ιάκωβο (τον κατατρόμαξε τον άνθρωπο, που εξομολογούσε, και θα νόμισε ότι της μπήκαν δαίμονες και τρέχει έτσι) φωνάζοντας πανικόβλητη (της πέρασε το τρέμουλο, αλλά της είχε μείνει ένα κάποιο ψυχικό τραλαλά) για το τι είδε και το τι της συνέβη.....

Αναδημοσίευση από Ωφελήματα από το βιβλίο: "Εμπειρίες κατά την Θ.Λειτουργία".

ΠΗΓΗ