Παρασκευή 17 Αυγούστου 2012

BLOGxairete: Κοπιάστε, καλά προβατάκια του Θεού! Μη φοβάστε! Ο φύλακας εδώ, είναι μόνο για να διώχνει τους κακούς λύκους! Χαίρετε! :D

1 σχόλιο:
Ανώνυμος είπε...
Κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΕ,
ΣΑΣ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΩ,
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΘΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΟΛΑΣΙΜΟ :

Το άκουσα σπουδαστής τότε, και εργαζόμενος στη ΧΕΕΝ (χριστιανική ένωση εργαζόμενης νεολαίας), της ΖΩΗ (δεκαετία ’60). Ο ψυχαγωγός μας, ήταν ένα παιδί διαμάντι. Με καλή θέση στην ηλεκτρική εταιρία (ξένη τότε, πριν γίνει η ΔΕΗ), α, ήταν και αδελφός του Νικολάου Δρόσου, μητροπολίτη στη Καρδίτσα. Αυτό το παιδί λοιπόν, ο Χρυσόστομος, παραιτήθηκε από την εταιρία και ιερώθηκε. Χειροτονήθηκε αμέσως αρχιμανδρίτης. Έμαθα δε μετά, ότι έγινε και ηγούμενος σε κάποιο μοναστήρι της περιοχής του αδελφού του.

Το ανέκδοτο:

" Συζητούν τρεις παπάδες, ένας από την Θεσσαλονίκη, ένας από Αθήνα και ένας Κεφαλλονίτης για το πως κατανέμουν τα έσοδα των εκκλησιών τους, ό,τι μαζεύουν από τον δίσκο στη θ. λειτουργία…

Λέει ο παπάς από την Θεσσαλονίκη:
- Εγώ πετάω στον αέρα όλα τα νομίσματα και όσα έρθουν κορώνα είναι του Θεού και τα δίνω στον Δεσπότη για τις ανάγκες της δικές του και της μητρόπολης, και όσα έρθουν γράμματα είναι δικά μου, να τα διαχειρίζομαι εγώ όπως θέλω, χωρίς να δίνω λόγο σε κανέναν.

Λέει με τη σειρά του ο Αθηναίος παπάς:
- Και εγώ πετάω τα νομίσματα στον αέρα, και όσα σταθούν όρθια είναι του Θεού, του Δεσπότη δηλαδή, ενώ όσα πέσουν ξαπλωτά (κορώνα ή γράμματα) είναι σαφώς δικά μου.

Και στο τέλος ο Κεφαλλονίτης ο παπάς:
- Εγώ κύριοι συνάδελφοι κάνω το ίδιο που κάνετε και εσείς με πιο απλές διαδικασίες για να μη χάνουμε και χρόνο. Πετάω στον αέρα όλα τα νομίσματα. Όσα θέλει, τα κρατάει ο Θεός (για να τα δώσει αυτός του Δεσπότη) και όσα πέσουν κάτω είναι δικά μου! "

ΥΓ
Αρκετά χρόνια αργότερα (1987), ήμουν επίτροπος σε μεγάλο ναό της Αθήνας. Εκεί ο πάπας, τσακάλι σωστό, δεν είχε καθόλου να ασχοληθεί με τα μικρά νομίσματα, με τα κέρματα, με τις δραχμές του δίσκου. Άφηνε τους επιτρόπους να τα μετρήσουν για να δώσουν το ανάλογο στην Αρχιεπισκοπή, στον Σεραφείμ Τίκα. Αυτός απλά, πριν από την καταμέτρηση, ξάφριζε – μπροστά μας - τον δίσκο από τα μεγάλα νομίσματα… από αυτά που τον φούσκωναν. Από τα χαρτονομίσματα δηλαδή, και τα έβαζε στην τσέπη του, …"για ιερό σκοπό", όπως έλεγε!

16 Αυγούστου 2012 9:48 μ.μ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: