Χεστήκαμε για τον ενορίτη σας, "πάτερ" Andreas Konanos!

ΔΙΑΒΑΖΩ:
Andreas Konanos

ΦΤΟΥ ΣΟΥ
Ρε φίλε,
πειράζει που παρόλα τα συνέδρια
και τις πανέμορφες ελπιδοφόρες ομιλίες
περί αιώνιας ζωής
κι ανάστασης νεκρών,
παρόλα των αγίων Πατέρων
τα χωρία,
και τα μπλα μπλα του ενός
και του άλλου,
εμένανε με πιάνει φρίκη,
αποστροφή και απέχθεια
στη σκέψη του θανάτου;
Και πιο πολύ
με συγκλονίζει
η αδιαφορία του
μπροστά στον τόσο
τρόμο μου.
Μιλάμε για αναισθησία.

Εγώ να τον διώχνω
με τα ποτά
και τα ξενύχτια
τις μηχανές και τα τσιγάρα,
κι αυτός εκεί.
Ασυγκίνητος.
Αγέρωχος.
Ανένδοτος.
Έρχεται χαμογελαστός.

Κι ενώ κάνω τον ξένο
κι άγνωστο
αυτός μου γνέφει
και μου στέλνει σήμα.
Κάτι σαν ¨εδώ είμαι! Μη χαθούμε.
Τι αριθμό είπαμε έχεις εσύ;¨.

Και μου ‘ρχεται
να του πετάξω την κουβέντα
που ‘λεγε η αγράμματη γιαγιά
φέτος το Πάσχα.
Αντί να πει...
"πού σου θάνατε το κέντρον"
αυτή φώναζε
-προς κοινή χαρά
όλου του εκκλησιάσματος-
"φτου σου θάνατε!!"
Φτου σου!
Χίλιες φορές.

υγ. το Φτου Σου, αφιερωμένο στον Θου Βου,
που θα γιόρταζε στις 18/1
αν ζούσε!
Ήταν ενορίτης μας.

about an hour ago