Λεόντιος Διονυσίου είπε... Μήπως, η ορθή πίστη, κ. Ιγνάτιε, σας προκαλεί αλλεργία;

Λεόντιος Διονυσίου είπε...

Μήπως, η ορθή πίστη, κ. Ιγνάτιε,

σας προκαλεί αλλεργία;

Σε χθεσινή ομιλία του (12.12.2011, romfea.gr) ο μητροπολίτης Δημητριάδος, κ. Ιγνάτιος Γεωργακόπουλος, είπε σπουδαία πράγματα. Είχαν, όμως, αυτά ορθόδοξη προοπτική και προϋποθέσεις;

Μεταξύ άλλων τόνισε την σπουδαιότητα της ενότητας των μελών του Σώματος του Χριστού, η οποία, όπως είπε «απορρέει από την Αγία Τράπεζα και από την ζωή της Εκκλησίας... Δεν είναι ενότητα λόγων η συμφερόντων. Είναι ενότητα αγάπης. Γιατί ο Χριστός ...θέλει αδελφούς και παιδιά αγαπημένα. Θέλει καρδιά ο Χριστός, που να αγαπάει, που να φλέγεται από Θείο έρωτα για να κοινωνεί μαζί Του. Αυτή είναι η ενότητα της Εκκλησίας, που δεν εδράζεται σε ιδέες, ιδεολογίες και συμφέροντα, αλλά στην καρδιά που αγαπάει τον Χριστό…».

Η Εκκλησία ασφαλώς και είναι ενότητα αγάπης και όχι ιδεολογία ή αιρεσιολογία.

Μόνο που η ενότητα της Εκκλησίας, Σεβασμιώτατε κ. Ιγνάτιε Γεωργακόπουλε, δεν απορρέει μόνο από την Αγία Τράπεζα («αγία τράπεζα» έχουν και οι αιρετικοί), απορρέει πρώτιστα από την πίστη και την εφαρμογή των Εντολών του Θεού και την ομολογία της Πίστεως. Στην ορθόδοξη Αγία Τράπεζα, βέβαια, σφραγίζεται και εδραιώνεται και γιγαντώνεται η αγάπη, αλλά προηγείται, ως βάση και αφετηρία, η ορθή πίστη και ακολουθεί η αγάπη.

Δεν υπάρχει στην Εκκλησία αγάπη ξεκρέμαστη και αόριστη. Πρώτα μιλάμε για την «ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του αγίου πνευματος».

Ξεκινάμε απὸ την πίστη, για να φτάσουμε στην αγάπη. «Νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα· μείζων δε τούτων η αγάπη».

Λεόντιος Διονυσίου είπε...

Εσείς, όμως, κ. Ιγνάτιε (όπως όλοι οι οικουμενιστές) δεν μιλάτε για ενότητα πίστεως, αλλά για ενότητα αγάπης. Ξεκινάτε ανάποδα.

Μα, πώς μπορείτε να μιλάτε για αγάπη, αφού σας λείπει η προϋπόθεσή της, δηλ. η αληθής πίστη; Αυτή την πίστη την έχει «μπασταρδέψει» ο Οικουμενισμός, τον οποίο υπηρετείτε και βραβεύσατε στο πρόσωπο του κ. Ζηζιούλα, αφού δέχεσθε ως «εκκλησίες» τις αιρέσεις και βραβεύετε τον κ. Ζηζιούλα, που ισχυρίζεται τερατωδώς, ότι το βάπτισμα των αιρετικών είναι αληθές!

Μπορεί μια «καρδιά να αγαπάει τον Χριστό», όπως λέτε, και να μη εφαρμόζει τις Εντολές Του;

Και επειδή προϋπόθεση για να υπάρξει η αγάπη είναι η πίστη, και η πίστη υμών, των οικουμενιστών επισκόπων, είναι κάλπικη και φαινομενική, μιλάτε μόνο για μια ανύπαρκτη αγάπη. Και συνδιαλέγεστε με τους αιρετικούς που δεν πιστεύουν ορθά, αλλά με την πίστη που κηρύττουν βλασφημούν τον Θεό· και αντί να τους καλείτε σε μετάνοια, σε αποβολή των βλασφημιών τους, προχωρείτε σε σχέδια ενώσεως μαζί τους με βάση την αγάπη, αλλά χωρίς την κοινή πίστη. 

Λέγει, όμως, ο απ. Παύλος: «πως ουν επικαλέσονται εις ον ουκ επίστευσαν (ορθώς); πως δε πιστεύσουσιν ου ουκ ήκουσαν; άρα η πίστις εξ ακοής, η δε ακοή δια ρήματος Θεού». 

Εσείς, όμως, καταργήσατε την Ιεραποστολή προς τους ετερόδοξους. Και αλλάξατε την Εντολή του Θεού και στη θέση της βάζετε εντάλματα ανθρώπων αιρετικών.

Σε άλλο σημείο μίλησε ο Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος Γεωργακόπουλος, για την αγιότητα: «Μην την φοβάστε την αγιότητα, δεν είναι πέρα και έξω από εμάς, είναι δική μας και οι Άγιοι που μας περιστοιχίζουν είναι μαζί μας... Δεν ήταν διαφορετικοί από εμάς. Απλοί άνθρωποι ήταν. ...Ήταν και είναι σαν κι εμάς και θέλησαν αυτή την αγάπη να την κάνουν πράξη ζωής. Και έτσι ακολούθησαν το δρόμο της μίμησης του Χριστού. Έκαναν πράξη την εντολή της αγάπης Του, συγχώρεσαν όλο τον κόσμο, άπλωσαν την αγκαλιά τους και χώρεσαν όλους τους ανθρώπους. Κανέναν ποτέ δεν ξεχώρισαν και έγινε αυτή η αγάπη, αγάπη της Αγίας Τριάδος…».

Πάλι λόγος για την κάλπικη οικουμενιστική αγάπη. Πουθενά για την προϋπόθεσή της, την πίστη. Αλλά οι Άγιοι «έκαναν πράξη την εντολή της αγάπης», επειδή πίστευαν ορθόδοξα και τηρούσαν τις Εντολές του Θεού. 

Ούτε «χαίρετε» δεν έλεγαν στους αιρετικούς. Δεν τους συγχωρούσαν πριν μετανοήσουν, αν και τους αγαπούσαν, αφού κι όταν δεν τους συγχωρούσαν εξωτερικά, τους αγαπούσαν· η καρδιά τους ήταν χωρητική αγάπης· από αγάπη δεν τους επικοινωνούσαν μαζί τους, μήπως και καταλάβουν το λάθος τους, «έρθουν εις εαυτόν» και «επιστρέψουσι και ιάσομαι αυτούς», όπως λέγει η Αγία γραφή.

Οι Άγιοι δεν άνοιγαν την αγκαλιά τους στους αιρετικούς, όπως κάνετε εσείς, διαστρέφοντας το κήρυγμα του Κυρίου της αγάπης. Όχι αγκαλιές και φιλιά και συμπόσια και βραβεύσεις στους αιρετικούς. Κι όταν προσπαθούσαν οι Άγιοι να τους μεταστρέψουν στην αλήθεια, μιλούσαν για μετάνοια από αγάπη, και «μετά μίαν και Δευτέρα νουθεσίαν», έφόσον έμεναν στην πλάνη, έφευγαν μακριά τους, ενώ εσείς παραμένετε κολλημένοι σε μια αίρεση που μετρά 90 τόσα χρόνια.

Για εξηγείστε μας, λοιπόν, κ. Ιγνάτιε: διδάσκει η Εκκλησία αγάπη απροϋπόθετη; ...

...ή καλύτερα υπάρχει αγάπη χωρίς την αληθή Πίστη και Παράδοση;

- Όχι τόσο σφιχτά, Δυτικέ! Θα πιάσω παιδί!

- Μην ανησυχείς, Ανατολικέ! Έχω πάρει μέτρα προφύλαξης, …στο πάνω κεφάλι!

ΣΧΕΤΙΚΟ:

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

ΟΛΑ ΣΚΑΤΑ, ΛΟΙΠΟΝ; ΟΛΑ;

“Ναζιάρα Μπέτυ”»!..

Τρίτη, 1 Ιούνιος 2010, 13:33
Θέμα: Προσφέρουν ασυλία στον Πάπα
Από: Λεόντιος Διονυσίου
15leontios15@gmail.com
Προς: ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ «ΧΑΙΡΕΤΕ»
michalopoulos_p@yahoo.gr

Σημεία των καιρών

ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΑΣΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ:

Η Ιερά Σύνοδος, πολιτικά πρόσωπα
και οι «αντικειμενικοί» Δημοσιογράφοι της Κύπρου

Κοινοποίηση: Ι. Σύνοδο, Πολιτικούς, Μ.Μ.Ε.

▪ Εάν ένας Κύπριος Ιεράρχης είχε κατηγορηθεί ως προστάτης των παιδεραστών και είχε ζητηθεί γι’ αυτό από εισαγγελέα η κράτησή του,

▪ εάν είχε κατηγορηθεί (ιερωμένος ων) ως ομοφυλόφιλος και ήταν γνωστό και το θηλυκό παρατσούκλι του, χωρίς να διαμαρτυρηθεί γι’ αυτό,

▪ εάν εδιάβαζε μέσα στο Μητροπολιτικό Ναό χαιρετισμούς προς τον ηγέτη του «ψευδοκράτους του Ντεκτάς»,

▪ εάν ήταν αναμεμειγμένος στον διαμελισμό άλλης χώρας κατά την ομολογία πρωθυπουργών και υπουργών,

▪ εάν ήτο καραμπινάτος αιρετικός και διάδοχος μιας παραδόσεως Ιερών Εξετάσεων, Σταυροφοριών, δολοπλοκιών και ακατανομάστων οργίων,

Τότε, ήταν δυνατόν οι δημοσιογράφοι να τον είχαν κάτω από τη διακριτική προστασία τους; Η θα μας βομβάρδιζαν επί εβδομάδες με πρωτοσέλιδες ακριβείς περιγραφές για τα περί του «ανδρός»;

Τότε, ήταν δυνατόν η πολιτική ηγεσία ακολουθούμενη από την Ιερά Σύνοδο να πήγαιναν σύσσωμοι να τον υποδεχθούν;

Ο,τι όμως δεν συμβαίνει με τους άλλους, συμβαίνει με τον Πάπα. Εφ’ όσον πρόκειται για τον «αλάθητο» Πάπα, βάζουν την λογική στην άκρη και ενεργούν με άλλα κριτήρια, καθόλου ορθολογικά, οι κατακεραυνώνοντες τους άλλους ως οπισθοδρομικούς. Ακόμα και τα μπλουζάκια με τη φωτογραφία του Πάπα βρίσκουν χαριτωμένα.

Όλος αυτός ο εσμός των τάχα δημοκρατικών και προοδευτικών δημοσιογράφων, που ως τιμητές των πάντων υβρίζουν ως φανατικούς εκείνους που επισημαίνουν τα περί του Πάπα, όλοι οι υψηλόβαθμοι πολιτικοί και ιερωμένοι, που παρουσιάζονται ως κήνσορες κατά της αδικίας και καυτηριάζουν την ανηθικότητα, όλοι αυτοί, και με μόνο το επιχείρημα ότι πρόκειται περί του Πάπα, διαγράφουν κάθε του τρωτό σημείο και τον υποδέχονται με δόξες και τιμές!

Εάν επρόκειτο περί ενός κοινού θνητού, κυρίως πολιτικού αντιπάλου η περί ενός Ορθόδοξου Ιεράρχη, και τι δεν θα ακούγαμε!

Τώρα, όμως, που πρόκειται περί του Πάπα, όλοι αυτοί οι «αντικειμενικοί» λειτουργοί για την ενημέρωση του πολίτη, συμμάχησαν ακόμα και με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, και αφήνουν τον Πάπα στο απυρόβλητο.

Να, λοιπόν, κάποια από τα περί τον Πάπα:

▪ Έχει κατηγορηθεί ως προστάτης των παιδεραστών και είναι τόση η κατακραυγή και η αγανάκτηση των ευρωπαίων «πιστών» του Παπισμού, ώστε υψηλόβαθμος νομικός των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), ο δικαστής Geoffrey Robertson, έφτασε στο σημείο να ζητήσει να διωχθεί ο Πάπας από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο!

▪ Έχει κατηγορηθεί ως «ομοφυλόφιλος, και [έχει ειπωθεί] ότι σώζεται [περί αυτού] πλούσια συλλογή ομοφυλοφιλικών ντοκουμέντων, τον ονόμασαν με το ομοφυλοφιλικό του όνομα, το γνωστό άλλωστε στο υψηλό ευρωπαϊκό και παγκόσμιο λόμπυ των ομοφυλόφιλων, “Ναζιάρα Μπέτυ”»!.. (Ελευθεροτυπία, 16/8/2007 και «Ι. Παρακαταθήκη»).

▪ Εκφώνησε για πολλοστή φορά το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα στην ανύπαρκτη «Μακεδονική» γλώσσα, νομιμοποιώντας το κράτος των Σκοπίων ως Μακεδονία, παρά τις πολλές αντιδράσεις που δέχτηκε τα προηγούμενα χρόνια.

▪ Συνεχίζει την πολιτική του Βατικανού, παρεμβαίνει ιεροκρυφίως και είναι συνένοχος στα παγκοσμίως δρώμενα μετά των μεγάλων δυνάμεων. Ο πρ. υπουργός Αμύνης της Ελλάδος Σπ. Σπηλιόπουλος «απεκάλυψε ότι η παπική Τράπεζα I.D.R. έστειλε στον Κροάτικο στρατό 2.000.000 δολλ. για την αγορά όπλων, που θα χρησιμοποιηθούν εναντίον των ορθοδόξων Σέρβων» (Αρχ. Ιωαννίκιου Κοτσώνη, Το πρόσωπον…του Παπισμού, σ. 5).

Ο πρ. υπουργός Γ. Ρωμαίος έγραψε, ότι σε επίσκεψη Διπλωματών στο Βατικανό κατά τον πόλεμο της Βοσνίας τους συνέστησαν: «Αφοπλίστε τους Σέρβους η εξοπλίστε τους Μουσουλμάνους» (Εφημ. «Το Βήμα», 31-1-1993).

Ο αρχιεπ. Αμερικής Ιάκωβος κατηγόρησε ανοικτά Βατικανό, Γερμανία και ΗΠΑ για την κατάσταση στην πρώην Γιουγκοσλαβία, λέγοντας πως για όλα φταίει η ασύστολη προπαγάνδα των ανωτέρω εναντίον της Σερβίας (Αρχ. Ι. Κοτσώνη, οπ. π., σ. 29).

Το 1995 έγραφε ο Χρ. Γιανναράς: «η μόνη ευκρινής λογική για τα τεκταινόμενα στα Βαλκάνια είναι η σιωπή του Βατικανού. Σιωπή πολυσήμαντη μπροστά στη σφαγή, αφού προηγήθηκε επανειλημμένη καταδίκη των Σέρβων και δικαίωση Κροατών και Μουσουλμάνων από την αγιότητα του Παπα» (Εφημ. “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”, 13-9-95).

Καλά, όλα τα άλλα, δεν τα καταλαβαίνουν, αλλά ούτε την «πολυσήμαντη σιωπή» του Βατικανού και του Πάπα έναντι του Κυπριακού;
Ούτε υποψιάστηκαν πόσα ακριβά ανταλλάγματα κρύβει η επίσκεψή του στην Κύπρο;

Λεόντιος Διονυσίου

Ελευθεροτυπία: Ομοφυλόφιλος γυναικωτός ο «πάπας» Βενέδικτος! (ΑΡΧΕΙΟ)

«...τον ονόμασαν με το ομοφυλοφιλικό του όνομα, το γνωστό άλλωστε στο υψηλό ευρωπαϊκό και παγκόσμιο λόμπυ των ομοφυλόφιλων, «Ναζιάρα Μπέτυ»!..»

http://xairete.blogspot.com/2009/01/blog-post_264.html

Οι πραγματικοί πατριώτες δεν ανέχονται τους εκμεταλλευτές

Τετάρτη, 3 Μάρτιος 2010, 17:06
Θέμα:
Οι πραγματικοί πατριώτες δεν ανέχονται τους εκμεταλλευτές

Από: Λεόντιος Διονυσίου
Προς: ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΧΑΙΡΕΤΕ"
michalopoulos_p@yahoo.gr

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ αδιέξοδα στη μωρία της ΕΞΥΠΝΑΔΑΣ μας
Ή μήπως ακόμα υπάρχει ελπίδα;
«Πατριωτικό καθήκον η πάταξη της φοροδιαφυγής» (Γ. Παπανδρέου, ΦΕΒ 2010)

Όταν θυσιάζεται ένας για τους πολλούς
αυτό λέγεται θυσία.
Όταν θυσιάζονται οι πολλοί για τους λίγους
αυτό λέγεται βλακεία.

Είναι το βέβαιο αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας
διαβρωτικής καταναλωτικής διαδικασίας.
Είναι η αποθέωση του εγωτισμού,
η αποσύνθεση της κοινωνικής συνοχής,
ο ορισμός ή η οντολογία της διαφθοράς.

Και βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή.
Μόλις τώρα οσφραινόμαστε τις αναθυμιάσεις της εξαχρείωσης.

Μιας εξαχρείωσης τόσο μεγάλης,
που οι πολίτες ναρκωμένοι,
ή εγκλωβισμένοι σ’ ένα αόρατο μηχανισμό ποδηγέτησης,
δεν τολμούν να ελέγξουν αποτελεσματικά
τα κακουργήματα της εξουσίας.

Δεν μπορούμε να ελέγξουμε αυτούς
που τάχα διαλέξαμε να μας υπηρετούν,
αυτούς που μας βύθισαν πιο βαθειά στο βούρκο,
αυτούς που μας μιλούσαν για φως στο βάθος του τούνελ,
και το φως αυτό είναι φωτιές κολάσεως.

Ένας λαός που δεν μπορεί να βάλλει στη θέση τους
500 με 1000 εκμεταλλευτές του, δεν έχει κανένα μέλλον.

«Πατριωτικό καθήκον» η απομόνωση των ηγετών–εκμεταλλευτών.

Αλλιώς έχει υπογράψει μόνος την καταδίκη του,
την πιο ντροπιαστική:
Να υπηρετεί τους προδότες του
και τα μεγάλα αφεντικά τους.

Λεόντιος Διονυσίου

Πότε θα μιλήσουν οι Επίσκοποι για την Πίστη;

Τετάρτη, 26 Αύγουστος 2009, 20:44
Συντελούν στη επέκταση της αιρέσεως
Από: Λεόντιος Διονυσίου
15leontios15@gmail.com
Προς: michalopoulos_p@yahoo.gr


Πότε θα μιλήσουν οι Επίσκοποι για την Πίστη;

Πνευματική αμβλυωπία ή πνευματικό δαλτωνισμό έχουν άραγε πάθει οι Ιεράρχες της Ελλαδικής Εκκλησίας? Βλέπουν τα πράγματα, με τα ορθόδοξα κριτήρια που οι περισσότεροι έχουν ή θέλουν να έχουν, ή όπως τους επιβάλλονται από τον εκκοσμικευμένο και οικουμενιστικό τους περίγυρο? Τοποθετούν υπεράνω όλων τα της Εκκλησίας, ή ενεργούν όπως η «επισκοπική ομάδα» (στην οποία ανήκουν) τους συμβουλεύει?
Πάντως η όποιου βαθμού αλλοίωση της πνευματικής οράσεως, έχει αντίκτυπο και στην ακοή τους. Δεν βλέπουν και δεν «ακούν» τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω τους όπως είναι, με αποτέλεσμα και να μη μιλάνε γι’ αυτά όταν πρέπει και όπως πρέπει, αλλά για τα καίρια μεν και ιερά της Πίστεως να μιλάνε με μισόλογα και για εσωτερική κατανάλωση (κυρίως της Επισκοπής τους), το «θάρρος» δε και τη «γενναιότητά» τους να επιδεικνύουν για άλλα πράγματα δευτερότερα, μόνο και μόνο για να δικαιώνουν την ύπαρξή τους και να καθησυχάζουν την συνείδησή τους.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας -αντίθετα- είχαν μια ανύσταχτη φροντίδα και ευαισθησία στα θέματα Πίστεως, ιδιαίτατα όταν επρόκειτο για τον «λοιμόν» της αιρέσεως, πράγματα ακατανόητα δυστυχώς από την σύγχρονη εκκοσμικευμένη Ιεραρχία.

Και με ποια θέματα ασχολούνται, κυρίως, οι σύγχρονοι Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι και Επίσκοποι;

Ασχολούνται περισσότερο με θέματα της πράσινης οικολογίας, με θέματα οικονομικά, πολιτικά, εθνικά, εθιμικά, με το παγκάρι και τις λαμπροστόλιστες εμφανίσεις και τα πανηγύρια και λίγο έως ελάχιστα με τα θέματα Πίστεως και την προάσπισή της, όταν πρέπει κι εκεί που πρέπει, γιατί δεν αντέχουν να αναλάβουν το κόστος που θα προκύψει, κάποιο διωγμό πραγματικό ή φανταστικό. Κι όμως, Εκείνος είπε: «Μακάριοι όταν διώξουσι ημάς…».
Αφορμή για το άρθρο αυτό ήταν δυό προχθεσινές δημοσιεύσεις: μια συνέντευξη στο Amen.gr του Μητροπολίτη Θεσ/νίκης Άνθιμου και μια του Κονίτσης Ανδρέα «Φωνή αγωνίας από το Μητροπολίτη Κονίτσης για τα Εθνικά θέματα» (thriskeftika).
● Αλήθεια! Τι ανάγκασε τον Θεσσαλονίκης να δώσει αυτή τη συνέντευξη? Μήπως, επιτέλους, κατάλαβε την καταιγιστική προέλαση του Οικουμενισμού στην Επισκοπή του, και αποφάσισε να ενημερώσει για το κακό που κάνουν Ημερίδες των Οικουμενιστών, σαν κι αυτή που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη το Μάϊο? (την οποία «ευλόγησε» και επισημοποίησε με την αποστολή σ’ αυτήν εκπροσώπου του). Μήπως τον εξώθησε να μιλήσει η αφωνία της Ι. Συνόδου σε θέματα Πίστεως? Μήπως η απομάκρυνση του λαού και κυρίως των νέων από την Εκκλησία, λόγω του κακού παραδείγματος κυρίως των Ποιμένων του? Μήπως αποφάσισε να εκφράσει την μεταμέλειά του που, ενώ δήλωνε ισόβια αφοσίωση στην Ποίμνη της Αλεξανδρούπολης που του όρισε ο Θεός να ποιμάνει, αυτός διαπράττοντας πνευματική μοιχεία, άφησε τα πνευματικά του παιδιά στην Αλεξανδρούπολη για να μετατεθεί -παρά τους Ι. Κανόνες- στην πλούσια νύμφη, την Θεσσαλονίκη?
Όχι. Τίποτα απ’ αυτά. Η εμμονή του κ. Άνθιμου είναι τα Εθνικά θέματα. Θα πρέπει να του αποδοθεί ο τίτλος του Μακεδονάρχη, όχι του Ποιμενάρχη. Ο τίτλος που έβαλε ο δημοσιογράφος στην συνέντευξη είναι: «Ο Θεσσαλονίκης αμφισβητεί τον Αθηνών. Είναι ο πρώτος Ιεράρχης που εκφράζει δημόσια τις αντιρρήσεις του για τις επιλογές του προέδρου της Συνόδου της Ιεραρχίας …Τη διαφωνία του με την σιωπηλή στάση στα εθνικά θέματα και την πορεία εσωστρέφειας που ακολουθεί η ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος εκφράζει σε αποκλειστική συνέντευξη του στο Amen.gr ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος».
● Μίλησε, όμως, κι άλλος ένας ταπεινός, ασκητικός και παραδοσιακός Μητροπολίτης. Ο Κονίτσης Ανδρέας. Μήπως κι αυτός καυτηρίασε και πήρε θέση σε θέματα Πίστεως. Όχι, γιατί αυτά θα τον φέρουν σε αντίθεση με τους συνεπισκόπους του 1 .

1 Με εντυπωσίασε μια πληροφορία που έμαθα πολύ αργότερα από τον καιρό που συνέβη. Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, έπαιρνε συχνά-πυκνά (ίσως και καθημερινά) τον Κονίτσης τηλέφωνο, για να μην αντιδράσει στην έλευση του Πάπα, ή (μάλλον) για να μην ψηφίσει στην Σύνοδο της Ιεραρχίας τον Σεπτέμβριο του 2001 εναντίον της προσκλήσεώς του στην Ελλάδα και φέρει σε δύσκολη θέση τον Χριστόδουλο. Κι ο αγωνιστής για τη στάση του στο Βορειοηπειρωτικό π. Ανδρέας, μου είπαν, υπέκυψε! Δεν βγήκε, δηλαδή, να καταγγείλει την προδοσία. Επικράτησε η «σύνεση». Τώρα που βλέπει τους καρπούς αυτή της συνέσεως γιατί δεν αντιδρά; Είναι εγκλωβισμένος σε κάτι; Γιατί δεν μιλά; Γνωρίζω ότι είναι ξεκάθαρος και ορθοδοξότατος στα θέματα πίστεως. Τότε;

Κι αυτός, όταν βγάζει ανακοινώσεις που η εμβέλειά τους είναι εθνική, περιστρέφεται, κυρίως, γύρω από τα εθνικά θέματα και περισσότερο το Βορειοηπειρωτικό. Το τελευταίο: «Φωνή αγωνίας από το Μητροπολίτη Κονίτσης για τα Εθνικά θέματα». Το θεωρεί ως εντολή και κληρονομιά του ηρωϊκού προκατόχου του Σεβαστιανού. Ευλογημένος ο αγώνας του.
Μα ο Χριστός δεν του έδωσε ως πρώτο καθήκον την υπεράσπιση των εθνικών θεμάτων, αλλά ως πρώτιστο καθήκον του έδωσε την υπεράσπιση της Πίστεως, που σήμερα κλυδωνίζεται. Πότε θα βγάλει όχι απλώς «φωνή», αλλά κ ρ α υ γ ή «αγωνίας για τα θέματα» της Πίστεως; «Ψάχνω να βρω έναν Μάρκο Μπότσαρη», είπε στην ίδια ομιλία. Γιατί, δεν ψάχνει με τον ίδιο ζήλο και για ένα Μάρκο, αλλά Ευγενικό? Ένα Μ. Αθανάσιο ή ένα Μ. Βασίλειο? Ένα σύγχρονο «Κοσμά Αιτωλό», που να πεί κάτι ανάλογο με τον «Πάπα να καταράσθε» του Αγίου, για τους σύγχρονους αιρετικούς, τους Λατίνους και τους Πσέδες και τους υποστηριχτές τους?
Και μη μας πεί, ότι την Εκκλησία τη φυλάει ο Χριστός, ότι ο ίδιος προσεύχεται γι’ αυτήν. Γιατί θα ισχυρισθούμε, ότι κατά τον ίδιο τρόπο φυλάει και τους ανθρώπους, τους βορειοηπειρώτες… Γιατί και γι’ αυτούς δεν αρκείται μόνο στην προσευχή?
Η σιωπή του σε θέματα Πίστεως μήπως γίνεται, επειδή δεν αντέχει μια αντιπαράθεση με τους οικουμενιστές Επισκόπους? Μήπως είναι οδυνηρότερη απ’ ότι να τα βάζει με τους Αλβανούς, τη στιγμή μάλιστα που υπάρχει στην Αλβανία Αρχιεπίσκοπος και Επίσκοποι? Γιατί δεν εκφράζει την ενόχλησή του, που ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων είναι πρόεδρος του αιρετικού Π.Σ.Ε.?
Αλήθεια! Διαβάζουν οι σύγχρονοι Επίσκοποι την εκκλησιαστική ιστορία? Εκεί θα διαπιστώσουν, ότι οι Άγιοι Επίσκοποι ενδιαφέρονταν σε περιόδους αιρέσεων και για την εκτός Επισκοπής τους Εκκλησία. Τώρα, όμως, η αίρεση του Οικουμενσισμού είναι μέσα στην αυλή μας. Και η μίμηση των Αγίων μας επιβάλλεται να γίνεται, εφ’ όσον προς την αγιότητα πορευόμεθα <άγιοι γίνεσθε…>. Η μίμηση και της ομολογίας τους είναι απαραίτητο στοιχείο για τη σωτηρία μας.
Θαυμάζουμε σε μερικούς Επισκόπους μας (όπως στον Κονίτσης την ασκητικότητα, την αγωνιστικότητα, λιτότητά…), αλλά δεν μας εμπνέουν στον τομέα της Ομολογίας, ώστε κι εμεις από το μετερίζι που βρισκόμαστε, και καθώς βλέπουμε γύρω μας αλλοτριωμένους τους «πνευματικούς» από την «ζύμην» του Οικουμενισμού, να πιαστούμε από κάπου για να κάνουμε την καλή ομολογία της Πίστεως.

Γιατί οι άγιοι συμβουλεύουν, πως και οι απλοί πιστοί πρέπει να ομιλούν, όταν περιφρονείται και κινδυνεύει η πίστις κι όχι μόνο οι Επίσκοποι. Ένας τέτοιος άγιος είναι ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, στην εποχή μας δε ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος, που μόλις προχθές διαβάσαμε Επιστολή του με τίτλο: «Εις περιστάσεις που περιφρονείται η Πίστις, απαγορεύεται η σιωπή» (aktines.blogspot.com). Στην Επιστολή του αυτή μάλιστα, αναφέρεται και στους «φιλοπαπιστές».

Γιατί, λοιπόν, οι Επίσκοποι ασχολούνται με άλλα και με το παράδειγμά τους υποβαθμίζουν τον εκ των αιρέσεων κίνδυνο? Γιατί δεν μπαίνουν μπροστά για να μας παραδειγματίσουν?
Λεόντιος Διονυσίου

«Αρχηγός» της Εκκλησίας κατά τον Κυνουρίας, ο... Πατριάρχης!!!

Πέμπτη, 6 Αύγουστος 2009, 9:23
Από: Λεόντιος Διονυσίου 15leontios15@gmail.com
Προς: michalopoulos_p@yahoo.gr

Είδα την ανάρτησή σου «Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος: Ένας Χατζηαβάτης στην Ισταμπούλ;» και σου στέλνω κάτι που είχα ετοιμάσει.

«Αρχηγός» της Εκκλησίας κατά τον Κυνουρίας ο Πατριάρχης

Η Εκκλησία της Ελλάδος είναι μέσα ή έξω από την αγκαλιά της ΜΙΑΣ Εκκλησίας;

Αναρτήθηκαν από panagiotisandriopoulos στις 3:54 μμ, 5 Αυγούστου 2009 και τα εξής:
(Είπε) «Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ: "Όλος ο ελληνικός λαός δεν παύει να είναι προέκτασις της Μητρός Εκκλησίας".

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χοροστάτησε χθες το απόγευμα στην Παράκληση …στο Νιχώρι του Βοσπόρου. Παρέστη συμπροσευχόμενος και ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος. Ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος πήρε ευθύς τον λόγο και είπε τα εξής:
“…το στήριγμά μας, και το φως και η χαρά μας, είστε εσείς, Παναγιώτατε.

Είμεθα βέβαια χριστιανοί της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία απεκόπη από δυνάμεις ξένες, για πονηρούς σκοπούς. Και θα ήταν ορθό και πρέπον εμείς να παραμέναμε μέσα στην αγκαλιά της Μίας Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας για να έχει η Ορθοδοξία την δύναμή της και τη δόξα της.

Όμως τα πράγματα έτσι οδηγήθηκαν και έτσι έγιναν. Εμείς όμως νιώθουμε και βιώνουμε την Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, τη Μεγάλη Εκκλησία μας, όπως την ονομάζουμε, και τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας ως τον πατέρα μας, τον οδηγό μας και εκείνον που μας οδηγεί σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου εις πάσαν την αλήθειαν. Νιώθουμε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι ο παππούς και η γιαγιά μας, και όπως ξέρουμε όλοι ότι στου παππού τα γόνατα και στης γιαγιάς την αγκαλιά είναι οι ωραιότερες στιγμές της ζωής του καθενός μας. Έτσι νιώθουμε και τον Πατριάρχη μας και τον Πατριαρχείο μας.
Και γι' αυτό σήμερα ήρθα εδώ να ζητήσω και να προσκαλέσω και να παρακαλέσω ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος να επισκεφθεί την Πελοπόννησο, να έρθει στην Τρίπολη, να προσκυνήσουμε τον αρχηγό της Εκκλησίας μας και να λάβουμε την ευλογία του, ώστε να ανανεώσουμε τις δυνάμεις μας και να προχωρήσουμε στην πορεία μας με δύναμη και με στόχους υψηλούς και σωτηριώδεις για το γένος και για την πίστη”».

Ελάχιστα σχόλια:

1) Ο Μητροπολίτης Κυνουρίας αισθάνεται ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν «παραμένει στην αγκαλιά της Μίας Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας»;
2) Μετά τα τόσα αιρετικά και αντικανονικά που έχει πει ο Πατριάρχης, ο Σεβ/τος Κυνουρίας τον προσκαλεί να επισκεφθεί την Πελοπόννησο ως εκείνον «που μας οδηγεί σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου εις πάσαν την αλήθειαν»;
3) Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι «αρχηγός» της Εκκλησίας μας και όχι ο Ιησούς Χριστός;
4) Η βράβευση από τον Πατριάρχη του Ουνίτη «Επισκόπου» κ. Δημ. Σαλάχα, η «αποδοχή» της τοποθετήσεως του Πάπα, ότι η Εκκλησία μας είναι Εκκλησία με ελλείψεις και τόσα άλλα, αποτελούν -κατά τον Μητροπολίτη Κυνουρίας- «στόχους υψηλούς και σωτηριώδεις για το γένος και για την πίστη».
5) Ο Πατριάρχης από πού κατάλαβε ότι «όλος ελληνικός λαός είναι προέκταση της Μητρός Εκκλησίας»; Σ’ αυτό το λαό ανήκουν άραγε κι εκείνοι αγωνιστές του 1821; Είχε πει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον Οκτώβριο του 1991: «…Δυστυχώς οι δύο λαοί διέκοψαν την αρμονική συμβίωση των 400 χρόνων, όταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι, το 1821 και δημιούργησαν τις γνωστές προστριβές …».
Δεν έπρεπε ο Σεβ/τος Κυνουρίας να ζητήσει κάποιες εξηγήσεις πρώτα, για όσα τουλάχιστον «παρεξηγήσιμα» λέει και κάνει ο Πατριάρχης, να του ζητήσει να διορθώσει τα ημαρτημένα και μετά να τον προσκαλέσει στην Μητρόπολη που διαποιμαίνει;
Α, και κάτι άλλο: ρώτησε τους πιστούς αν θα τον δεχτούν ως άλλο «αρχηγό» της Εκκλησίας μας και ως κηρύττοντα «πάσαν την αλήθειαν»;
Λεόντιος Διονυσίου

Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος: Ένας Χατζηαβάτης στην Ισταμπούλ;

E-mail με σχόλιο στο θέμα μου «μα γιατί διαμαρτύρεται ο μητροπολίτης Αμβρόσιος;».

Τετάρτη, 10 Ιούνιος 2009, 0:36
Θέμα: Περί πολιτικού σχολιαστή Αμβρόσιου
Από: Λεόντιος Διονυσίου 15leontios15@gmail.com
Προς: michalopoulos_p@yahoo.gr


"Μα γιατί διαμαρτύρεται ο μητροπολίτης Αμβρόσιος;"

Εύλογο το ερώτημα. Τώρα ξύπνησε ο Καλαβρύτων; Ρίχνει, όμως, που και που καμιά βολίδα, για να αισθάνεται ότι υπάρχει, μετά την απώλεια του Χριστόδουλου.

Καλά κάνει και καταγγέλλει το ρηχό ελληνικό κράτος. Όμως για την "ρηχή" Εκκλησία του Ιερώνυμου δεν έχει κάτι τις να πεί; Στη Θεσσαλονίκη, σε μια θεολογική ημερίδα, ο Περγάμου Ιωάννης και ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος τα ξεπούλησαν όλα στον Πάπα.

Αντί να ασχολείται με το ρηχό του κράτους, δεν μας λέει τη γνώμη του, μιας και είναι "ειδικός" (αν δεν κάνω λάθος ήταν "υπουργός εξωτερικών" της Εκκλησίας επί Χριστόδουλου) για τις ρηχότητες των δικών του; Είναι αλήθεια όσα γράφτηκαν στα blogs; Τελικά τι είναι ο Αμβρόσιος; Πολιτικός σχολιαστής ή Επίσκοπος;

Τρίτη, 9 Ιούνιος 2009

Μα γιατί διαμαρτύρεται ο μητροπολίτης Αμβρόσιος;

Για χάρη του Πάπα και του Οικουμενισμού, ο Πατριάρχης...

Δευτέρα, 13 Απρίλιος 2009, 22:59

Από: Λεόντιος Διονυσίου 15leontios15@gmail.com

Προς: michalopoulos_p@yahoo.gr

Για χάρη του Πάπα και του Οικουμενισμού, ο Πατριάρχης:

Έστειλε Πασχαλινό Μήνυμα μέσα στο πένθος της Μ. Βδομάδας

Είδαμε δημοσιευμένο (12.04.09) το Patriarchal Proclamation "Pascha 2009", δηλ. το «Πασχαλινό Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, σε πέντε γλώσσες Αγγλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Γαλλικά και Ρωσικά».
Αλήθεια, γιατί το Φανάρι, ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία εισέρχεται στην Μ. Εβδομάδα και εορτάζει «Των παθών του Κυρίου τας απαρχάς», το Πατριαρχείο κάνει αυτό το απαράδεκτο συναισθηματικό και συμβολικό άλμα και στέλνει 7 μέρες νωρίτερα Πασχαλινό μήνυμα;

Μήπως, επειδή οι Καθολικοί εόρταζαν το Πάσχα τους χθες -μια βδομάδα νωρίτερα- και άρα έτσι θέλει σημειολογικά να δηλώσει το παρόν; Για να μη χαλάσουν δηλαδή οι καλές εντυπώσεις για την Οικουμενιστική και παγκοσμιοποιημένη σούπα της μίας θρησκείας με πλανητάρχη τον Πάπα που μας μαγειρεύουν;
Από κοντά και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, μιμούμενο το Φανάρι, έστειλε κι αυτό «Πασχαλινό Μήνυμα Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρου Β'».

Δευτέρα, 4 Αύγουστος 2008

Ο Αντίχριστος Διάβολος, και η ουρά του!..