Όταν ο γ. Πορφύριος δεν ήταν ακόμη κανονικός γέροντας, αλλά... δωδεκαετής ασκητής!..

Ο Γέροντας Πορφύριος λοιπόν, γεννήθηκε το 1906 στον Άγιο Ιωάννη Καρυστίας Ευβοίας.

Δώδεκα ετών περίπου, πήγε στο Άγιο Όρος, όπου ασκήτεψε γύρω στα επτά χρόνια. 
Ένας ασκητής, στην… παιδική, εφηβική, και μετ' εφηβική του ηλικία!
 
Αρρώστησε όμως (τι του έκαναν του παιδιού οι καλόγεροι;), και από εκεί τον στείλανε σε εξωτερικό μοναστήρι, μακριά από το Όρος…
 
Ήταν πια είκοσι ετών, όταν χειροτονείται ιερέας! 
Ένας, τόσο νέος… ιερομόναχος!
 
Ως Ιερέας, έμεινε μέχρι το 1940 σε μοναστήρια της Εύβοιας.
 
Το 1940 διορίστηκε εφημέριος στην Εκκλησία του Αγίου Γερασίμου στην Πολυκλινική Αθηνών, δίπλα στην Ομόνοια (οδός Σωκράτους και Πειραιώς), όπου υπηρέτησε 33 χρόνια.
 
Μετά τη συνταξιοδότησή του, λειτουργούσε και εξομολογούσε στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου Καλλισίων Πεντέλης μέχρι το 1978.
Σταμάτησε τότε, διότι είχε αρχίσει να έχει προβλήματα με την καρδιά του.
Για αρκετούς μήνες μετά, έμενε σε φιλικά σπίτια στην Αθήνα…

Το 1979 εγκαταστάθηκε (με την αδελφή του) στο Μήλεσι, στη Μαλακάσα, σε μια  πευκόφυτη έκταση που δεν ξέρω πώς περιήλθε στην κατοχή του…
Ο τόπος εκεί, έγινε κάτι σαν λαϊκό προσκύνημα προς τον γέροντα στον οποίον έτρεχαν πολλοί, διότι είχε διαδοθεί ότι είχε θαυμαστά χαρίσματα…
 
Η αδελφή του βέβαια, οργιζόταν πολλές φορές με αυτήν την προσέλευση (να νοιαζόταν άραγε για την υγεία του;) αλλά ο ίδιος ο γέροντας έβρισκε τρόπο να την κοπανάει και να εξαφανίζεται… 
Πήγαινε προς τα δέντρα, τάχα να προσευχηθεί, και από εκεί κάποια πνευματικοπαίδια του, τον φυγάδευαν κρυφά με κάποιο αυτοκίνητο… 

Εμφανιζόταν δε ξαφνικά, μετά από πολλές ώρες, όταν τον επέστρεφαν, και όταν όλοι σχεδόν όσοι είχαν πάει εκεί, είχαν φύγει… Είτε απογοητευμένοι να τον περιμένουν, ή διωγμένοι από τις φωνές της αδελφής του. 
Τότε, έβλεπε μερικούς – όπως, όπως!
 
Και ξαφνικά μαθαίνουμε, ότι εκείνο το στέκι, έγινε περιοχή με ένα μεγάλο κτιριακό συγκρότημα, το ονομαζόμενο  μεγάλο Μετόχι (ποιου;) της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. 

Διαδόθηκε ότι τα χρήματα για την μετατροπή της καλύβας του γέροντα, σε ένα τέτοιο μεγαθήριο, προήλθαν από ένα θησαυρό που ανακάλυψε τότε ο γέροντας… Διότι είχε λέει και το χάρισμα να βλέπει ό,τι ήταν θαμμένο κάτω από τη γη!!!..

Προς τις αρχές του καλοκαιριού του 1991, έφυγε για το Άγιο Όρος…
Και λίγο αργότερα, στις 2 Δεκεμβρίου, πέθανε εκεί… Στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους… Εκει, όπου και ετάφη την άλλη μέρα.