Χρόνια μας πολλά!

ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ:

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή:
Η παραβολή του καλού σπορέως
"ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τόν σπόρον αὐτοῦ..."
(Λουκά η' 5-15)
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Σήμερα, και η επίσημη έναρξη των κηρυγμάτων… Και, των μαθημάτων των κατηχητικών σχολίων.
Δεν το ήξερα αυτό από χθες, για να με επηρεάσει…
Εντελώς τυχαία λοιπόν, είδα το βράδυ στον ύπνο μου, ότι περνούσα από κάποια γειτονιά όπου εδώ και κάποιες δεκαετίες ήμουν κατηχητής, και βλέπω κάποια από εκείνα τα παιδιά μου –να είναι ακόμα παιδιά, και να παίζουν εκεί έξω. Με γνώρισαν και αυτά, και με πλησίασαν, και αρχίσαμε να θυμόμαστε με νοσταλγία τα παλιά, εκείνες τις καλές μέρες που ήμασταν μαζί.
Εγώ τότε –πάνω στη κουβέντα, πρόσθεσα ότι στη μνήμη μου, εκτός από τα χρόνια μου ως κατηχητής, μου έχει μείνει -επίσης ανεξίτηλα, χαραγμένη, και η εποχή που ήμουν μαθητής κατηχητικού σχολειού.
Τους έλεγα ότι πήγαινα πέμπτη δημοτικού, όταν είχα κατηχητή τον γείτονα μου, τον νεαρό τότε θεολόγο κ. Νικόλαο Δρόσο, τον μετέπειτα μητροπολίτη Καρπενησίου. Ότι στην έκτη δημοτικού, στην ίδια ενορία (εκεί γεννήθηκα και εκεί βαπτιστικά κιόλας), στο ναό Ζωοδόχου Πηγής - Άνω Δάφνης Αττικής (πρώην Κατσιπόδι), είχα κατηχητή τον τελειόφοιτο της θεολογίας τότε, τον κ. Δημήτριο Αεράκη, τον σημερινό αρχιμανδρίτη… Με τους δυο βοηθούς του, τον κ. Νικόλαο Νευράκη (σημερινό κοσμήτορα της θεολογικής σχόλης Αθηνών), και τον κ. Ρήγα.
Τους έλεγα λοιπόν –στο όνειρο μου πάντα, και για ένα περιστατικό με τη γιορτή λήξης των μαθημάτων, που ο κ. Αεράκης μου έδωσε να πω ένα ποίημα.
Τους πρότεινα να με ακούσουν να το απαγγέλω. Ξαφνικά όμως διαπίστωσα ότι το είχα ξεχάσει και μπέρδευα τα λόγια μου! Κάποιο παιδί με τάμπλετ μαζί του, με ρώτησε αν θυμάμαι μια φράση του, για να κάνει αναζήτηση και να το βρει για να το θυμηθώ, αλλά πάλι μπερδευόμουν, και έτσι το έχασα το όνειρο.
Ακολούθησε μετά άλλο όνειρο, και άρχισα να θυμάμαι ότι έλεγε στο τέλος για κάποιον κουτσό κλπ, το ποίημα, αλλά ήμουν πια άλλου, και πού να βρω το παιδί με το τάμπλετ! Πάει και αυτό το όνειρο!
Ξυπνώ το πρωί, και διαπιστώνω ότι θυμάμαι και τα δυο όνειρα, θυμάμαι και το πώς άρχιζε το ποίημα, οπότε και μου ήρθε ολόκληρο στη μνήμη μου!

Το ποίημα:
1. Δεν αρκεί μονάχα η συμβουλή,
των γονέων, μήτε των δασκάλων!
Από τα λόγια, πιο πολύ ωφελεί,
το καλό παράδειγμα των άλλων!
2. Αν συχνοπηγαίνεις με κακούς,
τα καλά που άκουσες, τα χάνεις.
Διότι ό,τι βλέπεις και ό,τι ακούς,
θα τα λες και εσύ και θα τα κάνεις!
3. Έχε πάντα μέσα στο μυαλό,
μία παρόμοιε αποδειγμένη:
όποιος συντροφεύει με χωλό,
δίχως να το θέλει θα χωλαίνει!

Ξημέρωμα Κυριακής, σήμερα…
Και το θυμήθηκα αυτό το ποίημα που είπα τότε στη γιορτή μέσα στο ναό…
Θυμήθηκα, και όλη τη σκηνή… 
Ηταν μπροστά –στα πρώτα καθίσματα και με άκουγαν, οι δάσκαλοι μου στο 4ο Δάφνης, ο διευθυντής μας ο κ. Ευστάθιος Κοράφας (ρομαντικός τύπος, μας είχε μάθει να τραγουδάμε την "Ξανθούλα"), και οι δάσκαλοι μου ο κ. Καρφάκης και ο κ. Μοναστηριώτης…
Θυμήθηκα, και το πόσο χαρούμενος και υπερήφανος αισθανόμουν… 
Τότε, το… 1957!

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Ioannis Kyriakides 
Να εισαι καλα φιλτατε Παναγιωτη!
xairete.blogspot.gr

https://www.facebook.com/groups/721265688083440/permalink/887913324752008/

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Διαβάζω:
Κυριακῆ 15 Ὀκτωβρίου 2017, Δ΄ Λουκᾶ, τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
«Τιμοῦμε σήμερα τοὺς ἁγίους 365 Πατέρες τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος θεολόγησαν ὑπὲρ τῶν ἱερῶν εἰκόνων.»
«Οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ποὺ ἑορτάζουμε σήμερα, φωτίσθηκαν κατὰ τὶς ἐργασίες τῆς Συνόδου στὴ Νίκαια τὸ 787 καὶ ὀρθοτόμησαν τὴν ἀλήθεια. Ἔδωσαν γλυκύτατο καρπὸ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι τὰ θεοφώτιστα κείμενα τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.»
Σχολιάζω:
Οι αντίθετοι, τι θεολόγησαν, τι επιχειρηματολόγησαν;
Πού είναι τα γραπτά τους; Τι απόγιναν και οι ίδιοι;
http://xairete.blogspot.gr/2017/10/blog-post_37.html

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1569480079781332&set=a.134489906613697&type=3&theater

ΣΧΕΤΙΚΟ:
Σημασία, στη λεπτομέρεια:
Αυτοί οι πούστηδες οι 365 «Πατέρες» της Συνόδου της Νίκαιας, που γιορτάσαμε χθες… Δεν αποφάσισαν με πνεύμα άγιο να καταργήσουν την προηγούμενη –την πραγματικά φωτισμένη Σύνοδο, να αφορίσουν αυτούς τους προηγούμενους -τους πραγματικά άγιους πατέρες, και να φέρουν ξανά τα ξόανα στη λατρεία…
Δείτε την εικόνα:
Πάνω από το κεφάλι τους, ήταν το πανταχού παρών παπικό κωλο-περιστέρι… Αυτό τους κατάχεσε, και έβγαλαν αποφάσεις με το μυαλό και την ψυχή γεμάτη σκατά! Αυτά!

http://xairete.blogspot.gr/2017/10/blog-post_50.html
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1571349422927731&set=a.134489906613697&type=3&theater

Χοντρο-Μαλακίας το Ανάγνωσμα: Πώς ο χρήστης «Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βασιλικού», περιγράφει το θάνατο της Μαριάμ, με ένα ποίημα που αντέγραψε από την άλλη μαλακισμένη σελίδα, από την «Ρομφαία»…

Διαβάζω:
Ο Πρόεδρος και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Βασιλικού, σας εύχεται Χρόνια Πολλά κι Ευλογημένα. 
Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βασιλικού
40 λεπτά πριν
Μετά το πρώτο μήνυμα με τον ευαγγελισμό…
Πηγή : Ρομφαία
[…]
μήνυμα νέο παίρνει
σε τρεις ημέρες στ´ Ουρανού
τα ύψη ανεβαίνει.
Χαρά μεγάλη έλαβε
η Άχραντος Μαρία
κι ετοιμάζεται να΄ρθει
η ώρα η Αγία.
....................................................
Νεφέλη από το Θεό
τους θείους Αποστόλους
από τα πέρατα της γης
τους συγκεντρώνει, κι όλους
στην Δέσποινα τους οδηγεί
για ν´ αποχαιρετήσουν
και την ευχή να λάβουνε
το έργο να αυξήσουν.
.................................................... 
Φίλους, γνωστούς και συγγενείς
η Παναγιά ευλογάει
τους δίνει μητρικές ευχές
και αποχαιρετάει.
.................................................... 
Κοιτά για ύστατη φορά
ολόκληρη την κτίση.
Πόσο σοφά ο Γιόκας Της
όλα τα έχει χτίσει!
.................................................... 
 Κι αφού η ώρα έφθασε
στην κλίνη Της ξαπλώνει
και πάνω στ’ Άγιο στέρνο Της
τα χέρια Της σταυρώνει.
.................................................... 
Σφραγίζει τα ματόκλαδα,
πνοή στερνή αφήνει
και την Αγία Της ψυχή
στον Κύριο παραδίνει.
.................................................... 
 Τότε ανοίγουν οι Ουρανοί
κι αγγέλων συνοδείες
την κλίνη Της κυκλώνουνε
με ωδές και υμνωδίες.
....................................................
Και μες στο Φως της Δόξης Του
ο Ποιητής το κόσμου,
κατέρχεται να υποδεχθεί
το πνεύμα της Μητρός Του.
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=738182586512992&id=100009637720473
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
Χοντρο-Μαλακίας, το Ανάγνωσμα:
Πώς ο χρήστης «Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βασιλικού», περιγράφει το θάνατο της Μαριάμ, με ένα ποίημα που αντέγραψε από την άλλη μαλακισμένη σελίδα, από την «Ρομφαία»…
http://xairete.blogspot.com/2018/08/blog-post_72.html
ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Theophilos Demertzis 
Κύριε Μιχαλόπουλε με όλο το σεβασμό, την ανάρτηση σας αυτή καλό θα ήταν να την περιορίσετε στο blogspot σας το οποίο παρακολουθούν άνθρωποι που τους ενδιαφέρει. Εδώ (Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βασιλικού), είναι μια σελίδα που αν μη τι άλλο το λεξιλόγιο και μόνο της ανάρτησης σας είναι κατ΄εμέ απαράδεκτο. 
Έχετε κάθε δικαίωμα να εκφράζετε τη γνώμη σας αλλά όχι με ύβρη που δε συνάδει με το χριστιανικό πνεύμα. 
Με εκτιμηση και σεβασμο. Χρονια σας Πολλα.
Panagiotis Michalopoulos 
Η ύβρης είναι στο ποίημα που αναρτήσατε! Και όφειλα να το κρίνω να το σχολιάσω. Το ανάρτησα και στο μπλογκ μου, ενημέρωσα και εσάς. 
Διαβάστε και εσείς το ποίημα και αν θέλετε να το σχολιάσουμε μαζί. 
Αν μου πείτε ότι δεν είναι χοντρό-μαλακία αλλά κάτι άλλο πιο ήπιο και με πείσετε, θα πάρω πίσω τον χαρακτηρισμό.
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=738182586512992&id=100009637720473
ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Theophilos Demertzis 
Καταρχήν δε το ανέρτησα εγω. Τώρα όσον αφορά το περιεχόμενο του ποιήματος και φυσικα το διάβασα. Το αν συμφωνώ ή όχι είναι κατι προσωπικό.Δε θα κάνω ανάλυση σε αυτό. Δε προσπαθω να πείσω κανεναν γι αυτο που πιστευω εγω, επίσης ειναι κατι προσωπικό αυτό. Δε ζητησα να παρετε πίσω τον χαρακτηρισμό σας απο τι στιγμή που αυτό πιστεύετε. Απλά όπως εσεις αισθανθηκατε την αναγκη να κανετε αυτη την ανάρτηση έτσι κι εγω αισθανθηκα να πω δυο λογια.
Panagiotis Michalopoulos 
1. «Καταρχήν δε το ανέρτησα εγω.»
Δεν είπα ότι ήταν δική σας η χοντρο-μαλακία!
Panagiotis Michalopoulos 
2. «Τώρα όσον αφορά το περιεχόμενο του ποιήματος και φυσικα το διάβασα. Το αν συμφωνώ ή όχι είναι κατι προσωπικό. Δε θα κάνω ανάλυση σε αυτό.»
Αν συμφωνείτε με το ποίημα, γιατί ντρέπεστε να το ομολογήσετε;
Αν διαφωνείτε κάπου με αυτό, τότε πόσο συμφωνείτε μαζί μου ότι δεν είναι σωστό το κείμενο;
Panagiotis Michalopoulos 
3. «Δε προσπαθω να πείσω κανεναν γι αυτο που πιστευω εγω, επίσης ειναι κατι προσωπικό αυτό.»
Το ποίημα δεν κάνει προπαγάνδα, δεν προσπαθεί να πείσει κανέναν λογικό άνθρωπο. Απευθύνεται και αυτό στους συνήθεις ευλαβείς βλαμμένους, όπως και τα περισσότερα κείμενα των παπάδων μας, τα βγαλμένα όχι από αξιόπιστης πηγές, αλλά από την κοιλιά τους!
Panagiotis Michalopoulos 
4. «Δε ζητησα να παρετε πίσω τον χαρακτηρισμό σας απο τι στιγμή που αυτό πιστεύετε.»
Μα αν πιστεύετε ότι κάνω λάθος κριτική, και γι’αυτό έρχεστε και με μαλώνετε, σημαίνει ότι κάποιο σκοπό θα έχετε π.χ. να με διδάξετε, να με διορθώσετε. Εκτός και αν είστε βαλτός!
Panagiotis Michalopoulos 
5. «Απλά όπως εσεις αισθανθηκατε την αναγκη να κανετε αυτη την ανάρτηση έτσι κι εγω αισθανθηκα να πω δυο λογια.»
Εγώ δεν έκανα την ανάγκη μου, με την ανάρτηση μου!
Επικρίνω –από καθήκον, αυτούς που δεν θεολογούν αλλά… αποπατούν!
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=738182586512992&id=100009637720473
ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΑ:
Panagiotis Michalopoulos 
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...

Panagiotis Michalopoulos
16 Αυγούστου 2016
Είστε, όπως ο σκύλος, που, σύμφωνα με το αρχαίο γνωμικό, «επιστρέφει επί το ίδιον εξέραμα» - δηλαδή στα απόκρυφα ευαγγέλια που έχετε απορρίψει!
Και αυτό το παραμύθι, το βαφτίζετε «ιερά Παράδοση», και ως τέτοιο το πασάρετε, στην εορτή της κοίμησης της Παναγίας, ω άθλιοι και πανάθλιοι ρασοφόροι!
[Ερώτηση: Ποια «Παράδοση λέει», ποια «Παράδοση αναφέρει», όλα αυτά τα παραμύθια που γράφετε χθες και σήμερα στο facebook, εσείς (ο «Προφήτης Ηλίας Άνω Πόλεως Θεσσαλονίκης»), ένας υποτίθεται ορθόδοξος ναός; Λέτε –λέτε -λέτε, στο παραλήρημα σας… Και τι δεν λέτε κακομοίρηδες! Ότι τάχα η Παναγία έτσι, ότι η Παναγία αλλιώς… Έκανε τούτο, έκανε το άλλο, έπαθε αυτό ή εκείνο… Μήπως πλανάστε, πλάνην οικτράν; Μήπως από δόλο βασίζεστε σε όλα αυτά τα ευσεβοφανή παραμύθια;]
http://xairete.blogspot.gr/2016/08/facebook_16.html

Theophilos Demertzis 
Κυριε Μιχαλοπουλε φυσικα και δεν ειμαι βαλτος απο κανενα.
Σας "μαλωσα" μονο για το λεξιλογιο σας.
Δεν ειμαι απο τους ανθρωπους που ντρεπονται επισης. 
το αν εχετε ενα θεμα με τους παπαδες δε με αφορα. 
Σας ξαναλεω με ενοχλησε ο τροπος που το γραψατε και η γλωσσα που χρησιμοποιησατε.
Ευλαβεις βλαμμενοι......... δε χρειαζεται να συνεχισουμε άλλο την κουβεντα μας. 
Οταν υποτιμάτε μ αυτον το χαρακτηρισμό ανθρώπους που για τον αλφα ή βήτα λόγο πιστευουν κατι που δε σας βρισκει συμφωνο. 
δεν εχω κανενα λογο αντιπαραθεσης μαζι σας. 
Τώρα οσον αφορα αυτο που είπατε οτι επικρίνεται απο καθηκον ...
μηχανολος μηχανικος απ οτι ειδα είστε....
Panagiotis Michalopoulos 
ΕΙΜΑΙ ΚΑΤΗΧΗΤΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ -ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΟΣ.
Theophilos Demertzis 
δε το αναφερει καπου το προφιλ σας. δε το γνωριζω. 
Επίσης ειδα πως τη συνομιλια μας εδω την αναρτησατε και στο blog σας. 
Καλο θα ηταν να με ρωτουσατε πριν.
Panagiotis Michalopoulos 
ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΩ ΕΔΩ: 
http://p-michalopoulos.blogspot.com/2008/08/blog-post_07.html

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=738182586512992&id=100009637720473
ΣΧΕΤΙΚΟ:

Theophilos Demertzis
Φωτο προφίλ

Τόπος διαμονής: Vasilikón, Evvoia, Greece
https://www.facebook.com/theophilos.demertzis

«ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΦΩΤΙΑ»: Ποίημα, του «ποιμένα» της «Εκκλησίας του Ιησού» Σάββα Μιλτιάδη.

ΔΙΑΒΑΖΩ:

Savas Miltiades

Χθες στις 3:44 π.μ.

ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΦΩΤΙΑ!!

Κάποιος μιλάει με φωτιά, κάποιος με καταιγίδες!
Ξύπνα Ελλάδα μας γλυκειά, ψάξε στις Άγιες Σελίδες.
Εκεί θα βρης τη λύτρωση, εκεί και την Σοφία.
Εκεί τον Δρόμο τον Ευθύ, εκεί την σωτηρία.
Τα ειδωλα σε γέλασαν πολύ απ' τους αιώνες,
Κι' όμως το καύχημά σου είν' αυτά μαζί και Μαραθώνες.

Σαν πώς τα ξέχασες εσύ, μαζί κ'οι Αρχηγοί σου,
Κι' αντίς να μένεις μέσ' στο Φως Αιώνιο της ζωής σου
Στα παραμύθια μπλέχτηκες, και στου Εχθρού τα δύχτια,
Τα ψέματά του δέχτηκες αντίς την Αιώνια Αλήθεια.
Γι' αυτό και το σκοτάδι σ'έπληξε σκληρά τώρα στα Τέλη,
Στα Τέλη των αιώνων μας δίχως εσύ να ξέρεις.

Ώς πότε πιά κοιμώμενοι θα διάγετε τον βίο;
Ο Θεός φροντίζει γιά εμάς, γραμμένο στο Βιβλίο.
Μέσα στην Βίβλο του Θεού του Α'γιου Πατέρα.
Αυτόν που εσύ απέρριξες και τρέχεις δώθε-πέρα,
Να βρείς τροφή γιά την ξυχή στα ξένα Μονοπάτια,
Χαμένος, άσωτα παντού με σκότη μέσ' στα μάτια!

Ελα στο Φ'ως το Αιώνιο του Κόσμου που λυτρώνει.
Έλα στον Γολγοθά, στο Αίμα που αγιάζει, συμφιλιώνει,
Στον Μόνο Μεσίτη και Θεό Παράκλντο Προς τον Πατέρα.
Πάψε απ' τους ανθρώπους να ζητάς βοήθεια κι' απ' τη μητέρα.
Μάθε, κανείς δεν άγιασε χωρίς Χριστού την πίστη!
Μόνο σ' Αυτόν η λύτρωση, βοήθεια και σωτήρια ζήση!

Αιώνες πώς περάσανε μ'εσ' στη βαθειά σκλαβι'α σου!
Αιώνες πώς κυλήσανε σε κάθε μιά γενιά σου!
Η Κόλαση εγέμισε με τις ψυχές θλιμένες
Που 'σύ στον Άδη έστειλες με λειτουργιές κλεμένες!
Με τις ευχές που έξαλλαν μνημόσυνα, κηδείες,
Δίχως Χριστό, χωρίς Θεό, μ' αγίων ξαλμωδείες!

Πώς να θρηνήσω αρκετά τα πάθη τα δικά σου;
Πώς να σκουπίσω τελικά μαζί τα δάκρυά σου;
Μεσα στις φλόγες έμεινες εσύ και τα παιδιά σου!
Σάν το ζαρκάδι μπλέχτηκες στα δύχτια τα δικά σου!
'Ενας ο Δρόμος της Ζωής- Ιησούς Χριστός Σωτήρας!
Ένας Θεός ο Ζωντανός, σε προσκαλεί ο Πατέρας!

Με είδωλα εγέμισες τους λόφους τα λαγκάδια!
Και τα πανύξηλα βουνά, τους δρόμους, τα λειβάδια!
Εκεί βωμούς τους έστησες σε χίλιους δυό αγίους,
Με τα καντήλια με κεριά και λάδια για αγρίους
Που βρήσκουν έτοιμη φωτιά αυτοί να πυρπωλούνε,
Και μέσ' στις φλόγες άσβηστες την χώρα να βουτούνε!

Πόσοι θρηνούνε τα παιδιά που ολοκαύτωμα 'εχουν γίνει
Μέσα στις φλόγες τις φριχτές κσι στη φριχτή ωδίνη!
"Βοήθεια!" εκράζανε στον κίνδυνο θανάτου.
Όμως κανείς δεν άκουγε, κοντά ή μακρυά τους!
Θεέ μου, Άγιε, γλυκέ, Εσύ τα αναπαύεις,
Και στην γλυκειά Σου αγκαλιά μ'αγάπη τα γυμνάζεις.

Παρηγοριά Σου αναζητώ στη μάννα, στον πατέρα,
Που το ποτήρι το πικρό δοκίμασαν τη μέρα
Τη σκοτεινή. Και τώρα δάκρυα όλο ρέουν
Απ' τις καρδιές με θλίξη, και την καμένη γή θα βρέχουν
Εκεί που πέσανε μαζί σφιχτά αγκαλιασμένα,
Ανεκτίμητο Ολοκαύτωμα γραμμένο στον Αιώνα!...
https://www.facebook.com/savas.miltiades/posts/1111377892333835

https://www.facebook.com/savas.miltiades

ΣΧΕΤΙΚΟ:

https://www.facebook.com/yiannismaltabes/videos/1127722817366499/

Πώς και πού τους βρήκαν οι Άγγελοι τους βοσκούς, και τους ανήγγειλαν τη γέννηση του Χριστού; Ήταν καλοκαίρι και τους βρήκαν εκεί στα περίχωρα, στο ύπαιθρο να βόσκουν τα πρόβατα τους; Ή ήταν χειμώνας και τους βρήκαν κλεισμένους στα σπίτια τους να κοιμούνται, και τους ξύπνησαν όπως λέει ο ποιητής;

https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/1637446722984667?pnref=story

www.matia.gr

https://www.facebook.com/panagiotis.michalopoulos1/posts/1637446722984667

Να γιατί δεν αρκούν τα σαρανταλείτουργα για τους νεκρούς… Ούτε και τα κόλλυβα, τα τρισάγια, τα μνημόσυνα, τα κεριά και τα λιβάνια… Ούτε και «τα λόγια του παπά» ότι ο Χριστός καταπάτησε τον θάνατο και ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ (με ένα μαγικό τρικ) τον διάβολο! Απαραίτητο συμπλήρωμα –μετά μάλιστα και από μια μαστούρα με καλά ψημένο λιβάνι, είναι ΚΑΙ αυτό: Το να μνημονεύσουμε δηλαδή τους νεκρούς μας, ΚΑΙ με ένα καλό τσιφτετέλι… Για να ξορκίσουμε έτσι και «τον χάρο τον μεγάλο πεχλιβάνη», όπως θα έλεγε και ο μεγάλος μας ποιητής, ο Νίκος Γκάτσος.

 

Εμείς που μείναμε στο χώμα το σκληρό
για τους νεκρούς θ' ανάψουμε λιβάνι
κι όταν χαθεί μακριά το καραβάνι
του χάρου του μεγάλου πεχλιβάνη,
στη μνήμη τους θα στήσουμε χορό.

Νίκος Γκάτσος

Στην δυτική –παπική –αιρετική αγιογράφηση του Ευαγγελισμού, βλέπουμε την «παρθένα», τον «κρίνο», και το «περιστέρι». Τέτοια αγιογραφία, είναι και η Μεγαλόχαρη στην Τήνο! Απορεί κανείς από πού άραγε να εμπνεύστηκαν και τα τρία αυτά σύμβολα οι αγιογράφοι του πάπα, και ο νους του πάει στο Άσμα Ασμάτων, το ερωτικό αυτό ποίημα του βασιλιά Σολομώντα, το οποίο αποτελεί μέρος της αγίας γραφής, στην παλαιά διαθήκη…

Στην δυτική –παπική –αιρετική αγιογράφηση του Ευαγγελισμού, βλέπουμε την «παρθένα», τον «κρίνο», και το «περιστέρι». 
Τέτοια αγιογραφία, είναι και η Μεγαλόχαρη στην Τήνο! 
Και καθώς απορεί κανείς από πού άραγε να εμπνεύστηκαν και τα τρία αυτά σύμβολα οι αγιογράφοι του πάπα, ο νους του πάει στο Άσμα Ασμάτων, το ερωτικό αυτό ποίημα του βασιλιά Σολομώντα, το οποίο αποτελεί μέρος της αγίας γραφής, στην παλαιά διαθήκη…
Στο ποίημα λοιπόν αυτό, ο βασιλιάς είναι ξαπλωμένος σαν πασάς στον οντά του, και το πλούσιο τραπέζι του είναι στρωμένο μπροστά του, και αυτός βλεφαριάζει από απόσταση την αγαπημένη του, το ουρί του, «το άνθος της πεδιάδος, το κρίνον των κοιλάδων». (Ασ. Ασ. 2,1)
Βλέποντας την, αναφωνεί: 
«Πράγματι ωσάν κρίνον ανάμεσα εις τα αγκάθια, έτσι είναι η καλή μου ανάμεσα εις τας άλλας παρθένους νεάνιδας»!.. 
Ανάμεσα στις δευτεράντζες του χαρεμιού του, που φαίνεται ότι ως υποψήφιες -νύμφες ανύμφευτες, κι αυτές ακόμα, περιμένοντας τη σειρά τους να ξαπλώσουν κι αυτές με τον βασιλέα, θα αργήσουν να ξεπαρθενευτούν! ( Ασ. Ασ. 2,2)
Αλλά άλλο να την βλέπει από μακριά… 
Γι αυτό, της λέει: 

«Σήκω, έλα κοντά μου, συ η σύντροφός μου, η καλή μου, το περιστέρι μου».  (Ασ. Ασ. 2,10)

«Συ, το περιστέρι μου!» (Ασ. Ασ. 2,14) 

Και καθώς αυτή σπεύδει να έρθει κοντά του, πεταχτή –πεταχτή, ο βασιλιάς την βλέπει καλύτερα, προοράται ένα άλλο άσμα -μεταγενέστερο, το «Μαλάμω με τη φούρια σου, βάρα τα κουμπούρια σου», και καθώς αυτή πλησιάζει εντελώς, του πετάγονται περισσότερο τα μάτια έξω, και ποιητικά διαπιστώνει:
«Οι δύο μαστοί σου μοιάζουν σαν δυό νεβρούς, δίδυμα ζαρκάδια, που βόσκουν ανάμεσα εις τα κρίνα»!.. (Ασ. Ασ. 4,5)

Ασ. Ασ. 2,1 

Εγώ είμαι το άνθος της πεδιάδος, το κρίνον των κοιλάδων. 

Ασ. Ασ. 2,2 

ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν, οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων.

Εκείνος (ο νέος να πούμε), δεν μπορεί να μας βοήσει τόσο πολύ άλλο πια. Αν και αναστήθηκε, έχει τώρα να κουβαλά ξανά στον ώμο του και εκείνο τον σταυρό… Έχει και αυτήν την μόνιμη ρευματο-αρθριτική αγκύλωση, στα δάχτυλα του δεξιού χεριού… Έτσι, η μόνη εξυπηρέτηση -αν του το ζητήσουμε, είναι να μεταβιβάσει μια ευχή μας στον γέροντα που θα βαριακούει κιόλας, να μας ακούσει εμάς κατευθείαν από τόσο μακριά. Αυτόν τον Μεγάλο που έχει δίπλα του, και κάτι παραπάνω θα ξέρει να κάνει, αφού όπως λένε «ο παλιός είναι αλλιώς»! Να του πει λοιπόν «να μας προσέχει νύχτα –μέρα»! Αν και χλωμό το βλέπω κι αυτό, αν δηλαδή ακόμα και αυτός πια μπορεί… Τον βλέπω με το καλάμι που κρατά, να είναι στα πρόθυρα της άνοιας, έτοιμος για να το… καβαλήσει! Και όλο αυτό το... στον πατσά, το «Βουρ», κάτω από ένα περιστέρι για… αμπαζούρ!

ΔΙΑΒΑΖΩ:

Andrew Katsikas 

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΥΤΗ Η ΕΙΚΟΝΑ; 
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1133208423413459&set=a.400106133390362.84400417.100001729369030&type=3&theater

1. «Άγια νύχτα…» (νύχτα γεννήθηκε;) 2. Και μέσα σε μια σπηλιά; (πού το λέει αυτό;) 3. Και χειμωνιάτικα; 4, Και με τον Ιωσήφ, τον 80χρονο χήρο «μνηστήρα» της 15χρονης Μαρίας (όπως τον περιγράφουν τα ιερά κιτάπια), σε μια τόσο μεγάλη ταλαιπωρία; (γέρος, χειμώνας, ταξίδι πεζός -με τη Μαρία στο γαϊδούρι, σπηλιά…) 5. Σε άλλες δε εικόνες της θ. γέννησης (στο 50% αυτών), τον δείχνουν νεαρό (τι από τα δυο συμβαίνει;) 6. Τελικά, το μωρό βγήκε ξανθός άγγελος με γαλανά μάτια –όπως το αγιογραφούν, και όπως βεβαιώνει και ο ανόητος ο γ. Παΐσιος; (Για αυτό λοιπόν, το πρόβλημα… Το γενετικό –φυλετικό –χρωμοσωματικό, το DNA θέμα, ήθελε και ο Ιωσήφ να την διώξει την Παναγία;)

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Ο χρήστης Maher George, κοινοποίησε...
18 Δεκεμβρίου στις 1:59 μ.μ. 

ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
Χειμώνας στη σπηλιά; Μήπως δεν γεννήθηκε χειμώνα; Και αυτό πάλι με τη σπηλιά, πού το βρήκαμε γραμμένο;
Panagiotis Michalopoulos 
Ήταν ο Χριστός ένα ξανθόμαλλο αγγελούδι με μάτια γαλανά;
Panagiotis Michalopoulos 
HTAN ΛΟΙΠΟΝ, ΝΕΟΣ Ο ΙΩΣΗΦ ΤΗΣ 15ΧΡΟΝΗΣ ΜΑΡΙΑΣ; ΔΕΝ ΗΤΑΝ 80 ΧΡΟΝΩΝ ΓΕΡΟΣ;
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=224198714650377&set=a.112817052455211.1073741828.100011807490264&type=3&theater

 

ΝΕΟ ΣΧΟΛΙΟ:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΡΔΑΣΗΣ, είπε...
Ο Ματθαίος αναφέρει, ότι ο Χριστός γεννήθηκε σε σπίτι.
Ο Μάρκος δεν αναφέρει για τη γέννηση.
Ο Λουκάς αναφέρει, ότι ο Χριστός γεννήθηκε σε φάτνη.
Ο Ιωάννης δεν αναφέρει για τη γέννηση.
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Ἀπὸ τὸ Ἀναγνωστικὸν τοῦ σχολείου παλαιοτέρων ἐποχῶν. Ἔκδοσις 1952 (το είχα κι' εγώ!)

Καληνύχτα!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Η Popi Drosou, δημοσίευσε, 
στην κλειστή ομάδα Αποφθεγματα σκεψεις και ποιηση....
1 ώρα πριν
Ο παράδεισος δεν έιναι μια νοσταλγία..
ούτε, πολύ περισσότερο μια ανταμοιβή..
Έιναι δικαίωμα..
Ο. Ελύτης
ΣΧΟΛΙΑΖΩ:
Panagiotis Michalopoulos 
«Πώς πάνε οι στραβοί στον Άδη; Ο ένας, πίσω από τον άλλον!»
Έτσι, θεολογεί και ο Καζαντζάκης, θεολογεί, και ο Ελύτης, θεολογεί και ο κάθε άσχετος στα θεολογικά, σχετικός αλήτης!
Και βέβαια, είναι νοσταλγία, ο χαμένος παράδεισος! Για να ανοίξει ξανά, σταυρώθηκε ο Χριστός μας!
Και βέβαια είναι ανταμοιβή, όπως το στεφάνι του νικητή σε αυτόν που αθλείται σωστά!
Και μόνο τότε είναι ΚΑΙ δικαίωμα σου, ο παράδεισος, όταν αγωνιστείς επάξια για να τον κερδίσεις.
Καληνύχτα!

https://www.facebook.com/groups/1792729167676396/permalink/1851594885123157/

Εκκλησία της Ελλάδος, Α.Ε.: Θρήνος και κοπετός, για το εξοφλημένο μαγαζί… Για το γνωστό, και ως …«γωνιακό μαγαζί», όπως τιμητικά το αποκαλούσαν -διαδοχικά, δυο -μακαρίτες πια, Αρχιεπίσκοποι Αθηνών: ο Σεραφείμ Τίκας, και ο Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης.

ΔΙΑΒΑΖΩ, σήμερα:
Andreas Konanos
ΠΗΡΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΜΟΥ
Δεν ξέρω
τις νομικές και πολιτικες παραμέτρους
σχετικά με τα ανοιχτά μαγαζιά
την Κυριακή.
Με θλίβει όμως
η προσωπική μου αποτυχία
να ελκύσω όλους αυτούς
στο ναό μου,
αντί να πάνε για ψώνια.
Μια θλίψη δεκαετιών...
Απλά τώρα η αποτυχία μου
έχει πιο τρανταχτές
αποδείξεις.
Γεμάτη σήμερα η Ερμού.
Και δίπλα της,
τόσες εκκλησίες
να περιμένουν
με γεμάτο
το άγιο Ποτήριο
που θα μεθύσει τους πιστούς.

2 hours ago

ΣΧΕΤΙΚΟ: 
Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

Από σήμερα ο Σεβασμιότατος έχει πάρει τους δρόμους (φωτο), και αναζητά κάποιον υπουργό… Από αυτούς που ψήφισαν το νόμο για τις Κυριακές…

ΣΧΕΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ:  
stavroula είπε...
Ti egine h Kuriakh?
H "Bassilhs kai Kuria?"
28 Δεκεμβρίου 2008 - 3:05 π.μ.
 
P. MICHALOPOULOS είπε...
Τι έγινε και η άλλη Κυρία, η Εκκλησία μας, που αυτές οι «κυρίες» με τις μίτρες την κατάντησαν θεραπαινίδα του κράτους ώστε στόμα να έχει και μιλιά να μην έχει;
28 Δεκεμβρίου 2008 - 3:28 π.μ.
 
stavroula είπε...
Akrivws ekei stoxeusa!
28 Δεκεμβρίου 2008 - 4:43 π.μ.
  
http://xairete.blogspot.gr/2008/12/blog-post_104.html

Χαίρε, λοιπόν, και αγάλλου!

Ο πατήρ Andreas Konanos, έγραψε:
 
ΧΑΡΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
Τι όμορφη που είναι η ζωή!
Τα δώρα της.
Οι εκπλήξεις της.
Οι απαντήσεις
που μας δίνει ο Θεός
στις προσευχές μας.

 Η αγάπη Του
που ξεφυτρώνει αναπάντεχα
σαν χαμομήλι
σ' ανοιξιάτικο λειβάδι...

Ζήσε!
Πρέπει να ζήσεις!
Να χαρείς!
Δεν αξίζει τίποτε
να σου πάρει τη χαρά.
 
Χαίρε, λοιπόν,
και αγάλλου!

Το αξίζεις.
Σου πάει.
Το μπορείς.
Με τη βοήθειά Του...

4 hours ago

Μπουτάρης

Το δεξί χεράκι ’πάνω, 

τη γυμναστική μου κάνω… 

Και τ’ αριστερό ψηλά… 

λα-λα-λα, λα,λα! 

Τα χεράκια στη μεσούλα… έγινα μικρή σταμνούλα!

Τώρα, και στο κεφαλάκι… έγινα σαν καλαθάκι!

Τα κανονικά κάλαντα, και αυτά του «Μποστ»... (ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ)

Τα κανονικά κάλαντα, και αυτά του «Μποστ»: 

http://xairete.blogspot.gr/2010/01/blog-post_01.html

Γιατί βαφτίζεται κανείς; Για να πάρει… όνομα, ε;! Για να μην τον λένε «κανένα» (να ο κανείς) δηλαδή! Έτσι; Δείτε το σχετικό προσκλητήριο για το… «μυστήριο», και θα καταλάβετε!..

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=242978762495056&set=a.117423181717282.13977.100003488025788&type=1&theater

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2009

Βαφτίσια εγγονού του Κωκού: Τι σημαίνει «baby bloom»;

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ: "εκεί ψηλά – εκεί ψηλά"

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2008

εκεί ψηλά – εκεί ψηλά

ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ, είπε...

Hello. And Bye.

29 Αυγούστου 2012 5:21 π.μ.

http://ymnoiasmata.blogspot.gr/2008/08/blog-post_6391.html

Παπάς, ...τραγουδιστής!

"- Φύσα, ρούφα, τράβα τόνε… Πάτα τόνε κι άναψ’ τόνε!.."

"- Και μου 'λεγες γαργάλατα - γαργάλατα!"

Ο οικονομικός πατριάρχης Βαρθολομαίος, απαγγέλει εμπνευσμένο ποίημα, μπροστά στη κάμερα του σταθμού (της έσχατης κατάντιας) tv4e

- Αρνάκι άσπρο και παχύ,

της μάνας του καμάρι,

εβγήκεν εις την εξοχή,

και στο χλωρό χορτάρι.

Ακούσατε την καμπάνα;

Εκκλησιασμός

Μόλις έλαμπαν τα κάλλη της αυγής τερπνά,

τα παιδάκια η μητέρα τρέχει και ξυπνά

«Αι παιδιά, καιρός, ξυπνάτε, κι είναι Κυριακή

η καμπάνα μας φωνάζει, την ακούτ' εκεί; »

«Τωρ' αμέσως, μητερίτσα » λέγουν κι εν ταυτώ

πώς ευρέθησαν στο πόδι όλα στο λεπτό!

Η μητέρα με δροσάτο τάπλυνε νερό,

τα μαλλάκια τους με χτένι χώρισ' αργυρό,

τ' άλλαξε σιδερωμένα ρούχα γιορτερά

κι έλαμπαν σαν αγγελούδια, κι ήσαν μια χαρά.

Τώρα νά στο πεζοδρόμι τα παιδιά, κι αυτή

το μικρό της απ' το χέρι τρυφερά κρατεί.

Φρόνιμα στην Εκκλησία στέκουν τα παιδιά

και τη λειτουργία ακούουν με καλή καρδιά,

φως και μέσα και απ' έξω. 

Πάλι νά! μαζί

εις το σπίτι η συνοδεία έρχεται πεζή.

Σ' όλη χύθηκε τη στράτα μόσχος θαυμαστός

και αόρατος μαζί των έρχετ' ο Χριστός!

Ανάσταση...

Ανάσταση 'ναι κι η ψυχή,

δεν νοιώθει τώρα μοναχή,

καθώς εχτές και πρώτα....

Κάποιος βαδίζει στο πλευρό

τις απαλαίνει τον Σταυρό,

σπογγίζει τον ιδρώτα! 

(Ι. Βερίτης)