Τον διαβάζω, και (σε παράθεση) τον σχολιάζω:
Στο δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Φίτζι, το Βανούα Λέβου, ο υπεύθυνος της ιεραποστολής του νησιού πατήρ Βαρνάβας μαζί µε τον ιερομόναχο Σάββα, επισκέφθηκαν το νοσοκομείο της πόλης Labasa, για να παρηγορήσουν έναν άρρωστο.
(Δεν μας λέει αν ήταν ορθόδοξος ο άρρωστος. Δεν μας λένε ποτέ, αυτοί παρατρεχάμενοι της εξωτερικής ιεραποστολής αν έχουν κάνει έστω και έναν ορθόδοξο εκεί που πήγαν για τουρισμό, εκεί που υποτίθεται ότι υπάρχει ορθόδοξη Εκκλησία που δικαιολογεί μητροπολίτη, μυστικά κονδύλια, κ.λπ.)
Καθώς συζητούσαν µε τον άρρωστο, στην άλλη άκρη του διαδρόμου άκουσαν δυνατές κραυγές, και κινήθηκαν για να βοηθήσουν. (οι μάγκες, ε;)
Σε παρακείμενο δωμάτιο (η μακρινή «άλλη άκρη του διαδρόμου», έγινε ξαφνικά, κοντινό… «παρακείμενο δωμάτιο»!) βρισκόταν µία κοπέλα ξαπλωμένη στο κρεβάτι...
(Aκολουθεί περιγραφή, που την παρουσιάζει σαν δαιμονισμένη την κοπέλα! Νοσοκομείο για δαιμονισμένους ήταν εκεί; Τέλος πάντων, η κοπέλα είχε κάτι - σύμφωνα με την περιγραφή του μητροπολίτη - που μόνο αυτοί οι δυο μάγκες μπορούσαν να το θεραπευόσουν! Βουρ, λοιπόν!)
Ο πατήρ Σάββας πλησίασε µια νοσοκόμα και της λέει: «Είμαστε από την ελληνική ορθόδοξη Εκκλησία» (το ελληνική, μετράει, ε;) «Μπορούμε µόνο να τη σταυρώσουμε;» (Δεν θα την εγχείριζαν! Και χωρίς να πάρει απάντηση, ο μάγκας…)
Βγάζει το σταυρό (από πού τον έβγαλε;), ο οποίος είχε µέσα Τίµιο Ξύλο (Δεν ήταν απλός σταυρός, άχρηστος, αλλά ενισχυμένος, δυνατός!) και άρχισε να τη σταυρώνει στο πρόσωπο…
(Aκολουθεί περιγραφή μαύρης μαγείας, με τον μάγο με τον σταυρό να της κάνει διάφορα, μέχρι που τελικά της τον έβαλε και στο στόμα… τον σταυρό! Και τότε, λέει...)
Το δαιµόνιο έφυγε, µε τη δύναµη του Τιµίου Ξύλου.
(Η κοπέλα, σταμάτησε να φωνάζει, όταν την μπούκωσαν με το… τίμιο ξύλο!)


1 σχόλιο:
κανονική κοροϊδία
Δημοσίευση σχολίου