Με νέα θρησκειολογικά στοιχεία, θα γιορτάσουμε τις άγιες αυτές μέρες, σε λίγο… Σαν Έλληνες χριστιανοί πια! Σαν ορθόδοξοι και όχι πλανεμένοι κακόδοξοι… Σαν φωτισμένοι νεοέλληνες και όχι σαν σκοτισμένοι αρχαιο-Έλληνες ειδωλολάτρες: 1. Με τα Χριστούγεννα βέβαια, αντί για τα παλιά τα Ηλιούγεννα! 2. Με φτερωτούς αγγέλους, αντί για νεράιδες! 3. Με δικούς μας, ντόπιους καλικάτζαρους που βγαίνουν από τα έγκατα της γης -αντί για τα ξενικά ξωτικά –αυτά με τα σκουπόξυλα… Που θα τους κυνηγήσει ο παπάς με την αγιαστούρα του! 4. Θα ξορκίσουμε δε στα Θεοφάνια -με τη βάφτιση του Χριστού, και όλα τα κακά πνεύματα που κατοικούν στα νερά… Πώς; απλά, με το πέταμα του Σταυρού σε λίμνες –θάλασσες και ποτάμια! 5. Ξέχασα και κάτι άλλο;

Διαβάζω:
Στις πεδιάδες και στα βουνά της θεσσαλικής επαρχίας δεν έσβησε ποτέ η πίστη στους παλιούς παγανιστικούς μύθους.
Σε κελάρια, κοίτες ποταμών και βάραθρα, οι προηγούμενες λατρείες συνεχίστηκαν, μυστικά και αθόρυβα σαν υπόγεια νερά. 
Από το Πήλιο μέχρι τα Άγραφα κι από το Δομοκό μέχρι τον Όλυμπο, χαράσσεται ξανά ο χάρτης μιας άλλης, σκοτεινής Θεσσαλίας...
Η λίμνη Πλαστήρα, τα Μετέωρα, οι παλιές φυλακές των Τρικάλων, ο Παγασητικός, τα παλιά καπηλειά της Λάρισας, ο Κίσσαβος, ο Όλυμπος, οι σκήτες, βρίθουν ξωτικά, μάγισσες, καλικάντζαρους, πλάσματα του φωτός, μα κυρίως του σκότους, που γεμίζουν με κάθε λογής φόβο και δεισιδαιμονία τις ψυχές των ανθρώπων μιας άλλης, όχι όμως και τόσο μακρινής εποχής.

(Από το βιβλίο του κ. Χρυσόστομου Τσαπραΐλη)