"Όλα ξεκίνησαν αρχές Νοέμβρη του 1973 όπου το μνημόσυνο για τον Γεώργιο Παπανδρέου μετατρέπεται σε μεγάλη διαδήλωση ενάντια στη δικτατορια,που λήγει με επεισόδια και συλλήψεις.
Στις 14 Νοέμβρη οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο προχωρούν σε κατάληψη. Ανάμεσά τους υπάρχουν πολλοί φοιτητές της Νομικής (είχε προηγηθεί η κατάληψή της τον Φεβρουάριο), εργάτες αλλά και απλοί πολίτες.
Ο Νίκος Ξυλούρης δεν έχασε την ευκαιρία να μπει στο, υπό κατάληψη Πολυτεχνείο, για να δώσει κουράγιο και να εμψυχώσει τους φοιτητές.
Η αστυνομία έχει έντονη παρουσία, αλλά όλο και περισσότεροι πολίτες μπαίνουν στο Πολυτεχνείο και στέκονται δίπλα στους φοιτητές."
(Σχολιάζω):
"Η αστυνομία έχει έντονη παρουσία (προς το θεαθήναι), αλλά όλο και περισσότεροι πολίτες μπαίνουν στο Πολυτεχνείο (σύμφωνα με το σχέδιο Ιωαννίδη, για τη μεγάλη προβοκάτσια να πέσει ο Παπαδόπουλος που δεν ήταν αρεστός πια στους Αμερικανούς) και στέκονται δίπλα στους φοιτητές."
Στο μικρόφωνο του σταθμού του Πολυτεχνείου ο παρα-μορφωμένος εκφωνητής, μεταδίδει: «στην οδός… γίνονται επεισόδια… Στην οδός… τούτο και εκείνο…»
Και φτάνει η ώρα των τανκς.
Ο επικεφαλής της εισβολής στο πολυτεχνείο δίνει τις τελευταίες εντολές: «βαράτε στο ψαχνό»…
Ο Δημήτρης, θεολόγος, αξιωματικός που έκανε τη θητεία του και ήταν στην επιχείρηση, διαμαρτύρεται: «Μα τι λέτε! Αδελφοκτόνοι θα γίνουμε;»
Δεν ξέρω αν έγιναν αδελφοκτόνοι, ξέρω όμως ότι ο Δημήτρης συγκλονίστηκε τόσο από εκείνο το βράδυ που μετά σαν πολίτης δεν είχε ξεχάσει τι είχε συμβεί…
Πίστευε ότι εκείνη τη στιγμή που διαμαρτυρήθηκε κατά του ανωτέρου του, θα μπορούσε να είχε τελειώσει πάραυτα και η ζωή του…
Έτσι, αυτή τη ζωή που από θαύμα του χαρίστηκε την πρόσφερε στο Θεό… Θυσίασε νιάτα και καριέρα και έγινε μοναχός…
Ο μοναχός Ιερόθεος Πατιστής.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου