Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DIONYSIOS-TATSHS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DIONYSIOS-TATSHS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013

- Προσβάλλονται ιερά πρόσωπα, ρε! Πλήττεται η Εκκλησία, ρε!

 
- Προσβάλλονται ιερά πρόσωπα, ρε! 
Πλήττεται η Εκκλησία, ρε!

Σχόλια (σε παράθεση), σε κείμενο του πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στην εποχή μας οι βλάσφημοι άνθρωποι έχουν αυξηθεί (άνθρωποι λαϊκοί βέβαια, η μεσαία τάξη του είδους, αφού εξαιρούνται οι παπάδες - η ανώτερη τάξη.)
 

Το καταστροφικό τους έργο (καταστρέφουν κάτι σαθρό ήδη, που δεν αντέχει σε αντίλογο) παίρνει διαστάσεις επιδημίας (στην Ελλάδα του 90% ορθόδοξου πληθυσμού;), καθώς συνεργούν σε αυτό τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (όσα δεν είναι διαπλεκόμενα με τους παπάδες) και οι εφημερίδες (αυτές που δεν έχουν κατευθυνόμενους από την εκκλησία δημοσιογράφους).
 

Χωρίς ίχνος ντροπής (όταν ασχολούνται με την ομοφυλοφιλία του κλήρου, και κυρίως αυτή των δεσποτάδων), χωρίς ευγένεια (όταν έχουν να κάνουν με θρηκέμπορους) και με θρασύτητα (σαν εκείνη του Χριστού με το φραγγέλιο) ασχολούνται με θέματα της θρησκείας (και φωνάζουν: «έξω οι έμποροι από το ναό») και μιλούν απαξιωτικά για ιερά πρόσωπα (όπως το πρόσωπο του κίναιδου πρώην μητροπολίτη Αττικής Παντελεήμονα) και για τούς κληρικούς της Εκκλησίας (για τα τυχερά τους, για το ότι έχουν κάνει μπουρδέλο ξετσιπωσιάς τις εκκλησίες όταν παντρεύουν ή βαφτίζουν).

Και τι δεν λένε οι άνθρωποι (οι άνθρωποι, οι κατώτερη αυτή φυλή που δεν ανήκει στην κάστα την παπαδική)!
Χρησιμοποιούν τις χειρότερες εκφράσεις (για να εκφράσουν τα ουαί του Χριστού), τις πιο χυδαίες (περιγράφοντας τις καταγεγραμμένες τηλεφωνικές συνομιλίες ομοφυλόφιλου μητροπολίτη) και τις πιο βρωμερές (για την εκκλησιαστική Κόπρο του Αυγεία).
 

Άλλοτε τις λένε κατ' ιδίαν (και οι παπάδες είναι πανταχού παρόντες και το μαθαίνουν αυτό), άλλοτε μπροστά σε μικρόφωνα (μολύνοντας τα ερτζιανά) και κάμερες (τηλεοπτικές, όταν στα πλατό δεν είναι παπάδες να λένε μαλακίες για το πόσο σπουδαίος είναι ο γ. Παΐσιος) και συχνότατα τις περνούν στα κείμενά τους και τα βιβλία (που πρέπει βέβαια να καούν, μαζί με τους συγγραφείς).
 

Και κάποτε, όλως παραδόξως, οι άνθρωποι αυτοί αποκτούν και φήμη (άλλη η "φήμη" που ψέλνεται από τα γιουσουφάκια για τον Πασά Δεσπότη-Μητροπολίτη), εξασφαλίζουν δωρεάν προβολή (ενώ οι μεγαλο-παπάδες αν δεν λαδώσουν, δεν βλέπουν τη δική τους προβολή στο Ίντερνετ και στον Τύπο), εκλέγονται σε διάφορα όργανα (ενώ θα έπρεπε να εξοριστούν από τη χώρα) και αποκτούν τη δυνατότητα να διαβρώνουν αμέσως ή εμμέσως τα λαϊκά στρώματα (οι άνθρωποι αυτοί, επηρεάζουν την πιο κατώτερη από αυτούς τάξη, αυτή των υπανθρώπων, των χωρίς βούληση…) τα οποία πολλές φορές είναι ανυποψίαστα, αλλά και ευκολόπιστα (μέχρι αηδίας, όταν πιστεύουν στο δράκο του αγίου Γεωργίου, ή στο άγιο φως, κ.λπ.).

Η στάση των χριστιανών (ή των φασιστο-χριστιανών, ή χριστιανο-φασιστών, αν προτιμάτε) απέναντι στους βλασφήμους (κατά την άποψη του παπαδαριού) πρέπει να είναι σθεναρή (μπαμ και κάτω) και όχι ανεκτική (άσε τον μωρέ να ζήσει).
 

Και αυτό γιατί προσβάλλονται ιερά πρόσωπα (προσώπατα) και πλήττεται η Εκκλησία (που ήδη παραπαίει από τα ίδια της τα σκάνδαλα).
 

Το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης (πρέπει να είναι τέτοιο που να λιβανίζει τους παπάδες) δεν μπορεί να εκφυλίζεται σε βλασφημίες (π.χ. έλεγχο κακώς κείμενων) και αθλιότητες (π.χ. με αίτημα για κάθαρση).
Όλα τα δικαιώματα έχουν τα όριά τους. (αυτά που ορίζει η τοπική ορθόδοξη εκκλησιαστική -ιερά εξέταση)
 

Όταν το δικαίωμα τού ενός (με αίτημα για ζωντανή και ελεύθερη εκκλησία) καταργεί το δικαίωμα τού άλλου (για εξασφάλιση του απορρήτου της Δεσποτικής ομοφυλοφιλίας), χρειάζεται κάποιο σαφές όριο. (αλλιώς… μπαμ και κάτω!)

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

Όταν ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Διονυσίος Τάτσης, ανακάλυψε ξανά την… Αμερική…

π. Διονυσίος Τάτσης:

Μοντέρνοι πνευματικοί πατέρες, ακολουθούν το ρεύμα της εποχής και δεν θέλουν να στενοχωρήσουν τα πνευματικά τους τέκνα, γι᾽ αυτό ανέχονται τις ερωτικές σχέσεις τους με τη δικαιολογία ότι πρόκειται στο μέλλον να παντρευτούν!

Με τον ίδιο απαράδεκτο τρόπο οι συγκεκριμένοι αυτοί πνευματικοί αντιμετωπίζουν και το βδελυρό αμάρτημα της ομοφυλοφιλίας, που δεν απουσιάζει και από μερικούς αναξίους κληρικούς. 

Το θεωρούν φυσικό και μη κολάσιμο. Μιλάνε για αδυναμία, την οποία η Εκκλησία δέχεται και δεν καταδικάζει!

Πηγή: Ορθόδοξος Τύπος

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Ιδιότυπος άλωσις της Εκκλησίας της Ελλάδος

Βαρθολομαίος και Βενέδικτος: «Ένωση» σε... σάλια και ρόμπες!

http://papismos.blogspot.gr/2008/08/blog-post_5950.html

ΔΙΑΒΑΖΩ:
ΙΔΙΟΤΥΠΟΣ ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
(Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση)

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος συχνὰ ἐπισκέπτεται τὴν Ἑλλάδα, ἀνταποκρινόμενος στὶς προσκλήσεις τῶν Μητροπολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ψάχνουν νὰ βροῦν κάτι, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη. 
Τελικὰ οἱ ἀφορμὲς εἶναι ἀσήμαντες καὶ οἱ φιέστες περιττές, γιατὶ ὅλα γίνονται γιὰ τὸ θεαθῆναι, δηλαδὴ τὴν προβολὴ τῶν Μητροπολιτῶν ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἐπίτευξη ἐκ μέρους τοῦ Πατριάρχη τῆς ἰδιότυπης ἅλωσης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. 

Καὶ ἐξηγοῦμαι. 
Ἡἀγάπη καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸν θεσμὸ τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου, τὸν ὁποῖο ὑπηρετεῖ ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, δὲν ἀμφισβητοῦνται ἀπὸ κανένα Ἕλληνα. Ὅλοι τρέφουν ἀγαθὰ αἰσθήματα. 
Αὐτὸ ὅμως δὲν συνεπάγεται καὶ ἀποδοχὴ τῶν προκλητικῶν οἰκουμενιστικῶν πρωτοβουλιῶν καὶ δραστηριοτήτων τοῦ Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος συμπροσεύχεται, χωρὶς ἀναστολές, μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ προτεστάντες, ἐξισώνει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὶς λεγόμενες ἐκκλησίες τῶν ἑτεροδόξων καὶ πρωτοστατεῖ στοὺς θεολογικοὺς καὶ διαθρησκειακοὺς διαλόγους, πού, ὅπως ὅλοι γνωρίζουν, ὑποστηρίζονται ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς γιὰ καθαρὰ δικούς τους σκοπούς. 

Ἡ πλειονότητα τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν συμφωνεῖ μὲ τὸν οἰκουμενισμό, κάτι ποὺ γνωρίζει ὁ Πατριάρχης καὶ γι᾽ αὐτὸ ἐπιμελῶς ἀποφεύγει, ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἀναφέρεται στὶς οἰκουμενιστικές του πρωτοβουλίες καὶ ἀρέσκεται σὲ γενικὰ καὶ ἀόριστα θέματα, ποὺ δὲν ἔχουν ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ λαό, ἀλλὰ ὑπηρετοῦν τὴ συμβατικότητα τῶν ἐπισκέψεών του στὴ χώρα καὶ τὸν ἀπώτερο σκοπό του νὰ καλλιεργήσει διαπροσωπικὲς σχέσεις μὲ τοὺς Μητροπολίτες, κάμπτοντας τὶς ὅποιες ἐνστάσεις ἔχουν γιὰ τὸν οἰκουμενισμό. 

Δυστυχῶς ἀποδεικνύεται τὸ εὐάλωτο τοῦ χαρακτῆρος τῶν Μητροπολιτῶν. 
Εἶναι χρήσιμο νὰ δοῦμε τί συμβαίνει ἀκριβῶς. 
Οἱ Μητροπολίτες, ἄλλοτε μὲ τὴν ἐλεύθερη θέλησή τους καὶ ἄλλοτε πιεζόμενοι φορτικῶς ἀπὸ Πατριαρχικοὺς κύκλους, προσκαλοῦν τὸν Πατριάρχην καὶ ἐμφανίζονται μὲ δουλικὸ φρόνημα ἀπέναντί του. Τὸν προσφωνοῦν μὲ θερμὰ λόγια, τοῦ πλέκουν ἐγκώμια, τὸν ἐπαινοῦν ὑπερβολικά, ἀναφέρονται στὸ πολυσχιδὲς ἔργο του καὶ δὲν ξεχνοῦν νὰ μιλήσουν καὶ γιὰ τὴν οἰκολογική του εὐαισθησία προκειμένου νὰ προστατευτεῖ τὸ περιβάλλον. 

Ἐκδηλώνοντας ἔτσι τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὸν Πατριάρχη, χάνουν τὴν παρρησία ἀπέναντί του καὶ ποτὲ στὸ μέλλον δὲν πρόκειται νὰ ἐκφράσουν καὶ τὴν παραμικρὴ ἐπιφύλαξη στὰ ὅσα οἰκουμενιστικὰ διαπράττει, παρὰ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ποὺ τὰ ἀπαγορεύουν. 
Θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους ὑποχρεωμένο ἀπέναντί του γιὰ τὴ μεγάλη τιμή, ποὺ τοὺς ἔκανε ἐπισκεπτόμενος τὴ Μητρόπολή τους καὶ περιορίζονται στοὺς μεταξύ τους ψιθύρους, οἱ ὁποῖοι δὲν ταιριάζουν σὲ Μητροπολίτες οὔτε καὶ ἔχουν καμιὰ ἀξία. 
Ἡ ἀπαράδεκτη αὐτὴ συμπεριφορὰ τῶν Μητροπολιτῶν ὁδηγεῖ μὲ σταθερότητα στὴν ἄτυπη ἅλωση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ τὴν προσδέσει στὸ ἅρμα τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ φτάσει μιὰ ὥρα ἀρχύτερα στὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν».

Ο Αντίχριστος Διάβολος, και η ουρά του!..


Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸ καὶ πρέπει οἱ Μητροπολίτες νὰ τὸ συνειδητοποιήσουν καὶ νὰ σταματήσουν τὶς προσκλήσεις πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη νὰ ἐπισκεφθεῖ τὶς Μητροπόλεις τους – ἀδιαφορώντας γιὰ τὶς μεγάλες δαπάνες καὶ τὸ σκανδαλισμὸ τοῦ λαοῦ. 
Μόνο τότε θὰ μπορέσουν νὰ κρίνουν ἐλεύθερα τὶς οἰκουμενιστικὲς ἐνέργειες τοῦ Πατριάρχη καὶ νὰ ὁμολογήσουν μὲ παρρησία τὴν προσήλωσή τους στὴ Μία, Ἁγία καὶ Καθολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀρνούμενοι ὅτι οἱ αἱρετικοὶ παπικοὶ καὶ διαμαρτυρόμενοι ἀποτελοῦν ἐκκλησία.

Ορθόδοξος Τύπος, 16/11/2012

FORUM: Ιψενικός «γάμος» διασήμων («ορθόδοξου» με παπικό)!

http://papismos.blogspot.gr/2008/08/forum.html

Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012

BARTHOLOMIOU-IS-HERE

 

ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΗΜΕΡΑ:
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΩΤΑ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ 
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση 

ΣΥΧΝΕΣ εἶναι πιὰ οἱ ἐπισκέψεις τοῦ Οἰκ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στὴν Ἑλλάδα. Φαίνεται ὅτι ἀνταποκρίνεται σὲ κάθε πρόσκληση, ποὺ λαβαίνει, ἰδίως ἀπὸ Μητροπολίτες. 
Τὸ γεγονὸς αὐτὸ προκαλεῖ πολλὲς φορὲς σκανδαλισμὸ στοὺς πιστούς, γιατὶ κοντεύει νὰ γίνει ἐπιδημικό. Κάθε λίγο καὶ λιγάκι τὸ ἴδιο θεατρικὸ σκηνικό. Ὁ Μητροπολίτης, ποὺ θὰ ὑποδεχτεῖ τὸν Πατριάρχη, κοπιάζει ἀφάνταστα. Προσεγγίζει τὰ ὅρια τοῦ παροξυσμοῦ ἡ ἀγχώδης προετοιμασία γιὰ τὴν ὑποδοχὴ καὶ φιλοξενία τοῦ Μεγάλου Ἐπισκέπτη. 

Τὰ πράγματα θὰ ἦταν διαφορετικά, ἐὰν ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἀρνοῦνταν τὸν πολυδάπανο τρόπο ὑποδοχῆς καὶ φιλοξενίας καὶ ἀκολουθοῦσε τὸν ταπεινὸ Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος ποτὲ δὲν ἐπιβάρυνε κανένα, καθὼς ἀδιάκοπα ἐπισκεπτόταν πόλεις καὶ χωριά. Θὰ μποροῦσε νὰ μείνει στὸ ἐπισκοπεῖο ἢ σὲ ἕνα μοναστήρι, χωρὶς νὰ ἔχει πολυμελῆ συνοδεία. 
Γιατὶ νὰ καταλύει στὸ πολυτελέστερο ξενοδοχεῖο τῆς πόλης, γιατὶ νὰ κινητοποιεῖται ἡ κοσμικὴ ἐξουσία (ἀλήθεια πόση σχέση εἶχε ὁ Χριστὸς μὲ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας τοῦ καιροῦ του;) καὶ προπαντός, γιατὶ νὰ δέχεται τὶς τιμητικὲς ἐκδηλώσεις καὶ τὶς διακρίσεις, ποὺ τοῦ ἀπονέμουν, ἀφοῦ γνωρίζει ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχουν καμιὰ πνευματικὴ ἀξία;

Ἐπίσης, γιατὶ νὰ συνωστίζονται στὶς ἐξέδρες τῶν ἐπισήμων τριάντα καὶ σαράντα Μητροπολίτες καὶ νὰ παίζουν τὸ ρόλο τοῦ ἄφωνου κομπάρσου; Δὲν ἔχουν νὰ κάνουν κάτι καλύτερο στὶς Μητροπόλεις τους; 



Καὶ γιατὶ ἀγνοοῦν ὅτι ἡ συμμετοχή τους στὶς θορυβώδεις ὑποδοχὲς τοῦ Πατριάρχη σημαίνει ἔμμεση ἀποδοχὴ τῶν οἰκουμενιστικῶν δραστηριοτήτων του;


Καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ σοβαρὸ θέμα. Οἱ φιλοξενοῦντες Μητροπολίτες προσπαθοῦν νὰ ἐντυπωσιάσουν τὸν Πατριάρχη, νὰ τοῦ ἀποσπάσουν λόγους ἐπαινετικοὺς καὶ νὰ τροφοδοτήσουν τὴν ἐλπίδα τους ὅτι κάποτε θὰ τοὺς βοηθήσει, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν προσωπικές τους φιλοδοξίες. 
Στέλνουν ἐγκυκλίους στοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς μοναχοὺς τῶν Μητροπόλεών τους καὶ ἀπαιτοῦν πλήρη συμμόρφωση στὰ ὅσα τοὺς ζητοῦν, ἀπειλώντας ἐκείνους ποὺ δὲν θὰ ἀνταποκριθοῦν στὸ βαθμό ποὺ ἤθελαν ἢ θὰ ἀρνηθοῦν νὰ παραστοῦν στὶς ἐκδηλώσεις. Μετὰ τὸ πανηγύρι, κάθε ἀντιφρονῶν θὰ κληθεῖ νὰ δώσει ἐξηγήσεις καὶ ἐνδεχομένως θὰ τιμωρηθεῖ. Ἔτσι μὲ τὶς Πατριαρχικὲς ἐπισκέψεις δοκιμάζονται οἱ σχέσεις μεταξὺ Μητροπολιτῶν καὶ κληρικῶν καὶ ἀποκαλύπτεται τὸ χάσμα, ποὺ πολλὲς φορὲς τοὺς χωρίζει.

http://thriskeftika.blogspot.gr/2012/10/blog-post_2452.html

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Μαλακίας το Ανάγνωσμα...

Μαλακίας το Ανάγνωσμα:

Ο Γέροντας Παΐσιος διηγήθηκε σε πνευματικό του τέκνο το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός , το οποίο συνέβη στον ίδιο...

Κάποτε, ότα ήμουν στον Τίμιο Σταυρό, αρρώστησα βαριά. Ήταν χειμώνας βαρύς, είχε πέσει τόσο χιόνι που κανένα δέντρο δεν έμοιαζε για δέντρο. Όλα ήταν πνιγμένα στο λευκά, τα μονοπάτια είχαν χαθεί, τα πουλιά είχαν λουφάξει, τα σύννεφα και η ομίχλη σκέπαζαν τον Άθωνα.Δεν είχαν καμμία επικοινωνία με το μοναστήρι του Σταυρονικήτα , μού ήταν αδύνατο να ζήσω περισσότερο από λίγες μέρες, γιατί η αρρώστια με είχε παραλύσει τελείως.Περίμενα τον Κύριο να μού την ψυχή και να την οδηγήσει στο έλεος της ευσπλαγχνίας Του. Ούτε ένα τσάι δεν μπορούσα να φτιάξω, ούτε τη σόμπα να ανάψω, ούτε νερό να πιώ είχα.Η ζωή μου ήταν αφημένη στο έλεος τού Θεού. Έλεγα «Ιδού Κύριε, εις το έλεος Σου ελπίζω μη με εγκαταλέίψεις!»

Ύστερα από λίγη προσευχή που με πολύ κόπο ψέλλισα, είδα να εμφανίζονται στο κελλί μου μέσα άγγελοι και άγιοι, απεσταλμένοι τού Θεού. Ταχύ με προκατάλαβε η Χάρη τού Θεού. Ευχαριστούσα και δοξολογούσα τον Σωτήρα μου.Δάκρυσα. Ένας από τους αγγέλους φρόντιζε για τη σόμπα, άλλος ετοίμαζε φαγητό ζεστό,φέρνανε και ευωδιαστά ψωμιά.Βρέθηκα στον Παράδεισο. Τι άλλο ήθελα.

Οι άγιοι άρχισαν να με στηρίζουν με λόγους παρηγορίας και με παρακλήσεις. Και μόνο η θέα τους με ξεκούραζε, με ενίσχυε και μού έδινε ελπίδα.Καθίσανε μαζί μου ώσπου έγινα καλά και μπορούσα να οικονομήσω τον εαυτό μου. Μετά φύγανε. Μία βδομάδα καθίσανε.
Όταν μετά από καιρό σηκώθηκα βγήκα από το κελί και κοίταξα γύρω τη φύση με διαφορετικό βλέμμα. Όλα έλαμπαν μέσα στο άκτιστο φώς της χάρης τού Αγίου Πνεύματος.

Δεν ήμουν άξιος αλλά η άπειρη αγαθότητα τού Θεού και η αγάπη Του εκδηλώθηκαν με αυτό τον τρόπο.
Πάντως ένοιωθα τόση χάρη να με πληρώνει εσωτερικά που έλεγα «Φτάνει Θεέ μου, δεν αντέχω άλλο. Θα σκάσω. Ή πάρε με κοντά Σου ή λιγόστεψε τη χάρη που μού έδωσες. Αν τόση χάρη μού δίνεις τώρα, φαντάζομαι στον Παράδεισο τι θα γίνεται.»

ΠΗΓΗ:
misha.pblogs.gr
http://xairete.blogspot.com/2011/02/blog-post_6967.html



ΣΧΕΤΙΚΑ:

Κυριακή, 8 Μαΐου 2011


Ο θαυμαστός κόσμος του Γκούφυ (Goofy) της παραγωγής Walt Disney: (ή, πώς… κατασκευάζονται οι «άγιοι»…)


Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011


Λόγια μεγάλων ανδρών (όπως Παΐσιος, π.χ.)



Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011


Πάλι για τον ξεμωραμένο καλόγερο Παΐσιο (προστάτη πυροβολημένων, και «χριστιανο» φασιστών – προβοκατόρων κρυπτοαιρετικών) ο λόγος…



Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011


Αν λέτε για τον γέροντα Παΐσιο, έχω να σας πω ότι δεν πρόκειται για έναν συνηθισμένο γέροντα!



Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011


Ο «άγιος» (από πίσω) καλογερο-Παΐσιος, βοήθεια τους!..




ΣΧΕΤΙΚΟ 
ΜΕ... 
ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΗΛΑ !!!..

5 ΚΕΡΑΣΙΑ + 1 ΜΗΛΟ = 1 «ΠΑΤΑΤΑ»;;;

ΤΑ 5 ΚΕΡΑΣΙΑ (ΑΚΡΙΒΩΣ 5) ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ («ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟ») ΜΗΛΟ ΠΟΥ ΧΑΛΑΣΑΝ ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ «ΑΓΙΟΥ»:

Γράφει ο Πρεσβύτερος Διονύσιος Τάτσης: 
ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ

Μια μέρα ό Γέροντας Παΐσιος ησύχαζε στο κελί των Αγίων Αρχαγγέλων, στη σκήτη των Ιβήρων. Ήταν Αύγουστος μήνας και είχαν περάσει οί οχτώ πρώτες μέρες του. Ό Γέροντας τηρούσε αυστηρή νηστεία. Δεν είχε φάει μέχρι τότε τίποτα και οί σωματικές του δυνάμεις είχαν ελαττωθεί...
...Ή νηστεία τον είχε εξαντλήσει. Μετά από τριακόσια περίπου μέτρα, όταν πια ήταν μέσα στο δάσος, άρχισε να ζαλίζεται. Κάθισε στη ρίζα κάποιας καστανιάς κι έκανε τρεις φορές τον σταυρό του. Πολύ λίγο φως έβλεπε. Άλλο άπ' τη ζαλάδα άλλο άπ' τη σκιά των δέντρων, ό Γέροντας βρισκόταν στο ημίφως. Ψιθύριζε, όμως, την ευχή, ακολουθώντας τον αργό ρυθμό της αναπνοής του.
Μετά από λίγη ώρα, όταν κάπως συνήλθε, είδε μπροστά του έναν νεαρό, πού είχε λαμπρό πρόσωπο και φορούσε λευκά ρούχα. Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό καλαθάκι, το οποίο ήταν περίτεχνα φτιαγμένο. 'Ο νεαρός πήγε πολύ κοντά του, του πρόσφερε το καλαθάκι και τον προέτρεψε να φάει άπ' το περιεχόμενο του.
Ό Γέροντας άκουσε το νεαρό, τον ευχαρίστησε και άπλωσε το χέρι του στους καρπούς, πού είχε το καλαθάκι. Πήρε πέντε κεράσια και άρχισε να τα τρώει. Θέλησε να ευχαριστήσει και για δεύτερη φορά τον νεαρό, άλλα δεν τον έβλεπε. Άρχισε να παραξενεύεται για το τι είχε συμβεί. Ξανάκανε το σταυρό του, άπλωσε εκ νέου το χέρι του στο καλάθι και δοκίμασε ένα μήλο. Αμέσως, όμως του ήρθε λογισμός: «Αύγουστος μήνας κι εγώ τρώω κεράσια και μήλα;». Κοίταξε όλους τους καρπούς του καλαθιού και διαπίστωσε ότι οί περισσότεροι δεν ήταν της εποχής. «"Άγγελος Κυρίου ήταν», μονολόγησε ό Γέροντας.
Κάθισε λίγη ώρα ακόμα γιατί ήθελε να κατανοήσει την εμφάνιση του Αγγέλου και να ευχαριστήσει τον Κύριο. Έφαγε το μήλο και μετά κρατώντας το καλαθάκι, συνέχισε τον ανήφορο. Περπατούσε κάπως ξεκούραστα. Αργά το απόγευμα, έφτασε στο κελί του και πήγε κατ' ευθείαν στο εκκλησάκι. Σταυροκοπήθηκε και γονάτισε. Ήθελε να ευχαριστήσει τον Κύριο, αλλά και να του παραπονεθεί:
«Κύριε, σ' ευχαριστώ για τα φρούτα πού μου έστειλες με τον "Άγγελο σου. Όμως, εγώ χάλασα τη νηστεία! Δεν μπόρεσα να νηστέψω μέχρι της Παναγίας. Συγχώρεσέ με!».
"Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό καλαθάκι, το οποίο ήταν περίτεχνα φτιαγμένο."


Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2008


Να γιατί και οι χουντικοί πρέπει να έχουν τον «άγιο» τους!!!

http://gaios.files.wordpress.com/2007/04/21a.jpg

Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Rena Panagiotou: τρώω μήλα, και…

- τρώω μήλα, ...
και… φουσκώνω!..

http://www.facebook.com/#!/profile.php?id=100000555421213&sk=wall



ΣΧΕΤΙΚΟ 
(ΜΕ... ΜΙΛΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΜΗΛΑ):

5 ΚΕΡΑΣΙΑ + 1 ΜΗΛΟ = 1 «ΠΑΤΑΤΑ»;;;

ΤΑ 5 ΚΕΡΑΣΙΑ (ΑΚΡΙΒΩΣ 5) ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ («ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟ») ΜΗΛΟ ΠΟΥ ΧΑΛΑΣΑΝ ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ «ΑΓΙΟΥ»:

Γράφει ο Πρεσβύτερος Διονύσιος Τάτσης: 
ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ

Μια μέρα ό Γέροντας Παΐσιος ησύχαζε στο κελί των Αγίων Αρχαγγέλων, στη σκήτη των Ιβήρων. Ήταν Αύγουστος μήνας και είχαν περάσει οί οχτώ πρώτες μέρες του. Ό Γέροντας τηρούσε αυστηρή νηστεία. Δεν είχε φάει μέχρι τότε τίποτα και οί σωματικές του δυνάμεις είχαν ελαττωθεί...
...Ή νηστεία τον είχε εξαντλήσει. Μετά από τριακόσια περίπου μέτρα, όταν πια ήταν μέσα στο δάσος, άρχισε να ζαλίζεται. Κάθισε στη ρίζα κάποιας καστανιάς κι έκανε τρεις φορές τον σταυρό του. Πολύ λίγο φως έβλεπε. Άλλο άπ' τη ζαλάδα άλλο άπ' τη σκιά των δέντρων, ό Γέροντας βρισκόταν στο ημίφως. Ψιθύριζε, όμως, την ευχή, ακολουθώντας τον αργό ρυθμό της αναπνοής του.
Μετά από λίγη ώρα, όταν κάπως συνήλθε, είδε μπροστά του έναν νεαρό, πού είχε λαμπρό πρόσωπο και φορούσε λευκά ρούχα. Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό καλαθάκι, το οποίο ήταν περίτεχνα φτιαγμένο. 'Ο νεαρός πήγε πολύ κοντά του, του πρόσφερε το καλαθάκι και τον προέτρεψε να φάει άπ' το περιεχόμενο του.
Ό Γέροντας άκουσε το νεαρό, τον ευχαρίστησε και άπλωσε το χέρι του στους καρ-πούς, πού είχε το καλαθάκι. Πήρε πέντε κεράσια και άρχισε να τα τρώει. Θέλησε να ευχαριστήσει και για δεύτερη φορά τον νεαρό, άλλα δεν τον έβλεπε. Άρχισε να παραξενεύεται για το τι είχε συμβεί. Ξανάκανε το σταυρό του, άπλωσε εκ νέου το χέρι του στο καλάθι και δοκίμασε ένα μήλο. Αμέσως, όμως του ήρθε λογισμός: «Αύγουστος μήνας κι εγώ τρώω κεράσια και μήλα;». Κοίταξε όλους τους καρπούς του καλαθιού και διαπίστωσε ότι οί περισσότεροι δεν ήταν της εποχής. «"Άγγελος Κυρίου ήταν», μονολόγησε ό Γέροντας.
Κάθισε λίγη ώρα ακόμα γιατί ήθελε να κατανοήσει την εμφάνιση του Αγγέλου και να ευχαριστήσει τον Κύριο. Έφαγε το μήλο και μετά κρατώντας το καλαθάκι, συνέχισε τον ανήφορο. Περπατούσε κάπως ξεκούραστα. Αργά το απόγευμα, έφτασε στο κελί του και πήγε κατ' ευθείαν στο εκκλησάκι. Σταυροκοπήθηκε και γονάτισε. Ήθελε να ευχαριστήσει τον Κύριο, αλλά και να του παραπονεθεί:
«Κύριε, σ' ευχαριστώ για τα φρούτα πού μου έστειλες με τον "Άγγελο σου. Όμως, εγώ χάλασα τη νηστεία! Δεν μπόρεσα να νηστέψω μέχρι της Παναγίας. Συγχώρεσέ με!».

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2008

Μου γράφουν, σχετικά με τον οικουμενισμό, και απαντώ.

Με αφορμή τη διακοπή της μνημόνευσης του ονόματος του Βαρθολομαίου.
Μανώλης: «Δείξε μου ποιος από τους μεγάλους πατέρες της Ορθοδόξου εκκλησίας, επειδή υπήρχαν αιρεσιάρχες στο σώμα της, αποφάσισε να αποκοπεί από το σώμα της, το σώμα του Χριστού. Ακόμα και διωκόμενοι και εξόριστοι, ποτέ δεν τεμαχίσανε το σώμα του Χριστού παρασύροντας και το ποίμνιο. Άλλωστε πώς μπορεί κάποιος να παρέμβει διορθωτικά σε ένα σώμα στο οποίο δεν ανήκει. Δηλαδή οι αγαπητοί και αξιοσέβαστοι ζηλωτές μοναχοί, και κατ' επέκταση όλοι οι αδελφοί "παλαιοημερολογίτες", κοινωνούν άλλο Χριστό, άλλο Σώμα και Αίμα; Και μετά μιλάμε για ιερούς κανόνες. Αλλά μόνο και μόνο η διαίρεση, και μάλιστα η διαίρεση της διαίρεσης, τα λέει όλα. Με συγχωρείτε για το έντονο ύφος, αλλά είναι ένα ζήτημα που προσωπικά με πονάει, και φαντάζομαι όλους τους πιστούς, διότι αγαπώ Τον Σωτήρα μου και τα αδέλφια μου που είμαστε όλοι μέλη του Σώματός Του. Ας κάνουμε προσευχή με ταπεινωμένη καρδιά όλοι στον Κύριο να μας φωτίσει και να μας ελεήσει γιατί μακριά Του πεθαίνουμε αιώνια θάνατο, μαζί με τις πρεσβείες της Κυρίας Θεοτόκου και του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου που γιορτάσαμε σήμερα, και όλων των Αγίων. Αμήν».
Παναγιώτης: Ας κάνουμε ένα διάλογο αδελφέ Μανώλη.
«Δείξε μου ποιος από τους μεγάλους πατέρες της Ορθοδόξου εκκλησίας, επειδή
υπήρχαν αιρεσιάρχες στο σώμα της...»

Το σώμα της Εκκλησίας έχει αιρεσιάρχες;
«...αποφάσισε να αποκοπεί από το σώμα της, το σώμα του Χριστού.»
Ποιον να αποφασίσουν να αποκοπεί; Ο αιρεσιάρχης που λες (τον πάπα εννοείς;), δεν είναι ήδη αποκομμένος από μόνος του;
«Ακόμα και διωκόμενοι και εξόριστοι, ποτέ δεν τεμαχίσανε το σώμα του Χριστού παρασύροντας και το ποίμνιο.»
Για να δούμε μερικές περιπτώσεις διωκομένων:
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής δεν είχε κοινωνία με το Πατριαρχείο του, αλλά ούτε και με τα υπόλοιπα που είχαν αποδεχτεί όλα μαζί την αίρεση του Μονοθελητισμού. Πέθανε εξόριστος. Η δικαίωσή ήρθε πολλά χρόνια μετά θάνατον στην 6η Οικουμενική. ΉΤΑΝ ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΆΓΙΟΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ; Oι πατριάρχες (που τελικά καταδικάστηκαν) ήταν εντός Εκκλησίας; Παρομοίως, όταν ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός γύρισε από την Φερράρα μετά την προδοτική «ένωση» και δεν είχε καμία κοινωνία με τον λατινόφρονα πατριάρχη Μητροφάνη ΗΤΑΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΣ;
Μην κοιτάς από την άνεση και την σιγουριά του 21ου αιώνα εκείνα τα γεγονότα (τώρα που ξέρουμε την αλήθεια) και σκέφτεσαι ότι θα ήσουν σίγουρα με τον άγιο. Ο τότε πατριάρχης είχε από πίσω του την υπογραφή δεκάδων επισκόπων οι οποίοι είχαν συναινέσει στην ένωση με τον πάπα. Ουσιαστικά ήταν μια Οικουμενική Σύνοδος στην οποία το σύνολο της τότε Εκκλησίας έδειξε σε πρώτη φάση να εγκρίνει τις αποφάσεις της. Ευτυχώς που υπήρξε η αυταπάρνηση ενός ανθρώπου και με την επιμονή του άλλαξε την δυσάρεστη ροή που έπαιρναν τα πράγματα.
Να θυμηθούμε και την περίοδο της Εικονομαχίας. Τότε που αναθεματίζονταν οι άγιοι της Εκκλησίας όπως ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός γιατί δεν συμφωνούσαν με τους πατριάρχες. Σέρνονταν σε βασανιστήρια και εξορίες γιατί δεν κοινωνούσαν μαζί τους. ΉΤΑΝ ΜΗΠΩΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ; Eιδικά δε μετά την εικονομαχική ψευδοοικουμενική σύνοδο οι άνθρωποι αυτοί εξακολουθούσαν να αγωνίζονται κόντρα σε επίσημες για την περίοδο εκείνη εκκλησιαστικές αποφάσεις.
«Άλλωστε πώς μπορεί κάποιος να παρέμβει διορθωτικά σε ένα σώμα στο οποίο δεν ανήκει»
Δεν ανήκουν στο σώμα της Εκκλησίας οι μοναχοί του Αγίου Όρους;
«Δηλαδή οι αγαπητοί και αξιοσέβαστοι ζηλωτές μοναχοί, και κατ' επέκταση όλοι οι αδελφοί "παλαιοημερολογίτες", κοινωνούν άλλο Χριστό, άλλο Σώμα και Αίμα;»
Γιατί ταυτίζεις τους ζηλωτές μοναχούς με τους "παλαιοημερολογίτες", γενικά; Το παλαιό εορτολόγιο δεν ακολουθεί και η ρωσική Εκκλησία και άλλες τοπικές Εκκλησίες;
«Και μετά μιλάμε για ιερούς κανόνες. Αλλά μόνο και μόνο η διαίρεση, και μάλιστα η διαίρεση της διαίρεσης, τα λέει όλα.»
Ποιος προκαλεί τη διαίρεση; Αυτός που διαμαρτύρεται για την καταπάτηση των ιερών κανόνων, ή αυτός που τους καταπατεί; Βέβαια, όταν παραβαίνεις κανόνες δεν σημαίνει ότι είσαι και αιρετικός, ότι αποκόβεσαι αυτόματα, αλλά όταν διακηρύττεις με τα λόγια σου ή με τις πράξεις σου ότι υπάρχουν πολλές εκκλησίες, ότι υπάρχει βάπτισμα εκτός της Ορθοδοξίας, ότι, ότι, ...τότε έχουμε αίρεση. Το πρόβλημα βρίσκεται σε εκείνους που κηρύσσουν λόγω και έργω την αίρεση του Οικουμενισμού. Με αυτούς λοιπόν οφείλουμε να μην έχουμε εκκλησιαστική κοινωνία και όχι γιατί έγινε καμία αυτόματη έκπτωση. Και σε αυτό είμαστε απολύτως καλυμμένοι εκκλησιολογικά από του κανόνες 31ο Αποστολικό και 15ο της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Εκεί αναφέρεται ότι ...αυτοί που αποτειχίζονται από επισκόπους, που κηρύσσουν αίρεση κατεγνωσμένη από συνόδους ή Άγιους Πατέρες, όχι μόνο δεν τιμωρούνται, αλλά αξίζουν και της πρεπούσης τιμής σε ορθοδόξους. Και αυτό, γιατί αυτοί δεν προκαλούν σχίσματα (με την στάση τους αυτή ) αλλά ελευθερώνουν την εκκλησία από τα σχίσματα , «ού γάρ Επισκόπων, αλλά ψευδεπισκόπων κατέγνωσαν». Αλί και τρις αλί αν περιμέναμε να αποφανθεί πρώτα καμιά Σύνοδος. Σε παραπέμπω ξανά στα παραδείγματα των αγίων που είπα, όπου φαίνεται ότι δεν περίμεναν να γίνει καμιά σύνοδος και ύστερα να διακόψουν κοινωνία. Αν δεν έκοβε ο άγιος Μάρκος την κοινωνία με τον λατινόφρονα πατριάρχη πώς θα γινόταν η αντίσταση και η επαναφορά στον ίσιο δρόμο, μόνο με λεκτικές διαμαρτυρίες;
«Με συγχωρείτε για το έντονο ύφος, αλλά είναι ένα ζήτημα που προσωπικά με πονάει, και φαντάζομαι όλους τους πιστούς, διότι αγαπώ Τον Σωτήρα μου και τα αδέλφια μου που είμαστε όλοι μέλη του Σώματός Του... Ας κάνουμε προσευχή με ταπεινωμένη καρδιά όλοι στον Κύριο να μας φωτίσει και να μας ελεήσει γιατί μακριά Του πεθαίνουμε αιώνια θάνατο, μαζί με τις πρεσβείες της Κυρίας Θεοτόκου και του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου που γιορτάσαμε σήμερα, και όλων των Αγίων. Αμήν».
Αμήν αδελφέ, και «σε συγχωρούμε για το έντονο ύφος». Το ίδιο ύφος έχει και ο π. Διον. Τάτσης όταν γράφει στην εκκλησιαστική εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος (22/9/06) τα ακόλουθα:
«O ορθόδοξος λαός μας πρέπει να κάνει ένα ακόμη βήμα. Όπως αντιδρά στις παπικές αιρέσεις και απορρίπτει τον πάπα έτσι πρέπει να κάνει και στους παπόφιλους «ορθοδόξους». Δυστυχώς το παράδειγμα που παίρνει από τους πνευματικούς ηγέτες του είναι αρνητικό. Βλέπουμε κληρικούς και λαϊκούς θεολόγους, ενώ καταφέρονται κατά των παπικών και των Διαμαρτυρομένων και αποδεικνύουν με πειστικό τρόπο ότι είναι αιρετικοί, για τους δικούς μας οικουμενιστάς δεν αρθρώνουν ούτε μια επικριτική λέξη.
ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΘΙΞΟΥΝ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ, ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ, τον Μητροπολίτη κλπ. ΘΕΟΛΟΓΟΥΝ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΦΗΡΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΜΒΛΥΝΟΥΝ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ.!
Είναι μεγάλη αρετή να μιλάει κανείς χωρίς να φοβάται. Να ομολογεί και υπερασπίζεται την πίστη του και ν' αψηφά τις απειλές των ενόχων, αλλά και το επιπόλαιο επιτίμιο της ακοινωνησίας, που άδικα και χωρίς φόβο Θεού επιβάλλουν στους ζηλωτές οι «ποιμένες» του λαού.»

Παναγιώτης Μιχαλόπουλος


ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ; Μεγαλοπαπάδες, με Πνεύμα Σατανικό;

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2008

Ετοιμάστηκε το θέρετρο για τον έγκλειστο κίναιδο;

Από πρόσφατο σημείωμα τού πρωτοπρεσβύτερου π. Δ. Τάτση στον «Ορθόδοξο Τύπο» (8-8-08) αντιγράφουμε:

«(...) Η είδηση ότι ένας μητροπολίτης οδηγήθηκε στη φυλακή είναι συγκλονιστική! Βέβαια, όλοι γνώριζαν απ’ την τηλεόραση και τις εφημερίδες τα έργα και τις ήμερες του συγκεκριμένου μητροπολίτη και ζητούσαν την τιμωρία του. Αλλά δεν φαντάζονταν κι εγκλεισμό του στη φυλακή!

Το γεγονός αυτό επίσης αποκαλύπτει το τι συμβαίνει στη Διοίκηση της Εκκλησίας. Ευτυχώς που υπάρχουν τα πολιτικά δικαστήρια και τιμωρούν τους ανάξιους κληρικούς! Σ’ εκείνους που ασχολούνται με τα εκκλησιαστικά, η ποικίλη αμαρτωλή δραστηριότητα τού καταδικασθέντος μητροπολίτη δεν ήταν άγνωστη.

Γνώριζαν τον άνθρωπο και προτού να γίνει επίσκοπος. Ιδιαίτερη σχέση μαζί του είχε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ο οποίος είχε πρωτοστατήσει στην εκλογή του ως μητροπολίτου Ζακύνθου και στη συνέχεια στην μετάθεση του στην Αττική με την κατάπτυστη πλαστογράφηση των ψηφοδελτίων, την οποία είχε κάνει ο ίδιος. (...)

Μετά την κατακραυγή του λαού για τον μητροπολίτη Αττικής και τον πανελλήνιο σκανδαλισμό, βρέθηκαν συνοδικοί μητροπολίτες, οι οποίοι υποστήριζαν τον άγιο Αττικής και ζητούσαν απ' τον τοποτηρητή της μητροπόλεως να του επιτρέπει να λειτουργεί και να κηρύττει στους ναούς, σαν να μη είχε συμβεί τίποτα. (...)


Ετοιμάστηκε το θέρετρο για τον έγκλειστο κίναιδο;