Σωστή είναι η επισήμανση του π. Ν. Μανώλη.
Έτσι: Με την κοίμηση του ανθρώπου τελείται η μερική κρίση, οπότε η ψυχή ανάλογα με τον βίο της μεταβαίνει είτε στον Παράδεισο, είτε στον Άδη.
Μετά την τελική κρίση, η ψυχή με το σώμα της οδεύει είτε στην Βασιλεία των Ουρανών, είτε στην Κόλαση. Ο διαχωρισμός δεν είναι ως προς τον τόπο, αλλά ως προς τον τρόπο. Δηλαδή, άπαντες ευρίσκονται στον αυτό τόπο, όλοι μαζί, αλλά οι μέν βλέπουν την δόξα του Θεού, ως Φως, οι δε δεν βλέπουν τίποτε, αισθάνονται δε την δόξα του Θεού ως πυρ.
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος:
Αυτό ήξερα κι εγώ, και πάνω σε αυτό δεν είχα καμιά έκπληξη από την σχετική «επισήμανση του π. Ν. Μανώλη», τη σωστή όπως λέτε κι εσείς.
Και δεν διαφώνησα σε αυτό, διότι ήταν κάτι που το περίμενα να μου το επιβιβάσει και ένας θεολόγος, ένας φημισμένος ιεροκήρυκας, όπως ο συγκεκριμένος πατέρας.
Ιωάννης Καρδάσης:
Για τον "τελωνισμό" των ψυχών ουδέν αναφέρεται, είτε στην Γραφή, είτε και στους Κανόνες. Η μερική κρίση γίνεται "εν ακαρεί" (ακαριαίως) και δεν περιμένει το τεσσαρακοπενθήμερο (το σωστό είναι τεσσαρακονθήμερο).
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος:
Σε αυτό, μας τα χάλασε ο «πάτερ», στον διάλογο μας, στη σελίδα του, και γι αυτό έκανα μετά και τη σχετική ανάρτηση διαμαρτυρίας στο ιστολόγιο μου.
Έγραψα για τίτλο:
"Ο χρήστης π. Νικόλαος Μανώλης, είναι φίλος μου στο facebook. Σήμερα λοιπόν, πριν από λίγο, έδωσε την ευχή του σε όσους του είπαν «χρόνια πολλά» για τη γιορτή του… Και τους υποσχέθηκε, ότι θα προσευχηθεί στον άγιο Νικόλαο, για να μπουν όλοι μαζί (αυτός και οι διαδικτυακοί φίλοι του), στον… Παράδεισο! (Δεύτερα και Τέταρτη, λαϊκή -απογευματινή παράσταση, και με εισιτήρια της Εργατικής Εστίας!)"
Ιωάννης Καρδάσης:
Ο Χριστός συγκεντρώνει στο πρόσωπό τους και τις τρεις καταστάσεις: Είναι Βασιλεύς (του σύμπαντος κόσμου, ορατών τε και αοράτων), είναι Ιερεύς (απόλυτος Αρχιερεύς, κατά την τάξιν Μελχισεδέκ) και Προφήτης (και κυριολεκτικά, ως προφητεύων, αλλά και μεταφορικά, ως διερμηνεύων τα της Σοφίας του Θεού). Αλλά και κάθε πιστός (και όχι μόνον ο Ιερεύς) είναι Βασιλεύς (του εαυτού του), Ιερεύς (με την γενική ιερωσύνη για τους λαϊκούς και την ειδική για τους κληρικούς) και Προφήτης (έχοντας την δυνατότητα της διερμηνείας των λόγων του Λόγου του Θεού, με την συνέργεια της Χάρης του Θεού).
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος:
Χα! Ο π. Ν. Μανώλης όμως, θεωρεί ότι λόγω ιεροσύνης, έχει ΑΥΤΟΣ (!) κληρονομήσει την Βασiλεία του Χριστού (την πνευματική) επί της γης (την χιλιετή άραγε;) και δέχεται με αυταρέσκεια την προσκύνηση των οπαδών του προς το πρόσωπο του, και την δήλωση υποταγής τους σε αυτόν, με το… «να χαίρεστε την Βασιλεία σας, πάτερ»… Και αυτό, σπεύδει αμέσως να το κατοχυρώσει -να το δικαιολογήσει με «πατερικό» τάχα τρόπο. Μωραίνει Κύριος… ΣΧΕΤΙΚΟ:
π. Νικόλαος Μανώλης: όπως εξήγησα πιο πάνω με την κατάθεση της πατερικής θέσης και ερμηνείας: Πηγάζει η ευχή, "να χαίρεστε τη Βασιλεία σας" από τη διαδοχή που έχει ο ιερεύς και εκ του βασιλικού αξιώματος του μεγάλου αρχιερέως Ιησού Χριστού (πνευματική Βασιλεία την οποία παρεξήγησαν ο Ηρώδης, οι Ιουδαίου και ο Πιλάτος).
ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΤΙΚΕΤΑ:
Panagiotis MichalopoulosΠΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΜΕΡΙΚΗ ΚΡΙΣΗ;
π. Νικόλαος Μανώλης
στον τελωνισμό των ψυχών, έως το τεσσαρακοπενθήμερο μνημόσυνο.
Panagiotis Michalopoulos
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Ο Χριστός συνομιλεί με τον ληστή, που βρίσκεται σταυρωμένος δίπλα Του:
Χριστός: «Σε διαβεβαιώνω με όλη την αλήθεια, και σου λέω ότι σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο».
Ληστής: «Δεν θα μπορέσω τώρα, Κύριε! Δεν έχουμε ακόμα ορθόδοξους παπάδες, δεν έχουν ακόμα ανακαλυφθεί και τα τεσσαρακοπενθήμερα μνημόσυνα, για να… εκτελωνιστώ!
Θα είμαι όμως απέναντι!
Να με περιμένεις λοιπόν, για... 2.000 χρόνια, και βλέπουμε!»
.jpg)
