Εκτός από τον Μητροπολίτη Αργολίδας...
Και άλλοι επίσκοποι, κληρικοί και διδάσκαλοι του Ευαγγελίου, από τον ιερό Χρυσόστομο, ως πρόσφατα τον Φλωρίνης Αυγουστίνο, και άλλους νεότερους είναι αντίθετοι στον όρκο. Ήδη από το 2001 με Νομολογία επιτρέπεται ο "πολιτικός όρκος" στα Δικαστήρια, στο Στρατό, στα Πανεπιστήμια κ.λπ. Οι επίσκοποι φυσικά δεν ορκίζονται στο Ευαγγέλιο όταν αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους.
Το ερώτημα είναι, πώς επικράτησε στη χώρα μας ως υποχρεωτική και δήθεν θεοσεβής πρακτική, το να ορκίζει στο Ευαγγέλιο, σε επίσημη θρησκευτική τελετή με ιερολογία, ο Αρχιεπίσκοπος, ή ο Επίσκοπος τον Πρωθυπουργό, τον Βασιλέα, τους Υπουργούς, τους Βουλευτές όταν ο Χριστός προτρέπει "μη ομόσαι όλως".
Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια προς το αμοιβαίο συμφέρον κληρικών και αρχόντων κι είναι συνδεδεμένη με τη σχέση Εκκλησίας - Κράτους:
α) οι μεν κληρικοί, ως εκπρόσωποι συνήθως της Ιεροκρατίας και σπανιότερα της Πίστεως, με τις "ορκομωσίες" αποκτούν το προνόμιο "ανωτερότητος" εξουσίας, αφού είναι εκείνοι που μεγαλοπρεπώς ως "φορείς και εκπρόσωποι του θείου" γίνονται η απαρχή της ανάληψης και της απόδοσης της εγκυρότητας και νομιμοποίησης της εξουσίας του κοσμικού 'Αρχοντος. Χωρίς εκείνους, δεν αναλαμβάνουν οι Κοσμικοί Άρχοντες.
β) οι δε κοσμικοί Άρχοντες, αποκτούν μέσω των Επισκόπων την τυπική νομιμοποίηση και εγκυρότητα της εξουσίας τους ενώπιον Θεού και ανθρώπων, και την "ευλογία του Θεού" αφού τους "όρκισαν" σε μεγαλοπρεπή βυζαντινοπρεπή τελετή οι εκπρόσωποι του Θεού.
Αερολογίες, θα πουν κάποιοι! Κι όμως, αν διαβάσουν Ιστορία θα θυμηθούν τι έγινε το 1941 όταν ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος αρνήθηκε να "ορκίσει" την Κατοχική Κυβέρνηση. Δεν κατοχυρωνόταν η Κυβέρνηση χωρίς να την Ορκίσει ο Αρχιεπίσκοπος, παρά την επιθυμία, εντολή και επιβολή των κατακτητών! Κατοχυρώθηκε, μόνο αφού ορκίστηκε από άλλο Αρχιεπίσκοπο, τον Δαμασκηνό!!!
Το 1453 ο Μωάμεθ ο Β΄ο Πορθητής ανέθεσε στον Πατριάρχη Κων/λεως το εθναρχεύειν στο γένος των Ορθοδόξων, κάτι που προφανώς επιχειρείται να αναβιώσει ως τις μέρες μας με τις αυτοκρατορικές στολές, τους δικέφαλους αετούς και τις μίτρες των Επισκόπων.
Από την εποχή που οι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες παγίδεψαν την εκκλησία στα δίχτυα της κρατικής εξουσίας, επεμβαίνοντας οι ίδιοι στα της Εκκλησίας, με τα λυπηρά αποτελέσματα της αλλοίωσης του Ευαγγελίου να είναι εμφανή ως τις μέρες μας, οι μεν Αυτοκράτορες -και Αυτοκρατόρισες και Βασιλομήτορες- ενίοτε επενέβαιναν τα της Εκκλησίας, και σε Συνόδους κ.λπ. οι δε Επίσκοποι, μερικές φορές συσχηματιζόμενοι με τις πολιτικές της Κρατικής Εξουσίας μείωναν την Εκκλησία (με λαμπρές Εξαιρέσες, π.χ. ιερός Χρυσόστομος που πήγε κόντρα στο Παλάτι).
Αν επιχειρήσουμε να απαριθμήσουμε τα δεινά, τις αλλαγές στις εντολές του Ευαγγελίου, που απέφερε αυτή η πρακτική ως τις μέρες μας, θα εκπλαγούμε... Επίσημα ή ημιεπίσημα έχουμε σε πολλά σημεία αλλάξει το Ευαγγέλιο, το λόγο του Χριστού κατά την εθελοθρησκεία μας και τις ανατολίτικες ή ειδωλολατρικές παραδόσεις. Ευτυχώς ως προς την Αγία Γραφή (γνησιότητα αρχικού κειμένου και κατάλογο γνήσιων βιβλίων Π.Δ. και Κ.Δ.) και στο Δόγμα η Ορθοδοξία έχει ακόμα την γνησιότητα.
Ας ελπίσουμε ότι η κατάργηση του όρκου θα αποτελέσει απαρχή ανάτασης της Ορθοδοξίας μας και επιστροφής της στο Ευαγγέλιο.
http://xairete.blogspot.gr/2015/01/blog-post_864.html
.jpg)
