Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Spiti.Panagioti-Dimitris.Skamprdonis. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Spiti.Panagioti-Dimitris.Skamprdonis. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 27 Ιανουαρίου 2018

Ανώνυμος σχολιαστής, μου είπε (Ιανουάριος 2016): «Η κουμπάρα σου, που δεν σου κάθεται πια, είναι ελεύθερη Παναγιώτη μου?»

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...
http://xairete.blogspot.gr/2016/01/blog-post_85.html
ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ: 
Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

«Ο κουμπάρος την κουμπάρα, δυο φορές την εβδομάδα» λέει το εθιμοτυπικό δίκαιο! Τότε λοιπόν, γιατί δεν ισχύει αυτό και με την κυρία Ελένη Βελέντζα, την κουμπάρα του μπλόγκερ Παναγιώτη Μιχαλόπουλου, η οποία «το έχει ράψει» (γι αυτόν) εδώ και 15 χρόνια τώρα;

Ανώνυμος είπε...
Η κουμπάρα είναι ελεύθερη Παναγιώτη μου?
(27 Ιανουαρίου 2016 - 9:20 π.μ.)
 

P. MICHALOPOULOS είπε...
Μάλλον θα είστε ο ανώνυμος ιερωμένος που συζητούσαμε και χθες μαζί, για άλλο θέμα, στην ανάρτηση μου για τον Παΐσιο… Αυτό υποθέτω, και προχωρώ -σαν εξομολόγηση, στην απάντηση μου.
Πριν από μερικές εβδομάδες λοιπόν… Όταν μου τηλεφώνησε η κ. Ελένη…
[Παρένθεση:
«Εμφανίστηκε» τηλεφωνικά, επανηλλειμένα, τον τελευταίο καιρό, με αρχή από το περασμένο καλοκαίρι, μετά από 5 χρόνια πλήρους εξαφάνισης της…
Είχε μάλιστα εμφανιστεί -επί τούτου για να με δει (ολόκληρη – ζωντανή – «ελεύθερη και ωραία») και, στην είσοδο του διπλανού σπιτιού με το δικό μου, αυτό της κολλητής της φίλης της κ. Ασπασίας Σκαμπαρδώνη… Και με γλυκιά φωνή που με ξάφνιασε ευχάριστα (είχα να την ακούσω έτσι, από τότε που ήμασταν αρραβωνιασμένοι), μου ευχήθηκε «καλό καλοκαίρι»!
Μου τηλεφώνησε ξανά -με μια άλλη πρόφαση, στο τέλος του καλοκαιριού, και για να με ρωτήσει αν είμαι καλά! Της είπα «καλώς ήρθατε από τις διακοπές», και μου λέει «πού ξέρεις ότι ήμασταν σε διακοπές;», και της είπα ότι το υπέθεσα αυτό, αφού την προηγούμενη φορά που μου μίλησε ήταν η αρχή του καλοκαιριού, και μετά χάθηκε… Αυτή τότε γέλασε, και δεν έδωσε άλλες εξηγήσεις.
Την ρώτησα που μένει τώρα (σ.σ.. αρχικά, όταν έφυγε -13/11/2010, έμενε για ένα διάστημα σε σπίτι που είχε νοικιάσει κάπου στην Αργυρούπολη, όχι μακριά από εδώ, σε μυστική διεύθυνση) και μου είπε ότι τώρα μένει... κάπου «στην Αθήνα»!
Κλείνει η παρένθεση]
Πριν από μερικές εβδομάδες λοιπόν… Όταν μου ξανατηλεφώνησε η κ. Ελένη, για να μου ευχηθεί χρόνια πολλά για το νέο έτος…
Της είπα ότι έμαθα από τη γειτονιά ότι και η κόρη έχει πάει -εδώ και κάποια χρόνια, στη Γερμανία (εγώ τώρα το πληροφορήθηκα αυτό –πριν από λίγο καιρό, από τη γειτόνισσα -την κ. Ασπασία), και ότι εργάζεται εκεί και αυτή, όπως και ο γιος, που αυτός έφυγε για Γερμανία, σχεδόν αμέσως μετά που με εγκατέλειψαν, και που ούτε κι αυτό το ήξερα από την αρχή...
Αυτή τότε, η κ. Ελένη, μου το επιβεβαίωσε αυτό, και μου είπε με καμάρι ότι η Ζωή Μιχαλοπούλου, είναι πια μια «ευρωπαία δικηγόρος»!
«Ώστε λοιπόν, τώρα μένεις μόνη σου;», τη ρώτησα. 

«Είμαι καλά», ήταν η διπλωματική της απάντηση! Την ρώτησα για δεύτερη φορά, και εισέπραξα την ίδια υπεκφυγή!!!..
Αυτά πάτερ, σχετικά με το αν είναι ελεύθερη η κ. Ελένη Βελέντα –του Ιωάννη, σύζυγος Παναγιώτη Μιχαλόπουλου, σύμφωνα με την ταυτότητα της. Χα!
Τόσα ξέρω, τόσα σας λέω!!!..

Καλό σας μεσημέρι! Ευλογείτε!
(27 Ιανουαρίου 2016 - 12:31 μ.μ.)

 
 Η... "ΚΟΥΜΠΑΡΑ" ΜΟΥ !..
http://xairete.blogspot.gr/2015/03/15.html

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ «ΧΑΙΡΕΤΕ» - ΑΠΟ ΤΟ 2007: ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ… Επιζήσαμε, και μετά από μια εισβολή που έγινε προχθές το βράδυ 8μ.μ. (του αγίου Νικολάου) στο σπίτι μου… Απετράπησαν τα χειρότερα (έγιναν μόνον υλικές καταστροφές) μετά από την άμεση –ταυτόχρονη επέμβαση δυο ομάδων της δύναμης ΔΙΑΣ.

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ «ΧΑΙΡΕΤΕ» - ΑΠΟ ΤΟ 2007:
ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ…

Επιζήσαμε, και μετά από μια πραγματική εισβολή που έγινε προχθές το βράδυ 8μ.μ. (του αγίου Νικολάου) στο σπίτι μου… 

Απετράπησαν τα χειρότερα (έγιναν μόνον υλικές καταστροφές) μετά από την άμεση –ταυτόχρονη επέμβαση δυο ομάδων της δύναμης ΔΙΑΣ.
https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/videos/1263392967056713/

ΣΧΟΛΙΑ:
Barbara Daferera 
Καλημερα Παμαγιωτη!!!
Τι συνεβη????
Panagiotis Michalopoulos 
Καλημέρα Βαρβάρα! Συνέβη και αυτό! Ημέρα γιορτής (Τρίτη, 6-12, του αγίου Νικολάου), ημέρα που η αστυνομία ήταν απασχολημένη με τα επεισόδια με τον Γρηγορόπουλο, και –τι σύμπτωση (???), ήταν κλειστό τη μέρα αυτή, το σπίτι του γείτονα που είμαστε στο ίδιο οικόπεδο και έχουμε μεσοτοιχία στα δωμάτια μας. 
Έβλεπα που λες, στο ΣΚΑΙ, την καθιερωμένη ελληνική ταινία, όταν άκουσα κρότους. Σκέφτηκα ότι αποκλείεται να κάνει τέτοια ώρα μαστοριές ο γείτονας, -σαν κάτι να γκρεμίζεται ήταν… Έκλεισα λοιπόν την τηλεόραση για να ακούσω καλυτέρα και κατάλαβα ότι κάτι γινόταν… στην κουζίνα μου! Αυτή ήταν που… κατεδαφιζόταν! Άνοιξα λίγο την πόρτα της -από τον εσωτερικό διάδρομο, και είδα σκηνές Αποκάλυψης: Η πόρτα της κουζίνας -η απέναντι, η εξωτερική που συγκοινωνεί με το τζαμωτό, τιναζόταν στον αέρα και ερχόταν προς τα μένα… και παρέσυρε μαζί, και δυο έπιπλα με κουζινικά και γυαλικά, μαζί και ένα ψυγείο που το είχε φέρει κοντά μου, και γι αυτό δεν μπορούσα να ανοίξω καλά την πόρτα και να δω ποιος οι ποιοι ήταν στο τζαμωτό και με... κατεδάφιζαν. Φώναξα τότε «ποιος είναι;» για να καταλάβουν ότι είμαι εδώ, ότι δεν κοιμάμαι… Και αμέσως κλείδωσα και πήγα στο δωμάτιο με το τηλέφωνο, για να τηλεφωνήσω στην άμεση δράση. 
Ο αξιωματικός που με άκουγε να του περιγράφω τι συμβαίνει, δεν μπορούσε στην αρχή να πιστέψει στα αυτιά του. Σου λέει, είναι απόγευμα, και γίνεται διάρρηξη με τέτοιον τρομοκρατικό τρόπο; Είπε στην αρχή να στείλει ένα περιπολικό, αλλά αμέσως μετά συνειδητοποίησε ότι το πράγμα ήταν πιο σοβαρό (του εξήγησα ότι έχω δεχτεί και απειλές), και μου είπε: «Μην πλησιάζεις το σημείο που συμβαίνουν αυτά. Μείνε μακριά διότι κινδυνεύεις. Σου στέλνω δυο ομάδες από την δύναμη ΔΙΑΣ.» 
Πράγματι, έφτασαν αμέσως οι άνθρωποι… Αλλά ο δράστης ή οι δράστες (μετά από τη φωνή μου, και την πόρτα που τους κλείδωσα κατάμουτρα, θα άκουσαν προφανώς και το τηλεφώνημα που έκανα με δυνατή φωνή), είχαν εξαφανιστεί. 
Οι άντρες της ΔΙΑΣ μπήκαν με δυσκολία στην κουζίνα που έδειχνε βομβαρδισμένη, με τα πάντα σπασμένα -πεταμένα στο πάτωμα, είδαν και την τιναγμένη πόρτα της, αυτήν προς το τζαμωτό, και προχώρησαν προς τα εκεί… Έφτασαν στον επόμενο χώρο, το λεβητοστάσιο, του οποίου η σιδερένια πόρτα είχε ξηλωθεί η μισή (το κάτω μέρος της λαμαρίνας της). Η είσοδος δε της εισβολής, είχε γίνει από εκεί, από την πίσω αυλή, από το παράθυρο του λεβητοστασίου το οποίο είχε παραβιαστεί, και το οποίο οι κακοποιοί είχαν φροντίσει να το κλείσουν πάλι (έβαλαν για μπουντέλι, ένα σίδερο που βρήκαν εκεί), για να μη φαίνεται από απέναντι από τα παράθυρα της γειτονικής πολυκατοικίας η παραβίαση, και να μπορούν έτσι να συνεχίσουν ανενόχλητοι –αόρατοι από ξένα μάτια, την εισβολή στο εσωτερικό του σπιτιού. Οι αστυνομικοί, είδαν ότι ο δράστης ή οι δράστες είχαν φύγει πάλι προς την πίσω αυλή, από την πόρτα του τζαμωτού που είχε κλειδί από μέσα, και δεν χρειάστηκε να τη σπάσουν -να την παραβιάσουν. 
Τα παιδιά της ΔΙΑΣ (αυτές οι δυο ομάδες), έκαναν σχολαστικό έλεγχο παντού γύρω, έψαξαν και στην ταράτσα –μήπως είχε κρυφτεί κάποιος εκεί, για να επιστρέψει μετά, αλλά δεν βρήκαν τίποτε.
Barbara Daferera 
Τι λες τωρα???
Δεν το πιστευω!!
Εισαι καλα? Φανταζομαι το σοκ που επαθες!
Τι εχουμε να δουμε ακομα.Στην Αθηνα ολα αυτα?
Πωπω μην μου λες τετοια !!
Panagiotis Michalopoulos 

Είμαι καλά, και το σοκ που λες, ήταν στιγμιαίο.
Έχω υποστεί και στο παρελθόν επιθέσεις, από εκεί που δεν το περίμενα…
1. Από την σύζυγο με την οποίαν είμαι σε διάσταση 6 χρόνια, και που τα τελευταία 10 χρόνια (πριν με εγκαταλείψει) είχε συστήσει εγκληματική οργάνωση (αυτή με τα παιδιά μου) εναντίον μου, με σκοπό να με εξαφανίσει, να με τρομοκρατήσει, να μου πάρει το σπίτι… Έφυγαν όλοι τους άπραγοι, πριν από 6 χρόνια (13-11-2010).
2. Από θρησκευτικούς ανθρώπους (τόσο από την Ελλάδα, όσο και από το εξωτερικό) που τους ενοχλούσε η σάτιρα μου, στις αναρτήσεις μου, που θίγονταν από τον έλεγχο που ασκώ στα κακώς κείμενα…
Χαρακτηριστική δε η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Γιοχάνεσμπουργκ, που εδώ και κάποια χρόνια με είχε απειλήσει με ένα αισχρό και ανυπόγραφο μέηλ του γραφείου του, ότι θα έλθει κάποιος τρελός σπίτι μου και δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο!

Barbara Daferera 
Μηπως απο εκει ηταν για να σε τρομοκρατησουν!!
Και τι ηταν η γυναικα σου τρομοκρατης!!! Δεν το πιστευω !
Συμβαινουν και τετοια? Τελικα που ζουμε!
Οσο για την κριτικη που ασκεις γιατι θιγονται αφου οι ιδιοι ταχουν κανει ετσι!
Το θεμα ειναι οτι εισαι καλα!
Αυτο εχει σημασια και ναναι το τελευταιο που σου συμβαινει
Panagiotis Michalopoulos

AMHN
https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/videos/1263392967056713/

Τρίτη 26 Απριλίου 2016

Φύσηξε Βοριάς, Μαΐστρος, Τραμουντάνα

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=269957416674245&set=pcb.269957443340909&type=3&theater
Φύσηξε Βοριάς, Μαΐστρος, Τραμουντάνα!
Σήμερα, δεν έβαλα τον ανεμιστήρα στην αυλή, να φυσάει αντίθετα, δηλαδή προς την αυλή του γείτονα κ. Δημήτρη Σκαμπαρδώνη!
Συνταξιούχος πια, και μένω πολλές ώρες στο σπίτι. 

Τώρα μάλιστα που έφυγαν οι δεσμώτες μου (η κυρία Ελένη κλπ), μπορώ και απολαμβάνω και την βεράντα μου, ενώ πριν με είχαν αποκλεισμένο να… «αυλίζομαι» μόνο στο πίσω μέρος του σπιτιού.
Το κακό βεβαία είναι ότι αυτή η βεράντα μου, στην πρόσοψη του σπιτιού μου (Ξανθού 66, Ελληνικό) γειτονεύει –συνορεύει, και με την αυλή του Δημήτρη, στην οποίαν αδειάζει τα οικογενειακά του βοθρολήμματα, έτσι χύμα, εδώ και σαράντα χρόνια, με έναν αγωγό υπερχείλισης βόθρου, που τον έφτιαξε ο πατέρας του ο μακαρίτης ο κυρ Φώτης, και που περνά κάτω από το πεζοδρόμιο της οδού Αριστοτέλους.
Αυτά λοιπόν τα πέντε χρόνια της ησυχίας μου (μετά την αποχώρηση της κ. Ελένης και των τέκνων), ασχολούμαι καθημερινά με τον κήπο μου, και από πάρκινγκ της κ. Ελένης –όπως τον είχε καταντήσει, κατάφερα να τον κάνω πάλι έναν μικρό παράδεισο με όλα τα άνθη, με όλες τις ευωδιές… Οι oποίες ευωδιές όμως, καλύπτονται από τα δυσώδη αέρια που προέρχονται από τον ανοιχτό βόθρο του γείτονα!
Ο Δημήτρης τις μέρες αυτές, κάνει πάλι μια γενική ανακαίνιση στο διώροφο σπίτι του… Το βάφει μέσα και έξω, και φέρνει διαφόρους τεχνίτες για πολλά και διάφορα…
Τον είδα εκτάκτως προχθές το μεσημέρι, στη πόρτα του, δίπλα μου (έχει και άλλη είσοδο, στην οδό Σοφοκλέους), να στέκεται μαζί με έναν αλβανό εργάτη που του βάφει, και που τον έχει και στην εταιρία του εδώ και δέκα χρόνια, στην εταιρεία «THESIS»… 

Ο Δημήτρης με είδε στη βεράντα, με είδε που είχα στήσει και έναν βιομηχανικό ανεμιστήρα, με κατεύθυνση προς το βοθρο-οικόπεδο του, και κάτι μουρμούρισε… 
Του απάντησα φιλικά, και του εξήγησα ότι με πνίγει η μπόχα που έρχεται από αυτόν. Δεν απάντησε! Τον ρώτησα τότε, αν εκείνον δεν τον ενοχλεί αυτό το φαινόμενο, και τότε εκείνος μου απάντησε ότι τη δική τους βρώμα, τα δικά τους σκατά δεν τους πειράζουν, ότι τα έχουν συνηθίσει πια, τόσα χρόνια! 
Του επεσήμανα ότι όλο αυτό το πράγμα, είναι και κακό για την υγεία, και παράνομο, και τα θεμέλια του σπιτιού του -και του δικού μου, επηρεάζει! Του συνέστησα δε, στα τόσα έξοδα βιτρίνας που κάνει, να κάνει και ένα ακόμα, ένα έργο ουσίας, δηλαδή τη σύνδεση του σπιτιού του με τον δημόσιο αποχετευτικό αγωγό…
Η απάντηση του ήταν: «Μπα, δεν βαριέσαι! Δεν θα την κάνω!»
Γιατί ρε Δημήτρη, τον ρώτησα. Από πείσμα; Να την κάνεις! Σαράντα χρόνια τώρα, αναπνέω τα αέρια σας! Τώρα δε, γεροντάκι πια και συνταξιούχος, έχω πια φτάσει στο αμήν! Πόσα χρόνια θα ζήσω ακόμα; Θέλεις να πεθάνω με το παράπονο ότι δεν μου άφησες ούτε μια μέρα να αναπνεύσω καθαρό αέρα;
Ο αλβανός δίπλα του, ένα καλό παλικάρι ονόματι Αγκρόν, έδειξε να συγκινείται με τα λόγια μου! 

Ο Δημήτρης, όμως;
ΣΧΕΤΙΚΟ: 
Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Η θεά Αφροδίτη λένε, αναδύθηκε από τη θάλασσα! Η πρώην κυρία μου όμως, όχι!

Δευτέρα 11 Απριλίου 2016

Η θεά Αφροδίτη λένε, αναδύθηκε από τη θάλασσα! Η πρώην κυρία μου όμως, όχι!

ΣΧΕΤΙΚΟ: 
Μ. Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Φύσηξε Βοριάς, Μαΐστρος, Τραμουντάνα

Σας είχα αναφέρει πρόσφατα, για την επανεμφάνιση της κυρίας Ελένης, μετά από πέντε χρόνια που με εγκατέλειψε (13/11/2010)…
Πρώτη εμφάνιση της, πέρσι στην αρχή του καλοκαιριού, και η δεύτερη φέτος τον Ιανουάριο. Εμφάνιση, για να μου μιλήσει –φιλικά όλως παραδόξως τη φορά αυτή…

Εμφάνιση από την είσοδο του διπλανού σπιτιού, που είμαστε συνέχεια τα σπίτια, στην οδό Ξανθού στον αριθμό 66, στο Άνω Ελληνικό, με τους ιδιοκτήτες του οποίου είμαστε 40 χρόνια γείτονες. Εγώ βέβαια, από το 1974 που εγκαταστάθηκα εδώ, δεν έχω πάει ποτέ επίσκεψη μέσα, αλλά η κυρία Ελένη που μπήκε στο σπίτι μου μετά το γάμο, μας, μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού, το 1987, είχε πολύ στενές σχέσεις μαζί τους (στο διώροφο τους πια απο 1998), και εκεί μπαινόβγαινε αμέτρητες φορές, όσο ήταν νοικοκυρά στο σπίτι μου…
Οι φίλοι της λοιπον από δίπλα, είχαν έναν πολύ μικρό βόθρο στην άλλη είσοδο τους, στην οδό Σοφοκλέους, και ο μακαρίτης ο πατέρας του Δημήτρη του Σκαμπαρδώνη ο κ. Φώτης, παραπονιόταν ότι άδειαζε κάθε μήνα το βόθρο του (και ήταν και μόνος τότε, αφού ο γιός του παντρεύτηκε και έμενε αλλού, και επέστρεψε με την οικογένεια του πριν 10 χρόνια, μετά το θάνατο του πατέρα του, αφού πρώτα έκανε και έναν δεύτερο όροφο...)

Τότε λοιπόν ο πατέρας του Δημήτρη, αντί να κάνει κανονική και νόμιμη σύνδεση με τον υπόνομο της ΕΥΔΑΠ, όπως έχω κάνει κι εγώ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ να σκάψει στο πεζοδρόμιο της Σοφοκλέους και να συνδέσει με αποχετευτικό αγωγό τον βόθρο του, με τον κήπο στην Ξανθου, στη δική μου πρόσοψη, ΧΥΜΑ - ΧΥΜΑ - ΧΥΜΑ !!!.. Με τον δικό μου κήπο να είναι ακριβώς δίπλα… 
 σαν συγκοινωνούντα δοχεία…
Με τον δικό μου κήπο μάλιστα, να είναι σε χαμηλότερο επίπεδο από αυτόν του διπλανού! Γεμίζουν έτσι τα θεμέλια μου, τα φυτά μου, τα λουλούδια μου με την κοπριά του βόθρου του γείτονα, που ρέει και κατασταλάζει στην δική μου πλευρά!   
Σαράντα χρόνια τώρα, και δεν έχω μιλήσει! 
Σαράντα χρόνια τώρα, και συνεχώς, και το καλοκαίρι πιο έντονα (και το μεσημέρι κυρίως), έχω στη μύτη μου, στην κύρια είσοδο μου, ένα βόθρο να ζέχνει! Μια μπόχα που μπαίνει και στο σπίτι -σε όλα τα δωμάτια, αν ανοίξω παράθυρο...  Μια μπόχα που με κτυπάει στο πρόσωπο αν ανοίξω την πόρτα της εισόδου μου, για να βγω στην αυλή μου στον κήπο μου, που τον καλλωπίζω καθημερινά αυτά τα πέντε χρόνια της «διάστασης» με την κυρία!
Είδα λοιπον την κύρια Ελένη, δίπλα, εκεί στα σκαλιά του Δημήτρη, στον κήπο με την υπερχείλιση του πίσω βόθρου, την είδα στις εμφανίσεις της αυτές, και δεν μπορούσα πάρα να κάνω αυτήν την σύγκριση…
Η Αφροδίτη  αναδύθηκε από τη θάλασσα… 

Και η πρώην σύζυγος μου εμφανίστηκε τώρα, στο νέφος του βόθρου των κολλητών της φίλων! Στην κατάσταση αυτή, που έχει επιβαρυνθεί όλο αυτό διάστημα, χρόνο με τον χρόνο, από τα ρευστά βοθρολήμματα – ούρα και κόπρανα της οικογένειας Σκαμπαρδώνη, βοθρολήμματα που περισσεύουν από τον μικρό τους βόθρο (ο οποίος πια θα έχει κορεσθεί και αχρηστευτεί), και τα οποία κατηφορίζοντας –λόγω κλίσεως του δρόμου της Σοφοκλέους,
...έρχονται και ποτίζουν το χώμα του κήπου, δίπλα μου, και απλώνονται σε μια μικρή έκταση 40 τετραγωνικών ΧΥΜΑ - ΧΥΜΑ - ΧΥΜΑ… και εξαερώνονται στη μύτη μας και στα πνευμόνια μας!
Αμάν!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Σχολιαστής, είπε...
Τον ξέρω Παναγιώτη, τον γείτονα σου τον Δημήτρη Σκαμπαρδώνη. Η μπροστινή του αυλή, έχει χώμα, ενώ η πίσω έχει τσιμέντο. Πίσω είναι ο βόθρος που ξεχειλίζει, αλλά εκεί είναι σκεπασμένος και δεν μυρίζει...
Και είναι αδιανόητο να σου στέλνει τα απόβλητα του τόσα χρόνια τώρα, μπροστά σε εσένα, να τρέχουν με την ιδιοκατασκευή του πολυμήχανου μακαρίτη πατέρα του, του κ. Φώτη, στο πεζοδρόμιο του γωνιακού του σπιτιού, και να «ποτίζουν» σε μικρή απόσταση κάτω από την επιφάνεια του εδάφους την αυλή, αυτήν με τις λεμονιές του.
Τον ξέρω σου λέω.
Ποτέ του άλλωστε δεν κόβει λεμόνια από τα δικά του, κι ας έχει πίσω ψησταριά και ψήνει, και του χρειάζονται πολλά λεμόνια για τις μπριζόλες του, διότι προφανώς τα σιχαίνεται αφού οι ρίζες των δέντρων του είναι μέσα στα τσίσια και τα σκατά. Είναι γνωστό το φαινόμενο να τα αφήνει να πέφτουν στο δρόμο και να τα σκουπίζει η καθαρίστρια του Δήμου, ή να είναι κάτω -στρώμα, πεσμένα στο χώμα της αυλής.
Κρίμα στο λεμονο-δάσος του, με τις τρεις λεμονιές και τις δυο μανταρινιές! Κρίμα που και οι τρεις ακόμα λεμονιές στο πεζοδρόμιο της Σοφοκλέους, εκεί που τρέχει ο αγωγός υπερχείλισης, σαπίζουν!
Κρίμα που όταν ο Δημήτρης επέστρεψε παντρεμένος πια στο σπίτι πριν από 15 με 20 χρόνια, μετά το θάνατο του πατέρα του δηλαδή, και το ανακαίνισε ολόκληρο και έστησε και έναν ακόμα όροφο από πάνω… Κρίμα που δεν έκανε τότε την σωστή και νόμιμη σύνδεση με τον αγωγό αποχέτευσης της ΕΥΔΑΠ. Γιατί; Για οικονομία μάλλον, αφού είχε εκεί μια ολόκληρη εταιρεία που του έφτιαχνε το σπίτι… Παράνομο κι αυτό βέβαια, χωρίς κανονική άδεια (γνωρίζω τους τεχνικούς του), με μεγάλο οικονομικό κέρδος από αυτήν την παρατυπία, αφού άλλοι μόνο για την άδεια στην πολεοδομία, πληρώνουν όσο πλήρωσε αυτός για να κατασκευάσει όλο αυτό το αυθαίρετο του!
Κρίμα, που δεν είναι και κανένας φτωχός
Ολόκληρη εταιρία έχει, και στήνει μηχανήματα και όλο τον εξοπλισμό για στούντιο για τηλεοπτικές εκπομπές και άλλες εκδηλώσεις. Κρίμα!
Αλλά θα πει κανείς, μα καλά και αυτός δεν αναπνέει τα αέρια αυτά; Πιθανόν όχι! Διότι και στην πίσω του αυλή κάθεται, της Αριστοτέλους, και στον πάνω του όροφο μπορεί να πάει όταν μυρίζει έντονα, αλλά ίσως να έχει και κάποιο δείκτη υπερχείλισης και κάποια αντλία για να στέλνει σε εσένα -που έχετε μεσοτοιχία, μπροστά στην Ξάνθου, τα βοθρολήμματα του, τα μεσημέρια που όπως λες τότε το πράγμα είναι πιο έντονο, και η βρώμα αφόρητη… Οπότε αυτός, ξέρει, και μπορεί εκείνη την ώρα να απουσιάζει, ή να κλείσει έγκαιρα τα παράθυρα του!
Κρίμα!

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016

Πριν από μερικές εβδομάδες λοιπόν… Όταν μου ξανατηλεφώνησε η κ. Ελένη, για να μου ευχηθεί χρόνια πολλά για το νέο έτος…

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΘΕΜΑ: 
Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

«Ο κουμπάρος την κουμπάρα, δυο φορές την εβδομάδα» λέει το εθιμοτυπικό δίκαιο! Τότε λοιπόν, γιατί δεν ισχύει αυτό και με την κυρία Ελένη Βελέντζα, την κουμπάρα του μπλόγκερ Παναγιώτη Μιχαλόπουλου, η οποία «το έχει ράψει» (γι αυτόν) εδώ και 15 χρόνια τώρα;

Ανώνυμος είπε...
Η κουμπάρα είναι ελεύθερη Παναγιώτη μου?
(27 Ιανουαρίου 2016 - 9:20 π.μ.)
 

P. MICHALOPOULOS είπε...
Μάλλον θα είστε ο ανώνυμος ιερωμένος που συζητούσαμε και χθες μαζί, για άλλο θέμα, στην ανάρτηση μου για τον Παΐσιο… Αυτό υποθέτω, και προχωρώ -σαν εξομολόγηση, στην απάντηση μου.
Πριν από μερικές εβδομάδες λοιπόν… Όταν μου τηλεφώνησε η κ. Ελένη…
[Παρένθεση:
«Εμφανίστηκε» τηλεφωνικά, επανηλλειμένα, τον τελευταίο καιρό, με αρχή από το περασμένο καλοκαίρι, μετά από 5 χρόνια πλήρους εξαφάνισης της…
Είχε μάλιστα εμφανιστεί -επί τούτου για να με δει (ολόκληρη – ζωντανή – «ελεύθερη και ωραία») και, στην είσοδο του διπλανού σπιτιού με το δικό μου, αυτό της κολλητής της φίλης της κ. Ασπασίας Σκαμπαρδώνη… Και με γλυκιά φωνή που με ξάφνιασε ευχάριστα (είχα να την ακούσω έτσι, από τότε που ήμασταν αρραβωνιασμένοι), μου ευχήθηκε «καλό καλοκαίρι»!
Μου τηλεφώνησε ξανά -με μια άλλη πρόφαση, στο τέλος του καλοκαιριού, και για να με ρωτήσει αν είμαι καλά! Της είπα «καλώς ήρθατε από τις διακοπές», και μου λέει «πού ξέρεις ότι ήμασταν σε διακοπές;», και της είπα ότι το υπέθεσα αυτό, αφού την προηγούμενη φορά που μου μίλησε ήταν η αρχή του καλοκαιριού, και μετά χάθηκε… Αυτή τότε γέλασε, και δεν έδωσε άλλες εξηγήσεις.
Την ρώτησα που μένει τώρα (σ.σ.. αρχικά, όταν έφυγε -13/11/2010, έμενε για ένα διάστημα σε σπίτι που είχε νοικιάσει κάπου στην Αργυρούπολη, όχι μακριά από εδώ, σε μυστική διεύθυνση) και μου είπε ότι τώρα μένει κάπου «στην Αθήνα»!
Κλείνει η παρένθεση]
Πριν από μερικές εβδομάδες λοιπόν… Όταν μου ξανατηλεφώνησε η κ. Ελένη, για να μου ευχηθεί χρόνια πολλά για το νέο έτος…
Της είπα ότι έμαθα από τη γειτονιά ότι και η κόρη έχει πάει -εδώ και κάποια χρόνια, στη Γερμανία (εγώ τώρα το πληροφορήθηκα αυτό –πριν από λίγο καιρό, από τη γειτόνισσα -την κ. Ασπασία), και ότι εργάζεται εκεί και αυτή, όπως και ο γιος, που αυτός έφυγε για Γερμανία, σχεδόν αμέσως μετά που με εγκατέλειψαν, και που ούτε κι αυτό το ήξερα από την αρχή...
Αυτή τότε, η κ. Ελένη, μου το επιβεβαίωσε αυτό, και μου είπε με καμάρι ότι η Ζωή Μιχαλοπούλου, είναι πια μια «ευρωπαία δικηγόρος»!
«Ώστε λοιπόν, τώρα μένεις μόνη σου;», τη ρώτησα. 

«Είμαι καλά», ήταν η διπλωματική της απάντηση! Την ρώτησα για δεύτερη φορά, και εισέπραξα την ίδια υπεκφυγή!!!..
Αυτά πάτερ, σχετικά με το αν είναι ελεύθερη η κ. Ελένη Βελέντα –του Ιωάννη, σύζυγος Παναγιώτη Μιχαλόπουλου, σύμφωνα με την ταυτότητα της. Χα!
Τόσα ξέρω, τόσα σας λέω!!!..

Καλό σας μεσημέρι! Ευλογείτε!
(27 Ιανουαρίου 2016 - 12:31 μ.μ.)

 
 Η... "ΚΟΥΜΠΑΡΑ" ΜΟΥ !..
http://xairete.blogspot.gr/2015/03/15.html

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Αγαπητέ γείτονα, κ. Δημήτρη Σκαμπαρδώνη, χαίρετε!

Αγαπητέ γείτονα, κ. Δημήτρη Φ. Σκαμπαρδώνη, χαίρετε!

Σας γράφω από εδώ, διότι όπως μου είπατε χθες Σάββατο, εκεί προς το μεσημέρι, διαβάζετε το μπλογκ μου αυτό, το «χαίρετε».

Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη αυτό που άκουσα… 
Ευχάριστη, διότι από τότε που εγκατασταθήκατε παντρεμένος εδώ, δίπλα μας στην «κολλητή» κατοικία με την δική μου (Ξάνθου 66 κι εσείς, και Σοφοκλέους γωνία εσείς) εδώ στο Άνω Ελληνικό, πριν από 10 χρόνια περίπου, δεν μου μιλάτε…

Είχατε όμως από τότε στενές οικογενειακές σχέσεις και πάρα πολύ μεγάλη φιλία με την κ. Ελένη Βελέντζα, την εν διαστάσει πλέον (εδώ και 13 μήνες) σύζυγο μου…
Παρά ταύτα, δεν μαλώσαμε ποτέ (εγώ και εσείς), δεν ανταλλάξαμε ποτέ καμία κακή κουβέντα…

Χθες όμως, μου μιλήσατε… 
Βγήκατε στην πόρτα σας, και με φωνάξατε να βγω στην αυλή για να μου πείτε κάτι… 
Μου ζητήσατε να επιτρέψω σε δικό σας συνεργείο από εργάτες – τεχνίτες κλπ, να χρησιμοποιήσει τον δικό μου χώρο - και συγκεκριμένα την υπερκείμενη στην κατοικία μου οικοδομή - για να ανεβεί από εκεί στο διώροφο σας και από εκεί (από την οικοδομή μου) να κάνει κάποιες οικοδομικές εργασίες στο σπίτι σας…

Φαίνεται ότι με πιάσατε στον ύπνο εκείνη την ώρα, χθες το μεσημέρι… Δεν σας ρώτησα τι ακριβώς θα κάνετε, πόσο χρόνο, και γιατί είναι απαραίτητο να μπείτε στο δικό μου το σπίτι…

Επειδή δεν ξέρω αν σας ξαναδώ, και επειδή δεν θέλω να σας ενοχλήσω με το να σας χτυπήσω την πόρτα και να ζητήσω να συζητήσουμε, σας γράφω αυτά που θέλω εδώ, στο μπλογκ μου… Θα φροντίσω δε να τα τυπώσω και να σας το ρίξω σαν γράμμα στο ταχυδρομικό σας κουτί το κείμενο μου αυτό, ώστε να είμαι σίγουρος ότι ενημερωθήκατε…

Εγώ αγαπητέ Δημήτρη, 
έχω βρει την ησυχία μου πλέον από την κ. Ελένη, και ζω μόνος και έρημος πια στο σπίτι, αλλά χωρίς προβλήματα... 
Μια επέλαση λοιπόν από τους ανθρώπους σας που θα έρθουν να μπουν στην αυλή μου και θα σκαρφαλώσουν στην οικοδομή μου πάνω από το σπίτι μου για να δουλέψουν για εσάς, θα ήταν μια μεγάλη ενόχληση για μένα… 

Θα μου πρόσθετε δε, και μεγάλη ανησυχία η ασφάλεια τους, ο φόβος μου μη τους συμβεί τίποτε, κάποιο ατύχημα στον δικό μου τον χώρο… Και άλλα πολλά…

Γι αυτό σας παρακαλώ να βρείτε κάποιο άλλο τρόπο για να κάνετε τις κατασκευές ή επισκευές – δεν ξέρω τι ακριβώς σχεδιάζετε – χωρίς να ενοχληθώ. 

Σας ευχαριστώ και σας χαιρετώ,

Παναγιώτης Μιχαλόπουλος
4/12/2011 12:35 πμ