Σαν σήμερα, και πέρσι, τα λέγαμε με τον φίλτατο κ. Καρδάση μας… Τα λέγαμε καθημερινά, για πάνω από μια ντουζίνα χρόνια… Και ξαφνικά –σαν σήμερα, εξαφανίστηκε! Ήταν –συμπτωματικό άραγε, ότι τότε του απάντησα σε ένα σχόλιο του, με το… [Ωχ, αδελφέ! Μιλάμε τώρα, ή κλάνουμε; ΥΓ: Τι άλλο ακόμα, μπορεί να πει κανείς για την περίπτωση αυτή, παρά μόνο ένα… «Δεν μας χέζεις, ρε Νταλάρα!»]

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ, είπε...
Πράγματι, έχει δύναμη η προσευχή, αλλά μέχρις ενός σημείου. 
Όπως λέγει ο άγιος Νεκτάριος στο βιβλίο του "Περί αθανασίας της ψυχής και Ιερών μνημοσύνων", σελ. 120:
Ο Πάπας Ρώμης Γρηγόριος Α΄ο Μέγας, ο Διάλογος (ποιητής της λειτουργίας των Προηγιασμένων Δώρων), πολύ άγιος άνδρας, που συλλειτουργούσε με αγγέλους, περπατούσε σε ένα λιθόστρωτο και προσευχόταν στον Κύριο να συγχωρήσει τα αμαρτήματα του αυτοκράτορα Τραϊανού (ο οποίος είχε ο ίδιος αποκεφαλίσει τον άγιο Πολύκαρπο Σμύρνης, επειδή τα λιοντάρια της αρένας δεν τον πείραξαν). Τότε άκουσε φωνή εξ Ουρανού, που του είπε: "την προσευχή σου την άκουσα και θα συγχωρήσω τον Τραϊανό, αλλά στο μέλλον δεν θα προσευχηθείς ποτέ για ασεβείς".
Συμπέρασμα: 
Ο άγιος Πολύκαρπος και ο ασεβής Τραϊανός, δηλ. το θύμα και ο θύτης βρίσκονται ομού εν τω Παραδείσω και οπωσδήποτε ομού θα βρίσκονται και στην Βασιλεία των Ουρανών!
    (2 Μαρτίου 2017 - 12:53 μ.μ.)
 
P. MICHALOPOULOS είπε... 
Και πού τα ήξερε όλα αυτά τα «θαυμαστά», τα «μεταφυσικά», τα απίστευτα και αφύσικα, ο Άγιος Νεκτάριος, και τα έγραψε σε βιβλίο, για να τα μάθουμε και εμείς;
Ποιες να ήταν άραγε οι πηγές του;
Του τα είπε μήπως ο ίδιος ο αντιβιβλικός δαίμονας, η φωνή του οποίου προφανώς ακούστηκε και στον προκάτοχο του -στην αγιότητα, τον πολύ άγιο, τον πολύ άνδρα και πολύ πάπα της Ρώμης τον κύριο Γρηγόριο; 
Ωχ, αδελφέ! Μιλάμε τώρα, ή κλάνουμε; 
ΥΓ 
Τι άλλο ακόμα, μπορεί να πει κανείς για την περίπτωση αυτή, παρά μόνο ένα…  
«Δεν μας χέζεις, ρε Νταλάρα!»… 
Έτσι, σαν επίλογο! 
Χα!
    (2 Μαρτίου 2017 - 2:25 μ.μ.)
http://xairete.blogspot.gr/2017/03/blog-post_24.html

1. Διαβάζω: «Ο Χριστός, το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να "σεργιανίσουν" στη γη. Ωστόσο, το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής οι ψυχές πρέπει να επιστρέψουν στις θέσεις τους στον ουρανό και μάλιστα χορτάτες, από τα κόλλυβα των παπαδικών μνημοσύνων –τα διαβασμένα, που έχουν φάει!» 2. Σχολιάζω: Και μετά, φοβόμαστε μήπως και οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες μας επηρεάσουν τόσο αρνητικά, ώστε να μας χαλάσουν τη θρησκεία, την κουλτούρα, τον πολιτισμό μας! Μα, πόσο πιο χαμηλά θα μπορούσαμε άλλο να πέσουμε, τόσο στον πάτο που ήδη είμαστε με αυτά τα «ορθόδοξα» παραμύθια που πιστεύουμε; Ώστε λοιπόν οι ψυχές το Πάσχα έρχονται στη γη (από τον ουρανό ή από τον Άδη;), σαν… καλικάντζαροι; Και τριγυρνούν για να βρουν για να φάνε… Όχι βέβαια κουραμπιέδες, όπως αυτοί της πρωτοχρονιάς που βγαίνουν από κάτω από τη γη, αλλά… κόλλυβα; Χα!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Η Maria Dimitriou κοινοποίησε στη Δημόσια ομάδα ΠΑΣΧΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ένα σύνδεσμο.
3 ώρες πριν
Ψυχοσάββατο: Τι συμβολίζουν τα Χρυσά Κόλλυβα;
Ιούνιος 2, 2017  
Αύριο, εννέα μέρες μετά την Ανάληψη του Χριστού, η Εκκλησία μνημονεύει όλους τούς κεκοιμημένους από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Το Ψυχοσάββατο αυτό, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, φτιάχνουν τα χρυσά κόλλυβα.
planetnews.gr

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
Διαβάζω:
«Η λαϊκή παράδοση, αλλά και οι θρύλοι, αναφέρουν σε σχέση με τα χρυσά κόλλυβα ότι ο Χριστός το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να “σεργιανίσουν” στη γη».
Διαβάζω:
«Όποια ψυχή δεν έχει κόλλυβο, είτε γιατί την ξέχασαν οι συγγενείς, είτε γιατί δεν έχει κανέναν να την θυμηθεί, οι άλλες ψυχές της δίνουν να “φάει” από το δικό τους για να μην επιστρέψει “ξερή” όπως λένε σε κάποια μέρη της Ελλάδας, δηλαδή πεινασμένη.»
Σχολιάζω:
Και μετά, φοβόμαστε μήπως και οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες, μας επηρεάσουν τόσο αρνητικά, ώστε να μας χαλάσουν τη θρησκεία, την κουλτούρα, τον πολιτισμό μας!
Μα, πόσο πιο χαμηλά θα μπορούσαμε άλλο να πέσουμε, τόσο στον πάτο που ήδη είμαστε με αυτά τα «ορθόδοξα» παραμύθια που πιστεύουμε;
Ώστε λοιπόν οι ψυχές το Πάσχα έρχονται στη γη (από τον ουρανό ή από τον Άδη;), σαν… καλικάντζαροι; Και τριγυρνούν για να βρουν για να φάνε;
Όχι βέβαια κουραμπιέδες, όπως αυτοί της πρωτοχρονιάς -που βγαίνουν από κάτω από τη γη, αλλά… κόλλυβα; Χα!

https://www.facebook.com/groups/445115879162651/permalink/477062875967951/ 
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Η Maria Dimitriou κοινοποίησε τη δημοσίευση της Ευτυχία Ψαλιδακη.
3 Ιουνίου 2017 - Μήν ξεχάσω??
Ψυχοσάββατο: Τι συμβολίζουν τα Χρυσά Κόλλυβα;
Εννέα μέρες μετά την Ανάληψη του Χριστού, η Εκκλησία μνημονεύει όλους τούς κεκοιμημένους από τον Αδάμ μέχρι σήμερα. Το Ψυχοσάββατο αυτό, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, φτιάχνουν τα χρυσά κόλλυβα.
Η λαϊκή παράδοση, αλλά και οι θρύλοι, αναφέρουν σε σχέση με τα χρυσά κόλλυβα ότι  ο Χριστός το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να «σεργιανίσουν» στη γη. 
Ωστόσο, το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής οι ψυχές πρέπει να επιστρέψουν στις θέσεις τους στον ουρανό και μάλιστα χορτάτες! 
Οι συγγενείς την παραμονή του Σαββάτου, δηλαδή το πρωί της  Παρασκευής, φτιάχνουν τα κόλλυβα τα οποία πηγαίνουν στην εκκλησία το απόγευμα να τα διαβάσει ο ιερέας, ώστε οι ψυχές των νεκρών τους να «φάνε» και να επιστρέψουν στον ουρανό χορτασμένες από το συχώριο που θα τους δίνει ο κόσμος («Θεός σχωρές τον») στο μοίρασμα.
Εκείνη τη στιγμή, οι ψυχές έχουν συγκεντρωθεί και η μια ρωτάει την άλλη: «εσύ έχεις κόλλυβο να φας;». Όποια ψυχή δεν έχει κόλλυβο, είτε γιατί την ξέχασαν οι συγγενείς, είτε γιατί δεν έχει κανέναν να την θυμηθεί, οι άλλες ψυχές της δίνουν να «φάει» από το δικό τους για να μην επιστρέψει «ξερή» όπως λένε σε κάποια μέρη της Ελλάδας, δηλαδή πεινασμένη. Η λαϊκή παράδοση που θέλει η μια ψυχή μοιράζεται το κόλλυβο της με την άλλη, έχει τη βάση της στη γενική σημασία που δίνει η Εκκλησία σχετικά με τα κόλλυβα της Πεντηκοστής όπου μνημονεύονται όλοι οι νεκροί, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν είχαν την ευκαιρία να τύχουν της ωφελείας των μνημοσύνων.
Σε κάθε παράδοση τα κόλλυβα είναι μέρος της της θρησκείας μας.
Τα υλικά πρέπει να είναι 9 γιατί 9 είναι τα τάγματα των αγγέλων, ενώ το κάθε υλικό έχει το δικό του συμβολισμό.
1. Σιτάρι: οι νεκροί (το γήινο στοιχείο)
2. Ζάχαρη: η γλυκύτητα του Παραδείσου
3. Σταφίδες: η Άμπελος (ο Χριστός)
4. Μαϊντανός: η ανάπαυση «εν τόπω χλοερώ»
5. Φρυγανιά τριμμένη ή σουσάμι: το χώμα («..ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει..»)
6. Ρόδι: τα ελέη του Παραδείσου, η λαμπρότητα
7. Κανέλλα: η ευωδία, τα αρώματα («..αρώμασι εν μνήματι κηδεύσας απέθετο..», «..μύραναν τον τάφο αι μυροφόροι μύρα..»)
8. Αμύγδαλα: η ευγονία, η ζωή που διαιωνίζεται με τους απογόνους (αντί για αμύγδαλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν καρύδια)
9. Κουφέτα (ασημένια και λευκά): τα οστά που μένουν αναλλοίωτα καθώς το σώμα φθείρεται.
Μουλιάζουμε το σιτάρι σε νερό από βραδύς και αφού το σουρώσουμε, το καθαρίζουμε από τις φλούδες που απέβαλε. Κατόπιν το βράζουμε ανάλογα πόσο μαλακό το θέλουμε. Σε κανονική κατσαρόλα ένα καλό βράσιμο διαρκεί 2-3 ώρες, ενώ σε χύτρα περίπου 1 ώρα. Όταν βράσει, το ραντίζουμε με δροσερό νερό λέγοντας «δροσιά και έλεος να έχουν οι ψυχές των….» λέγοντας τα ονόματα των νεκρών που θέλουμε να μνημονεύσουμε και το απλώνουμε πάνω σε πετσέτα βαμβακερή για να στεγνώσει. Το ανακατεύουμε με τις σταφίδες, τον ψιλοκομμένο μαϊντανό, το ρόδι, την κανέλα, τα αμύγδαλα και το στρώνουμε στην πιατέλα. Πάνω από το σιτάρι βάζουμε μια στρώση με τη θρυμματισμένη φρυγανιά ή το σουσάμι και στο τέλος την στρώση από ζάχαρη. Με ένα καθαρό χαρτί πιέζουμε την επιφάνεια να γίνει ίσια. Στο τέλος με τα κουφέτα σχηματίζουμε το σχήμα του σταυρού και διάφορα σχέδια, ανάλογα με την πείρα και την φαντασία που έχει η κάθε νοικοκυρά ώστε να το στολίσει.
Και κάτι ιδιαίτερο, το οποίοι οι γιαγιάδες τονίζουν με μεγάλη ευλάβεια:
1. Όση ώρα ετοιμάζουμε τα κόλλυβα πρέπει να είναι αναμμένο το καντήλι και το θυμιατό.
2. Το νερό με το οποίο βράζουμε και ξεπλένουμε το σιτάρι, ΔΕΝ το χύνουμε στο νεροχύτη ώστε να καταλήξει μαζί με τα βρώμικα νερά στις αποχετεύσεις. Το ρίχνουμε ή στην θάλασσα ή στο χώμα. 
ΠΗΓΗ: dogma
https://mwsaiko.blogspot.gr/2017/06/blog-post_58.html

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016 

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΧΡΥΣΑ ΚΟΛΛΥΒΑ!

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΧΡΥΣΑ ΚΟΛΛΥΒΑ!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ευτυχία Ψαλιδακη
7 ώρες πριν
ΜΗΝ Ξεχνάμε τούς κεκοιμημένους! 
Τά χρυσά κόλλυβα, τής Πεντηκοστής 
γιά τού Αγαπημένους μάς 
καλό παράδεισο!
♥18,6,Σαββατο!!!♥❇ 

http://kallistorwntas.blogspot.gr/2014/06/blog-post_4.html
ΣΧΟΛΙΑ
Panagiotis Michalopoulos 
ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΧΡΥΣΑ ΚΟΛΛΥΒΑ!

Ευτυχία Ψαλιδακη
14 Ιουνίου στις 4:22 μ.μ.
Λυπάμαι Αδελφέ Ό παππούς μού ήταν Ιερέας ήρθε από Σμυρνη έτσι μάς τά έλεγε τα χρυσά κόλλυβα κανένα ψυχοσαββατο νά μήν κανείς τά κολυββα τής Πεντηκοστής νά γίνουν γιατί μετά τή πεντικοστη ΟΙ ψυχές Ανανυβωνται στους ουρανούς μέ τήν ανάληψη Κύριου! 
Εγώ είμαι Χριστιανή ορθόδοξη καί πιστεύω στό ένα τριαδικό θεό! 
Παντός Αδελφέ σέ ευχαριστώ πολύ γιά τά σχόλια, αλλά... σε διαγράφω! 

Panagiotis Michalopoulos 
ΜΗΝΥΜΑ: 
 Και εγώ αγαπητή αδελφή Ευτυχία, κι εγώ σε ευχαριστώ για την απάντηση σου στο σχόλιο μου, και δεν πειράζει που με διέγραψες!
ΕΧΩ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΟΤΙ...
Και εγώ είμαι χριστιανός ορθόδοξος και πιστεύω σε ένα τριαδικό θεό. Δεν διαφωνούμε λοιπόν στο θέμα του θεού.
Διαφωνούμε, στην διατύπωση του ρόλου των μνημοσύνων τα οποία και εγώ τα δέχομαι όταν τελούνται στη σωστή τους βάση.
Είμαι άλλωστε κι εγώ κληρικός και φέρω την τιμητική ιεροσύνη του βαθμού του Αναγνώστη από τα νιάτα μου, αφού έχω χειροθετηθεί λόγιος Αναγνώστης εδώ και 45 χρόνια περίπου, σε λαμπρή τελετή στον μητροπολιτικό ναό Φλώρινας, από τον αείμνηστο πατέρα Αυγουστίνο Καντιώτη.
Κάτι ξέρουμε λοιπόν κι εμείς, αγαπητή Ευτυχία. Δεν είμαστε τυχαίοι και άσχετοι στον εκκλησιαστικό χώρο.
Έτσι λοιπόν, οι παπαδίστικες αντιλήψεις, οι εμπορικές διδαχές τους ότι τα κεριά τα λιβάνια τα κόλλυβα και τα κομποσκοίνια σώζουν ζωές, ψυχές πεθαμένων από την κόλαση και τους πάνε στο παράδεισο, μας βρίσκουν αντιθέτους. 
Γι αυτό και εκφράζουμε την αντίθεση μας. 
Τα χρυσά κόλλυβα, και τα χρυσά μυστήρια, και τα χρυσά τυχερά της τσέπης των παπάδων, του παγκαριού του γωνιακού μαγαζιού, είναι αισχρό θρησκεμπόριο, είναι επάρατη Σιμωνία, είναι σατανική εξαπάτηση των πιστών και κανονική ξεδιάντροπη θεομπαιξία.
Αυτά για την ώρα, και θα τα ξαναπούμε πάλι αργότερα.
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1587138271585403&id=100008677366821

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017 

1. Διαβάζω: «Ο Χριστός, το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να "σεργιανίσουν" στη γη. Ωστόσο, το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής οι ψυχές πρέπει να επιστρέψουν στις θέσεις τους στον ουρανό και μάλιστα χορτάτες, από τα κόλλυβα των παπαδικών μνημοσύνων –τα διαβασμένα, που έχουν φάει!» 2. Σχολιάζω: Και μετά, φοβόμαστε μήπως και οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες μας επηρεάσουν τόσο αρνητικά, ώστε να μας χαλάσουν τη θρησκεία, την κουλτούρα, τον πολιτισμό μας! Μα, πόσο πιο χαμηλά θα μπορούσαμε άλλο να πέσουμε, τόσο στον πάτο που ήδη είμαστε με αυτά τα «ορθόδοξα» παραμύθια που πιστεύουμε; Ώστε λοιπόν οι ψυχές το Πάσχα έρχονται στη γη (από τον ουρανό ή από τον Άδη;), σαν… καλικάντζαροι; Και τριγυρνούν για να βρουν για να φάνε… Όχι βέβαια κουραμπιέδες, όπως αυτοί της πρωτοχρονιάς που βγαίνουν από κάτω από τη γη, αλλά… κόλλυβα; Χα!