Τα τελευταία δυο χρόνια είχα επισκεφτεί κάποιες φορές το ιστολόγιό σας, υπάρχουν και κάποια ανώνυμα δημοσιευθέντα σχόλιά μου, ενώ προφανώς σας είχα διαβάσει σαν σχολιαστή κι αλλού (αρχικά νόμιζα ότι είστε εκδότης εφημερίδας, λόγω του επιθέτου).
Ήταν όμως η απουσία σας, η πρόσφατη και αιφνιδιαστική που με ώθησε με την επιστροφή σας στο διαδίκτυο σε πιο τακτική επικοινωνία.
Ανταποδίδω το "λόγιος" για εσάς. Διδαχτήκαμε οι παλαιότεροι καλά την Ελληνική γλώσσα και διαπιστώνω την από μέρους σας άψογη χρήση της. Στα θέματα πίστης όπου συμφωνούμε σε μεγάλο ποσοστό, είμαι ετερόφωτος και ότι γράφω είναι αντιγραφή, της ορθόδοξης διδασκαλίας όπως την διδαχθήκαμε οι παλιότεροι ορθόδοξοι (είπε ο Κύριος) σε αντίθεση με όσα διδάσκονται οι νεότεροι (είπε ο γέροντας).
Φυσικά δεν υπάρχει λόγος για καθημερινό σχολιασμό κι επικοινωνία εκ μέρους μου, ίσως προκύψει και κάποια ανάπαυλα διακοπών, τα ίδια και τα ίδια άλλωστε είναι βαρετά, ο σοφός Σολομώντας προτρέπει "σπάνια να πηγαίνεις στο φίλο σου μήπως σε βαρεθή και σε μισήση", απλά καλό είναι από καιρού εις καιρόν να ενθαρρύνει ο ένας την υγιαίνουσα πίστη του άλλου στην έρημο των πνευματικών σκουπιδιών.
Η εκλεκτή σχολιάστρια μας η Σταυρούλα -από την Βιρτζίνια της Αμερικής, χαιρέτισε αυτήν την επιστροφή μου στο μπλογκ, αναφωνώντας ένα… «αλληλούια»! Αυτή και ο φίλτατος κ. Καρδάσης μας, είναι η μόνοι που έχουν μείνει για να με στηρίζουν, για να διατηρείται ζωντανό το μπλογκ… Ζωντανό, μέσα από τον διάλογο και τα σχόλια που δείχνουν σε φίλους και εχθρούς ότι δεν γράφω μάταια ό,τι γράφω (σε επανάληψη πολλές φορές) τα τελευταία 8 χρόνια.
Μετά την αναφώνηση αυτή της χαράς της Σταυρούλας μας, ακολούθησε η δική μου έκφραση χαράς που εμφανιστήκατε κι εσείς στην παρέα μας, σας αποκάλεσα δε και «σούπερ αστέρι», και μια σχετική ετικέτα ακολουθεί («μαρκάρει») όλα τα θέματα μου με σχόλια σας στο μπλογκ αυτό.
Την αδιάκοπη λοιπόν παρουσία σας, εδώ (αν και «ανώνυμη»), τη θεωρώ πολύτιμη, ανεκτίμητη, και απαραίτητη για να διατηρείται το μπλογκ ζωντανό…
Συνεχίστε λοιπόν, φίλτατε! Έτσι, για να σκάσει και ο «βούδας» -βρε αδελφέ, που τον αναφέραμε και μερικές φορές αυτές της μέρες! Χα! Χαίρετε!
Διάβασα και το σχετικό με τον βούδα κείμενο, για το διακοσμητικό μπρελόκ σε έναν πολυέλαιο, παλαιό λάφυρο… Για το «Εἴδωλο τοῦ ἰνδικοῦ κιναίδου εἰδωλολατρικοῦ θεοῦ», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει…
Όπως και το ότι «δὲν βρέθηκε ποτὲ κανεὶς νὰ τὸ βγάλῃ αὐτὸ τὸ εἴδωλο καὶ νὰ τὸ λιώσῃ καὶ νὰ τὸ κάνῃ σκάρες τῶν ἀποχετεύσεων τῆς μονῆς», όπως επίσης λέει.
11 Ιουλίου 2014 - 7:07 μ.μ http://xairete.blogspot.gr/2014/07/16.html
Να είστε καλά κ.Παναγιώτη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα τελευταία δυο χρόνια είχα επισκεφτεί κάποιες φορές το ιστολόγιό σας, υπάρχουν και κάποια ανώνυμα δημοσιευθέντα σχόλιά μου, ενώ προφανώς σας είχα διαβάσει σαν σχολιαστή κι αλλού (αρχικά νόμιζα ότι είστε εκδότης εφημερίδας, λόγω του επιθέτου).
Ήταν όμως η απουσία σας, η πρόσφατη και αιφνιδιαστική που με ώθησε με την επιστροφή σας στο διαδίκτυο σε πιο τακτική επικοινωνία.
Ανταποδίδω το "λόγιος" για εσάς.
Διδαχτήκαμε οι παλαιότεροι καλά την Ελληνική γλώσσα και διαπιστώνω την από μέρους σας άψογη χρήση της. Στα θέματα πίστης όπου συμφωνούμε σε μεγάλο ποσοστό, είμαι ετερόφωτος και ότι γράφω είναι αντιγραφή, της ορθόδοξης διδασκαλίας όπως την διδαχθήκαμε οι παλιότεροι ορθόδοξοι (είπε ο Κύριος) σε αντίθεση με όσα διδάσκονται οι νεότεροι (είπε ο γέροντας).
Φυσικά δεν υπάρχει λόγος για καθημερινό σχολιασμό κι επικοινωνία εκ μέρους μου, ίσως προκύψει και κάποια ανάπαυλα διακοπών, τα ίδια και τα ίδια άλλωστε είναι βαρετά, ο σοφός Σολομώντας προτρέπει "σπάνια να πηγαίνεις στο φίλο σου μήπως σε βαρεθή και σε μισήση", απλά καλό είναι από καιρού εις καιρόν να ενθαρρύνει ο ένας την υγιαίνουσα πίστη του άλλου στην έρημο των πνευματικών σκουπιδιών.
Η εκλεκτή σχολιάστρια μας η Σταυρούλα -από την Βιρτζίνια της Αμερικής, χαιρέτισε αυτήν την επιστροφή μου στο μπλογκ, αναφωνώντας ένα… «αλληλούια»!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτή και ο φίλτατος κ. Καρδάσης μας, είναι η μόνοι που έχουν μείνει για να με στηρίζουν, για να διατηρείται ζωντανό το μπλογκ…
Ζωντανό, μέσα από τον διάλογο και τα σχόλια που δείχνουν σε φίλους και εχθρούς ότι δεν γράφω μάταια ό,τι γράφω (σε επανάληψη πολλές φορές) τα τελευταία 8 χρόνια.
Μετά την αναφώνηση αυτή της χαράς της Σταυρούλας μας, ακολούθησε η δική μου έκφραση χαράς που εμφανιστήκατε κι εσείς στην παρέα μας, σας αποκάλεσα δε και «σούπερ αστέρι», και μια σχετική ετικέτα ακολουθεί («μαρκάρει») όλα τα θέματα μου με σχόλια σας στο μπλογκ αυτό.
Την αδιάκοπη λοιπόν παρουσία σας, εδώ (αν και «ανώνυμη»), τη θεωρώ πολύτιμη, ανεκτίμητη, και απαραίτητη για να διατηρείται το μπλογκ ζωντανό…
Συνεχίστε λοιπόν, φίλτατε!
Έτσι, για να σκάσει και ο «βούδας» -βρε αδελφέ, που τον αναφέραμε και μερικές φορές αυτές της μέρες! Χα!
Χαίρετε!
ΣΧΕΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ:
ΑπάντησηΔιαγραφήP. MICHALOPOULOS είπε...
Διάβασα και το σχετικό με τον βούδα κείμενο, για το διακοσμητικό μπρελόκ σε έναν πολυέλαιο, παλαιό λάφυρο…
Για το «Εἴδωλο τοῦ ἰνδικοῦ κιναίδου εἰδωλολατρικοῦ θεοῦ», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει…
Όπως και το ότι «δὲν βρέθηκε ποτὲ κανεὶς νὰ τὸ βγάλῃ αὐτὸ τὸ εἴδωλο καὶ νὰ τὸ λιώσῃ καὶ νὰ τὸ κάνῃ σκάρες τῶν ἀποχετεύσεων τῆς μονῆς», όπως επίσης λέει.
11 Ιουλίου 2014 - 7:07 μ.μ
http://xairete.blogspot.gr/2014/07/16.html