Όπως μαθαίνω…
Ο Βαρθολομαίος, πριν χειροτονηθεί διάκονος, ονομαζόταν Δημήτριος Αρχοντώνης. Γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 1940 στην Τουρκία, στο νησί της Ίμβρου. Το χωριό του, λεγόταν Άγιοι Θεόδωροι.
Ο πατέρας του Δημητρίου είχε το καφενείο του χωριού. Σε μια γωνιά του καφενείου, μια πολυθρόνα, ένας καθρέφτης: όταν δινόταν η ευκαιρία, ο πατέρας γινόταν κουρέας.
Τέσσερα παιδιά: το πρώτο κορίτσι, ύστερα τρία αγόρια, το δεύτερο από τα τρία, το τρίτο από τα τέσσερα, ο Δημήτριος.
Η μεγάλη αδελφή σήμερα ζει στην Αθήνα. Ο μεγαλύτερος αδελφός μετανάστευσε στην Αυστραλία.
Ο μικρότερος αδελφός, εγκατεστημένος στη Γαλλία, ζει και εργάζεται στη Σαβοΐα, όχι μακριά από τη Γενεύη.
Τα παιδικά χρόνια του Πατριάρχη.
Ο Δημήτριος, τις ώρες που δεν είχε σχολείο, εργαζόταν συχνά στο καφενείο. Συνέχισε να κάνει το ίδιο όταν ήταν σπουδαστής, στις διακοπές. Για να κερδίζει το χαρτζιλίκι του, απάγγελλε κάποτε κάποτε ποιήματα που οι θαμώνες τα εκτιμούσαν.
Όπου ανακαλύπτει κανείς και την πολύ παλαιά κλίση του Πατριάρχη στην ποίηση, γενικότερα στην τέχνη, αφού ο θείος του, ο αδελφός της μητέρας του, ο Ιωάννης Σκαρλάτος, ήταν γνωστός ζωγράφος.
Μετά, τον συναντάμε διάκο πια, σαν Βαρθολομαίο πια τον Δημητράκη, να κάνει τη θητεία του στον τουρκικό στρατό, σαν… αξιωματικό!!!..
Η συνέχεια, στην (σινεμασκόπ) οθόνη…




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου