Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Το «ρημάδι» της κυρίας Ελένης


Το «ρημάδι» της κυρίας Ελένης

Μιλάμε για το σπίτι του Παναγιώτη στο Ελληνικό. 

Μια μονοκατοικία παλαιά αλλά αρχοντική, που αγόρασε το 1974, και η οποία είχε χτιστεί πολλά χρόνια πριν. 

Μια μονοκατοικία παλατάκι, μέχρι το 2000. Τότε που το παλατάκι αυτό, για χάρη της υπερκείμενης οικοδομής (που έγινε «για τα παιδιά», και με τις οικονομίες του Παναγιώτη, και, με την αποζημίωση από το τέλος της εργασίας του στο αεροδρόμιο) το παλατάκι αυτό λοιπόν, έγινε… γιαπί! 

Και σε όλη τη διάρκεια των εργασιών (μπετά δυο ακόμη ορόφων) η οικογένεια μετακόμισε προσωρινά στο διαμέρισμα της Ελένης στο Παγκράτι. Επέστρεψε μετά από πολλούς μήνες, αφού αποχώρησαν πια οι μπετατζήδες. Επέστρεψε αναγκαστικά αφού τα παιδιά πήγαιναν σχολείο στην περιοχή. Επέστρεψε όμως, σε ένα άθλιο - γιαπί - ισόγειο...

Η μονοκατοικία, είχε σκαφτεί περιμετρικά για να γίνουν τα θεμέλια (πέδιλα – πεδιλοδοκοί) και να στηθούν οι κολόνες της νέας οικοδομής. Είχε ακόμα και εσωτερικά σκαφτεί το σπίτι. Και, μέσα, στο χωλ του σπιτιού υπήρχε ένα χάσμα από ένα μεγάλο πέδιλο – θεμέλιο που είχε φυτευτεί εκεί, η δε οροφή του χωλ, είχε τρυπηθεί κι αυτή για μια εσωτερική κολόνα. 

Η κατάσταση άθλια γενικά. Ακόμα και η ύδρευση και η αποχέτευση ήταν ανύπαρκτη. Από πού να αρχίσει κανείς, για να κάνει το γιαπί (το ισόγειο, το πρώην παλατάκι) κατοικήσιμο σπίτι και πάλι! Ήταν περίοδος ανεργίας για τον Παναγιώτη, ο οποίος με προσωπική εργασία προσπαθούσε να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Μέχρι και μπάζα έπρεπε να καθαρίσει με τα χέρια του! Κατάφερε όμως, και, ύδρευση να συνδέσει, και, νέα αποχέτευση να εγκαταστήσει στο «γιαπί»... 

Αυτό το «ρημάδι», αυτό το βαθειά πληγωμένο σπίτι (που θαύμα ήταν που δεν κατέρρευσε κιόλας με όσα οικοδομικά έγιναν μέσα του, γύρω του, και από πάνω του) προσπαθούσε όλα τα υπόλοιπα χρόνια να το συνεφέρει, ο Παναγιώτης, αλλά χωρίς τη βοήθεια της οικογένειας που το θεωρούσε… ξένο σπίτι («πίτα που δεν τρώνε, και που την άφηναν να καεί») αφού δεν τους το έγραφε, αφού δεν τους άφηνε να τον ξεσπιτώσουν τώρα στα γεράματα του!

...Αυτό το ρημάδι της λοιπόν η κυρία Ελένη, δήλωσε χθες ότι ΣΗΜΕΡΑ το εγκαταλείπει! Είχε έρθει ο κύριος Νίκος ο γείτονας να με δει, και σε εκείνον το ανακοινώσε, για να το ακούσω εγώ!

Όσοι έχουν παρακολουθήσει την ιστορία μου αυτή, θα θυμούνται ότι πρόσφατα, η κυρία, με έτρεχε εκβιαστικά σε εισαγγελίες και αστυνομίες για την συκοφάντηση μου, για τον διασυρμό μου. Εγώ όμως ανασκεύασα τα επιχειρήματα της κυρίας μέσα από το μπλόγκ μου στο Ιντερνετ, και επίσης αντέκρουσα και τα κουτσομπολιά της, με σχετικό φυλλάδιο μου προς τους γείτονες... 

Πέρασε από τότε ένας μήνας σιωπής από την κυρία. 

Δεν καταδέχτηκε να συζητήσει μαζί μου το θέμα της συμμετοχής της (έστω και συμβολικής) στην πληρωμή των λογαριασμών του σπιτιού. Είχε άλλωστε όπως πίστευε, …τον άσσο στο μανίκι: Τις καταγγελίες της με την απειλή να με σέρνει στα δικαστήρια... 

Και εκεί που έλεγε ότι είχε οικονομικά προβλήματα (παρά την μεγάλη περιουσία της στο χωριό, παρά τη σύνταξη της, παρά το νοίκι του διαμερίσματος της, παρά τον μισθό του γιου, παρά την έξτρα εργασία της), ξαφνικά χτες, εμφανίστηκε… οικονομικά αεράτη στον κ. Νίκο, αφού δήλωσε ότι βρήκε νέο σπίτι (το οποίο θα το έχει κρυφό λέει), και θα πάει εκεί με τα παιδιά της. 

Εγκαταλείπει το σπιτικό, αυτό το «ρημάδι σπιτικό» που έτσι το κατάντησε με την αντικάμαρα που είχε στήσει τα τελευταία χρόνια... Εγκαταλείπει και αυτό το σπίτι, στο οποίο αν και παρέμενε, με είχε ουσιαστικά από τότε εγκαταλείψει. Με την αντικάμαρα στα υπόλοιπα (από την κρεβατοκάμαρα που είχε εγκαταλείψει) δωμάτια του σπιτιού, από όπου με πολεμούσε με σκοπό να με διώξει από το σπίτι μου. 

Αυτήν την αντικάμαρα λοιπόν, σήμερα την αδειάζει η κυρία, και μετακομίζει... Φεύγει με τα παιδιά... Φεύγει, αφήνοντας μου - σαν φέσι - φουσκωμένους λογαριασμούς, και κοινή οφειλή προς την εφορία (σήμερα τα βρήκα παραπεταμένα στο κουτί, τα φακελάκια) αξίας 2000 ευρώ σχεδόν!  

Φεύγει, προς άγνωστη κατεύθυνση.... Ας πάει στο καλό!

11 σχόλια:

stavroula είπε...

wow...WOW!
E3eli3eis ap oti vlepw.
Isws, mporei na einai kalutera etsi. Aporousame gt den eixe sumvei nwritera. 8a eixate apofugei oloi sas olon auto ton
sunais8hmatiko "polemo".

P. MICHALOPOULOS είπε...

Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη και για το σχόλιο, αγαπητή εν Χριστώ αδελφή Σταυρούλα. Κατά τη γνώμη μου, «ήρθε το πλήρωμα του χρόνου» που λένε. Η κυρία, μετά από τις δυο τελευταίες επανωτές προσφυγές της εναντίον μου, δεν είχε άλλη δυνατότητα πάρα την νομική, και, στο μέλλον. Έτσι εξηγείται και η σιωπή της αυτή, τόσες μέρες. Σιωπή, και αποφυγή να με ενοχλήσει, να με στενοχωρήσει. Ίσως νόμιζε ότι θα φοβηθώ και θα πληρώνω τους λογαριασμούς μιας οικογένειας που με βασανίζει (εστί, σαν μαζοχιστής) για να την κρατήσω κοντά μου, για να αποφύγω τον πόλεμο τους. Αλλά παρόμοια ήταν και η δική μου σιωπή. Τι να έκανε; Να καθίσει εδώ και να πληρώνει; Να ζητήσει την οικονομική συνδρομή του γιου; Μπα! Άλλωστε εκείνη η συνομιλία (η ζωηρή) μεταξύ μητέρας και γιου πριν από ένα μήνα, συνομιλία που άκουσα από το δωμάτιο μου, ήταν αποκαλυπτική. Ο γιος, δεν της είπε μόνο ότι καταθέτει τώρα στην δουλειά του το πτυχίο του με αποτέλεσμα να διπλασιαστεί αμέσως ο μισθός του, αλλά και ότι αμέσως μετά, αφού θα έχει πια την οικονομική αυτή άνεση, θα πάει άλλου να μείνει. Προσπάθησε να τον μεταπείσει η μητέρα του («είσαι εγωιστής», και τέτοια) αλλά εκείνος πάτησε πόδι. Έτσι, καθώς μαζεύτηκαν όλα αυτά, τις τελευταίες δυο εβδομάδες μητέρα και αδελφή αποφάσισαν να πάνε μαζί του. Το κατάλαβα αυτό, διότι άδειαζε σιγά – σιγά το σπίτι από τις βαλίτσες και τα ρούχα τους, δείγμα ότι είχαν ήδη βρει μέρος για μετεγκατάσταση. Αγάπη είναι αυτή, βλέπεις! Πως εγκαταλείπει» ο άντρας τη μητέρα και τον πατέρα για να «προσκολληθεί» στη σύζυγο; Έτσι κάπως, εγκαταλείπει μετά και η σύζυγος τον άντρα για να προσκολληθεί στον… γιο! κάτι που συνέβαινε εδώ και πολλά χρόνια, αλλά τώρα – σήμερα - βγήκε όλο αυτό το πράγμα έξω. Αυτά!

Ανώνυμος είπε...

KALI EPITIHIA STIN KENOURGIA SAS ARHI.....
EFHOME OTI TO KALITERO.
O THEOS VOITHOS
EHARIKA IDIETEROS....
O THEOS MAZI SAS
NITSA

P. MICHALOPOULOS είπε...

Σας ευχαριστώ θερμά κ. Ευγενία, τόσο για τη χαρά όσο και για τις ευχές σας!
Και πώς να μη χαρείτε άλλωστε, αφού σεις ξέρετε (τα πάντα για) πρόσωπα και πράγματα...
Ξέρετε τόσες πολλές λεπτομέρειες της τραγικής αυτής υπόθεσης …
Τα ξέρετε όλα από παλιά (2003 – 2004), από αρκετά δηλαδή χρόνια πριν φτιάξω μπλογκ...
Από τότε που είχαμε εκείνη την καθημερινή εγκάρδια ηλεκτρονική αλληλογραφία μας, την επικοινωνία μας σαν να είμαστε δίπλα, ενώ ήμασταν τόσο μακριά...
Εσείς από εκεί, από τους καταρράκτες του Νιαγάρα, κι εγώ από εδώ, από το τέλμα του Ελληνικού!..

Χαίρετε! :D

Ανώνυμος είπε...

O THEOS MPORI NA ARGI,
ALA DEN LISMONI....OPOS SAS TA ELEGA PROTA.
DIA TIS IPOMONIS, KE TIS EPIMONIS
O ANTHROPOS TA PANDA KATORTHONI............
EFHOME NA HARITE TIN ELEFTHERIA SAS
KEROS ITAN...
POTE DEN INE ARGA....
O THEOS KSERI TI KANI....
EFTIHOS POU TA AFISATE STA HERIA TOU, KE SAS ELEFTHEROSE.
KALI TIHI KE FOTISI.... STOUS ALOUS, TOUS IPOLIPOUS TIS OIKOGENIAS.
O THEOS MAZI SAS
NITSA <>

P. MICHALOPOULOS είπε...

O THEOS MAZI SAS, k. NITSA MAS.

sostos είπε...

κ.Παναγιώτη, νομίζω περάσατε πολλά, τέτοιου είδους άτομα εκ της πλάνης του εγωϊσμού κ.α. καλόν είναι να πάρουν τα όρη και τα βουνά γιατί έχετε και εσείς όρια αντοχής...Ας ελπίσουμε στο εγγύς μέλλον να αλλάξη ο χαρακτήρας της, που δεν το νομίζω...και να επανέλθει προσγειωμένη...το κακό δεν το θέλει κανείς....

P. MICHALOPOULOS είπε...

sostos είπε, για... Το «ρημάδι» της κυρίας Ελένης

http://xairete.blogspot.com/2011/02/sostos.html

P. MICHALOPOULOS είπε...

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Τέτοια σκευωρία πίσω από την πλάτη μου… Και η κυρία Ελένη τι να γίνεται άραγε; Λίγο πριν αναχωρήσουν από το σπίτι μου, είχε βάλει την κόρη της να μου ζητήσει διαζύγιο - κάτι που εγώ δεν το αρνήθηκα… Τότε, στις τελευταίες μέρες τους εδώ, τότε που με έσερναν στις αστυνομίες, τότε που έκανα και τις καταγγελίες ότι η κυρία χανόταν τις νύχτες…

http://xairete.blogspot.com/2012/05/blog-post.html

Rose Roses είπε...

Παντα να γνωριζομε αδελφε μου οτι η σωτιρία τις ψυχης μας περναη απο θλίψη και καθε θλιψη ειναι δοξα Κυρίου. Ο Κύριος ειναι παντα μετα αδύνατα πεδιά Του. Αμην.

P. MICHALOPOULOS είπε...

Αμην.