Στη σχετική σκηνή, ο «Ψηλός λιγνός και ψεύταρος», Παρλαπίπας (Στάθης Ψάλτης), επιστρέφει από τον πόλεμο (της εποχής του γέροντα Παΐσιου), και αναλαμβάνει να αναφέρει στους γονείς ενός συναδέλφου, το θάνατο του στη μάχη.
Του συνέστησαν δε, να τους το πει μαλακά, με τρόπο…
Εκείνος τότε πάει σπίτι τους, και αφού πρώτα τους καθησυχάζει ότι το παιδί τους «είναι καλά εκεί που βρίσκεται τώρα», στη συνέχεια πάνω στο κέρασμα για τα χαμπέρια, τους διηγείται ότι το παιδί τους ανδραγάθησε σε μια μάχη… Όταν λέει ήταν σε δύσκολη θέση η μονάδα τους διότι τους σφυροκοπούσε ο εχθρός… Τότε...
- Ο γιος σας σηκώθηκε όρθιος… Όλοι περίμεναν από αυτόν, μια λύση…
Και τότε, τι νομίζετε ότι του πέρασε από το μυαλό;
Τι;
Ένα βλήμα, …ναααα! Τοοοόσο μεγάλο!
Μετά από αυτό, τέζα οι γονείς!
Η αλληγορία, είναι εμφανής…
Ο Παΐσιος, στον ανταρτοπόλεμο, δέχθηκε ένα παρομοίου διαμετρήματος βλήμα στο κεφάλι του!
Μόνο που εκείνος (ο μετέπειτα αληθινός «Παρλαπίπας») δεν σκοτώθηκε, διότι (σύμφωνα με την αυθεντική – την επίσημη βιογραφία του) το βλήμα πέρασε ξηστά πάνω στο κεφάλι του… ξυρίζοντας το -από τα μαλλιά, πέρα για πέρα!!!..




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου