"Είναι πολλά τα λεφτά Άρη!"
Έτσι, μετά την εξαγορά της αγιότητας του γέροντα Πορφύριου από το οικονομικό πατριαρχείο Ιστανμπούλ, η εικόνα του ως αγίου, είναι από τον περασμένο Δεκέμβριο ετοιμοπαράδοτη για ναούς κλπ.
Πρόκειται για τον «άγιο» Πορφύριο, τον κατ’ ευφημισμόν Καυσοκαλυβίτη!
Τον γέροντα Πορφύριο τον… Μαλακασιανό!
Εκεί στην Μαλακάσα ήταν η «καλύβα» του όταν τον γνώρισα, εκεί προς τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Εκεί, που μετά χτίσθηκε ένα μεγαθήριο, μοναστήρι τάχα…
Εκεί που τότε ήταν αυτός, να δέχεται επιλεκτικά πιστούς, να τους μιλάει σαν πυθία, σαν «μάγος» διορατικός…
Εκεί αυτός, και η αδελφή του –γενικός δερβέναγας στο χώρο, που κανόνιζε και τα ραντεβού του!
Εκεί λοιπόν και ο τεράστιος ναός (όχι αυτή η μινιατούρα που κρατάει στην αγιογραφία), εκεί όλο αυτό το κτηριακό συγκρότημα…
Κατασκευασμένο λένε, με χρήματα που εξοικονομήθηκαν από ένα θαμμένο μεγάλο θησαυρό που ο ίδιος ανακάλυψε με τις μαντικές του δυνάμεις!..
«Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου», το… μέγαρο!!!..
.jpg)
24 σχόλια:
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ,
ΟΤΑΝ ΟΠΩΣ ΛΕΣ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΕΣ ΤΗΝ ΔΕΚΕΤΙΑ ΤΟΥ 80, ΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΕ ;
ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ Η ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΕΛΕΝΗΣ ; ΚΑΙ ΑΝ ΘΕΣ ΠΕΣΜΟΥ ΤΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ ; ...
Δεν πήγα μονός μου! Εγώ, 40ρης τότε, ούτε που τον είχα ακουστά μέχρι εκείνη τη στιγμή, τον γέροντα! Η ιδέα για την επίσκεψη στη Μαλακάσα, ήταν ενός οπαδού του Καντιώτη, ενός συνταξιούχου με θραύσμα στο κεφάλι από τον πόλεμο! Δημήτρη Μιχαλόπουλο τον έλεγαν, και έμενε στην Ηλιούπολη. Αυτός λοιπόν αγγάρεψε έναν φίλο μας, ένα καλό παιδί, τον Αποστόλη, που τον είχα γνωρίσει από τη θητεία μου στο πολεμικό ναυτικό, και που είχε και αυτοκίνητο (ήταν πλασιέ βιβλίων). Ο κ. Δήμητρας, του έταξε ένα μικρό πόσο για τον κόπο του και για τη βενζίνη, και ξεκινήσαμε ένα πρωί… Ο κ. Μιχαλόπουλος μάλιστα, μας δασκάλεψε να έχουμε στη τσέπη μας και ένα σεβαστό χρηματικό πόσο για να ενισχύσουμε το μοναστήρι… Μαζί μας, ήταν και μια άλλη κυρία Ελένη μια κοπελίτσα (υπομηχανικός, ήταν) που ο απόστρατος μου την προξένευε! Ήταν η δεύτερη ενδιαφερομένη. Είχε προηγηθεί μια εξαδέλφη του κ. Σωτηρόπουλου, που κι αυτήν μου την είχε προξενέψει ο απόστρατος που τον είχα γνωρίσει στα κηρύγματα…
Όταν λοιπόν φτάσαμε εκεί, είχε αρχίσει να μαζεύεται κόσμος, από αυτούς που πίστευαν στη φήμη του. Ο γέροντας, δεν είχε αρχίσει να δέχεται ακόμα κανέναν στο δωμάτιο του… Από απέναντι η αδελφή του, νευριασμένη για την κοσμοσυρροή, ακουγόταν να φωνάζει…
Σε λίγο, εμφανίστηκε ο γέροντας, μας προσπέρασε αμίλητος, και κατευθύνθηκε προς κάτι δέντρα που ήταν εκεί πιο κάτω… Δεν τον ακολούθησε κάνεις μας… Κάποια κυρία είπε ότι μάλλον θα πηγαίνει να προσευχηθεί εκεί μακριά, με την ησυχία του. Έτσι τον χάσαμε!
Στο μεταξύ εμείς, συζητούσαμε για τα κατορθώματα του… Αυτοί δηλαδή που τον ήξεραν έλεγαν διάφορες ιστορίες… Εμένα, κάποια από αυτά μου φαίνονταν παράξενα και το είπα…
Οι ώρες περνούσαν, ήρθε το απόγευμα, και εμείς περιμέναμε υπομονετικά… Η αδελφή του από απέναντι, το χαβά της!
Στη συνέχεια, ο κόσμος έφευγε σιγά – σιγά… Και έτσι, εκεί προς το βράδυ είχαμε μείνει μόνο εμείς, η παρέα μου, να τον περιμένουμε εκεί έξω στα παγκάκια… Εμείς, και ίσως δυο –τρεις άλλοι, ακόμα
Τότε, επέστρεψε ο γέροντας από το δάσος… Κάποιοι δηλαδή μιλημένοι δικοί του, θα τον είχαν φυγαδεύσει κρυφά με κάποιο αυτοκίνητο, για να μας αποφύγει, μια και είχαμε πάει απρόσκλητοι, και εκείνη την ώρα τον είχαν φέρει πίσω!
Ο γέροντας μπήκε στο δωμάτιο του, και τα πρόσωπα από την παρέα μου έμπαιναν διαδοχικά μέσα (ένα άτομο κάθε φορά) και σε δυο –τρία λεπτά έβγαιναν! Τελευταίος, μπήκα και εγώ…
Ήταν καθισμένος σε ένα ντιβάνι, και κρατούσε ένα σταυρό στο χέρι του… Μόλις τον χαιρέτισα, και του φίλησα το χέρι, εκείνος με ευλόγησε με τον σταυρό, και πριν προλάβω να πω τίποτε άλλο, μου είπε: «Πήγαινε παιδί μου, και το πρόβλημα σου θα λυθεί»!
Αυτά! Σουρούπωνε πια, όταν μπήκαμε στο αυτοκίνητο του Αποστόλη, για την επιστροφή μας στην Αθήνα!
«Προβληματισμένοι»; Μπα!
Να σου πώ :
Πρώτα εκείνο το " Ο κ. Μιχαλόπουλος μάλιστα, μας δασκάλεψε να έχουμε στη τσέπη μας και ένα σεβαστό χρηματικό πόσο για να ενισχύσουμε το μοναστήρι…" πρώτη φορά το ακούω.. κανείς δεν μου ζήτησε ή είπε τίποτα για ..ενίσχυση του Μοναστηριού..και ειχα πάει αρκετες φορές .
Ούτε και σε έμενα ζητήθηκε κάτι τέτοιο, από το μοναστήρι… Ίσως να ήταν εσφαλμένη η άποψη του κ. Δημήτρη Μιχαλόπουλου, ότι πηγαίνοντας εκεί, κάτι έπρεπε να δώσουμε… Ίσως να γνώριζε κάτι που εγώ αγνοούσα… Ίσως να χρειαζόταν κάποιο λάδωμα -κατά τη γνώμη του, ώστε η αδελφή του γέροντα να διευκολύνει τη συνάντηση μας μαζί του. Και εκείνος πήγε εκεί, μας παρέσυρε κι εμάς, διότι είχε εκείνο το σοβαρό πρόβλημα υγείας, και έψαχνε με αγωνία τον μάγο που θα του έδινε τη λύτρωση…
2. Για την αδελφή του, ..λίγο συμφωνώ, πάντα διαμαρτύρονταν όταν πήγαιναμε την παρέα μου εκεί.. λίγο έως πολύ μας τσάντιζε, μέρχις εκεί ομως..
3. Εγώ πήγαινα περίπου την ίδια εποχή. Νεοτερός σου, αρκετά ανήσυχος και όχι του περιβάλλοντος του Καντιώτη.. Κοσμικός σχεδόν, μάλλον πολύ.....
1. Ωραίο μοναστήρι, ε; Ο καλόγερος και η αδελφή του! Η εκκλησιαστική «τσάτσα» να πούμε!
2. Και εγώ εκείνη την εποχή, δεν ήμουν σε κανενός το περιβάλλον! Ήμουν περισσότερο κοσμικός, αφού εκείνη την πενταετία (1980 – 1985) ήμουν στη διαδικασία αναζήτηση νύφης… Είχα δε, -νωρίτερα από την επίσκεψη αυτή εκεί στη Μαλακάσα, είχα γνωρίσει εκατοντάδες κοπέλες… Είχα γνωρίσει και την κυρία Ελένη (τη δακτυλογράφο) την μετέπειτα σύζυγο μου, και άλλες με το ίδιο όνομα… Η συγκεκριμένη κοπέλα (η Ελένη η υπομηχανικός), ήταν μαζί μας σε εκείνη την επίσκεψη στον γέροντα διότι ήταν κοινή γνωστή τόσο της οικογένειας του αποστράτου, όσο και εκείνης του οδηγού μας του κ. Αποστόλη.
4. Ενοιωθα μια ηρεμία εσωτερική όταν τον πλησίαζα.. μου είπε , - και όχι σαν ..μάγος, πράγματα που θα μου συνέβαιναν.. τις μετέπειτα σπουδές μου, την πανεπιστημιακή καριέρα μου στο εξωτερικό, - ανησυχούσε για τις ..επιπτώσεις, βγήκαν ολα όμως.. τα θυμάμαι όταν μου συμβαίνουν...
Είναι φυσικό αγαπητέ να νιώθει έτσι, κανείς… Να νιώθει μια γαλήνη δηλαδή, όποιος επισκέπτεται έναν παππούλη, ένα γέροντα ιερωμένο…
Όταν πιστεύει μάλιστα ότι είναι και διορατικός και ότι εκείνος βλέπει σε βάθος τι θα του συμβεί – σε αυτόν το πνευματικό τέκνο να πούμε… Γαλήνη και εμπιστοσύνη ότι αυτός ο καλός γέροντας θα τον συμβουλεύσει ανάλογα…
Άραγε, με την ίδια εμπιστοσύνη δε προστρέχουν και άλλοι «πιστοί», αλλού… Όπως στα μέντιουμ, και στις χαρτορίχτρες;
5. ΔΕΝ πήγαινα για να μου προφητευσει το μέλλον, ΔΕΝ ΕΙΧΑ καμμία κυρία Ελένη μαζί μου, - ο γάμος φίλε μου έχει λογική, και απορώ πως την πάτησες, "παίρνεις ευλογία" για να παντρευτής την οποιαδήποτε διάλεξες , για εμένα σαν μια τυπική αποδοχή, ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΕΥΡΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ...αλλά σε δικαιολογώ , μάλλον ήταν η πρωτη που γνωριζες.. εννοείς..
Εγώ, πήγα από περιέργεια μόνο, και για τη βόλτα με καλούς φίλους, εκεί στην εκδρομή στη Μαλακάσα…
Δεν πήγα εκεί σαν γαμπρός.
Στις σχέσεις μου τότε, συνέβαινε σχεδόν πάντα να βγαίνω συγχρόνως με διάφορα πρόσωπα, με διάφορες κοπέλες που είχαν σχέση με τις αναζητήσεις μου αυτές… Την ίδια περίοδο… Συχνά δε και την ίδια μέρα… Σπάνια δε και με δυο μαζί την ίδια στιγμή!..
Και τον γέροντα τον συνάντησα από σεβασμό, και δεν του ζήτησα καμιά ευλογία για κανένα θέμα… Εκείνος έκανε εκείνη την κίνηση («σε ευλόγησα, πήγαινε τώρα…») ή διότι ήταν κουρασμένος ή αδιάθετος, ή για να αποφύγει να συζητήσει μαζί μου… Ίσως μάλιστα και να τον είχε ενημερώσει η αδελφή του ότι εγώ ήμουν ο αμφισβητίας για το πρόσωπο του όλη την ημέρα εκεί στην αναμονή, στις συζητήσεις για τις… μαντικές του ικανότητες!
Χα!
Εν κατακλέιδει :
Ο Γέροντας Πορφύριος ήταν όντως Αγιος, κατ΄εμέ.. ΔΕΝ με απασχολεί ούτε ο Βαρθολομαίος, ΟΥΤΕ η .. Εκκλησία του ..κ..., που λές, ούτε το 1Ε που θα βάλω για κερί. Είμαι " Μονος μόνω τω Θεώ" , αλλα πάνω σ΄αυτη την γή εχω το 51% του εαυτού μου, αποφασίζω μόνος μου ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ χωρίς ακρότητες..
Ολοι φίλε μου εχουμε πικρίες σ΄αυτη την ζωή κι όλοι πιστεύουμε ότι κάπου ο Θεός μας εκατέλειψε !!! ΑΛΛΑ αυτό απέχει πολύ από το να ψάχνουμε για να εκτονωθούμε όλα τα αρνητικά..
Ζω το σημερα κι είμαι ευτυχισμένος φίλε Παναγιώτη !!!!!
1.Να τον χαίρεστε τον άγιο σας!
2.Καλά κάνετε και δεν σας απασχολεί ο Βαρθολομαίος!
3. Είστε μακάριος, που μένετε απαθής σε μια εκκλησία του κώλου! Θαύμα!
4. Και άνετος είστε, που ρίχνετε 1 ευρώ για κερί, όπως λέτε! Και άλλο ένα στον δίσκο υποθέτω… Και τα ανάλογα ευρώ -φαντάζομαι, σε τρισάγια, μνημόσυνα, και διάφορα μυστήρια για τα οποία πρέπει να ασημώσει κανείς τον παπά δίνοντας τα απαιτούμενα τυχερά!
5. Τι σπουδές έχετε κάνει, Μεγάλε, εδώ και στο εξωτερικό; Δικαστικός μήπως, και μας καταδικάζετε για ακρότητες; Ή Ψυχολογίας, και μας περνάτε από ψυχανάλυση; Ή –το πιο πιθανό, σπουδές μελλοντολογίας, και μπορείτε έτσι και διαβάζετε –σαν διάδοχος του Πορφύριου, και την ψύχη μας και τις προθέσεις μας;
Χα!
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Η υψίστη ηδονή των αγίων γερόντων της ορθοδοξίας μας: Να κουτσομπολεύουν τις εξομολογήσεις (αυνανισμένων, και μη), ερωτευμένων νεαρών. (Ο γερο-Πορφύριος, πού τα έλεγε; Στην αδελφή του, εκεί στο μοναστήρι του, στη Μαλακιάσα;)
http://xairete.blogspot.gr/2013/12/blog-post_7560.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Μέχρι να βρεθεί λοιπόν, το εξαφανισμένο σκήνωμα -του φρέσκου μας αγίου, του παπα-Πορφύριου...
http://xairete.blogspot.gr/2013/12/blog-post_1923.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Με απόφαση του οικονομικού Πατριάρχη: 1. Μετά τον ματσωμένο Εφραίμ Νέας Μάκρης (γυναικείος ο σκελετός του;)… 2. Άγιος της Εκκλησίας, ΚΑΙ, ο Γέροντας Πορφύριος, ο κατά κόσμον, Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, ο… μάγος! (Είναι πολλά τα λεφτά Άρη! Χα!)
http://xairete.blogspot.gr/2013/11/1-2_27.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Πορφύριος: Ένας Γέροντας, διορατικός; Ή απλά ένας γέροντας ματάκιας;
http://xairete.blogspot.gr/2013/07/blog-post_6417.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Η απάντηση μου, σε παρατήρηση αναγνώστη του «χαίρετε», σχετικά με το διουρητικό χάρισμα του Γέροντα Πορφύριου…
http://xairete.blogspot.gr/2013/05/blog-post_5115.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Γέροντας Πορφύριος: Είχε πράγματι χάρισμα διορατικό (και διουρητικό;)! Είχε καταλάβει τι είδους μπουρδέλο είναι η αυτή η Εκκλησία, και την παρομοίαζε με… «συνουσία»! Δίδαγμα: «-Σκύψε ευλογημένη! Τι σου κάνω παπαδιά;» «…-Με γαμάτε Σεβασμιότατε!» (γι αυτό λέει ο γέροντας: «Ακόμα κι αν σας πηδάνε, οι παπάδες, εσείς μην τους κατακρίνετε!»)
http://xairete.blogspot.gr/2013/03/blog-post_7736.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Όταν ο γ. Πορφύριος δεν ήταν ακόμη κανονικός γέροντας, αλλά... δωδεκαετής ασκητής!..
http://xairete.blogspot.gr/2013/02/blog-post_3422.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Αχ, αυτοί οι γέροντες της ορθοδοξίας! Ποτέ δεν εξομολογήθηκαν αν ήταν ματάκιες, ή αν τον έπαιζαν (μετά, στο κελί τους) με τη σκέψη στη θέα ελαφρά ντυμένων γυναικών…
http://xairete.blogspot.gr/2013/02/blog-post_3712.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Αλλά όλοι αυτοί οι κωλόγεροι, κωλο-καλόγεροι, κωλο-«γέροντες» του Αγίου Όρους (Παΐσιοι, Πορφύριοι, Ιωσήφιοι, Φούφουτοι, και όπως αλλιώς λέγονται...)
http://xairete.blogspot.gr/2012/01/blog-post_22.html
ΣΧΕΤΙΚΟ:
Best magic tricks: Πώς καις το καλύβι σου και κτίζεις μέγαρο;
http://xairete.blogspot.gr/2011/10/best-magic-tricks.html
Δημοσίευση σχολίου